Ísafold - 22.07.1916, Blaðsíða 1

Ísafold - 22.07.1916, Blaðsíða 1
Kemur út tvisvar i viku. Verðárg. 5 kr., erlendis 7x/2 kr. eða 2 dollar;borg- Ist fyrir miöjan júlí erlendis fyrirfram. Lausasala 5 a. eint. 5" Uppsögn (skrifl. bundin við áramót, er ógild nema kom- in só til útgefanda fyrir 1. oktbr. og > só kaupandl skuld- laus v!5 blaðið. ( ) ísafoldarprentsmiðja. Ritstjárí: Dlafur Björnssnn. Talsími nr. 455. XLIII. árg. Reykjavík, laugardaginn 22. júlí 1916. 54. tölublað . Al J>ý»nfél.bókRsatn Tamplaraa. 8 kl. 7—B Borgarstjóraskrifstofan opin virka daga 11—8 Bœjarfógetaskrifstofan opin v. d. 10—2 og *- -'• Bœjargjaldkerinn Lanfasv. 6 kl. 12—8 og E— 1 tilandsbanki opinn 10—1. K.F.U.M. Ijestrar-og skrifstofa 8árd,—10 uiíd. Alm. fnndir fld. og sd. 8Vi siod. TjaBdakotskirkja. Gnosþj. 9 og 6 a helgnm Iiandakotsspitali f. sjúkravitj. 11—1. Landsbankinn 10—3. Bankastj. 10—12. Landsbókasafn 12—3 og 5—8. Útlan 1—S Landsbúnadarfélagsskrifstofan opin frá. 12—2 Landsféhiroir 10—2 og 5—8. Landsskjalasafnio hvern virkan dag kl. 12—2 Landssiminn opinn daglangt (8—9) virka öaga helga daga 10—12 og 1—1. ; Listasafnio opið hvern dag kl. 12—2 Sattúrngripasafni? opiö l>/s—iá'/s a snnnnd. Fósthúsio opið virka d. 9—7, snnnnd. 9—1. Samábyrgft Islands 12—2 og 4—8 Stjórnarraosskrifstofarnar opnar 10—4 dagl. Talsimi Beykjavikur Pósth 8 opinn 8—12. Vlfllstaðahælio. Heimsóknartimi 12—1 Þjóomenjasafnio opio hvern dag 12—2. Vandaðastar og ódýrastar Líkkistur seljum við undirritaðir. Kistur fyTÍrliggjandi af ýmsri gerö. Sieingr. Guðmundss. Amtm.stíg 4. Tryggvi Arnason Njálsg. 9. JtXX Klæðaverzlun B H. Andersen & Sön. • «•..## •••«»»•»•»•• • • • • Aðalstr. 16. Stofnsett 1888. Simi 32. þar eru fötin saumnð flest þar ern fataefnin bezt » n»M»ll»«»n«m»»»ii Hæst verð greiðir kjötverzlun E. Milners, Laugavegi 20 B, íyrir nautgripi, eldri og yngri, einnig kálfa. Borgað samstundis. Glamuryrði -- getuleysi. t'versumspjallið nýjasta. Þeir hafa, »þversum«-broddarnir, af sér íætt og frá sér sent nú með póstum eitt meiri háttar »ivarp til sjálfstaðiskjósenda«. Eins og títt er úr því sauðahúsi skortir ekki qlamrið. Af því eru jafnan öll »þversum«-rúm full. En mikið má vera, ef þjóðin er ekki fein að þreytast á þeirri kjarnlausu fæðu og þrá eitthvað hollara og undjrstöðubetra. Orðagjálfur, sem svo ekkert annað fer á eftir en sifelt getu- og framkvæmdaleysi — það veitir ekki traust til lengdar. Skulu nú gaspuryrði »ávarpsins« lítið eitt athuguð. Þeir kveða markmið »þversum«- stefnunnar vera: »sjálfstæði landsins, þjóðræði og frjálslyndU. Fogur orð ! En fara engum ver en »þversum«-broddunum ! Hverirhugsuðu minnanm »sjálfstaði Jandsins* i fyrra en þeir mennirnir, sem af alefli spyrntu móti því, að vér hlytum stjórnarskrána, sem í sér felur ýms mikilvæg sjálfstæðis-aukn- icgaratriði oss til handa, og þeir mennirnir, sem, ef þeir hefðu mátt ráða, hefðu einnig kaft aý oss svo mikilvægt sjálfstæðisatriði og ýána Islands. Það er kyndugur skilningur þess- ara þversum-herra á því að berjast fyrir sjálfstæði landsins, ef það er í þvi fólgið, að hla banaráð tveim veigamestu sjálfstaðismálum stöustu ára. Á sömu bék lærð er og pjóðraðis- mælgi þeirra. Þeir vita ósköp vel, að svo miklu mestur hluti þjóðar- innar er þeim andvígur í athæfi þeirra frá í fyrra. Og þar sem þeir halda enn áfram í sömu forherðing- unni, þá þarf mikla djörfung hjá þeim til að taka sér í munn »þjóð- ræðis<-ástarorð. Og um þriðja glamuryrðið, »frjáls- lyndið«, er það að segja, að vér þekkjum naumast nokkurn Islending, sem eigi pykist »frjálslyndur«, og ekki heldur neinn flokk manna, er sýnt hefir sig bæði í ræðum og riti síður eiga til »frjálslyndi« en þversum- menn. Siðastur vottur þeirra sann- inda er hið, — já, vér finnum eigi annað orð —, tuddalega atferli þeirra »Lands«-ráðamanna út af brezka samkomula'ginu. Svo »frjálslyndir« eru þeir að geta ekki viðurkent unnið landsheillaverk, af því þeir eru and- vígir þeirri stjórh, sem það hefir afrekað, heldur nota það mál, sem hvarvetna annarsstaðar mundi að sjálf- sögðu jhaldið oýan við flokkadeilur, til þess að tortryggja — með röng- um rökum og ósönnum skýrslum — landsstjórnina og reyna þar með að stofna til óþarfa æsinga með þjóð- inni í einhverju viðkvæmasta máli út d við, sem enn hefir á döfinni verið með oss á þessum hættumiklu ófriðartimum. Þannig er nú -— rétt lýst — farið sjálfstæðis-, þjóðræðis- og frjáislyndis- stefnu þessarra góðu manna 1 í »ávarpinu< tala þeir ennfremur um »óheillasundrung þá, sem nokkrir menn gerðu í flokki vorum á síð- asta þingi, er þeir tóku höndum saman við mótstöðumenn vora, minnihlutann, og ekki að eins með því gerðu þau spjöll á mikilvægasta atriði sérmálaréttinda vorra, sem al- þjóð er kunnugt, heldur stofnuðu í háska þingræði voru, sem ekki leyfir, að meirihluti alþingis sé gerður að minnihluta, án þess kjósendur hafi fengið tækifæri til að láta i ljós neina breyting á fylgi sínu«. Um »óheilla-sundrunguna«, sem þeir tala um, er það að segja, að »alþjóð er kunnugt<, að sundrungin í Sjálfstæðisflokknum stafaði af því einu, að »þversum<-menn á þingi vildu brjóta í bá$ við vilja Sjálfstæðis- flokksins i landinu með því að drepa stjórnarskrá o? jána, enda þótt fyrhvara-skilyrðunum öllum vari ýull- nagt. Enginn vafi er á pví, að allur þorri sjálfstæðiskjósenda i landinu mundi eindregið hafa. játt því að taka stjórnarskránni — með skilyrðunum frá 19. júní — ef undir þá hefði verið borið. Óánægja með þær gerðir ráðherra hefir hverqi heyrst í landinu, nema , úr munni þversum- forsprakkanna á þingi og i »Landin u « Svo að »óheilla-sundrungin«, sem þeir tala um, mun í alþjóðar augum nefnast öðru nafni: pjóðheillaverk. Um hina undarlegu »þversum«- speki viðvíkjandi meirihluta, sem gerður hafi verið að minnihluta, skulum vér fátt segja, annað en það, að oss þykir hún koma úr hörðustu átt úr munni og penna t. d. Bjarna frá Vogi, sbr. sparkframkomu hans á þingi 1911. Og undir þessa speki eiga svo aðrir sparkliðar, sem vitan- lega eru aðal-stofninn i »þversum«- menskunni, að undirskrifa! Sii frámunalega birafni, sem fyrv. sparkliðar og núverandi þversum- menn bera á borð f^'rir kjósendur landsins! Þó kastar nú bírafnin fyrst tólf- unum, er »þversum«-broddarnir í »ávarpi«- sinu fara að »lokka« kven- fólkið til fylgis við sig. • Sú bíræfni er um leið hrein mbðgun við alla kvenkjósendur pessa lands. Því hún gerir nánast ráð fyrir þeim sem skyni skropnum skepnum, en ekki verum með viti. Þeir leyfa sér að bera það á borð fyrir kvenþjóð þessa lands, að það sé veinqðnqu fyrir baráttu 0% atfylqi voru (þversum- manna), að hún (kvenþjóðin) hafi fengið kosningarrétt I. Þetta bera menn þessir blákalt fram, þótt hver einasti kvenmaður, jafnt sem karlmaður, á öllu landinu, sem kominn er til vits og ára, viti, að »þversum<manna bardtta oq aijylqi eingöngu stefndi að því, að eyðile^ja það, að stjórnarskráin yrði samþykt, og þar með, að eyflileggja þafl, af- stýra þvi, afl kvenþjóflin ætli at- kvæflisrótt viB kosningar þær, er fara i hönd! Einna skýrasta sönnunin fyrir bí- ræfni þversum-broddanna og bezta raunverulega myndin af blygðunar- leysi þeirra í þessu efni er það, að peir (þversum-menn) telja 19. júní 1919 óheilladaq fyrir ísland, en kon- ur þessa lands sinn mesta heilladag, er þær hafa minst og ætla að minn- ast árlega með viðhöfn og fögnuðil' Nei — hvað þýðir það, þótt menn gaspri mjög / orði um kvenréttindi, eins og ýmsir þversum-menn hafa gert, þegar alt Iendir i neikvæðum, sérvizkugraut og andhælisskap þegar kemur til framkvamdanna á borði. En þetta er nú þeirra sífeldi Akkillesarhæll, sem ekki yfirgefur þann flokk, meðan þeir ráða mestu, sem nú eru auðsjáanlegir forráða- menn hans. Tilkynning Nýjar vörubirgðir eru nú komnar til V. B. Ji. af flestum nú fáanlegum Vefttaöarvörum, í fjölbreyttu úrvali. Vegna tímanlegra innkanpa getnr verzlunin boðið viðskiftamönnum sin- um þau beztu kaup sem völ verður & i ár. Ennfremnr befir verzlunin: Papp og ritfóng, Sólaleður og skósmíðavörur. Vandaðar vörur. Odýrar vörur. Verzlunin Björn Kristjánsson, Reykjavík. Undir þessu »ávarpi< stendur: »í miðstjórn Sjálfstæðisflokksins« — á auðvitað að vera »miðstjórn þversum-flokksins« eða »míðstjórn »Lands«-ráðamanna«. Og nöfnin eru: Sig. Eggerz, Kristinn Daníels- son, Björn Kristjánsson, Páll H. Gíslason, Bjarni Jónsson frá Vogi. Eins og vér jafnan höfum furðað oss á því, að Kristinn Danielsson skyldi nokkurntíma lenda á »þversum«- sveifina — svo leitt teljum vér að sjá nafn hans undir þessu furðulega og fáránlega »ávarpi<. Því að hann á í raun og veru ekki heima i þess- Bókhaldari. Æíður bókhaldari getur íengið góða stöðu hér i bæn- um á komandi hausti. Tilboð með launakrötu merkt: »Æfður bókhaldari* sendist sem íyrst á skrifstotu þessa blaðs. um félagsskap, svo mætur maður, sem hann er ella. Með þessum »ávarps«formálabiðla þeir Þversum-menn til atkvæða-þjóð- arinnar á lista sinn 5. ágúst. Bláþræðirnir í »ávarpinu< eru þeg- ar raktir. Sjálfan listann skal þvínæst minst á litilsháttar. Hið hæsta, sem þveruim-menn með nokkuru móti hafa — í sinni mestu tröHatrú, getað hugsað sér að vinna við landskosningarnar — er að koma að efsta manninum — þ. e. br. Siqurði Egqerz. Honum hafa þeir tylt efstum, af þvi að hann i ríkisráði 30. nóv. 1914, neitaði að ganga að þeim skil- málum fyrir stjórnarskrár-staðfesting- unni, sem Heimastjórr.armenn vildu láta sér nægja, en fóru að voru áliti í bága við sérmálaréttindi landsins og þar af leiðandi, vilja Sjálfstæðis- flokksins. Þeir búast sennilega við því, að hr. S. E. geti enn lifað á því lofi, sem hann fekk þá, hjá Sjálfstæðis- flokkuurr óskiftum. En þeir hafa ekki gætt þess, að svo réttmætur sem málstaður S. E. var þá og lofsverður, svo óréttmæt og vitaverð var aðstaða hans gagn- vart þeim úrslitabreytingum, er á skilmálunum fengust í utanför þrí- menninganna. Hefði hr. S. E. þá kunnað sér hóf og sætt sig við, að aðrir komu því fram, sem hann ekki hafði áorkað þá hefði aðstaða hans verið dálítið önnur nú. , En það sýndi sig, sem sumir voru hræddir um í upphafi, að stjórnmála- mannsboginn hans var of veikur og brast — á persónukqri héqómagirni. Hún hefir og til þess orðið, að hinn upphaflega lipri og liðtaeki þingmaður, sem í honum bjó, er orð- inn að verkfæri i höndum honum verri manna — til allskonar hermd- arverka, er hann áður meir hefði aídrei léð nafn sitt til. Stjórnmálaforingi hefir hr. S. E. ekki reynst — og að vera blásinn út, eins og »þversum<-menn hafa gert við hann — mun honum til litils sóma. Það gefur bara mikinn vind á endanum — þegar--------. Það er ekki þar fyrir, að það er ósköp sérkennilegt fyrir þá »þvers- umc-menn að hafa sér að merki á landslista sínum mann, sem gat »bara neitað<, en brast hyggindi og lag til að gera meira eða jafnvel láta sér lynda, að aðrir gerðu eitthvað meira þ. e. bygðu upp. Þeir, sem þeirri stefnu fylgja, að neita, bara neita, og rifa niður, þeir sem dýrka »prdnd í götu« — í þjóð- málum vorum — þeir eiga að kjósa »Lands«-ráðamannalistann merktan B, með sjálfum »þversum«-stólpan- um si-neitandi og getandi ekki annað — í broddi þrotamanna-fylkingar- innar! Aðrir ekki! ,Landið' segi'r að eg sé að leita mér fylgis (liklega til alþingiskosninga) á þess- um stöðum: 1. 1 Barðastrandarsýslu, 2. í Mýrasýslu, 3. í Borgarfjarðarsýslu, 4. í Gullbringu- og Kjósar-sýslu. Eg hefi ekki sjálfur, ogmérvitan- lega enginn fyrir mina hönd, minst

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.