Alþýðublaðið - 05.08.1922, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 05.08.1922, Blaðsíða 2
ALÞfÐDBLAÐIÐ gtfreiiar og Skíimenn. Meiri hlutinn af þwí fólki, sem íór upp að Arbæ 1 fyrradag, fór það í blfrelðum, enda höfðu bif reiðarstjórarnir nég að gera. Frá því að skemtunin byijaði og þar til hún hætti — laust eítir mið nætti (þvf margir þurftu að skemta sér eftir að búið var að slíta ssm komunni) — mátti heita að óslit )n iest af bifreiðum væri á öilum veginum milli Árbæjar og Reyfcj* víkur — lest af bflum, sem þeytt ust áfram með geysihraða, þaktir gráum moldarmekki. Það var nokkuð af fólki. sem annaðavort ætlaði að ganga eða hjóla uppeftir, en það var enginn ' hægðarleikur að komast þanaig leiðar sinnar; stððug umferð bif- reiða, sem einskis gættu annars en að komast áfram, hvað sem í vegi var, hvort sem það var dáutt eða lifandi. Af þessu leiddi það að flestir kusu helzt að halda sig fyrir utan veginn. En auðvltáð urðu þsir, sem á hjólunum voru, að haida sig uppi á veginum í lengstu lög, enda þótt þeir ættu það 'altaf á hættu að vera drepn- ir eða slasaðir af óaðgætnum og gapafengnum bílstjórum, og gott hafi þeir ekki verið blindfullir f ofanálag. Þessir fáu ménn, sem voru bjólandi á veginum urðu að fara útaf veginum oft með mjög stuttu millibili hvernig sem á stóð, því annars urðu þeir undir blf reiðunum En látum þetta alt vera; það sem útyfir tók var það að þeir bilstjórar, sem keyra eins og sið- aðir mean, voru aldrei óhræddir um, að vera keyrðir um koll af ábyrgðarlausum angurgöpum sem kaila sig bifreiðarstjóra. Einn vanur og athugull bifreið- arstjóri, 'sem sá er þetta ritar átti tal við, sagði að hann hefði oft orðið var vlð það, að á meðan hann hefði farið eina ferð, hefðu aðrir farið tvær og Jafnvel þrjár, án þess þó að neitt bilaði bjá honum. Af þessu geta allir séð hvernig keyrslan hefir verið hjá mörgum bifreiðarstjórunum. Ein- hversstaðar eiga að vera til regl- ur fyrir keyrsluhraða bfla, en þeim er víst skjaldan fylgt, þó ekki gangi það Jafn hóflaust og í íyrradag. Ea hversn á þetta lengi að ganga að borgarar bæjarins geti aldrei verið öhræddir um Ilf sitt og iimi fyrir bifreiðaökumöna um. Lögregla bæjarins verður að íaka I taumana. Það verdur að taka ökuréttindi aí þeim bifreiða- stjórum, sem þræiast blindfullir um vegina með fulla bíla affólki. Það verður að sekta bifreiðarstjóra sem keyra svo hait áð hætta ataí ar af. Því hefir oft verið kent um þegar talað hefir verið um vanrækslu í þessu efai, að ekki sé gott að sanna það hversu hart blll er keyrður, fyrir þann sem sér það tilsýndar; en það er ekki nema vitleysa, hver sá maður, sem eitthvað þekkir útí keyislu bif reiða; hann sér strax ef keyrt er nokkuð að mun hraðar en lög mæla fyrir. Og til hvers eru lög regluþjónar, ef yfirvöld þessa bæj ar trúa þeim ekki til að sjá hvort ekið er of hratt eða ekki Því af skiljanlegnm ástæðum getur það verið erfitt fy/ir lögregluþjóna að sanna það að bifreiðarstjórar keyri of hart; því það er ekkert sem sýnir hversu hárt biilinn hefir keyrt þegar búið er i að stöðva hann. Það er nú almenn óánægja með al fólks hér í bæ útaf framferði bilreiðastjóranna í íyrradsg, aulc þess, sem sumir munu eiga um sárt að binda fyrir slysni og óað gætni þeirra. Það er því fróðlegt að vita, hvort stjórnarvöldin i þessum bæ hefjast handa og réyna að lagfæra þetta. Vegfarandi. Zvelr þýzkir flokkar. (Niðurl). .Flokkur þýzka almenaingsins", sem er flokkur borgaauðvaldsins þýzka, svo sem frá var greint, hefir nú nýlega lýst því yfir að hann væri fylgjandi þvi að Þýzka- land væri lýðveldi, en áðdr hafði formaður flokksins, Stresemann, lýst þvf yfir, að hann vildi fá aftur keisarastjórn. Orsökin til þess áð flokkurinn er nú orðinn fylgjandi lýðveldisBtjórn, eða seg ist vera. það að þýzka borga auðvaldið álftur heppilegra á þeim æsingatfmum, sem nú eru, að kljúfa Jafnaðarmannaflokkana, með því að tjá sig fylgjandi lýðweld- iou. Hyfgja þeir, að-þeir geti át þawn hátt fengið Hægri jafnaðar raatsaí flakkinn. sem er stærstli jafnaöarmannaflokkojinn á Þýzks- landi 1 bandalag við sig, og tvc aðra bo"garsfiokkana, katólska flokkían (Centrum) og Dsinó^.rat- ana, gegn Þjóðernlsflðkkinum-ann- arsvegar og Oháðum jafnaðar^ mönnum og Kommuitistum hins- vegar. Hingað hafa engin bðindi bor- ist upp á sfðkastið frá Þýzka> landi, svo ekki er gott sð vita hvort nokkuð hefir orðið af þeisœ bandalagi En ilt er, ef orðið hef ir, því verkalýðurian getur ckkl sigrað nema sameinaður, — ekkí einu sinni koraið óvinum lýðveld isins frá ábyrgðarmiklum stöðutœ rikisins. Iít er og, þegar jafcað'- armenn gera bandalag við helztir- mótstöðumenn sfna; reyaslan er fyrir lifandi löngu búin að sýna. að af þvf leiðir hinn mesta óhag, eða Jafnvel niðurdrep fyrir stefn- una. Þaðvarnúþá. —i— (FrB.) Jæja, skipið kom inn á höfnina,- suemma morguns og morgunsólin. skein svo skær og glöð á hlnar - drifhvftu voðir skipsins. SJómenn- irnio veittu þessu ekki eftirtekt, en aðrir f landi sáu það, ogr þeir héldu að það boðaði frið og réttlæti. En margt býr í þokunni. Énginn bátur kom fram i skipið„. þvf enn voru hinir árvöku verzl- unarþjónar ekki uppi. Hinum stóra og traustbygða, björgunarbáti skipsins var því hruodið út. Ji, það var nú bátur f lagi, skaltu trúa. Hann hafði i upphaflega verið bygður á Eng- landi og sérttaklega til hans vand- að. Var hann svo þéttur, að eine. maður hafði næstum við að ausa haan, ef hann hélt vel áfram. Og svo stÓr var hann, að hann bar vel Vs af allri skipshöfninni, og það f stinniogs kalda. Síkar fleytur eru ekki á hveriu strái, enda hafði Hannes haft orð á þvf, að slfkt væri of f borið á fiskisklpi. Þá mætti minnast á útbúnað báts- ins. Hann var prýðilegur. Auk: ára og segla, sem ekki var af

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.