Ísafold - 02.02.1916, Blaðsíða 4

Ísafold - 02.02.1916, Blaðsíða 4
ISAFOLD Veðurskýrsla. Þriðjudaginn 25. jan. Vm. v. stinnings gola, hiti 0.5. Œtv. a. gola, frost 1.0. íf. Ak. ssv. andvari, frost 6.5. <3r. Sf. nv. stinnings kaldi, frost 5.0. JÞh. F. v. stinnings gola, hiti 5.1. Miðvikud. 26. jan. Vm. n. andvari, frost 5.3 Rv. logn, frost 5.0 íf. Ak. s. kaldi, frost 6.5 Gr. logn, frost 11.5 Sf. n.v. hvassviðri, frost 5.4 ' Þh. F. v.n.v. st. gola, frost 2.0. Fóstudaginn 28. jau. Vm. s. hvassviðri, hiti 5.5. Rv. logn, hiti 2.0. íf. v. stinnings gola, frost 0.3. Ak. n.n.v. kul, frost 1.5. Gr. s. snarpur vindur, hiti 1.5. Sf. logn, hiti 1.7. Þh. F. sv. gola, hiti 6.0. Laugardaginn 29. jan. Vm. v. kul, hiti 0.5. Rv. sv. kul, frost 1.5. íf. v. hvassviðri, frost 1.5. Ak. 8. stinnings gola, frost 2.0. Gr. s. gola, frost 6.0. Sf. logn, hiti 0.5. . Þh. F. vsv. snarpur vindur, hiti 8.5. 6 Sönglög eítir Friðrik Bjarnason, fást hjá bóksölum. Furumaterialep, hövlet og uhövlet, samt skaaren ekematerial i alle dimensioner til salgs. Henvendelse P. L. Stusvig, Mandal, Norge. Nærsveitamenn eru vinsamlega beðnir að vitja Isafoldar í afgreiðsluna, þegar þeir eru á ferð í bsenum, einkum Mosfellssveitarmenn og aðrir, sem €ytja mjólk til bæjarins daglega, Áfgreiðslan opin á hverjurn virkum degi kl. 8 á morgnana til kl. 8 á kvö'.din. 246 öskubingir beggja megin við strætin, þar sem áður höfðu staðið hús, og allstaðar rakst maður á sótuga múr- veggi og þaklausar byggingar. Var þar slóð PugatBcheffs og frágangur hans. Kastalinn hafði varist eldin- um og var eg fluttur þangað. Húsar- arnir afhentu mig liðsforingja þeim. er var á verði, en hann sendi þegar eftir járnsmið. Var eg svo fjötraður á fótum rammgervum járnhlekkjum og þvf næst fluttur 1 fangelsi. Mér var hrint inn í lítinn klefa óþiljaðan með svolítilli gluggasmugu og járn- grind fyrir utan. f?etta var nú ekkert álitleg byrjun en eg Iét þó ekki hugfallast. Bg leit- aði athvarfs í hugsvölun allra þeirra, er í raunir rata, og þegar eg hafði öðlast þá fróun, sem bænin veitir þeim, fór eg að hugsa um hvaðfyrir mér mundi liggja. Morgunin eftir vakti fangavörður- inn mig og sagði mér, að eg ætti að mæta fyrir nefndinni. Fóru tveir dátar með mig gegnum garð einu og að bústað höfuðsmannsins. Biðu þeir í anddyrinu og létu mig fara inn einan. Eg kom þá inn í æði stórt herber gi. Sátu tveir menn þar við borð þakið skjöldum og var annar þeirra Alxeander Phuschin: Pétur og María. Lífsábyrgðarfélagið „Danmark" er áreiðanlegasta og ódýrasta lífsábyrgðarfélagið á Norðurlöndum. Lág1 iðgfjöld! — Hár Bónus! Nýtízku barnatryg-gingar! Ef trygði hættir i félaginu einhverra hluta vegna, fær hann mest öll iðgjöld endurgreidd. tJálagié fíofir lengi fíafí varnarþing fíér. Nýir taiBtar ísafoldar 1916 fá tvær af þrem neðantöldum sög- um eftir frjálsu vali: 1. Fórn Abrahams (600 bls.) eftir Gustaf Jansson. 2. Heljargreipar (280 bls.) eftir Conan Doyle. 3. Mýrakotsstelpuna 02 Guðsfriðinn eftir Selmu Lagerlöf í þýðingu Björns heit. Jónssonar. Auk þess fá þeir, um leið og þeir borga árganginn (5 kr.) hina ágœtu söqu sem nú er að koma út í blaðinu: »Pétur oq Marías eftir frægasta skáld Rússa, Puschin, sem verður um 270 bls. og öli komin út í febrúar næstkomandi. Nýír kaupendur utan Reykjavíkur, er óska sér sendan kaupbætirinn — verða að greiða í burðargjald 30 au. Ella eru menn vinsamlega beðnir vitja kaupbætisins í afgreiðslunni. A 11 i r viðurkenna, jafnt stjóru- mála-andstæðingar sem aðrir, að ísafold sé fjölbreyttasta og efnismer*a blað landsins, pað blaðið, sem ei%i et hœ%t án að vera — það blað, sem hver Islendingur verður að halda, er fylgjast vill með i því, er gerist utan- lands og innan í stjórnmálum, at- vinnumálum, bókmcntum oglistum. Talsími 48. JBJJT* Tii hægðarauka geta menn út um land sent andvirðið í frí- merkjum. ísafold er blaða bezt. ísafold er fréttaflest. Isafold er lesin mest. H. V. Christensen & Co, \\U/ /#*» Köbenhavn. Metal- og Glas- kroner etc. for. Electricitet og Gas - Störste danske Fabrik og Lager. 1 247 gamall, svipþungur hershöfðingi, en hinn ungur höfuðsmaður úr lífverð- um, Virtist hann vera eins og tutt ugu og átta ára í mesta lagi og hauð af sór mjög góðan þokka. Skrifari einn sat við sérstakt borð út við gluggann. Laut hann yfir þingbókina og hafði pennann bak við eyrað og var auðsjáanlega reiðubúinn til að skrifa framburð minn. Byrjaði nú réttarprófið og var eg spurður um nafn og stöðu. Hersböfð inginn spurði hvort eg væri sonur Andrésar Petrówitsch Gríneffs, og þeg ar eg kvaðsvovera,sagðihannóþýðlega: »það er sorglegt að vita til þess, að jafnheiðarlégur maður skuli eiga annað eins úrþvætti fyrir son«. Eg sagði með mestu hægð, að hvað svo sem eg yrði sakaður um, þa von- aðist eg að geta hrundið af mér öllu ámæli meðglöggriogsannorðni skýrslu. Bkki virtist það mýkja neitt skap hans, að eg kvaðst vera svona von- góður. •Ekki vantar þig óskammfeilina, góður«, svaraði hann og hnyklaði brýrnar. »En við höfum ná reynd- ar haft svona náunga til meðférðar hérna«. öllum þeim, er á ýmsan hátt hafa liðsint mér í vandræðum mín- um, votta eg innilegt þakklæti. Sér- staklega vil eg nefna prófast Magn- ús Bj írnarson á Prestsbakka, Lárus óðalsbónda Helgason á Kirkjubæjar- klaustri og Elias Gissursscn í Þykkva- bæ, er drengilega hafa styrkt mig með ráði og dáð. Hlið í Skaftártungu Vatyerður Gunnarsdóttir. &ilReimaíiíunar vilÍT ver sérstaklega ráða mönnum til að nota vóra pakkaliti, er hlotið hafaverð- laun, enda taka þeir öllum öðrum litum fram, bæði að gæðum og litarfegurð. Sérhver, sem notar vora liti, má ör- uggur treysta þvi, að vel muni gefast. — í stað helllulits viljum vér ráða mönnum til að nota heldur vort svo nefnda Castorsvart, þvi þessilitui er miklu fegurri og haldbetri en nokk- ur annar svartur litur. Leiðarvísir á íslenzku fylgir hverjum pakka. — Litirnir fást hjá kaupmönnum alls- staðar á íslandi. díuctís dFarvefaBrifi Reynið Boxealf-svertuna ,Sun6 og þér brúkið ekki aðra skósvertu ur því. < Fæst hvarvetna á íslandi hjá kaup mönnum. Buchs litarverksmiöja Kaupmannahöfn. Aggerbecks Irissápa »r óvífijKtrjnnleKa góh íyrir húMna Uppáhnld allra kvenna. Beet.a banmsápa. BifcjiS kaap- tuenii ynar tun hana. 248 f>ví næst spurði ungi liðsforinginn mig að, við hvaða tækifæri og hven- ær eg hefði gengið í flokk með Púgat- Roheff . og hver verkahringur minn hefði verið hjá honum. Eg svaraði gremjulega, að eg sem liðsforingi og aðalsmaður befði ekki getað gengið í flokk með Púgatscheff eða gegnt skipunum hans. •Hvernig stendur á því«, spurði dómarinn enn fremur,« að aðalsmað- urinn og liðsforinginn skyldi vera eini maðurinn, sem valdræninginn náðaði, þar sem allir félagar hans voru hlffðarlaust teknir af lífi? Hvern- ig stendur á því, að þessi liðsforingi og aðalsmaður var í mesta kunnings- skap við upphlaupsmanninn og þáði gjafir af honum, sem só loðfeld, hest og hélfa rúblu? Hvaðan stafar þessi innflega vinátta? Hún hlýtur að eiga rót sfna í svikum eða glæpsamlegum og ófyrirgefanlegum heigulskap«. Þessi orð liðsforingjans móðguðu mig stórlega, svo að eg var mjög gramur, er eg byrjaði vörn mína. Eg sagðist fyrst bafa hitt Págatscheff í hríðarbyl úti á víðavangi og hefði hann svo þekt mig aftur og náðað mig þegar hann vann Bjelógorsk kast- Danska orðabókin. Dráttur varð á útkomu 2. útgáfu hennar, er faðir minn féll frá. En nú stendur til að koma henni út fyrir haustið. Hefir herra Ólafur Bósenkranz kennari tekið að sér að búa hana til annarar prentunar. Þeim vinsamlegum tilmælum leyfi eg mér að beina til kennara, námsmanna og annara þeirra manna, er rekið hafa sig á við notkun fyrri útgáfunnar, að þar vanti einhver eigi mjög óalgeng orð eða ísl. þýðingar, að gera hr. Ólafi Rósenkranz, Kirkjustræti 12, viðvart um það, ef eigi hafa mikið fyrir, með því vel g æ t i að liði orðið. Virðingarfylst. Ólafur Björnssop. Cigareffur: &ullfoss, %3jola og c/Tanna, reykið þær, því við það sparið þið 25—30%. Tilbúnar og seldar í heildsölu og smásölu hjá c& c?. JSqv') dSeyfíjavifí. Hreinar léreftsfuskur kaupir ísafoldarprentsmiðja. Útbreiddasfa blað landsins er ísafold. Þessvegna er hún bezta auglýsingablað landsins. Kaupendum fer sí fjölgandi um land alt. Aliar þær tilkynningar og auglýsingar, sem erindi eiga til landsins í heild sinni, ná þvi langmestri útbreiðslu í Isafold. Og í Reykjavik er Isafold keypt í flestum húsum borgarinnar og vafalaust lesin í þeim öllum. Þessvegna eru einnig auglýsingar og tilkynningar, sem sérstakt er- indi eiga til höfuðstaðarins, bezt komnar í Isafold. Minningamtið um Björn Jónsson. Eg leyfi mér hér með að beina þeim vinsamlegum tilmælum til þeirra, er hafa kunna í höndum bréf frá föður mínum heitnum, að lána méi þau um tíma til yfirlesturs — í því skyni að taka ef til vill eitthvað upp úr þeim í síðara bindið af minningarritinu um hann, sem á að verða fullbúið í vor. Reykjavík 5. okt. 1915. Ólafur Bjömsson, ritstjóri ísafoldar. 249 ala. Eg játaði, að eg hefði þegið af honum loðfeld og hest, en hins vegar hefði eg tekið þátt í vörn kastalans til seinustu stundar. Að lokum vitn aði eg til herforingja míns, sem muni bera vott um skyldurækni mína, með- an stóð á umsátinni um Órenburg Gamli hershöfðinginn, sem stýrði réttarbaldinu, tók nú bréf eitt, er lá opið hjá honum, og las upp úr því, sem hér segir: »1 tilefni af fyrirspurn yðar há- göfgi viðvíkjandi Gríneff liðsforingja, sem kvað vera bendlaður við upp- reistina og hafa komist í þannig lagað samband við upphafsmenn þess að það geti álitist ósamboðið stöðu hans og trúnaðareiði — þá leyfi eg mér hér með virðingarfylst að skýra frá því, að téður Gríneff liðsforingi hefir gegnt herþjónustu í Órenbúrg frá byr- jun októbermánaðar 1773 og þangað til 24. febrúar þ. á. er hann fór héð an og hefir síðan ekki komið aftur. Hins vegar hafa strokumenn skýrt frá því, að hann hafði verið í herbúðum Púgatseheffs og ferðast með honum til Bjelógorsk þar Bem hann hafði áður verið í setuliði. Hvað við vík- 250 ur hegðun hans, þá get eg að einB — —«. Hershöfðinginn hætti lestrinum þeg- ar hér var komið og sagði mjög alvar- lega: Hvað geturðu fært þér til afsökunar gagnvart þessu?«. Eg ætlaði að halda áfram eina og eg hafði byrjað og segja frá viðkynn- ing okkar Maríu jafn hreinskilnislega og öðru, en alt í einu fanst mér eg með engu móti geta fengið mig til þess. Mér datt í hug, að nefndin mundi sjálfsagt stefua henni sem vitni ef eg færi að minnast á hana. Yrði nafn hennar bendlað við rudda- legar frásagnir allra þeirra, sem ákærðir voru, og hun prófuð jafnframt þeim. jpótti mér þetta svo ógeðs- legt, að eg varð hálfringlaður og fór að vefjast tunga mín um tönn og þagnaði loksins alveg. Dómarar mínir höfðu hlustað á vörn mína með nokkurri velvild, en ná virtust þeir fá fremur óbeit á þessum vafningum mínum. Liðsforinginn heimtaði, að aðalkærandi minn yrði kallaður fyrir ásamt mór og skipaði hershöfðinginn, að »fanturinn sá í gær« væri sóttur. Eg horfði á dyrn-

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.