Ísafold - 06.12.1890, Blaðsíða 1

Ísafold - 06.12.1890, Blaðsíða 1
Kemur út á miðvikudögum og. laugardögum. Verð árgangsins (I04arka) 4 kr--> erlendis 5 kr Borgist fyrir miðjan júlímanuð ÍSAFOLD. Uppsögn (skrifleg) bundin vð iramót, ógild nema komin sje til utgefanda fyrir I.okt. Af- greiðslust. f Austurstræti 8. XVII 98 Reykjavík laugardaginn 6. des. 1890 £f^~ Vanskil á blaðinu hjer í umdæmi Heykjavíkur eru kaupendur beðnir að gera jafnan við vart um á afgreiðalustofu þess hið bráðasta, svo úr verði bætt og blaðberarnir látnir sæta áminningu, verði þeim um kennt. Póstvegurinn í Árnessýslu. Herra Brynjúlfur Jónsson frá Minna-Núpi hefir með all-langri grein í 91. bl. ísafoldar þ. á. viljað reyna að sanna, að uppástunga mín um, að breyta póstveginum í Árnessýslu ytír nokkurn hluta sýslunnar, sje óalandi og óferjandi í alla staði. Bn vegna þess að jeg á hjer við raann, sem kunnur er að góðri greind og vandlegri íhugun þess, sem hann fer með, en almenningi hættir opt við að líta meira á manninn en málefnið, og þvi má búast við að sumir kunni að fallast á mótmæli hans umhugsunarlaust, þykir mjer rjett, að svara honum í eitt skipti nokkrum orðum. Hr. Br. J. byrjar mótmæli sín á því, að jeg forðist að nefna á nafn hina tilvonandi brú á jbjórsá og gjpri ráð fyrir því eins og sjálfsögðum hlut, að henni yrði ekki komið á, ef aðalþjóðvegur Arnesinga um neðanverða sýsluna yrði lagður um Eyrarbakka, og enn fremur, að svo líti út eins og jeg sje ánægð- ur með, að Bangárvallasýsla fái engar sam- göngubætur. Hjer sannast orðtækið : »Skýzt þó skýr sje«. |>að er einmitt langnauðsynlegast fyrir Bangæinga og Skaptfellinga, að vegurinn til Eyrarbakka verði sem allra-beztur; því flestir þeirra fá flestar nauðsynjar sínar þá leiðina, en öllum fjölda þeirra má hjer um bil á sama standa, hvað sjálfa þá snertir, hversu glæsilegur vegur verður lagður yfir miðjan Flóann. f>eir nota hann mjög lítið, •eins og eðlilegt er. J>eir kynoka sjer við að fara suður til Beykjavíkur, nema brýua nauð- «yn beri til. Hefir ekki hr. Br. J. heyrt þess getið, að Bangæingar hafi alvarlega óskað þess í haust, að þeir gæti eptirleiðis fengið kaupfjelags- vörurnar fluttar upp á Stokkseyri ? Veit hann ekki, að jafnvel flestir Arnesingar aust- an Hvítár skirrast við, að sækja þungavöru suður yfir fjall, þó þeir kunni að hafa verzl- unarviðskipti þar ? Veit hann ekki, hve mikill fjöldi manna úr austursveitunum rær í verstöðunuin austanfjalls, þar á meðal margir Hreppamenn í Grindavík, og flestir verða þeir að fara eptir Eyrarbakkaveginum, en geta engin not haft af póstveginum ? Jú, þetta hlýtur hann að vita, en hann hefir varazt eins og heitan eld að nefna neitt af þessu á nafn. Jpað getur vel verið, að áður hefði verið þörf á því, að hafa dýrasta veg sýslunnar yfir miðjan Flóann; en hr. Br. J. veit víst, að vegagjörðir eru ekki sniðnar eða mega ekki vera sniðnar eptir því, sem verið hefir, ef tekið svo miklum breytingum til batnaðar fyrir bændur á hinum síðustu 20 árum, að lítil líkindi eru til að ferðum þeirra muni Ifjölga til Beykjavíkur hjer eptir. jpað er eins og hann hafi helzt í hyggju stóðhrossin, sem hrossakaupmennirnir láta reka til Beykja- víkur og sauðfjárrekstra sauðakaupmanna, og að þeirra vegna ríði á að hafa sem þráðbein- astan veginn yfir Flóann. Jeg fyrir mitt leyti hygg nú, að þjóðvegir landsins eigi fyrst og fremst að vera fyrir vöruflutningana. Getur honum blandazt nokkuð hugur um, að margfalt meiri vöru- flutningur sje eptir Eyrarbakkaveginum á' öllum tímum árs, heldur en eptir hinum nú- verandi póstvegi? Og er líklegt, að akveg- ur kæmi nokkursstaðar eins fijótt að liði í sýslunni eins og Eyrarbakkavegurinn, þ. e. frá hinni tilvonandí Ölfusárbrú til Eyrar- bakka, og þaðan austur að |>jórsá og upp með henni? Hr. Br. J. talar um ýmsa, sem fari eptir póstveginum, sem nú er, Hreppamenn, Skeiða- menn og þá Bangæinga, sem fari yfir f>jórsá á Hrosshyl, Nautavaði eða Króksferju, og gerir allmikið úr því. Jeg neita því ekki, að ýmsir kunni að vera, sem fari hann öðru hvoru, t. d. einu sinni á ári, og einstöku maður optar. En jeg segi aptur á móti, að mestur hluti þeirra reki verzlun sína til Eyrarbakka, og fari þá frá Eyrarbakka aust- ur að Baugstöðum, og þaðan annaðhvort upp Asaveg, sem svo er nefndur, norðaustur yfir Flóann, eða þá austur með sjó að Sand- hólaferju, og til Eyrarbakka sæki þeir mest- allar nauðsynjar sínar. Hefði Br. J. sagt, að Ásavegurinn ætti eptirleiðis að verða aðalþjóðleið sýslunnar eða nálægt honum yrði að leggja þjóðveginn upp að hinni tilvonandi f>jórsárbrú, þá skyldi jeg hafa sagt, að hann hefði leyst knútinn í máli þessu; því það yrði hagfeldari og skemmri leið heldur en fara alla leið með sjónum austur að Selparti og þaðan upp með f>jórsá að f>jótanda o. s. frv.; en það hefir honum þó ekki dottið í hug, af um- hyggjunni fyrir veginum milli Hraungerðis og Laugardæla, þeim veg, sem ekki hefir sjer til ágætis annað en að hann liggur í beina stefnu. Hvað Asavegurinn snertir, þá yrði reyndar allmikill kostnaður að gera hann að góðum þjóðvegi; en fullnægi hann hvað flutnings- magn eptir honum snertir betur samgöngun- um en aðrir vegir, þegar brúin yrði komin á f>jórsá, er auðsætt, að hann mundi liggja einna bezt við til þess að vera gjörður að þjóðvegi. Hr. Br. J. talar um, að fjárrekstrunum sje betra að fara eptir póstveginum heldur eu yfir Eyrarbakka, vegna þess, að kindurnar verði síður sárfættar á honum, heldur en í sandinum með sjónum. Jeg held hann hugsi sjer póstveginn eins og grasi vaxinn fjárstíg, en ekki lagðan veg með ofaníburði úr leir og möl, eða þá að fjárrekstrarnir fari einhverja vegleysu hvar sem mýkst er undir fæti. Mjer viðskiptaskilyrðin hafa breytzt. Og hann hlýtur að vita, að verzlunin austanfjalls hefirlsýnist það þa benda á, að ekki þurfi að taka fjárrekstrana til greina, þegar talað er um þetta mál. Hr. Br. J. gerir gys að því, að jeg segi að fjöldi manna sem kemur lengra að og fer til Beykjavíkur, komi ýmsra orsaka og erinda vegna við á Eyrarbakka, að minnsta kosti í annari leiðinni. Honum getur held jeg ekki skilizt, að það sje í öðrnm erindum en að fá sjer í staupinu. Hann hefir líklega ekki heyrt þess getið t. d., að margir borga þar verzlunarskuldir í peningum á haustin, sem þeir hafa lánað á lestunum o. s. frv. Hann segir meira að segja, að aðalpóststöð sýsl- unnar sje ekki hentug þar, því þá verði svo örðugt fyrir íbúa uppsveitanna að vitja um böggulsendingar, því sjaldnast þurfi að gera ráð fyrir, að þeir eigi þangað annað erindi um leið, nema haust og vor. Til hvers hefir hann dvalið jafnlengi á Eyrarbakka eins og hann hefir gert, og hafa ekki orðið var við, að til Eyrarbakka eru að kalla má stöðugar ferðir daglega úr öllum hreppum Arnessýslu austan Hvítár, nema svo sem þriggja vikna tíma í ágústmánuði og framan af janúarmán- uði? Leiti hann sjer vitneskju um þetta hjá kunnugum mönnum. Hann segir, að ekki hafi komið nema einu sinni fyrir í 17 ár, að póstur hafi verið vegtepptur í Hraungerði í 1 dag og þá hafi Hraunsá við Eyrarbakka verið ófæri. Satt er það; en það var ferjað yfir hana, en Flóamýrarnar voru lítt færar allan veturinn. Hann heldur, að árflóð úr Hvítá komi ekki framar fyrir, því flóðgarð- urinn komi í veg fyrir það, og tekur það ó- stinnt upp, að jeg minnist ekki á hann. Náttúran hefir ná stundum ráðizt á og haft undir öflugra mannvirki en hann er; að minnsta kosti hafa sumir sýslungar hr. Br. J. minni trú á honum, og vildi jeg láta hann sýna sig í nokkur ár áður en jeg fer að treysta honum til fullnustu. Jeg hefi sjeð á brjóta í sundur sterkan steinboga með jakaburði, og því finnst mjer ekkert tiltöku- mál, þó Hvítá, færi eins með fióðgarðinn hjá Brúnastöðum, sem er af manna höndum gjör og þeim ekki hamrömmum. Hr. Br. J. talar um, að póstferðin muni verða dýrari í hvert sinn, sje póstleiðin lengd, en jeg tek það upp aptur, að jeg álít það tilvinnandi ef mörg hundruð manna fá fyrir það betri veg með aðflutning sinn. Hraun- gerðisvegurinn ætti einungis að vera sýslu- vegur, og komandi kynslóðir munu sjá það, ef raeiri hluti manna sjer það ekki nú þeg- ar. f>ó Eyrbekkingar kunni að hafa einhver dá- lítinn hægðarauka af breytingu þessari, álít jeg það ekkert mæla móti henni, heldur þvert á móti. f>ar er nú langmest mannbyggð í hjeraðinu og eykst ár frá ári. Er engan veginn lítilsvert, ef þeim mannfjölda opnuð- ust sem flestir vegir til að hafa ofan af fyr- ir sjer. Jeg vona, að hr. Br. J. athugi mál þetta frá fleiri hliðum en hann hefir enn þá gjört, áður en hann mótmælir enn á ný, og að hann hætti að minnsta kosti algjörlega að ímynda

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.