Alþýðublaðið - 12.08.1922, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 12.08.1922, Blaðsíða 4
ÁlÞÝÐU^LÁÖÍÐ Kaffi & matsöluhúsið úFjallkonan" selur gott og ódýrj; fæði yfir lengti og skemri tíam Lausar máltiðar. — Fjölbreyttan heitæn rnst allan cUginn, svo sem: Buff með iauk pg eggjura. Hakkað buff Buff karbónaði, Vfnarptilsur, Medista- pulsur Kjöt og fhfci bollur. Lafskáss. Lax soðinn og steiktur. Uppstúf s»ðar rófur. Grænar bauelr. Aspas. Kartöflur og fleira. Stnutt brauð Avsxtagrautar og súpur allskonar. S=fyr og rjómi. Mjólk í giðsum. Ny Karlsberg Plsner. Reform Maltöl og maigar flsiri öltégundir. Cifcion og L^moaaði. Epli og Ap- p»lsinur. Sælgæti. Cigarettur og Vmdlar. — Sanzsgjarat verð á öllu. — Fljot og góð afgreiðsla. — ' VfrðihgKrfyMt : Ðalsteðt. Kaupid SkéMÉSÉ er ódýrastnr og beztnr — margar tegundir — í SkóYErzluimi á Leip. 2. Ódýra hveitið. Hafið þét spurt um þ*ð í Kaupf élag-inu? Kl. 7 2 á morgnaua er tilbúið nóg af heitu kaffi bjá Litla &aíiihúsinu, Lsugavegi 6 Hentugt iyt ir þá, sem byrja vinnu ki 8, molakaffi 30 aura. Eagir dfykkjupeniagar. Páthéplotur eru lang endingarbeztar, og þó beldur ódyrári eu aðtnt plötur. Htjóðframleiðir („hljóðdóa") noeð gimsteinsoddi kostar ekki reieira en eytt er í nálar á nokkrucn mánuðum, og má nota á hverj- um grammófón. Stórt tirval aí Pathéfónptötum nýkomið, þav á raeðal harmoniku- plötum (Hawaianf{ltttr) Komið og heyrið þessar plöt- ur næitu daga Híjóðí'ærahús BeykjaYíknr. K.a.upiO „Bvery Day d.ösamjóllc. «s Ritstjóri ©g ábyrgðarsa&ðnr: QUtfur Friðriksstot. t-----------------;--------1—;-------i----------------------------!-----li—II PrentsmiðjaBi Gutenberg iBdgar Rice Burreugfis: Tansan %nýr aftnr. skjátlaðist. Það var ekki maður, heldur villidýr, sem jíorfði á pá ha'lfopnum aUgnum. Þegar Tarzan fann iblóðlyktina, hyarf hinn síðasti merihihgarvqttur. Hann Itóð sém i úlfakréppú, eins og Ijón umkringt af veiði- mönnum, sem bíður átekta hniprað í kút, til þess að istökkva á andstæðingana. „Hvað hefir hér skeð?" spurði eirin lögregluþjónninn. i Tarzan sagði djarflega frá, en þegar hann snéri sér að konunni, til þess að fá staðfestiug hennar, varð hann ekki litið hissa. . „Hann lýgur!" skrækti hún ámáttlega, og snéri sér að lögregluþjónunum. „Hann kom tii herbergis míns toeðan eg var alein, og ekki í góðum' tilgangi. Þegar eg víáaði honum á bug, héfði hann drepið mig, ef óp min hefðu ekki kvatt til ^þessa merin, sem gengu fram" hjá húsinu. Hann er djöfullinn sjálfur; hann hefir hjálp- arlaust því nær géft *ut 'áí "við tiu menn^bara með hönd- um og tönnum". Tarzan varð svo hissa á vanþakklæti hennar, að hann var sem steini lostinn. Lögregluþjónarnir trtiðu konunni ekki of vel, þvi þeir höfðu áður kynst kunn- irigsskáp hetínar við karlmenn. En þeir voru nú samt lögregluþjónar, en ekki dömarar, svo þeir urðu á eitt sáttir um það, að taka aíla fasta, sem í herberginu voru, en láta annan, sem hafði það verk með höndum, skilja pá saklausii frá hinum seku £n peir komust að raun um, að það var sitt hvað að segja þessum vel klædda unga manni, að hann væri handtekinn og að halda honum. „Eg er ekki sekur um neina árás", sagði hann rö- iegur. „Eg hefi að eins reynt að verja mig. Eg veit ekki livers vegna konan ségir íþetta. Hún getur ekki átt neinar sákir víð mig, því eg'hefi aldrei séð hana fýr en áðan, er eg kom hingað henni til hjálpar". „Hana nú, komið", sagði einn iögregluþjónninn; „dómarinn er til þess að hlusta á alt þetta", og hann færði sig nær til þess að leggja hendina á öxl Tarzans. Augnabliki síðar 'iá'hdnn'í'ktit^út horni. Þegar félagár hans réðust sem einn maður á Tarzan, uppgötvuðu þeir það, sem fyrirrennarar þeirra höfðu að eins fnndið smérþefinn af. Hann hlóð þeim svo hratt, að þeir höfðn akki einu sinni t/ma til þess að draga upp skammbyss- ur sínar. Tarzan hafði rekið augun 1 opin glugga og talsíma- staur fyrir utan hann eða trjástofn — hann vissi ekki hvort var. Þegar síðasti lögreglu þjónninn valt um koli, gat einn félagi hans dregið upp skammbyssu sína. og skaut ár henni á Tárzan. Skotið hitti ekki; ög áðtir en maðurinn gat skotið aftur var Tarzan búinn að kastk lampanum í gólfið, svo niðamyrkur varð inni. Það næsta sem þeir sáu var léttilegt stðkk npp í gluggann og þaðan annað hreinasta heljarstökk y£r talsímastaurinn hinum megin við gangstéttina. Þegar iögregluþjónarnir höfðu staulast á fætur og voru komnir út á götuna sáu þeir hvergi fangann. Þeir fóru ekki alt of mjúklega með koötltía og Ikarl- mennina, sem ekki höfðu sloppið, á leiðinni til iögreglu- stöðvarinnar; þeim var gramt í geði yfir óförunum. Þeim sveið það sárt, að þurfa að segja frá því, að einn maður vopnlaUs hefði sópað gólfið méð þéiiri öllum saman í einu, og siðán komist undan þeim, eins ög þeir væru ekki til. Lögregluþjonninn, sem beðið hafði á götunni, sór þess dýran eið, að enginn hefði komið út um ^lugg- anh eða farið frá húsinu meðan þeir voru inni. Fé- lagar hans héldu að hann lýgi, en þeir gátu ekkisahh- að það. Þegar Tarzan var búinn að ná í stáurinn 'fýíir ftitan gluggann, fór hann eftir eðiishvöt skógardýranna, og leit niður fyrir sig áður en hann rendi sér til jarðar. Það var gott að hann gerði það, því rétt fyrir neðan haön stóð iögregluþjónn. Fyrirofan-'stg-sá-Tarzan-eng- ann, svo hann hélt upp á við. Stýurinn var jafnhár husþakinu, svo það var ekki nema augnabliksverk fýrit apamánninn að komast yfir á þakið. Hann fór af einu þaki á annað unz hann sá annan staur, sem hann rendi sér Teitir til jarðar. Hann hljóphratt eina eðatværgötur. Svo fór hann inn í lítið næturkaffihús, og afmáði öll vegsummerki,

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.