Ísafold - 28.01.1885, Blaðsíða 1

Ísafold - 28.01.1885, Blaðsíða 1
íemur íl á miðvikiidajsmorgna. M irjanjsins (55-50 arka) ttv. erleadis 5kr. htp [jrit atójan jál'iaiBDði ÍSAFOLD. llppiöja (stnfl.) kndia tíS ánmóLÍ- jild nema fc.om.in sje lil Wj. Ijrir 1. ott. Atsreiíslusloia i bloldarprenlsm. L sal. XII 4. Reykjavík, miðvikudaginn 28. janúarmán. 1885. 13. Innlendar frjettir m. m. Um sveilarstjórn og fátsekralöggjöf. 14. Viðvörun gegn Brama-lifselixír. 15. Othello. Hitt og þetta. 16. Auglýsingar. Forngripasafmð opið hvern mvd. og ld. kl. 1—2 Landsbókasafnið opið hvern rúmhelgan dag kl. 12—2 útián md., mvd. og ld. kl. 2—3 Sparisjóður Rvíkur opinn hvern mvd, og ld. 4—5 Veðurathuganir í Reykjavík, eptir Dr. J. Jónassen Jan. Hiti (Cels.) ánóttUiiimhád. Lþmælir fm. I em. Veðurátt. frr.. em. M.-íi. F. 22. F. 23. L. 24. S. 25. M. 26. í>. 27. + 5 + 5 + 1 + 5 + 1 + 2 29.4 29.4 29.3 29.9 29,5 29.5 2y,6 29,3 jNa h d 29,; Sa h d 29,9 iSa h d 29,8 29.3 29,6 29,5 Na h b Na hv b A h b Na h b Sa hv d Sa hv d Sv h b 0 h b A hv d A b b Na h d Fyrri part vikunnar var landsynningar (Sa) með talsverðri rigningu; síðan optast við anstnrátt; lít- ið föl fjell hjer á auða jörð aðfaranótt h. 26. með vægu frosti. í dag 27. hægur landnorðan, dimm- ur, snjór í iopti. Við jarðskjálfta varð hjer vart á sunnudagskvöldið 25.; tveir litlir kippir kl. 83/4 og kl. 9'/a. Reykjavík 28. jan. 1885. Laiids-yfiiTJettardóinur. Síra Snorra Norðfjörð í Hítarnesþingum hafði verið stefnt haustið 1881 fyrir gamla kaupstaðarskuld við Búða-verzlun, sem þá stóðu eptir af rúmar 100 kr. Snorri prestur þóttist eigi skyldur að borga, af því að Holger kaup- maður Clausen, meðeigandi verzlunarinnar, hefði ekki skilað sjer kíki, er prestur hafði átt í hans vörzlum um mörg ár, en það hafði prestur að skilyrði í munnlegum samn- ingi þeirra á milli haustið áóur um greiðslu skuldarinnar í sumarkauptíð 1881. Prestur sendi eptir kíkinum þá um vorið, en fjekk þau svör hjá kaupmanni (H. Clausen), að hann fengi hann ekki fyr en skuldin væri greidd. Prestur var dæmdur af sýslumanni 28. nóv. 1881 til að greiða skuldina með vöxtum skilmálalaust, ásamt áföllnum máls- kostnaði, er nain 200 kr. Arið eptir, 6. sept. 1882, var síðan gert fjárnám hjá presti í óllum útistandandi og væntanlegum em- bættistekjum hans fyrir skuldinni og máls- kostnaði, sem þá var orðinn 355 kr., eða alls fyrir riimum 460 kr. Málið kom fyrir yfirdóm í haust, með uppreisn og gjafsókn o. s. frv. Krafðist prestur þar sýknu af skuldakröfunni og ónvt- ingar á fjárnámsgjörðinni ög 1400 kr. í skaðabætur, auk málskostnaðar. Lands- yfirrjettur veitti þetta með dómi 19. þ. m., nema hvað skaðabæturnar voru færðar nið- ur í rúmar 700 kr. og málskostnaður í hjer- aði látinn falla niður. f>ess er getið í dóminum, sem hjer er að éins tekið ágrip af.að frásögn prests um samn- ing hans við Holger kaupmann haustið 1880 hafi ekki verið löglega mótmælt af hans hálfu eða umboðsmanns hans ; að því hafi heldur eigi verið mótmælt, að H. kaupmaður hafi þá verið orðinn meðeigandi (associé) Búða- verzlunar og því bær um að semja um skuld- ina að fornspurðum verzlunarstjóranum þar, er málið höfðaði, og loks hafi skaðabóta- reikningi prests ekki verið mótmælt öðruvísi en af því að hann væri »óáreiðanlegur«, en slík mótmæli sjeu of óákveðin. Tíðarfar er sagt ágætt að norðan. Beztu hagar lengst af í allan vetur og mjög frostalítið. Nii er hlákunni nýljett hjer syðra, en þó er ágætt veður. Slys varðhjeríBvík 22. þ. m.: vinnukona hjeðan úr bænum drukknaði í Fúlutjarn- arlæk á heimleið með þvotta innan úr Laug- um ; er það sjálfsagt bagginn, sem hefir valdið því, að hún hefir ekki getað bjargað sjer úr þessari litlu bæjarsprænu. f>að er eitt skrælingjamarkið á oss Is- lendingum, og það einmitt sjálfum íbúum höfuðstaðarins, til allrar óhamingju, svo að útlendingar reka undir eins í það augun: að kvennfólkið er haft hjer fyrir áburðar- klára, bæði »á eyrinni«, sem kallað er, og eins í þessum Laugaferðum, um verstu vegleysu og hvernig sem veður er. — petta slys ætti nú að verða til þess, að loks yrði af því að leggja veg inn í Laugarnar ; það er sannarlega tími til kominn. Sæluhúsvörðurimi á Kolviðarlióli, Sigurbjörn, er nú búinn að koina því til leiðar, að nábúi hans Jón Jónsson heíir verið kallað- ur fyrir rjett f'yrir óleyfilegar veitingar. J>að er uú svo. Almenningur spáði ekki miklu góðu um komu Sigurbjörns á Kolviðarhól, endii hefir hann ekki orðið vinsæll |>ar. Jeg hefi gist hjá honum eina nótt, eptir boði hans sjálfs, en án þess að lýsa því frekar, var gistingin á þann hátt, að jeg hef ekki komið til hans optar. En þar á mót hefi jog ávallt komið til Jóns og þogið hjá honum beina, og hef jeg vel fundið, hvers virði |>að var að geta flúið til hans, cins opt og jeg þarf að fara yfir Hollisheiði. Enda lietir þar opt verið húsfyllir, þegar jeg lieli ver- ið á ferð, en enginn maður hjá hinum. J>að er eitthvað óskiljaulegt við þetta. Jón er ofsóttur fyrir það, að ferðamenn geta fongið hjá honum flestar nauðsynjar sínar. En Sig- urbjörn er launaður af almannafje fyrir það nð sitja i þjóðbraut, þótt fæstir vilji nje goti ncitt við haun skipt. |>að er kunnugra en frá þurfi af segja, að Jón er sá eini af þeim þromur, sem verið hal'ii á Kolviðarhól, er hefir áunnið sjer hylli mniiiiii, og sanua það bozt hin almennu meðtnæli (þó þeim væri ekki gaumur gefinn), er hann fjekk þcgar það frjettist að lionum væri vísuð burt, sem h'klega hefir ekki verið af þeirri ástæðu, að koma Softíu dóttur Hallberu þai \ð, cn þó sjálf'sagt af gildum ástreðum. En^þetta kom eins og fjandinn úr suuðarleggnum fiatt uj>|> á alla, að Sigurbjiirn var orðinn sæluhússvörður, en Jón rekinn burt. En yfirvaldinu þykir má sko að mjer og mín- um líkum komi það lítið við, hvcr cr sæluhúss- vörður. En mjer getur ekki verið sarna, og jeg álít það hepjiilegt, bæði fyrir mig og aðra, að Jón fór ekki le.ngra en hann fór. fað mun verða lítið skjól fyrir hesta í vctur í liinu tilvonandi hesthúsi Sigurbjarnarj i'ðii hvar skyldi vera hcy það, sem hann gæti selt fcrðamönnumV Meðferð hans á gamla siclu- húsinu er ekki góð, og ótrúlcgt að hann hafi haft lcyfi til þess; en ef það er ekki, þá ætti liumi að hafa ábyrgð á þvi. J>að Iítur svo út, sem nú cigi að faraað nevða menu til að aðhyllast Sigurlijörn með því að lögsækja Jón, og ef það væri mögulegt, þá að flæma hann í burtu. En jcg vona, að Sigur- björn ríki þá ekki lengi. í janúar 1885. Isak Ingimundsson austanpóstur. Um sveitarstjórn og fátækralöggjöf. Eptir H. Arið 1874, segir síra Arnljótur í Andvara (VII 49), að öll gjöldin til fdtcekra á Iandinu hafi verið 248,134 krónur, og telur hann þessa tölu hina voðalegustu og hörmuleg- ustu samtölu, sem til sje í ölluni fjárhag vorum og í allri fjárstjórn vorri. J>að er von, því sama árið er í pjóðvinafjelags-al- manakinu »Um fjárhag íslands* talin öll út- gjöld landsins 164,733 krónur, og hafa þá fátækragjöldin verið þriðjungi meiri en óll önnur gjöld til landsins þarfa. pessi voða- lega tala er því tilfinnanlegri en hin, sem tekjurnar til að standast hana eru lagðar með niðurjöfnun á alla landsbúa, sem eru

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.