Alþýðublaðið - 18.08.1922, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 18.08.1922, Blaðsíða 1
Alþýðublaðið 1922 Föstudagien 18. ágúst. 188, föhihlað loftskeytastldin '^GTæ^hireF^nauösynT" " Eftír¦ Einar MÍkki/senT Heicnskautaíariau og rithöfaad- urinn, cspt Einar;:Mikke?sen, hefir tekið™sér"það mannuðarstarf, að jgerast'3^málsvari3 þeirra þúsunda inannslífa, sem hanga f veikum þræðí þegar|vetrkr§törmarnir skeíla óvörum yfir Norðurhsfiði en þó sérataklega yfir hafið og strend- urnar við íúmð. Mikkelsen hefir sótt þetta mál svo hart, sð einokunin hefir orðið að beygja.j kné og neyðst til að senda mann til að rannsaka undir búning atöðvarbyggingar. En þeir, sem hafa fylgst með í pólitík G'æalandsstjórnar, trúa ckki á að stöðin verðl reist, fyr ea þeir sjá . hana. _____ Það hvín, þýlur og ýlfrar yfir landið. Það brakar í skóginum, síorraur eftir storm, Hifið flæðir inn yfir strendurnar. Hús hrynja eina og spilaborgir og Iff og vel ferð þusunda manna hanga f falá þrseði bak við hafgarðana. Harð snánir menn, votir af avlta, þreyta ¦ dag og nótt kapp «id hafið, við að hækka garðinn, gera haan hærri en vatnsflóðið og brotsjóana, «oi hækka látlaust. Þair renna skelfdum augum út yfir stormtrylt aafið og litast um effcir litiishátter bát, merki um að vindurinn hafi snúið sér svo mikið, að þær þúa undir manna, sem búa bak við taafgarðinn séu ú'r lífshæítu, A hafiau berjist snarráðir s]ó- tnenn við að sigla skétum aínum ¦frá h!nni stonnbörðu strönd i hlé, «a seglin rifna og slitna af föld unam, akkerisfestar hrötekva snnd ur; en það er við ofureði að etja, Aliir lúta í lægra baidi fyrir o'nt- mstgni stormsins. — Skíp stranda, hafair skeatmasi, fiskískip týnast, net slitna, heiis Ifís etfiði er spiit á einni einustu nótt. Sorg og ó Hér með tilkynnist vinum og vandamönnum, að systir raín, Guð- rún Erlendsdóttir, lézt að Vífilsstóðum 15. þ. m. Jarðarfðrin fer fram frá dómkirkjunni, mánudaglnn 21. þ. m. kl. I e. h. Einar Erlendsson. gæfa ríkir þar, nem oí«iðrið hefir geisað yfir, og takmarka. slóð þess yfir Sandtð. Ea áður en stormurinn nær Norðurálfu iiggur ieið hans yfir hið mikla haf, Engtodsisafið og Atianzhsfið, þar sem véhr gufu skipanna hamra þungiamalega á t.'öiiuksum vatnaásum.' Þati senda t«ftnagnsneista gegnum ioftið, — varið ykkur, það kem«r ofveðu'. Og út um gervsíbn siðððan feeira er tekið á móti neistunura, það eru dregin upp merki — sem oft ast þetta — varið ykkur, storm- urinn kemur 1 — En áður en menn hrds. fengið títaa til að átta sig er stormurinn skoliina yfir landið með óoiót&tæðilegnm kraíti. Hefðu menn aðeins witað up það 24 tímum áður, hefði mörgn verið bjargað, &ew nú em rústir. Sj6.s3.esa gæta setið í hlýjindum um borð ( sklpum sinum inn á ströndína Fiskimenn gætu fengið tíaia til að bjarga netum sfnum og vdðafærum, sem nú eru siitin sundur af ölduganginum. Fíóð garða væri hægt að tryggja í t'ma og svita og kvíða þeirra manna sem þreita kapp við storm- inn til að bjarga heimili sfnu hefði auðveldlega verið hægt að kom ast hjé, ef mean hefðu aðeins vitað að stormurinn kæmi aðeins 24 tíiHum áður. Að eíns 24 tfmari Það er ekki oíikið, en þið ríður þó bagga- munina, f öíiu falli að mestu. Mraíi horfa f vestar þaðan, sem flestir stormar koma ¦—- getum við þó ekki fengið að vita nm hann 24 tiœum áður. Ea f vestri og norðvestri er aðeins h%f og svo kmm fnfkín C*S5daeyj*r pg — Qr^nlané, þar sem stormarnir geta sett og barið á« þess að gera mein, þvi þeHsi löad cru auð eð^ þvínaer óbygð. Og þó er hjálpiaa á móti of- viðranum einmitt að finaa þar. Þennan 24 tíma dýimæta fyrii- vjura er hægt s.ð fi ef raeaa notu sér uppfyadning aútfsaans. — Loít- skeytastöð á suðvesturströsd Grsen- land« getur riðið af allan bagga- muninn. Húa gjetar sent aðvör- unarorð út yfir heiminn, — gætið að, nú kemur stormufinn I og hægt verðnr að draga upp oíveðms- merkin 24 tfmunum fyr en nú. . Hugmyndin cr ekki ný Mörg- uai sinnnm heflr verið talað um að byggja loltskeytaatöð á veutur- strönd Grænlsnds, en ímm til þessa hefir það setið við orðin tóm og nefitdatitlögur, og þó hef- ir mönnum lengi verið Ijóst hveritu geysimikla þý'ingu svona stöð mnndl fá, ekki aðeins fyrir veð urþjónnstu, áeldur einnig fyrir margt og mikið ancað. Þáð kann að vera erfiðleiknm bundlð að reisa svDna stöð, ea það er mögulegt. Það sást bezt sfðastliðið sumar, þegar konungur var á ferð við strendur Græniands, og sú þráðlausa greistraði, — ná er þsirra hátign komin svo Iangt, — nú stfga þau í lind, — nú, já nú strandar „Beli"! Hefði .þráð- iaus" ckki verið á skipi konungs, gat vel hafa f;srið svo, að Norð nr Grænlsnd heíf i átt hörðum vetri að fagna, en þráðlausu stöð inni vsr þíð að þakka að hægt vp.,t ?,ð senda vistir til Noiður- Græalauds í tæka tið. Neyð og fskoiti var varnað; það varð fyrsti draagur þráðlausrar loitskeytastöð v- ar á Grsenlandl. (Frh }

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.