Ísafold - 13.04.1912, Blaðsíða 1

Ísafold - 13.04.1912, Blaðsíða 1
Kcmm út tvisvar i viku. Verfi arg..(80 arkir minst) 1 kr. erlendu B kr, efta l'/i dollar; borgist lyrir mifijan júli (erlendis fyrir fram). ÍSAFOLD Unpsögn (skriíiog) bundin vio aramót, «r ógild nema komtn sé tU útgoíanda '.tftlt 1. okt. ts naapandi ftuldlaus vi» Maoift AfgreiosU: Austuntræti 8, XXXIX. árg. Reykjavík 13. april 1912. 23. tölublað I. O. O. F. 931949 Alþýðufél.bókasaín Pósthússtr. H kl. S—8. Augnlækning ókeypis i Lækjarg. ii mvd. 2—3 Borgarstjóraskrifstofan opin virka daga 10—8 Bæjarfógetaskrifstofan opin v. d. 10—2 og 4—7 Bæjargjaldkerinn Laugav. 11 kl. 12—8 og 6—7 Eyrna-,nef-og hálslækn. ók. Pösth.str.UA fid.2—3 íslandsbanki opinn 10—2'/« og B»/«-7. K..F.U.M. Lestrar- og skriístofa 8 árd,—10 sod. Alm. fnndir fid. og sd. 8'/« siSdogis. Landakotskirkja. Ounsþj. 9 og 8 á holeum Landakotsspitali f. sjúkravitj. 10»/s—12 og 1—6 Landsbankinn 11-2'/«, 5>/«-8>/s. Bankastj. vio 12-« Landsbókasafn 12—3 og 6—8. Utlan 1—8 Landsbiinaoarfélagsskrifstofan opin tra 12—2 Landstéhiroir 10—2 og 6—6. Landsskjalasafnio hvern virkan dag 12—2 Landsiminn opinn daglangt [8—9] virka daga, helga daga 10—12 og *—7. Lwkning okeypis Þingh.str. 28 þd. og fsd. 12—1 Nnttiuugi'ipu.s«.fri opio J'/«—-2»/» a sunnuc'ögum 8tjórnarrAosskrifstofurnar opnar 10—4 daglega Talsimi Reykjavikur (Pósth. 3) opinn daglangt (8—10) virka daga; helga daga 10—9. Tunnlækning ókeypis Pósth.atr. 14B md. 11—12 VifilsstaOahHjlio. Heimsóknartimi 12—1, ÞjóOmenjasainio opiö a sd., þrd. og fmd. 12—2 Tuft hlnírl ko,ns* nt af' I fU UlUO ísafold í dag, 23. og 24. tbl. (Vi bl.). LandsbankareikningurÍDn og Lögrétta. Því var lofað í síðustu í s a f o 1 d að fletta ofan af sjónhverfingaleik Lögréttu um reikningsviðskifti Landsbankans og Landmandsbankans. Það sem L ö g r. hefir um það mál sagt er þetta: í 16. blaði Lögréttu segir svo: >Það er bert af bankareikningnum 1910, að Landsbankinn greiddi yfir 3 milj. kr. út það ár fyrir Landmandsbankann, en Landmandshankinn ekki nema rúmar 2 milj. kr. fyrir Landshankann.< Og í 18. blaði hennar er þannig komist að orði: »Hver sem hefir stjórnartíðindin frá 1911, fletti upp bls. 137 (B-deild). Þar stendur útgjaldamegin i bankareikningnum: »4. útborganir i reikningi Landmands- bankans í Kanpmannahöfn 3078354.82, sem þýðir, að Landsbankinn hefir útborgað fyrir Landmandsbankann þessa fjárhæð á þessu ári«. Og á bls. næst á undan (136) stendur tekjumegin: »7. Innborgað i reikning Landmands- bankans i Kaupmannahöfn 2250938.97, sem þýðir það, að Landmandsbankinn hefir út- borgað fyrir Landsbankann þessa fjárhæð i þesau ári.< Þessar skýringar Lögréttu »það er bert< o. s. frv.; »sem þýðir að< o. s. frv.; »sem þýðir það< o. s. frv., eru rangar. Hið rétta er, að Landsbank- inn innborgaði til Landmandsbankans 1910 yfir 3 milj. króna upp í gaml- ar skuldir, fyrir útdregin bankavaxta- bréf og áfallna vexti, sem Lmbk. hafði innleyst og greitt fyrir Lands- bankann, fyrir seðla Lbk., sem Lmbk. hafði innleyst fyrir hann, fyrir inn- heimtur, sem Lmbk. hafði falið Lbk., fyrir ávísanir (tékka) o. s. frv., sem Lbk. hafði gefið á Lmbk. — og fyrir fleira, sem Lmbk. haýði útborgað fyrir Lbk. í innborgun þessarri er með- talið kr. 191,732.94, sem útbú Lands- bankans áttu inni hjá Landmands- bankanum við árslok 1909 og komu inn í reikning Landmands- bankans í apríl 1910, ennfremur 975,000 kr. af 2 milj. kr. láni, sem Landsbankinn fekk annarsstaðar, og þannig var notað til að koma í lag peningamálum hans, sem kunnugt er í hverju ástandi voru, eftir að yfir- bankastjóri Landmandsbankans hafði >it gefið yfirlýsingu sína um trygging- arnar fyrir skuldum við Landmands- bankann og eftir skoðunarferð dönsku bankastjóranna, sem auðvitað gáfu Landmandsbankanum samvizkusama skýrslu um ástandið eins og það var seint á árinu 1909. Til staðfestingar því, að ísaýold hafi haft rétt fyrir sér um reikningsvið- skifti Landsbankans og Landmands- bankans — birtum vér neðanskráða nákvæma skýrslu um það efni, ásamt vottorói ýrá 3 óvilhöllum mönnum um, að skýrsla pessi sé rétt: Skrá, er s/nir mánaBarlega viðskifta- veltu Landsbankana í Reykjavík við Landmandsbankann í Kaupmannahófn árið 1910, með nokkrum sk/ringum. ') Landsbank- ') Landmands inn greiddi bankinn Landmands- greiddi Lauds bankanum: bankanum: krónur au. krónur au. í ianúar 13277 36 177089 30 - febrúar 115831 64 210977 49 - marz 60969 59 175130 19 - apr/1 93750 26 256921 46 - maí 62562 54 203368 33 - júní 106858 37 183444 24 Samtals 453249 76 1206931 01 í júlí 244583 52 - ágúst 223169 83 - september 168891 18 - október 312671 92 - nóvember 216075 87 - desember 292979 80 Samtals 1911621 88 2250938 97 2. Innieign út búannaf. f.á 157197 66 262536 30 180534 77 152001 40 129816 88 161920 95 apríl . . . Andvirði bankask,- brófa jan. júlí. . . . Samtals ¦ 191732 94 2103354 82 487500 00 487500 00 3078354 82 2250938 97 *) Helztu innborganir (greiðslur) Landsbankanstil Landmandsbankans voru þessar: Peningar, bankaávísanir, víxlar og ávísauir á útlönd. Greiðslur erlendis f. ísl. vörur. Innleystir útl. víxlar og ávísanir o. fl. ') Helztu útborganir (greiðslur) Landmandsbankans til Landsbankans voru þessar: Innl. útdr., bankavaxta- bréf, greiddir vextir af bankavaxtabróf- »m, innl. Landsbankaseðlar, konungleg skuldabréf keypt til veðd. tryggingar, vextir af skuldum við Lmbk., innlendar ávísanir og útborgað á akkreditiv. Inn- heimtir víxlar og ávísanir o. fl. Vér undirritaðir, sem höfum nákvœm- lega yfirfarið reikninginn hér að ofan og~ borið tölur hans saman við rétt skil- riki i bankanum, lýsumþvi hérmeð yfir, að reikningur þessi með skýringum er i alla staði réttur og nákvœmur. Reykjavík 9. apríl 1912. O. G. Eyólfsson. Jón Gunnarsson. Jóh. Jóhannesson. Getur nii hver skynbær maður geng- ið úr skugga um, hvor rétt hafi haft fyrir sér í þessu deilumáli: fsaýold eða Lögr. — og hve fífldirfskulega fjarri sanni staðhæfingar Lögr. um, að ísa- fold hafi flutt vitleysur um þetta mál hafa verið. Það virðist eigi nema sjálfsagt, að blaðið biðji afsökunar á hinum þjösna- legu stóryrðum í garð bankastjóranna og hinum illgjarnlegu getsökum í garð ísafoldar — eftir þessi málalok. Suðurför Scotts. Brezk blöð frá 1. apríl flytja þær fregnir af suðurför Scotts hins brezka, að hann hafi 3. jan. í vetur verið kominn i 87 st. 32 mín. suðurbreidd- ar — og ætlað að halda áfram til Scott Uöfuðsmaður. suðurskauts við 5 mann. Býst hann við að dveljast í suðurskautslöndun- um næsta vetur. Skip hans, Terra nova, kom í mánaðarlokin síðustu til Nýja Sjálands með 11 förunauta Scotts og færði heiminum þessi tíðindi. Er með þessarri fregn fengin um það fullvissa, að Amundsen hefir fyrst- ur manna fundið suðurskaut jarðar. Um sumardag. (Lag vio þessar Tisur, eítir Fr. Abt, hefir tOngfélagib 17. júni sungið oft 1 vetur og ekk- ert númer a söngskrá fél. vakíð jafnmikinn fögnuð me^al aheyrenda. I þeim tögnuoi a hðf. visnanua áreiðanlega mikinn þatt, svo eru þœr fallegar og feldar nndir lugio. Bitstj.} Um sumardaq er sólin skín ot> suðar vorkátt jossaval, og lóan syngur Ijóðin sín um líý og yndi' i granum dal — pd er svo tjaman um grœna hjalla að ganga saman, um margt að spjalla, að ganga' um jjalla glastan sal ýyr' góða vini — sprund og hal. Um ajtanstund, er aldan bli við unnir jrammi kyssir strönd, og festing drottins himinhd sér hvolfir yfir sx og lönd — pá er svo gaman, með qrœnum runnum, að ganqa saman hjd björttm unnum, og mana nið'ri marar-sal Jyr' mata vini — sprund og hal. Og pegar sólin sigin er og sefur bjarti dagurinn og ajtanljóminn Uikur sér um Ibg og fold og himininn — pd er svo gaman — pað veit mín vissa — að vera saman og ýaðma og kyssa! og horja' d stirndan himinsal fyr' hjartans vini — sprund og hal. B. t>. Gröndal. Kolaverkfallið mikla. Launalögin. Sáttahorfur. Kanpmannahöfn, 31. mare 1912. Loks er svo að sjá, að kolaverk- fallinu á Englandi, sem kallað hefir verið »svarta verkfalfið<, og er lang- geigvænlegasta verkfallið, sem enn hefir orðið í heiminum, muni nú létta af, enda er mál til þess komið, því að tjón það er ómetanlegt, sem af þessu hefir hlotist, ekki eingöngu á Bretlandi sjálfu, heldur og í öllum iðnaðarlöndum Norðurálfunnar. Framkoma Asquiths-stjórnarinnar í málinu þótti í fyrstu bera vott um ráðþrot og hugleysi, en nii sjá menn, að Asquith hefir farið laukrétt að, og hefir vegur stjórnarinnar vaxið af. Hann gerði í fyrstu ítrustu sáttatil- raunir, og það var ekki fyr en útséð var um, að þær tækjust, að hann lét þingið taka í taumana: Hann samdi launalögin, sem ákveða, að allir kola- vinnendur skuli hafa lágmark launa, en að héraðsráð ákveði hvað það skuli hátt í hverju fylki. Þessi lög hefir Asquith hamrað gegnum báð- ar deildir á fám dögum með öllum atkvæðum gegn atkvæðum verkmanna- flokksins, en sá flokkur krafðist, að í lögunum sjálfum yrðu lágmarksfjár- hæðirnar ákveðnar. Þrátt fyrir þessa mótspyrnu, hafa nú foringjar verkamanna ráðið vinn- endum til að sætta sig við lögin og hefja vinnu sem fyrst aftur. Þessu höfðu menn þó naumast búist við, því að verkamannaflokkurinn var um eitt skeið allfjandsamlegur stjórninni og bætti það eigi úr skák, að stjórnin lét handsama einn af aðalforingjum verkamanna, Tomas Mann fyrir til- raunir til að æsa herliðið til óhlýðni við stjórnina, ef til kæmi, að bæla þyrfti niður óeirðir meðal kolamanna. Launalög stjórnarinnar eru nú stað- fest af konungi, og er að fara fram þessa dagana atkvæðagreiðsla meðal kolamanna, hvort verkfallinu skuli hætt eða ekki. Menn þykjast þess fullvissir, að mikill meiri hluti verði á því, að sætta sig við lögin og ganga til vinnu aftur, og ráða menn það af atkvæðagreiðslu þeirri, sem þegar er Kolaverkfallið (sjá grein hér í blaðinu). Morðvargarnir (sjá grein hér í blaðinu). komin. Ástæður verkfallsmanna eru og orðnar svo bágbornar nú eftir svo langvint kaupleysi, að nærri stapp- ar hungursneyð í sumum héruðum. Viða er vinna þegar byrjuð aftur, svo sem í Norður-Wales, en þaðan er mynd sú, er hér birtist. Þar sést nú rjúka úr reykháfum eftir mánaðarhvild. En verkamenn, sem til vinnu ganga aftur, bera stafi og kylfur í höndum til að vera við öllu búnir. — Þó má heita furða, hve friðsamlega þetta hef- i ir farið fram. Naumast hefir nokkur maður blóðgast. Morðvargar í París. Rán og manndráp. Almenningur óttasleginn. Eaupmannahöfn 31. marz 1912. Síðustu mánuði hefir glæpamanna- flokkur einn drýgt hin verstu ódæði i París og þar í grendinni með svo dæmafárri bíræfni, að naumast sést öðru eins lýst í skáldsögum. Lög- reglan veit, að flokki þessum stýrir bófi einn, er Garnier heitir, en getur þó ekki haft uppi á honum né fé- lögum hans. Aðferð bófa þessara er sú, að ræna bifreið, skjóta vagnstjórann, þjóta síð- an þangað, sem herfangs er von, skjóta alla, sem fyrir verða, ræna fénu og þjóta síðan burt aftur í bifreiðinni þangað, sem þeir geta skilið við hana, svo að lítið beri á. A þenna hátt hafa þeir framið tugi glæpa á seinustu mánuðum og rænt mörg hundruð þúsundum franka. Bréf Garnier8. Lögreglan er í mestu vandiæðum, því að bófarnir leynast furðulega, Gar- nier, hefir gerst svo fífldjarfur að skrifa leynilögreglunni bréf, og er síðasta setningin á þessa leið: »Eg veit að eg verð yfirunninn, að eg bíð lægra hlut, en eg vona, að sigurinn verði yður dýrkeyptur. í von um að hitta yður — Garnier<. Fingraför sín hefir Garnier notað að innsigli á lakk fyrir neðan nafn sitt og þekkir lögreglan þau frá því, er Garnier var síðast i höndnm henn - ar. En samt er hún máttvana gegn bófum þessum. Lögreglumönnum hefir verið fjölgað að mun og lög- reglustöðvnrinnar er stranglega gætt af vopnaðri sveit, dag og nótt. Síðasta odæðiö. Það gerðist á dögunum í bænum Chantilly rétt hjá París. Fjórir menn stöðvuðu bifreið, skutu vagnstjórann, sem ekki vildi láta vagninn af hendi við þá, og ennfremur ungan mann, sem var farþegi í vagninum, en si barg lífi sínu með því að látast vera dauður, en raunar var hann að eins stórsærður. Síðan fóru bófarnir i bifreiðinni að bankahúsi í Chantilly, létu einn vopn- aðan mann gæta vagnsins og annan setjast i aðaldyrnar. En fjórir fóru inn í bankann og hófu skothrið 1 bankamennina. Gjaldkerinn dó þegar, annar starfsmaður litlu síðar og þriðji særðist til ólífis, en hinn fjórði gat forðast skotið með því að beygja sig niður og lagði siðan á flótta. Síðan rændu bófarnir í snatri 40,000 frönk- um og óku síðan burt. Nokkrir menn vildu veita þeim eftirför, en á þá létu bófarnir dynja skothrið og urðu mennirnir frá að hverfa. Síðar skildu þeir vagninn eftir og hlupu upp í járnbrautarlest á leið til Parísar. Felmtur i Paris. 1 Paris urðu menn sem höggdofa. Vopnasalar hafa selt tiu sinnum meira af skammbyssum og skotfærum en þeir eru vanir, 100,000 franka verð- launum er heitið þeim, sem gerir það að verkum, að ræningjarnir verði hand- samaðir. Það er uppvíst, að kona ein hefir verið í félagi með þeim, en af henni hafa menn óljósa lýsingu. í gær náðist loks í einn mann- inn, en ekki var það neinn þeirra þriggja höfuðpaura, sem sýndir eru á myndinni. Kolaverkfallinu lokið. Simfregn fr4 Khöfn 9. april '12. Verkfallinu lokið. Vinna tekin upp i priðjungi allra ndma. Hinar ndm' urnar byrja vinnu smátt og smátt.

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.