Ísafold - 28.05.1890, Blaðsíða 3

Ísafold - 28.05.1890, Blaðsíða 3
171 501. Eru ekki kaupmenn eða hver sem er, skyldir að greiða þeim sanngjarnlegar skaðabætur, sem á einhvern hátt bíða likamleg meiðsli i þeirra þjónustu, ef það kemur tii af því, að vinnutól verkeigandans svikja eða eru ófullkomin? Sv.: Jú, ef það er að kenna „ótilhlýðilegri breytni" húsbóndans (22. gr. hjúalaganna). 502. Br það ekki rjettast, þar sem sambýlisbú- endur hafa jafnan ábúðarrjett á óskiptu landi að veiðiá, að þeir gjöri út hvert veiðilátur saman? Sv.: Jú. 503. Og er það ekki rangt, að einn fremur öðr- um brúki yfirgang i því, svo sem að taka undir sig beztu veiðistaðina á óskiptu landi, svo hinir hafi lítið sem ekkert V Og hvar eiga þeir að leita rjettar síns V Sv.: pað er rangt. I jettar sins geta þeir eigi leitað öðru vísi en með lögsókn. 504. Jeg var ráðinn háseti á þilskipi, en er skipið var ferðbúið og jeg bjóst við að verða kallaður um borð, var mjer sagt upp skiprúminu. Verð jeg að líða þetta bótalaust? Sv.: Nel, spyrjandi á heimting á skaðabótum. 505. Vinnukona, sem var hjá mjer vistráðið hjú, fór frá mjer, með okkar beggja samkomulagi, um haustið, og var annars manns hjú yfir veturinn. Hvað œikið kaup er jeg skyldur að gialda henni og hvað mikið hinn (vetrarhúsbóndinn)? Sv.: Lög eru ekki til um það. Sanngirni virð- ist mæla með því. að kaupgjaldið, venjulest árs- kaup, lendi allt á þeim, sem vinnukonuna hjelt um sumartímanu, —matvinnungur hinn tímann. 50B. Albróðir minn dó barnlaus og átti ekki forel'lra á lífi og erföi jeg hann að minum parti og tveir bræðrasynir, sem voru á lífi. Áttu fleiri að erfa hann, svo sem hálfsystkinabörn og börn þeirra? Sv.: Já í stað foreldra sinna látinna. 507. Hvað skal garður vera hár til þess að hann sje lögga.rður? Sw „þat er löggarðr, er 5 fóta er þykkr við jörð, en þriggja ofan; hann skal taka í öxl meðal- manni af þrepi" (Jónsb., landsl.b., 31. kap.). 508. Er öðrum manni leyfilegt að brúka hross mitt að mjer fornspurðum, þð það komi inn á tún hans. Sv.: Nei? 509. Eru ekki húseigendur í Keykjavík skyldir til að siá um, að framrás sie fré húsum þeirra í einhverja aðalrennu. og að láta gjöra nauðsynleg- ar aukarennur í þeim tilgangi? Sv.: Jú. 510. Lætur bæjarstjórniu sig það engu skipta, þótt menn hjer hafi stórar forir, alopnar eða hálf- opnar, alveg undir hliðinni á ibúðarhúsum, þar sem eigi aðeins er geymdur allt sumariö saur frá mönnum og skepnum, heldur einnig fiskahaus ar og innýfli ? Sv.: Jú, heilbrigðisnefndin skerst í málið, ef hún verður þess vör eða það er kært fyrir henni. I lögregiusamþykktinni, sem nú er i smiðum, ervx allar opnar forir og ómúraðar bannaðar. Proclama. Eptir lögum 12. apríl 1878 og o. br. 4. jan. 1861 cr hjermeð skorað d allaþá, sem til skulda telja í dánarbhi Jitus M. Waage, sem andaðist að Stóru-Vogum í Vatnsleysustrandarhreppi hinn 1. nóv. f. á., að tilkynna skuldir sínar og sanna þœr fyrir mjer innan 6 mdnaða frá síð- ustu birtingu auglýsíngar þessarar. Sk'ifstofa Kjósar- og Gullbringusýslu 23. mai 1890. Franz Siemsen- Proclama. E^ítir lögum 12. apríl 1878 sbr. 0. br. 4. jan. 1861 er lijer með skorað á alla þd, sem til skulda telja í dánar- og fjelagsbiii porgils sál. Halldórssonar frd Miðengi i Garðahreppi, er andaðist hinn 10. þ. m., og eptirlifandi ekkju hans Bebekku Tómdsdóttur, að tilkynna skzddir sinar og sanna þœr fyrir undirrituðum skiptardðanda innan 6 mdnaða frd síðustu birtingu auglíjsingar þessarar. Skiifstofu Kjósar- og Gullbringusýslu !}. mai 1890. Franz Siemsen. Proclama Eptir Iðgum 12. apr'd 1878 og 0. br. 4. jan. 1861 er hjer með skorað á pd, sem til skulda telja i ddnarbiti Gunnars A. Gunnarssonar, er andaðist að Ytri-Njarðvík hinn 2. þ. m., að tilkynna skuldir sínar og sanna þær fyrir mjer innan 6 mdnaða frá síðustu birtingu aughjsingar þessarar. Skrifstofu Kjósar- og Gullbringusýslu 23. mai 1890. Franz Siemsen. Uppboðsauglýsing. Mdnudaginn hinn 30. júnímdn. p. d. verður vio opinbwiL uppbuð, sem hcudtð vci'ðuv að Stóru-Vogum í Vatnsleystistrandarhreppi, selt ýmislegt lausafje tilheyrandi dánarbúi Jóns M. Waage, er andaðist sama staðar 1. nóvember f. á., svo, sem hiisgögn, sœngurfatnaður, skinn- klœði, ýmislegur sjávarútvegur, 2 sexmannafor, 1 fjbgram.far, 2 kýr, 10 œr lembdar, 8 geml- ingar, 3 sauðir tvœvetrir, hestur, tryppi, 2 hryssur og annað fieira. Uppboðið byrjar kl. 11 f. hddegi, og verða sbluskilmdlar þá birtir. Skiifstofu Kjójai- og Gullbringusýslu 25. mai 1890. Franz Siemsen. Hinn 11. fyrra mánaðar tók tilsjónarmaður í Njarðvik upp 2 net, sem voru fyrir utan hina lögskipuðu netalagnalinu. Mark á dufium er Sœ. j. V L. Sd, sem kynni að eiga net þessi, gefi sig fram við mig innan 15. n. m. Skrifstofu Kjósar- og Gullbiingusýslu 23. mai 1890. Franz Siemsen Hinn árlegi safnaðarfundur verðnr haldinn í Reykjavík sunnudaginn 1. júní kl. 5 í leikfimishúsi barnaskólans. Auk venjulegra fundarmálefna liggur fyrir yfirvaldaskipun til safnaðarins, að annast framvegis alla aðgjörð og viðhald kirkjugarðs- ins, á sinn eigin kostnað. þórhallur Bjarnarson settur. TAKID EPTIR! Undirskrifaður auglýsir hjer meö, að engan hest. verður hjer að fá í sumar til láns, svo að enginn þarf að ómaka sig hingað fram eptir i þcim eiindum að b'ðja um hest. Görðum 27. maí 1890. Egilsson. Mánudag 2. júní byrja jeg að fiytja þvott til og frá Laugunum, fyrir borgun þá sem áður hefir verið auglýst. Hvern morgun fer jeg kl. 6 inn í Laugar, og bið jeg þá, sem nota vilja þá ferð, að láta mig vita um það kveldið áður; þá sæki jeg flutningsgóssið til þeirra, og skila því heim að kveldi. Laugapokarnir verða að vera greinilega merktir. Enn fremur fer jeg skemmtiferðir með fólk á vagninum helga og rúmhelga daga fyrir sanugjarna borgun, þegar það ekki kemur í bágp. við Tjf'.'.lgp.fl'.''tiiing'nn. Móttökustaður minn verður fyrir það fyrsta Glasgow, norðurendanum. Reykjavik '8. mai 1890. J. Ágiist Teitsson. Vitnaeióurit yfir því, að konan hans skyldi ekki hafa haft hugsun á því, að leggja í ofninn, áður en hann færi að klæða sig. pað var barið að dyrum, og konan hans rak fölt og hræðslulegt andlitið inn um dyrnar, líkast því, sem hún ætti þar von á einhverjum ónotum. «Hvað er nú? — hvað er nú ?» spurði fógetinn. «Hann Hansen er kominn». «Hann Hansen — hvern skollann vill hann hingað svona snemma dags ! Allt af er eitt- hvert ónæðið — aldrei er friðurn. «Hann sagði, að þú yrðir að íiýta þjer». «Allt af vilja þessir karlar láta flýta sjer. f>eir ímynda sjer víst, að jeg ¦— bæjarfóget- inn —. sje nokkurs konar vikapiltur eða hlauparakki þeirra». «A jeg að láta hann koma inn, góði minn ?» «Hvað heldurðu? |>ú vilt þó líklega ekki, að jeg faii að fara út í þennan bannsettan kulda, svona fáklæddur». •Konan fór út, og að vörmu spori kom Hansen, lögregluþjónninn, með borðalagða húfu í hendinm, og hneigði sig auðmjúklega fyrir fógetanum. «Hvað er nú ? — hvað er nú, Hansen ?» «Ja — jeg verð að biðja yður að fyrirgefa, hr. jústizráð, að jeg ónáða yður svona snemuia morguns ; en jeg mátti til, því jeg fjekk svo ströng boð hjerna utan úr hverfinu». iiHjálpið þjer mjer hjerna !» sagði fógetinn og fór í morgunkápu sína, —» svona — boð segið þjer; um hvað voru þau ?» «pað hefir maður verið rotaður í nótt til bana, hr. jústizráð !» «Guð hjálpi mjer !» «Já, alveg steinrotaður», sagði Hansen ; «það kom piltur og sagði mjer það rjett uúna». «Hvar hefir hann verið rotaður?» «1 höfuðið, hr. jústizráð !» «Hvaða vitleysa! Jeg átti við hvar, á hvaða stað». «Hann kvað liggja hjerna upp á veginum, skavnmt frá bænum». «Ja — sjer er hver grimmdin !» — tautaði fógetinn. — «|>etta er ljóta illviðrið — hann rignir allt af jafnt og þjett! — En við meg- um samt sjálfsagt til að fara þangað, hvað sem veðrinu líður». «Drengurinn sagði, að það þyrði enginn að snerta líkið fyrri en lögreglustjórinn væri búinn að skoða það». «Hvaða maður er það ?» «Eptir því, sem jeg hefi komizt næst, þá er það hann Möller hestaprangari». «Ja — sjer er níi hvað ! — Glæpir og afbrot keyra orðið fram úr óllu hófi. Hann Möller — sem jeg skipti við í fyrra dag. — Ja — sjer er nú hvað ! — Já, við verðum sjálfsagt að fara þangað, þótt veðrið sje svona þræls- legt. Viljið þjer ekki fara á meðan og sjá um að vaguinn minn verði tilbúinn ! Já — og rimlavagn undir líkið.--------Já og þjer gerið má ske svo vel, að hlaupa til læknis- ins, — það er eins gott að hafa hann með undir eins». «Já — jeg skal gera það». «Hæ ! Bíðið þjer svolítið við. — Hver hefir rotað hann ?» «Ja, — það veit víst enginn». «Nei, — það hugsið þið ekki mikið um að komast fyrir. Bara — að láta rnig hafa fyrir

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.