Alþýðublaðið - 01.08.1922, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 01.08.1922, Blaðsíða 4
ALÞÝÐTJBLAÐIÐ imávegis. — Meðan srarkaðuriaa steádur yfir í Nisjaij Novgorod ætlar so lét síjórnia zð láta halda uppi loftíeiðum milli þairrar borgær og Moskva — Bóadi einn í Quebec (Ka- nad#) hafði skiíti við Zigenara (flíkkara) á nfu ára gömiuoa dreng sem hassn átti, og görnlurn hesti, og sggðist eiga dretjgiea. Móður bróðir hsnsr náði homim siftur tsi , Z 'gcnurunum. — ÞjóðfuIItröi asmgöHgwmái ^aana í Rússlandi, .Dzérsjiaski var um dígtaa í PctVograd að eftir '¦líta höfnina. Ssgði hann blaða manai að nú gætu 68 skip feag- ið afgreið.iu þar í eina, — Öl'um bæauui á að í»saettt» í öllum heimavistarskólum í Víaar- , borgí er skólarnir byrja aftur l Hhautt — Marcsaifélagið hefir fengið séríeyfi ti! þass að setja upp og reiia loftikeytastöð f Austnrrfki. — fþróttir í Rfelawdi hafa f susoar' vté'ö ajbg aaikilli útbreiðala. íþrótfíisambandið rússneska nær yfir æ»kuiyðinn l! skóluaucn, verk smiðjum, heraium, o s frv. Sér fróðir rnenn ssgja að afiagar séu sóttar af taiklu kspps, og feensla o.g þátttaka sé í uiárgfalt stæni stíl es fyrir ófriðinn ¦— 60 amerískir veikaaseuö, sér- fróðír á síssu sviði, komu til Petro> grad 10 þ þ .¦ m. tú þéss að byrja þar viauu. Þeir höíðu með sér öll verkfæri. ' Reyktóbak, nokkrar teguadir aýkomaar til Blaðal©yf av, hentugar til nmbúða (aokkur kí!í>) til sölu á afgreiðslu b'aðsins Lemo.n Curd búið tii úr sykri, eggjum og m|ó!k, bssti brauðbsetir, betra en sýróp, betra ea hunang, nærandi, liuffeogt, drfúgt. Ágætt með pöanukökutn. Fæst í Kaupfélaginu. Meiðlajél grljábrend, og viðgerð ( Fátkasum. K a ¥ 1 maranss*eidbjól tll sölu Til sýnis i afgri blaðsins. Ritst|óri og ábyrgðsrncmðnr: Olafur Friðriksson. Frewtsrxuðjsnj Gutenberg.". „ Edgar Rice Burroughs: Tarzan snýr aftur. Tarzan brosti, snéri sér að greifanum og hneigði sig nm leið og hann rétti honum nafnsjald sitt: Greifinn las; t ¦...¦.. M. yean C. Tarzan. „Herra Tarzan", mælti hann, „óskar þess kannske ? stðar, að hann hefði aldrei kynst mér, þvl eg get full- vissað hann um það, að hann hefir í dag bakad sér fjandskap að minsta kosti eins manns, sem aldrei fyrir- gefur og aldrei gleymir, og sem einlæg brýtur sinn illa 6;heila um páð hvernig hann getur betur og betur komið fram heíndum á þá, sem standa í vegi hans. Það væri að gera lítið úr fúlmensku Nikolas Rökoffs að- segja, að hann væri djöfuH". 1 Þegar Tarzan kom um kvöldið inn i klefa sinn, fann hann pappírsblað samanbrotið á gólfinu. Líklega hafði því verið smeygt undir hurðina. Hann braut það sund- nr og las: „Herra Tarzan, — vafalaust hafið þér ekki þekst, hve alvarlegar afleiðingar afskiftasemi yðar í dag getur haft, annars hefðuð þér ekki gert það, sem þér gerðuð. Eg trúi því vel, að þér hafið gert þetta 1 hugsunarleysi, án þess að ætlast til þess að gera ókunnum manni rangt til. Vegna þess skal eg fuslega leyfa yður að beiðast afsökunar, og þegar þér hafið fullvissað mig um, að þér skuluð ekki framar sletta yður fram í ann- ara málefni, þá mun eg láta þetta mál falla niður. Annars — en eg er þess fullvís, að þe"r munið svo ' greindir, að taka kostinn sem eg set yður. — Nikolas Rokqff". Tarzan glotti litla stund, svo gleymdi hann þessu máli, og tók á sig náðir. í klefa einum skamt frá var greifaynjan af Coude að tala við bónda sinn. „Því ertu svona alvarlegur, Raoul?" spurði hún. „Þú hefir verið svo þungbrýnn sem unt er 1 alt kvöld. Hvað þjakar þigr" „Olga, Nikolas er á skipinu. Vissir þú þaðí" „Nikolasl" hrópaði hún. „En það er óhugsandi, Ra- oul. Það getur ekki verið. Nikolas er i fangelsi í Þýzka- landi". „Þetta hélt eg lfka þangað til í dag að eg sá hann — hann og annan þorpara, Poulvitch. Olga, eg þoli ofsóknir hans ekki mikið lengur. Jafnvel ekki fyrir þfn orð. Fyr eða síðar mun eg afhenda hann yfirvöldunum. Satt að segja, er eg að hugsa um að segja skipstjóran- um frá öllu saman áður en við komum að landi. Það væri auðvelt, á frönsku farþegaskipi, að losna við þessi óþægindi öll saman". j ¦ „Ó, nei, Raoull" hrópaði greifaynjan, og féll á kné fyrir framan hann, þar sem hann sat á legubekk, álftur mjög. '„Gerðu það ekki. Mundu loforð þitt, Segðu mér, Raoul, að þú gerir það ekki. Gerðu honum ekkinein óþægindi". •, , Greifinn tók báðar hendur konu sinnar, og horfði nokkra stund í augu hennar, eins og hann vildi með því komast að hinni sönnu orsök þess, að hún hélt hlff- isskyldi yfir þessu mannhraki. Loksins mælti hann: „Það er þá bezt að það sé eins og þú vilt, Olga. Eg skil þig ekki. Hann hefir fyrir- gert öllum kröfum til ástar þinnar, einlægni og virð- ingar. Hann $r hættulegur lífi þínu og heiðri, og Iffi og heiðri bónda þfns. Eg vöna, að þig þurfi aldrei að iðra að þér þykir svo vænt um hann". „Mér þykir ekkert vænt um hann, Raoul, greip hún fram í. Eg held eg hati hann eins mikið og þú, en — Ó, Raoul, blóð er þykkra en vatn". „Eg hefði glaður getað gert út af við hann 1 dag", muldraði greifihn grimdarlega. „Þeir félagar reyndu í dag að svifta mig heiðri mfnum, Olga", og hann sagði henni það, sem skeð hafði í reykskálanum. „Þeim hefði hepnast þetta, ef ókunni maðurinn hefði ekki hjálpað mér, því hver hefði tekið orð mín trúanleg, á móti bansettum spilunum, sem falin voru i vasa mínum? Eg

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.