Ísafold - 26.11.1890, Blaðsíða 1

Ísafold - 26.11.1890, Blaðsíða 1
iCemur út á miðvikudögum og, laugardögum. Verð árgangsins (lO^arka) 4 kr.; erlendis 5 kr Borgist fyrir miðjan júlímánuð ÍSAFOLD. Uppsögn (skrifleg) bundin við áramót, ógild nema komin sje til útgefanda fyrir I.okt. Af- greiðslust. i Austurstrœti 8. XVII 95 Reykjavík, miðvikudaginn 26. nóv. 1890 Dominion 1 í n a n, koniingleg brezk póstgufuskip, stytztu leið til Ameriku. Sem authoriseraður útflutningsstjóriog aðalerindsreki hins \tonxing\ega, brezka gufuskipafjelags „Doininion línunnar', gjöri jeg hjer meö kunnugt, ao jeg tekst á hendur fyrir nefnt fjelag að fiytja fólk úr Austur-Skaptafellssýslu í Suður- amtinu, öllu Norður- og Austuramti íslands, og Strandasýslu í Vesturamtinu, til Vesturheims á næsta sumri, með beztu kjörum. Skip pessarar línu fara frá Liverpool til Quehec og Montreal einusinni í hverri viku, pau eru meðal hinna stærstu og hraðskreiðustu í heimi og eru orðin heimsfræg fyrir pægilegan og góðan útbúnað. Ferðaseðlar fást til Winnipeg og annara staða í Canada og Bandaríkjanna. Vesturfarar, sem fiytja sig með pessari iínu, hafa á skipum fjelagsins allra bezta fœði og auk pess læknishjálp ókeypis alla leið. Jeg sje um að vesturíarar hafi túlk alla leið, og mun að öðru leyti láta mjer annt um, að peim líði sem bezt á meðan peir eru í minni og fjelagsins umsjón. Þeir sem kunna að vilja flytja sig með „Dominion líuunni", og óska frekari upplýsinga, geta snúið sjer til mín eða undiragenta minila, sem jeg mun síðar auglýsa. vcpnafi.ði 20 okt. 1890. Sveinn Brynjólfsson, útflutningsstjóri. Útlendar frjettir. Kaupmannahöfn, 7. nóv. 1890. Danmörk- Upphaf þingsetunnar er svo líkt því sem verið hefir að undanförnu, að fæstir búast við öðrum lyktum en þeim sem orðið hafa ár af ári á þingstreitum Dana. Fjárlögin heimildarlausu fyrir utnlíðandi ár leiddu vinstrimenn enn á aftökustað í fólks- þinginu, en tóku við þeim síðan af hendi Estrúps og lögðu þau í frumvarpahirzluna — allt á gamla vísu. Sum af málsmetandi blöðum pjóðverja taka nú undir aðfinningar og ámæli vinstri blaðanna við stjórnina að því er Hafnarvígin snertir og fieiri varnaráð, og kalla það auð- sætt, að andvígið varði þjóðverja og enga aðra, og að Danir hyggi til sambands við íjendur þýzkalands. Minnzt á, hvað Danir eða stjórn þeirra leggi hjer á hættu, í stað hins, að leita samkomulags við Norð- menn og Svía um að sitja hjá öllum ófriði og snúa þar bökum saman, er á yrði leitað. Svíaríki. Kosningaruar gengu svo toll- frelsisvinum í vil, að þeir hafa um 60 atkvæði yfir hina fram í neðri deildinni, og þá nokk- urra atkvæða yfirburði, ef til deildasamgöngu kæmi (sameinaðs þings). England- Englendingar eru hvervetna glöggvir um gagn sitt, og það reyndist í samningunum við pjóðverja og Portúgals- menn um landaráð í Afríku, og hið sama kom fram við Itali fyrir skömmu. peir vildu koma sjer saman við Englendinga um merkjalínu landnáms síns upp frá Massófú og Bauðahafsströnd, og sögðust vilja hafa þann bæ eða kastala á sínu valdi, er Kass- ala heitir — miðsvæðis milli Nílár og strandar. »Guðvelkomið«, sögðu Englendingar; »en skyldu nú Súdanslönd bera aptur Egiptum í hendur, þá verður bærinn þeim að fylgja«. Við þetta sló öllu í þögn, en sagt, að Italir muni þó vekja til máls á ný um samniugana. — Annars er sagt, að ríki falsspámannsins sje að leysaRt sundur, en allir vita, að drott- invald Englendinga fylgir þar Egiptum, sem ríki þeirra færist aptur suður á bóginn í Afríku. Fyrir skömmu var einn af Gladstoningum kosinn í autt þingsæti eptir mann af Torý- liði. Aðalumtalsefni blaðanna lengi þing- málafundir þingskörunganna um allt ríkið, en hæst hefir bergmálið látið af ræðum Gladstones gamla í Edinborg og víðar. Höfuðefnið sjálfsforræði íra, sem hann kallar höfuðmál rikisins, er hljóti að bera sigur úr býtum. Flest blöð á meginlandinu taka svo á afstöðu málanna á Englandi, að Gladston- ingar eigi sjer sigurinn vísan við næstu kosn- ingar. jpeirra mun nú vart lengi að bíða. Þýzkaland. Seinast í september hjelt Vilhjálmur keisari hernaðarleika í Slesíu í viðurvist Franz Jósefs keisara og Saxakon- ungs, og báru blöðin margt af fóstbræðra- legum viðurmælum keisaranna, en í byrjun októbermán. gisti þýzki keisarinn tignarbróður sinn í Vlnarborg vikutíma í blíðu og við- hafnarríku yfirlæti. Allt slíkt er vel fallið til að efla traustið til þrenningar-sambands- ins, friðarvarðarins í álfu vorri. Til storkunar við granna sína (Austurríki) komast sum blöð Bússa svo að orði : »bandalagið óyggj- andi, og fýzkaland ræður hjer mestu, en það vill gera Eússum svo til hæfis á Balk- ansskaga, sem Iengst má fara. £>að beldur Austurríki í taug og það þorir ekki að koma sjer svo við þar eystra, sem sumir þegnar keisarans (Ungverjar) óska. Með öðrum orð- um : friðurinn — og hans óska sjer allir — er það ástand óhaggað, sem nú nýtur við í Balkanslöndunum«. Hitt auðvitað, að þeim þykir engu haggað, þó pjóðverjar leyfðu Eússum að færa sig eylítið upp á skaptið. Hinn 1. október liðu sósíalistalögin undir lok, og var þá glatt á hjalla í Berlín, sem nærri má geta, og nú eru þangað margir aptur komnir til bólfestu, sem út hefir verið vísað. Bismarck og hans fylgismeqn spá ööld og herfilegum afdrifum. Sósíalistar hrósa hjer miklum sigri, en forustumenn þeirra minna líka á án afláts, að fara með hann setn varlegast og forðast alla svæsni, því það muni þó sízt góðu gegna að gera keisarann sier rnóthverfan; það hafi á Bismarck sannast. Höfuðblað þeirra er »Berliner Volksblatt« og ritstjóri þess Lieb- knecht. Hann er einn af höfuðskörungum sósíalista og hefir opt átt hörðu að sæta, t. d. landflótta og kastalavarðhaldi (1872—74). A fund þeirra í Halle í miðjum okt. komu um 900 fulltrúa, en þar rætt og samþykkt- argreinir gerðar um nýja skipun fjelagsins og tiltækilegustu ráð og reglur, og hafði það allt hófsbrag, sem á var fallizt. Eitt var það, að flytja fortölur sósíalista og kenningar út til bændafólksins. En með því, að ræð- urnar tóku til þeirra, sem hjer gæta helzt hjarða, þá varð um að ræða, hvernig 3Ósíal- istar skyldu horfa við kirkju og trú. Niður- staðan varð hjer um bil sú, að láta kirkjuna liggja í þagnargildi, en hvern einstakan trúa því, er hann lysti. Minnzt var á, hverjar ófarir Bismarck sjálfur hefði farið fyrir ka- þólska hernum. Liebknecht talaði langt er- indi um uppfræðing og vísindi og um afl þeirra og sigursæli. Við trúna á vísindin yrðu menn að láta sjer hlíta í þolinmæði, án þess að misbjóða hugsunarfrelsi manna og tilfinningum. Hinn 27. f. m. varð Moltke hershöfðingi níræður að aldri. Keisarinn bauð honum til

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.