Ísafold - 23.08.1916, Blaðsíða 4

Ísafold - 23.08.1916, Blaðsíða 4
¦ ¦ ¦ ¦ ISAf OLD E.s. Gu fer héðan til Stykkishólms, Flateyjar, Patreksfjarðar, Isafjarðar, Sigfufjarðar og Akureyrar föstudag 25. ágíist. Skipið fer frá Akureyri 2. september, kemur við á Isafirði, Önundarfirði, Dýrafirði og Ólafsvík, væntanlega til Reykjavíkur 5. september. Héðan fer skipið áleiðis til New York 7.. september að kvöldi. H.f Eimskipafélag íslands. Utbreiddasta blað landsins er Isafold. Þessvegna er hún oezta auglýsingafolað landsins. Kaupendum fer sí fjölgandi um land alt. Allar þær tilkynningar og auglýsingar, sem erindi eiga til landsins i heild sinni, ná því langmestri útbreiðslu í Isafold Og í Reykjavík er Isafoid keypt í flestum húsum borgarinnar og vafalaust lesin í þeim öllum. Þessvegna eru einnig auglýsingar og tilkynningar, sem sérstakt er- indi eiga til höfuðstaðarins, foezt komnar í Isafold. Snemmbær kýr Hjá Jóni í Laxárnesi í Kjós fæst ung og góð snemmbær kýr. Skófatnaður með YerksmiöjuYerði gegn pöstkröfu. Sérhver ætti aðreyna Falke skófatnaðl Hver er sjálfum sér næsturl Þér fáið kjarakaup. Prima efni og i. flokks vinna. Sérhver tegund skófatnaðar fyrir- liggjandi. Skrifið eftir reynzlupörum af dömu- herra- og barna-skófatnaði. i A. Falke, Dragör. Tapast hefir steingrár hestur, sex vetra, hæð 50 þuml., gæfur, vil- jugur, töltari, járnaður með pottuð- um skeifum, ný afrakaður, mark: standfjöður aftan á báðum eyrum. Hver sem kynni að finna hest þennan er vinsamlega beðinn að gera mér viðvart gegn ágætum ómaks- launum. Tétur Jakobsson, Varmá Mosfellssveit. Járnsterk drengjastígvól Nr. 36/39 — 9,87 aura. - Burðargjald og póstkrafa. Búið til ur »Blankc-leðri. dönsku fituleðri eða A. Falke , Dragör. Veðurskýrslur. Laugardaginn 19. ágúst. Vm. a. stinnings kaldi, biti 9.5 Ev. a. kul, hiti 10.5 ísafj. logn, hiti 10.4 Ak. logn, þoka, hiti 9.0 Gr. logn, þoka. hiti 6.5 Sf. logn, þoka, hiti 8.5 Þórsh., F. a.n.a. gola, hiti 8.8 Þriðjudaginn 22. ágúst. Vm. a. kul, hiti 9.5 Ev. a. kul, hiti 11.5 Iaafj. logn, hiti 9.3 Ak. s.a. andvari, hiti 7.0 Gr. logn hiti 10.0 Sf. logn, hiti 7.6 Þh., F. a.n.a. andvari, hiti 8.7 Nýir siðir. 109 110 Nýir siðir. Gagnfræðaskólinn í Flensborg í Hafnarfirði. • Þeir nýsveinar og eldri nemendar, sem hafa í hyggju að ganga í gagnfræðaskólann í Flensborg næsta skólaár, verða að hafa sótt um skóla- vist til undirritaðs fyrir 15. sept. þ. á. Inntökuskilyrði eru: að nemandi sé 14 ára að aldri, hafi lært þær námsgreinir, sem heimtaðar eru til fermingar, hafi óflekkað mannor^ og engan næman sjúkdóm. Þeir, sem vilja setjast í 2. eða 3. bekk skólans og eigi hafa tekið próf upp úr yngri deildunum, verða að ganga undir próf að haustinu og sýna að þeir séu hæfir til að flytjast upp. Heimavistarmenn verða að hafa rúmföt með sér og tryggingu fyrir fæðispeningum í heimavistina. Námstími er frá 1. okt. til loka aprilm. Umsókn er bundin við allan skólatímann. Stúlkur jafnt sem piltar eiga aðgang að skólanum. Hafnarfirði 15. ágúst .1916. Ögm. Sigurðsson. Krone Lager öj Sfafsefningarorð-bók Björns Jónssonar er viðurkend langbezta leiðbeiningarbók um ísl. stafsetning. Fæst hjá öllum bóksölam og kostar að eins 1 krónu. Nýir siðir. 111 112 Nýir siðir. það! Og farðu svo héðan! Eg verð að vera einsömul! Berthe frænka fór, og lét komumann fara leiðar sinnar. Eftir hörðu úrslitin í Ziirich hafði Blanche átt við ill kjör að búa, og átt sér margar tálvonir. Tvö síðustu námsárin hafði hún oiðið að vera undir strangri gæzlu og átt við margt að stríða. Hún reri að þvi öll- um árum, að fá sorfið sundur hlekkina, er efnaskorturinn festi hana með við gömlu konurnar. Og er hún loks hafði lokið prófi og skyldi öðlast fullkomið frelsi, þá var hún enn þá jafn föst við gömlu kon- urnar og áður, þó með þeirri breytingu, að nú voru þær henni til byrði. Af því þær höfðu borið hana svo lengi, átti hún nú að bera þær, því renturnar, er þær höfðu áður haft að lífeyri, voru nú þrotnar, og því vorn þær ekki lengur sjálfbjarga. Hún settist að sem læknir í Genf, en þar voru þá nokkrir kvenlæknar fyrir, svo að lítið varð úr þeim heiðrinum að vera hin fyrsta. Auk þess gat húri ekki treyst á neina hjálp, góð ráð eða vináttu, hvorki hjá kvenmönnum né karlmönnum af sam- starfsmönnum sinum. Baráttan fyrir tilver- unni var hörð, og hvervetna kvað hið sama við: Hjálpaðu þér sjálf. Karl-læknarnir sýndu henni ekki neina sérstaka hæversku sem kvenmanni, heldur voru kaldir í við- móti við hana, sem keppinaut smn. Það, sem hiin hafði sérstaklega treyst á, var, að kvenmenn mundu sækja hana mik- ið. En þar skjátlaðist henni, því kvenmenn báru meira traust til karl-lækna eða fanst að einhverju leyti Ijúfara að vera á eintali við þá; og þó að eintöl þessi gætu orðið nokkuð nærgöngul við það, sem annars mátti nldrei nefna, þá voru þau þó ofur hjartastyrkjandi. Blanche hafði aldrei tima til að hugsa um vísindin, því hiin mátti engum tíma spilla til að geta aflað sér við- urværis, og að tveim árum liðnum, eftir harða baráttu við næmar tilfinningar, teygð í tvær gagnstæðar áttir af góðgirni og hag- sýni, var hún nú ioks ekki orðin meira en óbrotinn atvinnu-læknir, er varð að taka feginshendi við hverju sem bauðst. Hún var mikið sótt til fátæklinga, og stundum til þess að aðstoða yfirsetukonur. Hún fann nú varla ánægjuna af að eta það brauð, er hún sjálf hafði unnið fyrir, þar eð það kostaði hana svona mikla niður- lægingu, og frelsið, það frelsi, að eiga sér enga frjálsa stund, aldrei fá að sofa í næði á nóttunni, sá hugarburður var liðinn hjá. Hefði hún þó að minsta kosti haft frelsi til að fara avalt eítir samvizku sinni, að segja sjúklingunum að eins satt, en harðhent neyðin þvingaði hana' brátt til að gefast upp við það. Hún hafði farið illa af stað við kvenfólkið, því hún hafði ráðlagt þeim að nota ekki lífstykki né háa hæla, en þær héldu, að þessar ráðleggingar þyrftu þær ekki að sækja til læknis, og að læknír ætti að »skrifa« eitthvað, ef hann vildi vinna sér álit og fá borgað. Svo bættist þar við bar- átta hennar við eigið hold sitt. Hún var nú á blómaskeiði sínu, er heimtaði að hún lifði eftir þörfum kynferðis síns, en, eftir að slitnað hafði upp úr milli hennar og fyrsta karlmannsins, er hún hafði unnað, leit hún hitt kynið aldrei þeim augum, og það sneiddi hjá henni. Það var döpur tilvera, nöguð af áhyggj- um fyrir lifsviðurværinu. Þessar hugsanir saurguðu allar mannkærleika hugsjónir, er hjá henni bærðust, og hún gat ekki hrund- ið þeim frá sér. Hún var stundum að spyrja sjálfa sig að því, hvort betra hefði nú verið að hafa gifzt, en að dæma eftir því er hún hafði séð af fjölskyldulífinu, var hún sannfærð um, að það hefði að minsta kosti vcrið eins ilt. Hún var nú komin á þá skoðun, að nóg væri að verið, er frelsi kvenna væri unnið til hálfs. Það voru alt aðrar endurbætur, sem þurfti að gera, til þess að lag gæti komist á. En hverjar? Einu sinni kom hún heim til ljósmóður nokkurrar, er hafði oft aðstoðað hana. Hvor- ugt hjónanna var heima. Maðurinn var skósmiður. Fjögur börn voru að hljóða í herberginu inn af eldhúsinu. Hið elzta þeirra var stúlka á áttunda ári, sem átti að

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.