Mánudagsblaðið


Mánudagsblaðið - 18.08.1969, Blaðsíða 7

Mánudagsblaðið - 18.08.1969, Blaðsíða 7
Mánudagur 18. ágúst 1969 Mánudagsblaðið 861,100 lausar stöður í af- ganginum af 3. ríki Hitlers Frámhald af 8. síðu. hinaf;' afboðslegu skaðabótasektir (132! milliarðar guilmaika, .eða fjóram sinnutn meira heldur en nam'ölluim gullforða heimsins á þe:im 'tíma, að viðbættuim 26% heildarverðmætis ársútflutninigs Þýzfcalands t 30 ár m.m.) m-a. að tryggjá. Það hlýtur annars ávallt að vera einn af bezt varðveittu leyndardómuim lýðræðisins, hvernig forkóllfar þess hafa hugs- að sér að hinir sigruðu gætu greitt þó ekki nema brot af því- líkum fúlgum. Bn í þessu sam- bandi skiptir það ekki megin- máli, e-t.v. hafa þeir ekki hugs- að neitt, alveg eins og arftakar þeirra, Churchill, Roosevelt, Att- lee og Truman, á ráðstefnunujn í Teheran, Jalta og Potsdam. MORGUNGJÖFIN. Hatur blioáar — og hefnir sín- Versailles-saimningurinn var morgungjöf þeirra, sem háð hölfðu blóðuga heimsisityrjöld í 51 mánuð „to make the world safe fór democracy", til þýzka lýðveldis- ins, sem stoímað var á rústum keisararíkisins, og venjulega er nefnt Weimar-lýðveldið. Það var fyrirsjáanlega andvana fætt, það stóð andspænis tröllaufenum erf- iðleikurn, bæði ínnanlands og utan, og komst við hairmkvæli úr burðarliðunum í æðisgenginni borgarastyrjöld, samitímis því að Eodakkár ógnuðu tilveru þess með ^«^BJiienndaiörásU!m-.At:: Vínrauvegir voru allir gengnir úr skorðuim, huogrið beið við hvens nianns dyr, þjóðih var sundruð í óteljandi flofeka og félög, gjald- miðiílíhn féll niður úr öllu valdi- Þar sern þurft hafði 8,02 mörk fyrir .1 Bandaríkjadollar hinn 3. Janúar 1919, þurfti 4.210.500000- 000 —j fjórar billjónir tvö hundr- uð og tíu milljarða og fimm hundruð milljónir — hinn 21. Desember 1923. 1 kjölsog gengis- hrunsins hrfinmuðust Júðaskarar í tugþúsunda-tali úr öllúm áttum til landsins, oft með aðeins nokkra dpllara í vasanum, og réðust á efnahagstífið eins og hungraðir úlfar- Þeir gerðu góð viðskipti; sölsuðu utndir sig heil fyrirtæki, húsasamstæður, jafnvel heil hverfi, og ekki hvað sízt blöð og útgafufyrirtæki, keyptu sér hluti í- lýðræðislflokkum eða klömbr- uðu sér upp nýjurn, eignuðust verkalýðsfélög, og í skjóli slíkrar aðstöðu reyndist þeim ekki sér lega erfitt að leggja undir sig mikinn hluta embætitiskerfis rík- is, héraða og borga. Þá birtu stjórnarvöldin daglega tilkynn- ingar á feiknstórum veggspjöld- um varðandi þá, sem hefðu hlot- ið þýzkan ríkisborgararétt. Á þeim töflum gat að lesa mörg stein.rík og blómfdgur nöfn: Gold- berg, Goldstein, Silbermann, Rlumenstein, Rasenfels, os.frv- En stjórnarvöldin birtu lífca lista yfir þá, sem synjað var um þýzk- an ríkisborgararétt. Þeir listar vpru fjarska stuttir. Á einuim slíkum hsta var samit nafn, sem átti eftir að koma við sögu síðar- Það var nafin hermanns, er gerzt hafði sjáliböðaliði í heimsstyrj- öldinini og hafði legið blindur eft- ir. gasárás lýðræðisiherjanna á Vesturvígstöðvunum í hermanna- sjúkrahúsi í Passewalk í Pomm- ern þegar stríði lauk. Nafnið var Adolif Hitler. „Ég hefi alltaf sagt, að ef , Stóra-Bretland aetti einhvern tíma eftir að bíða ósigur í stríði, þá myndi ég vona að okkur auðnaðist einhver Hitl- er, sem leiddi okkur aftur i þann sess, er okkur ber meðal þjóðanna". WINSTON S. CHURCHILL: í „The TIMES", London, 7. nóv- ember 1938- Ég minnist þess ekki að hafa nokkurn tíma rekizt á nokkurt skammaryrði, fúkyrði eða klúr- yrði í nokkurri íslenzkri, danskri, enskri eða þýzkri orðabók, sem lýðræðissinnar hafa ekki notað til áherzluauka, þegar þeir hafa tekið sér nafn þessa blinda her- manns í munn eða fest á blað- Og það hafa þeir gert æði oft. Ég efast m.a.s. stórlega um, að Júðalýður hafi tformælt Dg svívirt Jesús Krist rækilegar og af ákaf ari trúareldmóði á 19' öldum en lýðræðisfólk Hitler á 19 árum. A- stasður til andúðar á Hitler hef- ur það auðvitað haft ærnar- Tök- um bara sem Iítið dæmi árangur þann, sem Hitler náði í baráttu sinni við efnahagsönigþveiti lýð- ræðisins- Þegar Hitler var skipaður ríkis- kanzlari hinn 30. Janúar 1933, þá .tók hann við rúmlega' 6 miUJ. at- vinnuleysingja í arf elftir Vers- allles-friðinn og 21 lýðræðisráðu- neyti (í Iýðræðislahði ( er aldrei síjórn við völd, þar sitja bara ráðuneyti), sem drepið höfðú tim- anri við umræður í 14 ár á Weim- artímabilinu. Gegn þessu yfir þyrmandi böli var ráðizt með margvísllegum hætti og hnitmið uðum skörunigsskap — með þeim árangri, sem eftirfarandi yfirlit um tölu atvinnuleysingja í Þýzka- landi þau sex ár, ér 'liðu frá því að Hitler tók við stjórn og þahgað til síðari hefndarstyrjöld lýðræð- isins hófst, gefur til kynha: vegar, bornar saman, þá sýna þær eftirgreinda framleiðsluaukn- ingu (í þúsundum smálesta) ým- issa þýðingarmestu hráefna: 1936 1938 Aukning um% Jarðolía 1.790 2.340 30,7 Aluminium 98 166 69,4 Köfnunar- efni, hyldi 770 914 18,7 Jám 15.302 18045 17,9 Stál 19.216 22-656 17,9 Járngrýti 2-255 3.360 49,0 Brúnkol 161-382194-985 20,8 Steinkol 158.400186.186 17,5 Ennffremur var ráðizt í að auka ræktarlandið með stórfelldum á- veitu-, framræslu-tframkvæmdum og jarðvegsskiptum. Sé gerður samanburður á víðfemi nytjaðs ræktarlands á árinu 1933 annars vegar og á árinu 1938 hins vegar, kemur þessi árangur í ljos: Hvort tíveggja eru þetta nátt- úrulega lýðræðislygar eins og sú framleiðsla getur grængulust orð- ið- Innantómt blaður, rakalaus þvættingur, en það merkilega er, að þær hefðu ekki endilega þurtflt að dauðrota hvor aðra- Að þvi er fyrri lýðræðislygina varðar, þá verður hún auðveld- legast hrakin með vitnisburði um þróun heimsverzlunarinnar næstu fjögur árin áður en Hitler tók við stjórn og fram á fyrsta stjórn- arár hans, eins ot eftirfarandi tafla sýnir: Heimsverzlunin í milljörðum Rikismarka. Heims- Heiwis- innfl. útfl. 1929 148 136 1930 120 109 1931 87 77 1932 58 52 1933 52 47 Árið 1933, en í byrjun þess árs tók Hitler við stjórn, er heims- kreppan sem sagt í algleymingi Á fyrri hluta þess árs sjást og að heldur ekki nein bataimerki. Þau komu fyrst í Ijós á síðari helm- ingi þess, þvi að, eins og stend- ur skýrum stöfum í áliti Layton- nefndarinnar, sem lagt var fyrir 1936 þús. smál Stál Aukning úr 19,216 Járngrýti Aukning ór 2-255 Brúnkol Aukning úr 161-382 Steinkol Aukning úr 158,400 1938 þús. smál 22656 3.360 194,985 186,186 Aukning um % 17.9 49,0 20,8 17,5 Hrollvekjandi hagskýrslur 1933 Janúarlok 1934 — 1935 — 1936 — 1937 — 1938 — 1939 — 6.013.000 3-772-0OO 2-973-000 2.520.000 1.853.000 1.052-000 301-000 Yfirlitið yfir þjóðartekjurnar árin á undan valdatöku Hitlers og til loka síðasta friðarársins er alveg jafn ergilegt fyrir alla kristilega lýðræðissinna, en það lítur svona út: (Milljarðar RM): Þjóðar- Meðal- tekjur tekjur samtals ámann 1930 70,2 1.092 1931 57,5 889 1932 45,2 696 1933 45,2 713 1934 52,6 804 1935 58,7 817 1936 64,8 936 1937 72,6 1.070 1938 79,7 1.166 Séu hagskýrslur fyrirárið 1936 aranars vegar og árið 1938 hins Ég sé ekki ástæðu til þess að hrella kristilega lýðræðissinna með frekari framleiðslutöflum, en mér þykir rétt að láta þess getið, að þessi árangur starfs- kapítalisma Hitlensstjórnarinnar var ekki hváð sízt því að þakka., að hún beitti a.mk. tveimur afar ólýðræðislegum starfsaðferðum, nefnilega: 1- þess var stranglega gaatt að eyða afrakstrinum ekki áður en hann varð áþreifanlegur, og 2- lögð var áherzla á, að til- kostnaðurinn yrði alltaf lægri heldur en framleiðsluverðmætið. Og einmitt af þessum sökum hækkuðu rauntekjur verkalýðsins ár frá ári, eða sem hér greinir, og er þá miðað við vísitölu raun- tekna 100 árið 1932: •slok 1933 104 — 1934 109 — 1935 110 — 1936 112 — 1937 115 — 1938 119 1939 123 Lagvopnið Ijúfa A sama tíma og öll heimsins lýðræðisríki römbuðu á barmi efhahagslegrar glötunar, þrátt fyrir að svo ætti að heita, að þau byggju við kapítaliskan þjóð- arbúskap, hlutu slíkar staðreynd- ir að kalla fram eðlileg viðbrögð af þeirra hálifu. Lagvopnið ljúfa var alltaf vel brýnt og við hend- ina, og þar sem lýðræðissinnar töldu „skýringa" þörf, voru tvær lygar settar á flot saimtímis, nefni- lega: 1. að þegar í árslok 1932 hafi þess sézt glögg merki, að heims- kreppuinni væri tekið að linna, og að þýzku Fasistarnir hefðu aðeins notið góðs aif almennri þró- un, sem farið hafi verið að gæta í heimsviðskiptuinum, og 2. að þýzku Fasistunum hafi að- eins tekizt að nó stundarárangri í baráttu sinni gegn atvinnuleys- inu með þvi að hefja æðisgeng- inn vígbúinað. Alþjóðlegu sérfræðimgaráðstefn- una i London sumarið 1931: „Hlutverk Þýzkalands í efna- hagslífi heimsins og sérstak- Iega Evrópu er svo þýðingar- mikið, að það getur ckki oröið . um neinn almennan bata nú- verandi kreppuástands að ræða, á meðan ástandið í Þýzkalandi batnar ekki". Heimskreppunni linnti af því að ástandið í Þýíikalandi batnaði á Hitlersáruinum, ástandið í Þýzkalandi á Hitlersárunum batn- aði ekki af því að heimskreppunni linnti. En hvað um hinn „æðisgengna vígbúnað"?. Nákvæmlega það sama. Þar sem rúm mitt hér í blaðinu er því miöur of lítið, get ég ekki hrakið þann tilbúning jatfin rækilega og vert væri að þessu sinni með því að birta stað- festar skýnslur eða aðrar tölu- fræðilegar heimildir. Ég verð því að gera mig ánægðan með að birta örfá umimæli valinkunnjra sérfræðinga uim vígbúnaðanmál og annarra þeirra, er gerzt Muitu að vita, svo og umsagnir og á- lyfetunarorð ýmsra heimsiþekktra Hitlershatara, staðfestingu minni til stuðnings: Alfred Jodl, herráðsforingi (við Churchill / Roosevelt-moröhátíð- ina í Niirntoierg): „Hinn raunveru- legi vígbúnaður hófst ekki fyrr en eftir að stríðið var hafið • . . 1935 höfðu Frakkland, Pólland og Tékkóslóvakía 190 stríðsherfylkj- um á að skipa. Við fórum í heiims- styrjöldina (1939) með 75 her- fylki". Karl Dðnitz, stóraðmíráll (við sama tækifæri): „1 stríðsbyrjun áttum við ekki nema um 15 víg- færa kafbáta". Erhard Milch, flugyfirhershöfð- ingi (við sama tekifæri): „Fyrstu árin eftir 1935 átti Þýzkaland eng- an fluglher, sem hægt hefði ver- ið að nema þvi nafni, það voru aðeins fyrstu sveitimar og fyrstu skólarnir, sem byggt' var upp á þeim árum". Georg Thomas, yfirmaður stríðs- hags- og vígvæðingarráðsins (úr dagbók hans 20. Juní 1941, tveim- ur dögurn fyrir árásina á Sowjt- ríkin): „Okkur er ómöguiegt að afla pkkur alls þess, sem okkur skortir, með gerfiefnafrajmleiðslu eða þvíumlíkum ráðstöfunum". A. S- MHward, Englendingur (í bók sinni „The Gerrnan War- Industry 1939—'45", sbr- „Schrift- enreihe der Vierteljahreshefte fur Zeitgeschichte", Nr. 12, Stuttgart 1966): „Þangað til (þ.e. þar til Albert Speer var skipaður víg- búnaðarmálaráðherra 1942. Innsk- mitt) hafði hin þýzka vígbúnað- arótfreskja, sem allur heimurinn óttaðist, aðeins verið tröllaukin blekking". Golo Mann, Júði og sagnfræð- ingur (Es gesehah vor 30 Jahren"): „Það er ekki satt, að sigurinn yfir efnahagsfereppunni í f>ýzka- landi hafi fyrst og -fremst byggzt á hernaðarlegum vígbúnaði- Hann hafði í upphafi sáralítið að segja". Dr- Hjalmar Schacht, fyrrver- andi ríkis-ráðherra og ríkisbanka- stjóri, fjármálasnillio,gur, faniga- búðakandídat o.fl. (í bök sinni „1938 — Wie eine Demokratie stirbt", bls. 93): „Að sigurinn í baráttunni við atvinnuleysið sé víglbunaðiin.um að þakka, er ævin- týrasögm, því rniöur illgirnisleg". Og það er xiú það. Flestum ber vist saman um það, að Þjóðverjar þeir, sem búa í Saimibandsllýðveldinu Þýzkalandi, afganginum af Þriðja ríki Hitlers, hafl ekki farið sér mjög óðs- lega við hervæðingu pg vígbú'nað undanfarin ár- Einnig þar og nú, alveg eins og á dögum Hitlers, geta atvinnulausir lýðræðissinn- ar fengið nóg'að starfa við ágæt skilyrði- Eftir því, sem „Die Welt", HambPrg, 6. áigúst 1969, hefir eftir Friedridh Schmidt, varaforseta Vinnumálasitöiflnunar Sambands- lýðveldisins, með aðsetri í Nurrt- berg, þá hafa aldrei fyrr verið jafn margar lausar stöður þar í landi og nú- Hinn 31. Júli sl. biðu 861.100 lausar stöður eftir um- sækjenduim. „Die Welt" birtir margar froð- legar upplýsingar um þessar lausu stöður, hvar f Vestur-Þýzkalandi eMrspurnin eftir vinnuafli sé mest, ö-sÆrv. . . Það vantar 861100 manns í vinnu í Vestur-Þýzka- landi núna, þrátt fyrir að 1.372059 útlendingar hafi verið þar við störf per 30. Júní 1968, og séu væntanlega ennþá- Það er styttra til Vestur-Þýzka- lands frá Islandi heldur en til Astralíu. Og þar sem búast má við að vort bílsjúka betlilýðveldi muni hafa fáein þúsuind atvinnu- Iaus atkvæði á sinni könnu á hausti og vetri komanda, þá hefir oft verið send sendinefnd af þess hálfu til útlanda af minna til- efni, en til þess að koma þeim í gjaldeyrisöflun. Og þeim er alveg óhætt að fara þess vegna: Þjóðverjar eru alveg hættir að hafa lítil börn í hverja máltíð eins og orðrík- asta vinstrimálgagn landsins, „Morgunblaðið", hefur frætt okk- ur á í fáeina áratugi. Atkvæðis- réttinum sínum og ritfrelsinu sínu myndu lýðræðisatkvæðin að sjálf- sögðu halda alveg óskertu- Eyðuiblöð til skattframtals myndu einnig komast til skila- J. 1». A.

x

Mánudagsblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Mánudagsblaðið
https://timarit.is/publication/313

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.