Ísafold - 15.05.1913, Blaðsíða 1

Ísafold - 15.05.1913, Blaðsíða 1
Kemnr út fcvrsvar í viku. Verð Arg. 4 kr., erlendis 5 kr. eða ljdollar; borg- ist fyrir rniðjan júll erleriíis fyrirfrnm. Lausasaln 5 M.pint. Uppsögn (skrifl.) bundin viðáramót, erógild nema kom in só til útgefauda fyrir 1. oktbr. og só kaupaudi skuld- laus við blaðið. ísafoldarprentsmiðja. Ritstjóri : Ólafur Björnsson, Talsimi 48. XXXX. árg. I. O O P. Reykjavík, fimtudaginn 15. maí 1913. 39. tölublað 4599. Alþýðafél.bókasafn Templaras. 8 kl. 7-9. Augnlækning ókeypii i Laikjarg. 2 mvd. 2—3 Borgarstjóraskrifstofan opin virka claea 10—8 BsBJarfógetaskrifstofan opin v. d. 10—2 og 4—7 Bœjargjaldkerinn Langav. 11 kl. 12—8 og 5—7 Eyrna- nef- hálslaskn. ók. Pósth.str 14A fid.2-8 íslandsbanki opinn 10—2'/» og 5'/»—7. K.F.U.M. Lestrar- og skrifatofa 8 árd.—10 siöd. Alm. fundir fid. og sd. 8l/í slðd. Jjandakotskirkja. Guösþj. 9 og (i á helgum. Jjacdakots^pitali f. sjúkrav.ti. 11—1. Landsbankinn H-21/!. 5V»-6l/t. Bankastj. 12-2 I/andsbðkasafn 12—B og 5-8. Útlán 1—8. Irfui'iíbunaðarfélagsskrifstofan opin f'rá 12 2 Landsfóhiroir 10—2 og 5—6. Tjand'sskialasafhið hvern virkan dag kl. 12-2 Landssíminn opinn daglangt (8—9) virka daga helga daga 10—12 og i—'i. Lækninii ókeypis Þinsh.str.28 þd.ogf'sd. 12—1 Náttúrugripasafnið opið l'/s—^1/8 & Funnud. Samábyrso Islands 10 12 og 4—6. StjórnHrráðsskrífstofurnar opnar 10—4 dagl. Talsimi Reykjaviknr Pósth.3 opinn daglnngt (8—10) vírka daga; helga daga 10—9. Tannlækning ókeypis Pósth.str. 14Bmd. 11—12 Vifilstaðahælio. Heimsók .irtimi 12—1 Þjóoinenjasaf'nio opið þrd., fiu.d. og sd. 12—2. Aupnaíæknisferðala 1913. Frá Rvík 6. júlí með Hólum hrað ferð til Sinðarkróks. Þaðan með Skál- holti 11. júlí til Akureyrar. ÞA með Flóm til Seyðisfjarðar 20. júlí, og þaðan með Skálholti 7. ágúst til Rvíkur. Dvel.því.á Sauðarkrók frá' 8.—11. jú !, á Akureyri frá 14 — 20. júlí, oga Seyðisfirði i 6—15 daga "-Sj^ir ástæðum. A. Fjeidsted. Hvað sem öðru líður Próf fyrir börn á skólaskyldum aldri, sem lesið hafa utanskóla i vetur, verður haldið í bamaskólanum laugardaginn 17. þ. m., og byrjar kl. 8 f. h. Foreldrar, eða aðstandendur barn- anna, verða, að viðlngðri sekt, að sjá um, að börnin komi á réttum tíma til prófsins. Borgarstjóri Reykjavikur, 14. maí 1913. c?a// Cinarsson. Kosningin I Gullbr. og Kjósarsýslu. Atkvæði voru talin í dag á hádegi. Þingmaður var kjörinnn síra Kristinn Daníelsson prófast- ur á Útskálum með 235 atkv. Björn í Grafarholti hlaut 100, Þórður Thoroddsen 65. 25 seðlar voru ógildir. I. Ekki er laust við það, að einstaka raddir heyrist um það, að »dauft sé nú í pólitíkinni, það gerist ekk- ert og blöðin séu dauð og fjörlítil«. En ýjörlítil þýðir á máli þeirra, er svona tala rijrildissnauð. Þeim finst »dauft eftir múkinn«, eftir alt hið hamramma barsmíðisbál síðustu ára — finst sem lognmóða hvíli nú yfir stjórnmálalífi voru og þykir það ilt. En þó er þetta eigi nema lítill hluti þjóðarinnar, er svo hugsar. Hinír munu miklu fleiri, er fagna því, að dregið hefir nokkuð úr stór- skctaskammahríðardyn þeim, er i meðvitund fólksins þótti áður óhjá- kvæmileg fylgja stjórnmálalifsins með- ai vor. Ef landsfólkið prófir sjálft sig, og lætur samvizkuna eina skera úr — þykjumst vér mega fullyiða, að sú yrði raunin í meðvitund þess, að það væri til góðs, hversu vel hefir verið skapi stilt yfirleitt í stjórnmál- um landsins síðasta árið. Þessi sífelda lúsaleit eftir einhver- jum snaga, er hengja mætti hatt sinn á, hversu veikur se.ui væri, þessi sí- felda aðfinslu-sótt yfir hreinum smá munum í stjórnarfarinu — sem komst í algleyming á árunum 1909—1911 — hún á áreiðaniega ekki lengur óðal i hjörtum landsmanna. Þjóðin er nu komin af barna- breksárum hins nýja stjórnarfyrir komulags vors, hún fæst eigi leng ur til að æðrast út af smámunum, til að eyða kröftum sínum til að deila um keisarans skegg — í dag- legu stjórnarfari voru. Það hefir sýnt sig á dögum stjórn- arinnar, er nú situr við völd, að þótt ýms minniháttar víti hafi mátt finna í fari hennar, hefir engin veru- leg tilraun gerð verið til þess að reisa landið til vonzku dt af því. En tekið hefir verið alvarlega í taumana svo sem vera bar, i tveim aðalatrið- um, af því að þau voru harla mik- ilsverð. Þar eigum vér við hina óhentugu samgbngusamninga í vetur og uppkastið nýja. Sú ætti og að ríkja stefna í stjórn- malum okkar eftirleiðis að fjargviðr- ast ekki yfir smámunum, en taka þess stinnara í strenginn, er um stórmál er að tefla, láta hinar stóru línur ráða, en fást ekki um persónu- lega höggstaði og væringagirnd ein- stakra manna. Ef áfram hefði verið haldið þeim bardagabrag, er andófsmenn stjórn- arinnar 1909—1911 fylgdu, mundi vafalaust hafa þynst ár frá ári mœtra manna fylkingin á stjórnmálavelli vorum. En það gott hefir bræðing- urinn svo nefndi haft í för með sér að linna af þeim flokka- og persónu- deilu ósköpum, er voru í þann veg- inn að helfrysta alt gróðurvænlegt og heilsusamlegt stjórnmálalif i landinu. Og þótt eigi yrði betri árangurinn af þeim atburðum, í sambandsmálinu gagnvart Dönum,' er það eigi bræð- ingsmanna sök, heldur danskra við- semjenda. Sá hefir þó að voru áliti orðið góður árangur af þeim tilraunum inn á við, að nú mun allur þorri landsmanna vera um það samhuga, að eigi þýði neitt að vera að hreyfa sambandsmálinu að svo stöddu, held- ur beri að leggja það á hilluna fyrst um sinn, eins og Isajold lagði til þegar i vetur, er »væntanlega fáan- leg« stjúpu-útlát Dana urðu kunn. Og skyldi enginn maður gera lítið úr þeim árangri, þvi að i honum felst mikill krafta-sparnaður í stjóm- málunum, i honum felst aðal-mögu- leikinn til þess að gera stjornmála mönnum vorum kleift að gefa sig óslitna að hinum mörgu innanlands- nauðsynjamálum, þeim er gerð verð- ur úr á endanum hin óbrotgjarna steypa þjóðar-sjálfstæðisins á borði. Indriði Reinholt og bæjarstjórnin. « »»*'— Frá því hefir verið skýrt áður hér í blaðinu, að hr. Indriði Reinholt hefði gert bæjarstjórn Rvíkur tilboð um að leggja sporbrautir um bæinn m.m. Bæjarstjórn kaus 5 manna nefnd til þess að íhuga og bda undir það mál. A laugardaginn sendi nefndin hr. Reinholt uppkast til samnings um þetta efni, en það var þann veg úr garði gert, að hr. Reinholt treystist alls ekki til að ganga að þvi og kaus heldur að hætta alveg við fyriiætlun sína að pessu siuni. Að svo stöddu skal eigi um það deilt, hvemig tekið hefir verið í hugmyndir Reinholts af bæjarstjórn- inni. En hitt er óhæit að full- yrða, að Reinholt hefir unnið sér samúð og hylli ahnennings með framkomu sinni og fyrirætlunum. Hann heldur nú áleiðis til Vestur- heims á Sterling á laugardaginn. En hann hefir í hyggju að koma hing- nð aftur á komanda hausti. Og eftir því sem honum fórust orð við Isa- fold i gær er fjarri því, að hann hafi enn slept fram af sér að ráðast i einhverjar framkvæmdir meðal vor. Velkominn veri hann aftur í vorn hóp. Vér eigum eigi ráð á að missa af slikum dugnaðarmönnum. Og betur að fleiri hans líkar kæmu vestan um haf. Leikhúsið. Aladdin, sefintýraleikar í 16 deildam. Eftir Adam Ochlenschláger. Allir þekkja Aladdins-söguna úr Þúsund og einni nótt. Eítir henni er þessi leikur sniðinn. Til þess að njóta sín þarf hann afarskrautlega umgjörð i buningum, leiktjöldum og fólksfjölda. — Augnagaman er hann öllu fremur, eyrnagaman heldur fá- skrúðugt. Á kvikmynd væri Aladdin tilval- inn, og má það merkilegt heita, ef eigi er þegar búið að kvikmynda hann — úti í heimi. Ekki er leikritið, eins og það er sýnt á leiksviðinu hér — og senni- lega einnig erlendis — nema að nafn- inu skáldverk Oehlenschlagers, svo miklu er slept úr, að eins haldið aðalþræðinum. Af umgerðinni um leikinn vant- aði tilfinnanlega fólksfjöldann, hóp- sýningarnar t. d., þegar þrælarnir 40-I-40 svartir og hvitir færa sol- dáni gjafir Aladdins, og við götu- sýninguna, þegar Aladdin fær app- elsínuna í turban sinn. Eins verður litið úr hirð soldáns, og þannig mætti fleira telja. Aftur eru leiktjöldin sjálf einkar snotur og búningar í mjög góðu lagi. Af leikendum ber sérstaklega að geta hr. Chr. Frier, sem leikur Alad- din. Persónan og gerfið er fyrir- taksgott, friður, vaskur og ótrauður á að lita, fasið fjörmikið, án tilgerð- ar þó. Hann er það auðvitað, sem ber leikinn uppi. Af öðrum leikenda, er leika vel, má einkum nefna Boe- sen sjálfan, í hlutverki Noureddins töframanns, og ekki síður í hinu ör- litla hlutverki böðulsins. Aladdin var ágætlega sóttur fyrsta kvöldið, en miður annað kvöldið. A morgun sýnir leikflokkurinn Dularjulla arfinn, sem Hringstúlk- urnar léku um daginn. Öliklegt er annað en að þá verði vel sótt, þótt eigi væri til annars en að bera sam- an þessa tvo leikflokka. Ego. Skógræktardagurinn. Ungmennafélögin i bænum hafa gengist fyrir honum undanfarið, og gera það enn. Áður hefir hann verið á virkum degi, og ætti að vera það framvegis, því ekki væri það ofmikið, þó alment yrði einum degi offrað til skógrækt- ar. Nú á hann að vera á sunnudegi — næsta sunnudag — og mun það stafa af þvi, hversu þunglega hefir gengið að fá sig frá vinnu undan- farið. Öðru máli verður að gegna, þegar trúin á skóggróðurinn eykst og útbreiðist, og atti þess ekki að vera langt að bíða. í fyrra var unnið að Vifilstöðum, °f? M gróðursettar á fjórða þúsund plöntur, og enn á að vinna þar. Vænt að trén þar verði ekki eftir- bátar, munar um hvert árið sem líður, og sér á vexti síðar meir. Þeir sem fara, þurfa að hafa með sér skóflu og matarbita. Útivistin verður nokkuð löng — farið frá Gróðrarstöðinni kl. 9 árd. og komið heim undir kvöld. Skógræktarmennirnir, Guðm., Ein- ar og Sumarliði hafa umsjón með vinnunni. Óskandi er, að skógrækt- ardagarnir fái sem beztan byr hjá þjóðinni — og af þáttökunni þennan dag má marka hverja taugar hann á i mönnum hér í bæ. KI. 9 frá Gróðrarstöðinni! Mngkosningar fóru fram í gær í Gullbringu- og Kjósarsýslu, Suður-Múlasýslu og Barðastrandarsýslu. Atkvæði voru talin i dag i Gullbringu- og Kjósar- sýslu, á laugardag í Suður-Múlasýslu og um miðja næstu viku i Barða- strandarsýslu. Kosning á fram að fara á Akur- eyri þ. 7. júní, en framboðsfrestur er til 2. júní. Ókunnugt enn hverir í boði verða. íslandsglíman fer þetta ár fram á Isafirði þ. 21. júní. Beltishafi er nú Sigurjón Pét- ursson. Hann er búinn að vera glímumeistari íslands siðan 1910. Afreksverk Stúdentafélagsins. „Alt í grænum sjó". StúdentafólagiS hér í Reykjavík hefir minst S t e a d s. Já., því ekki það t Allur mentaður heimur hefir minst hans með lotningu, síðan er hið eftir minnilega fráfall hans bar að hóndum. Stúdentafélagið hefir sjálfsagt tekið sig til og skyrt bæjarbúum frá lífi hans, frá óþrotlegri baráttu hans fyrir öllu, sem hann taldi rétt, stundum gegn nærri því allri ensku þjóðinni, þegar hún hafði látið blindast. Það hefir sjálfsagt skýrt mönnum frá takmarka- lausri sjálfsfórn hans fyrir allan þann sannleika, sem honum fanst heimurinn lítilsvirða. Það hefir sjálfsagt sagt frá alt að því dæmalausri góðvild hans til allra manna, sem áttu því láni að fagna að kynnaBt honum, jafnt til andstæð- inga sinna sem fylgismanna. Ekki var vandleitað að efninu í slíka fræðslu. Blöðum og tímaritum stórþjóðanna varð tíðrætt um þetta mál fyrir nokkurum mánuðum. Enda hentugra efni vand- fundið ungum námsmönnum þjóðar- innar, auðugum af lotningu fyrir tigu hins siðferðilega lífs, fullum af eldmóði æskuhugsjónanna. Og þá hefir Stúdentafélaginu fráleitt láðst að minnast andláts hans, >ein- hvers fegursta sólarlagsins, sem menn vita um að nokkur mannsæfi hafi hlotið«, eins og einn af prófessorunum okkar hafði komist að orði hór um daginn. Það hefir sagt mönnum frá hans »guðdómlegu stillingu«, eins og ensk blöð komast að orði, þegar hann gekk um á Titanic til þess að hugga hreld mannshjórtun og sætta þau við dauðann, fullvís þess, að jafnvel eng- inn björgunarhringur var eftir handa honum, eða þegar hann stóð við borð- stokkinn, rálegur eins og spegilsléttur sjór, og virtist vera á bæn. Ekki vantaði efnið. Og mentaður heimur hefir í anda horft tárvotum augum á þetta »sólarlag«, og komið sér saman um, að slfkar sýnir lyftn manneðlinu, með öllum þess göllum og breiskleika, upp i æðra veldi. En það vildi svo til, að Stúdenta- fólagið mintiat ekki Steads með þessu móti, heldur með öðrum hætti. Það augl/sti á strætum Reykjavíkur fyrra föstudag, að það ætlaði a ð s ý n a Stead sem drang! Það auglysti e k k i, að það ætlaði að »púa« lagið : »Hærra, minn guð, til þín«, meðan draugurinn væri sýndur — það lagið, sem leikið var,

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.