Ísafold - 29.06.1926, Blaðsíða 1

Ísafold - 29.06.1926, Blaðsíða 1
Ritstjóra*. J.óu Kjartansson. Vaitýr Stefánssoa. Sími 500. SAFOLD Argangurinn kostar 5 krónur. Gjalddagi 1. júlí. Afgreiðsla og innheimta í Austurstra;ti 8. Sími 500 DAGBLAÐ: MORGUNBLAÐIÐ 51. ér«, 34. tbl. Þriðjudaginn 29. júni ÍS2S. Isafoldarprentsniiðja h.f. Spilin á boröið. Eftir því, sem þjóðin Ikentst að fuli reikningsskil verslunar- betur að raun um, að atvinnu- irekstrarins komi fysrir almennings Tegirnír standa í raun og varajsjömr. Væri ætlandi að þeir liöllum fæti, og fj&rhag almenn-: teldu þar t'alin best sönnunar- iugs víða fer hnignandi, • verða; gögiiin fyrv.' ágæti Landsversl- viðreisnarkröfu»rnítr háværari og unar atvarlegri. Líklegt hefði verið, að Magnús Möigum er nú að verða það Kristjánsson hefði eigi lagt út í Ijóst, sem áður voru lítt sjáandi, kosnlngaleiðangur, fyr en hanu að ýmsi.r þeir loftkastalar s«m hefði getað fylt vasa sína með hygðir hafa verð á seinni áruni, á ¦ roikningum yfiri reksttyr sinn und- sviði þjóðskipulags og versluna:.-,Ianfarin ár, og hann hefði fengið eiga sjer valtan grundvöll er á;þá \,uppáskrifaða" af fjármála- reyni.r. Sje því eigi á öðru byggj- ráðhenranum. Trúlegast hefði það -andi, en hinni tryggu undirstöðu, verið, að þannig hefði hann kom- -— einstaklingsatorku — sem best'ið fram fyrir kjósendur; því Jiefir reynst um liðnar aldaraðir. sennilega verða smeðjuyrði Tím- A seinni árum hefir þióðin ver-jan« í g;vð Mágnúsar ljétt á met- ið Ihnept í margskonar einokun-1 unum er á hólminn kemur, fyrir arhringa, er bæði hafa náð til það að hann lækkaSi eklki verðið vinnunnar, verkafólksins og fram- á þessari \y% skonnrokstuuuu, leiðslunnar. Þega.r smalar loft-,eða livað það nú var, er liann hafði kastalamannanna hóa saman hjorð- í biið sinni þegar ófriðurinn skall á. Á viHttaaleiðnm, Víkingaskipið „Leif Eirikson", sem er á leið frá Noregí til Ameríku, kom til Hafna á Reykjanesi 21. þ. m. unum, lofa þeir gulti og grænum Nei, forvígismenn Landsversl- Mkógum. Þeir lofa háum launuai' rtnar skeyta eigi um að auglýsa fyrir litla' vinnu og hagkvæm&ri reikningsskil, •þq ástæður til þess verslun, ef menn vilja „gerast svo hafi orðið b.rýnni en nokkru sinui víðsýnir" að fá þeim góðfúsiegn fyr, eftir það, setn á daginn kom í hendur fjármuni sína. Pagur- í vetur, er það sannaðist, að for- mælin hafa freistað manna, meðan ] stjúrmn |>ö<!']i hafi verið vikalip- engin var .reyitslan. Á athafnir og ttr til þess að gefa upp skuldir, eignir manna hafa verið lagðar — gefa af almannafje. Er af því Víkingaskipið „Leif EiriJkson" hömlur, sem dregið hafa úr fram- líklegt, að hánn Iknnni að hai'a taki öllu og frjálsræði einsták- samio' mn þægilegar afborganir linganna, jafnt'ramí ]>ví semlvið vildármenn sína, og eigi ver- að því er stefnt. að láta hiua ' ið sjerlega vandlátur eða gaga- ráðdeildarsömu borga fyrir óreiðu •rýninn á tryggingar, mennina og atcrkumennina taka | En úí í þær getsakir skal eigi letingjana á sínar herðar. ifarið hjer, því sennilega er þess En þegar fer að þyngjast fyrir eigi langt að bíða að ait komi fa'ti, og sýniiegu taunin eru eigi fyrir dagsins Ijós. önnur eit leiðinlegu»r marblettur j .--------- á baki, er eigi óeðlilegt, að marg- ur verði efabiandinn um efndir forsprakkanna og krefjj ana íreiköin'gss.íkapar. Það er eigj óalgengt, að uui Samband ísl. samvinnufjelaga sje talað sem ríki í .víkinu. Af því ætti það að leiða, að þeir, .sem !>ví „ríki" stjórna, fjellust á, að ríki þetta væri svo umsvifamik- ið, að all;i þjóðiná varðaði um Arum saman tiafa jafnaðar og taglhnýtingnr þeirra i Tima flokknuna dásamað ágæti Lands-/hag !,t,ss °£ afkoinu hjel' haíi rckiii í s verslu hjef haí'i Lancts-" Með ári hverju vex und.ruu versiun v(v-i- re.kin í stór :1 hænda og óánægja útaf því, að' til margr! hafa þeir ttaldið Ful'lkomin ¦ huliðsblæja skuliliggja því f'i'am, að þetfa ætti ! ' Ejárhag og rekstri Sís. Væri vera nema lítilflörleg ~b: ' ætlpadi, að það þætti viðeig- iní firamtíðariimar gullna mdi, þegar búið e,r að flækja udir manh'a í -samábyrgð skuldunum, að þá fengju ívn,'nteiin vitneskju nm fjárhaginn lagi, sem ]•¦ ir kepl n að unarmálum. Gefa þeir það ótvírætt að hve Q m t'æri s hve smnmau væri mikil, sé: niuni þeir ¦ ,! iarmönnum hvdtí*. vivsluní!!-, iem ;¦,, ::. og fram úr því, sem hjer luliíkru sinni verið, En hvernig hefir þá Landsverslun ve»rið rekin, spj rja ritaði Jón Gaut i oir hógværa, en þó rök grei i '• i .¦'. rrjet I u, þa^ sem hann benti fjelögum sínum, sanr. miinnum, S misfellur þffir, sem hinir vantn'mo'u, og pkki síst bjer haí'a orðið a. þeir, sem hjer áður fyr tr Maígoft tala*r Tíminn lim l'agurgala jafnaðarmanna i Al- það, að sótt sje að samvinnufje- þýðublaðinu og Tímanum. Hvar lögunum — og samvinnuhreyfing- erii reikningarnir? Hin Lands- unni, með órökstnddúm dylgj- verslunarholln ó-(ja r um. nicnn(i) sýna fn»rðanlegi æti En því stagast þeir .samvinnn- í því að heimta það ekki af for- íítenn á, að dylgjur sjeu ttnt ltöitd stjóranum og yfirmönnum. hans.hafðar í garð samvinnufjelag- Xoi'ðmenn eru sjósóknarar mikl- ir, og láta þeir s.jer fátt fy.vir brjósti brenna, þegar á hafið er komið. Tefla þeir árlega og með ýnisn móti á mikla tvíhættu í æf- intýraferðum masrgskonar og svað- ilt'öi'ir.n. í einni slíkri för eru nó fjórir ungir, hraustir No.vðmenn; komu þeir á víkingaskipi sínu til líafna aðfarapótt þess 21. þ. m. Ætla þeir sjer að fara víkinga- leiðiitg giinilu vestur nm haf til Anieríku. Þeir tögðu af stað frá Noregi 23. maí. og fóru til Shetlandseyja, en þaðan til Færeyja. Dvöldu þeir þar x'ú 16. júní, og lögðu bá til Eslands, og komu til Hafna á Reykjanesi aðfaranótt 21. þ. m. ísafold hafði tal af þéim og báðu þeir hana að be.ra íslend- ingum þessa kveðju frá norsku þjóðinni: „Við áttmn að bera íslend- ingum 'kveðju Erá norsku þjóð- i:!i!;. En vegna ttmaleysis, verð- ;nma. meðan þeir hreyfa sig eklri til þess aðge.ra hreint fyrir sín- ttiíi dyi'iini. Því eðlilegasta leiðin £rá þeirra sjónarmiði til þess að 'koiua í veg fyrir dytgjurnar. ætti þó eflanst að ve«ra sú. að skýra sem glegsl frá starfsemi fjelagsskaparins. Þetta finna bændur. Því eru þeir órólegir. Þess vegna spysrja þeir eftir reikningsskilunum. — Haidi vershtnar.starfsemin áfs"am með söniu leynd og verið hefir, gefa sambandsmennirnir dylgj- inruni brr undir býða vængL ¦ Því c>" eigi hægt að skýra frá Fjárhagnum, eihs óg gert var fyi-stu áiin.' Því var horfið frá reglu hinna Ey»rstu kaupfjelaga í þessu efni.' Það er von inenn spyrji um við því miður að biðja blöð- iii fyr'.r hana. Leif Eirikson." Prá Fíereyjum gekk „víking- iinuni" vel, fengu þó allmikinn storm síðasta s(Slarliringinn. Ætl- uðn þeir að fara alla leið til Reykjavíkur, en fengu óhagstætt veður, svo þe'.r námu staðar í Höfnum. Þaðan fóru þeir aftur tim kvöldið. Þeir fjelagar voru hinir kátus^u Og þóttu góðir gestir í Hafnir. Víkingaskip þev-ra, Leif Eirik- son, er i2 feta langt, vjelarlaus*, og bjargast þeir fjelagar því að eins við segl. Er það, eða svo finst nútímamönnum, diffska mik- il, að ieggja yf'ir Atlantsliafið á litlu seglskipi vjelarlausu. En þetta gerðu ví'kingarnv- forðuni. og nú ætla þessir ungu menn að freista að sýna, að enn sje þetta hægt. Er vonandi, að þeim takist fer'ð- ii'. hið besta. Einmitt nú er enn ein ástæða til þess að almenningur á beimt- ingu, á því að yita um fjátrhag Santbandsins. ÞaS er kunnugt, að aðalskuldir Sambandsins eru við Landsbank- ann. Pull ástæða er til .þess að ætla, að hjer s.je eigi um neina smáfúlgu að ræða. Síðast þegar itil frjetíist voru skuldir Sam- bandsins um áramót nær 7. milj. jvið innl. banka og sparisjóði. — Sennilega þarf Sambandið I4ns- í'je til ái'le»'s velvsturs, e.r nemur 4—5 inil.jónmn. j' Nú er það í, orði, að fela Lands , banlkamnn seðlaútgáfuua. Nau'ö- synlegt er í því efni að at.huga gaumgæfiíega hag bankans. Það álit hefir komið fram opinber- lega, að vafasamt væ»ri hvort bankinn ætti fyrir skuldinni. — Hefir bankaeftirlitsmaður að vísu gefið yfirlýsingu um hag bank- ans, sem kemur eígi heim við þa'o álit. En sú yfirlýsng er mjög af- slepp í orðum. Hvernig e»ru skutdir samvinnn f.ielaganna reiknaðar við þá upp- gerð? Nú er það, eins og knnn- us't er, m.j(")^' tmdir hælinn lagt, hvort sainábyrgðin gettK' talist bankaihæf trygging. Verði útkom an sú — ltver áhrif hefir það á hag Landsbattkans? Er eigi úr vegi aS samvinnu- m.enn taki nú höndum saman og lyfti slæðunni af samábyrgðar- pukrimt. Bændur þei»r, sem flækt ir eru, eiga heimtingu á því, — ltveinig svo sem samábyrgðitt kann að reynast sem bankahæf trygging. Og allur almenningur, í og utan Sambandsins, á heimt- ingu á að fá þetta upplýst. ' En mest setti þetta að vera á- hugamál liinmA eldheitu .santá- bj-rgðarpostulum. Því hvað ætti þeim að vera l.iúfara en að aug- lýsa ágæti stefnu siiinar og stofn ana. Takist þeim eMkj enn í ár að legg.ja, spilin á bcrðið, verður erfitt fyrir þá að banda hendi við grun þeiaa og dylgjtun, sem þá fá. að sjálfsögðu byr undir báða vængi. Hafi einhve»rjum íslendingi flog- ið það í hug, að reyna að ráða bót á því -ástandi, sem nti ríkir, og hefir eiginlðga ríkt í sildarútvegi okkar Islendinga síðan hann varð fyrst til, — þá hefir það jafnan ve.rið vana-viðkvæði þeirra manna. sem engar ttmbætur vilja á þessu sviði gera, að slá því fram, að all- ar tilraunir til umbóta sjeu til einskis nýtar og best sje að hafa þetta alt eins og það er; ef nokk- uð sje aðhafst, þótt ékki sje nevna ttm samtök að ræða. þá líta 'i'i.' svo á. a'ð það sje sama og . ástandið verra; Norðmenn og Sví- ar muni auka útgerð sína á haf- inu, og þangaS verSum við máske að fara Hka, til þess að. ver. smnkepnisfærir, sem þeir svo kallt. Þetta er aS því leyti rjett, sem það er miðað við það ástand, sem er. Það vita allir, sem nolkkuð veru- lega til málsins þekkja, að þessar svo nefndu hafveiðar eru ekki nema að nokkru leyti til. Öll þessi skip, seni veiða»r þykjast stunda á hafinu nú, veiða að nokkuru on veríka meginið af veiðinni í land- helgi. Athugi maður. hvernig á þessu stendur, verður niðurstaðan sú, að um er að kenna ófullkom- inni eða ófullnægjandi strand- gíeslu. Það es' a.uðvitað sama reynsl ¦ a,n í þessu sem öðru, að margir þeir menn, sem sjá sjer hag í þvi i

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.