Ísafold - 29.07.1929, Blaðsíða 1

Ísafold - 29.07.1929, Blaðsíða 1
Afgreiðsla í Austurstræti 8. Póstbox 697. Árgangurinn kostar 5 krónur. Gjalddagi 1. júlí. Elsta og besta frjettablað landsins. Ritstjórar: Jón Kjartansson, Valtýr Stefánsson. Sími 500. Vikublað Morgunblaðsins. 54. árg., 43. tbl. — Mánudaginn 29. júlí 1929. fsafoldarprentsmiðja h.f. „Lítilsigldar anrasálir". Dómsmálaráðherrann og bændur. Jónas dómsmálaráðherra kemst þannig að orði í smágrein í Tím- anum nýlega: „Jón á Reynistað og Pjetur Ottesen munu vera ein- hverar lítilsigldustu aurasálir, sem setið hafa á þingi Islendinga". Þessi orð hefir ráðherrann áreið- anlega talað frá hjartanu. Orðun- um er beint að tveim bændum á Alþingi, þeim Jóni á Reynistað og Pjetri Ottesen. En þau snerta hvern einasta bónda þessa lands. Þeir sem þekkja Jón á Reyni- stað og Pjetur Ottesen, og jafn- framt hafa einhver kynni af þeim sem í sveitunum búa, munu hafa komist að raun um, að þeir Jón og Pjetur eru lifandi spegilmynd íslenskra bænda. En dómsmálaráðherrann segir um þessa menn, að þeir sjeu „lítil- sigldustu aurasálir," sem setið hafa á þingi íslendinga. Bændur ættu vel að festa sjer í minni þessi orð ráðherrans. En hversvegna hefir ráðherrann slík orð um þessa þingbændur? Nú er1 vitanlegt um þá báða, Jón á Reynistað og Pjetur Otte- sen, að þeir eru stórhuga fram- faramenn bæði á þingi og utan þings. Þeir hafa í mörg ár átt sæti í fjárveitinganefnd Nd. og hafa þar staðið vörð um verk- legar framkvæmdir til sveitanna. Þegar stjórnarliðið ætlaði á þingi í fyrra að skera niður stór- kostlega framlag til samgöngu- bóta á landi, risu þeir Jón og Pjetur upp og mótmæltu. Bentu þeir á þá óhæfu stjórnarinnar, og hennar liðs, að vilja verja tugum og jafnvel hundruðum þúsuuda í alskonar óþarfa, en á sama tíma að skera niður framlög til samgöngubóta á landi (til vega, brúa. og síma). Varð snörp deila um þetta á þingi 1928, en henni lauk svo, að stefna þeirra Jóns og Pjeturs sigraði til fulls að lokum. Deilan reis upp aftur á síðasta þingi. Stjórnin og hennar lið rjeð- ist enn á framlög til samgöngu- bóta á landi, en. fjekst hinsvegar ekki til að hagga við hundruðum þúsunda er verja átti í allskonar bruðl, eins og t. d. til prentsmiðju- kaupa o. m. fl. Þeir Jón á Reyni- stað o'g Pjetur Ottesen reyndu enn að verja sveitirnar bg atvinnu- vegina fyrir ósælni og frekju stjórnarinnar, en nú voru þeir of- uriiði bornir af stjórnarliðum. Fn spyrja mætti bændur að því, hvort myndi nær þeirra skapferli, að verja fje ríkissjóðs til sam- göngubóta um sveitír landsins, eJlcgar.til nýrra embætta, bitlinga- gjafa, húsabrasks, prentsmiðju- lcaupa o. s. frv. 1 Þeir Jón á Reynistað og Pjetuv Ottesen hafa ætíð staðið fastast á móti bitlingaaustri og embætta- fjölgun stjórnarinnar. Pyrir það velur dómsmálaráðherrann þeim auknefnið „litilsigldar aurasálir." En þeir Jéri og Pjetur geta ver- ið rólegir þrátt fyrir hæðiorð ráð- herrans. Ennþá eru bændur lands- iiiS ekki orðnir svo spiltir, að þeir fáist til þess að leggja blessun sína yfir' fjármálaspilling stjórn- arinnar. Sjálfir eru bændur í eðli sínu gætnir og sparsamir, sem er ofur eðlilegt og skiljanlegt, því þeir hafa langflestir litlu úr að spila. Þess vegna þola þeir ekki til lengdar þá stjórn, er illa ver f je ríkissjóðs, því það brýtur í bág við eðli þeirra sjálfra. Og stjórnin má vita þann sann- leika, ef hún ekki þegar veit um hann, að bændur hafa dæmt hana óalandi og óferjandi, vegna þeirr- ar spillingar er hún hefir skapað á sviði fjármálanna. Það er ekki að vilja bænda, að stjómin hefir varið hundruðum þúsunda í ný e?nbætti, bitlinga og allskonar '• þarfa fjáraustur. ©gþó að stjórnin kalli bændur ýmsum ónefnum, eins ©g ,lítilsigld- ar aurasáhY, o. s. frv., munu þeir ekki láta slíkt á sig fá, heldur vera staðráðnir í að sparka bitl- ingastjómfnni af valdastóli hve- nær sem tækifæri gefst. Atarenbergs - ílugið. Það er jafnvel búist við því, að þeir f jelagar verði að halda kyrru fyrir í Grænlandi í vetur. Sendiherrafrjett, 24. júlí. Blaðaskeyti gefa í skyn, að eins og veöurfar sje nú í Grænlandi, sje mestar líkur til þess að Ahren- berg neyðist til að dvelja þar enn um sinu, og það sje aðeins undir hendingu komið, hvort hann kom- ist þaðan. Símskeyti til sænskra blaða minnast jafnvel á það, að komið geti til mála að Alirenberg verði að halda kyrru fyrir í Græn- Iandi í vetur. Daugaard-Jensen, forstjóra Gramlandsstjórnar, farast svo orð út af þessu í samtali við „Nati- onaltidende" : — Nú sem stendur vitum vjer ekki hjer hvernig veðurfar er í Grænlandi, en nm þetta leyti árs er það vant að vera óheppilegt fyr- i'í ferðalög. Vjer, sem þekkjum Grænland, höfum ekki getað skilið hmn skyndilega ákafa í flugmönn- um að hafa þar viðkomustað. Það er hættulegt að berjast gegn veð- urfarinu í Grænlandi, og þess vegna tel jeg það alveg rjett af Ahrenberg að fara mjög gætilega. Blöðin skrifa hæðnislega um hann, og segja sem svo, að nú hafi hann lagt á stað, og nú hafi hann snúið aftur undir eins. En þeir, sem leggja trúhað á þessar sögur. og ern á móti honum þes's vegna, þekkja ekki Grænland hið allra minsta. Vígsla Landakotskirkjn. Skrúðfylking kemur út úr Landakotskirkju. Fremst á myndinni er heiðurshliðið, með skjaldarmerkjum páfa og Rossum kardinála. Til beggja hliða stendur fjöldi áhorfenda. lensku. Lýsti l.ann í fám dráttum sógu kirkjubyggingarinnar, og þakkaði þeim sem stutt hefðu hana, fyrst og fremst kardínála, fyrir frumkvæði byggingarinnarr og Meulenberg fyrir starf hans síðar. Lofaði hann guð fyrir, hve vel alt hefði vel farið með byggingu þessa, og lýsti að lokum vígslunni, áhrifum hennar og þýðingu. Þá var sungið messu-eredo. Síðan söng Sig. Skagfield Ave Maria. Eftir bænahald og organslátt söng hann enn Benedictus o. fl. Messugerðin endaði með því, að kardínáli söng Te deum úr hásæti sínu, en söfnuður og aðkomufólk stóð upp. Gengu klerkar síðan með kór- drengjum fyrir i skrúðgöngu úr kirkjunni. Var öll athöfn þessi hin hátíð- legasta. Biskupsvígsla. Gjafir handa Meulenberg biskupsefni. Klukkan 9 árd. 25. þ. m. hófst biskupsvígslan í Landakoti og stóð hún fram til hádegis, eða í þrjár klukkustundir. Fór hún fram með mikilli viðhöfn og eftir marg- breyttum siðareglum, sem oflangt yrði upp að telja. Að lyktum var sett biskupsmítur' á höfuð Meulenbergs og honum fenginn biskupsstafur (bagall) í hönd. Gekk hann því næst fram kirkjuna og gaf mannsöfnuðinum postullega blessun og fylgdu hon- um biskupar Norðurlanda. Pjöldi fólks var í kirkjunni, boðsgestir flestir hinir sömu sem voru við kirkjuvígsluna og marg- ir aðrir. Sigurður Skagfield söng ein- söng, sem hljómaði vel undir hvelf- ingum hins veglega guðshúss. í til- efni af vígslunni hefir páfi sent Meulenberg að gjöf biskupskrosSj Klukkan 8y2 árd. 23. þ. m. hófst ust boðsgestir Meulenbergs bisk- helgisiðaathöfn í Landakoti. — upsefnis upp í Landakotskirkju. Geklv þá kardínáli til hinnar|Þar voru ráðherrarnir allir, sendi- , ,, . ,„ ^. ¦ eimsteinum settan. Kardmalmn menn erlendra rikja, og velflestir æðstu embættismenn bæjarins o. m. fl., sem of langt væri upp að telja. gömlu kirkju kaþólskra manna og var þar haldin stutt „pontifical"- messa. Að því búnu voru helgir dómar kirkjunnar (sacramenta) borin út úr gömlu kirkjunni og til hinnar nýju kirkju. Bar þá Meulenberg prefekt og var gengið með þá einn hring í kringum nýju kirkjuna í skrúðfylkingu. Síðan var gengið inn í kirkjuna og hófst nií sjerstök viðhöfn: vígsla altar- isins. Fór hún fram með mikilli viðhöfn, reykelsisbrenslu og ýms- um helgisiðum. Er hin gamla kirkja þar með lögð niður, sem guðshús, og helgi hennar flutt til nýju kirkjunnar. Pyrir háaltarinu í nýju kirkjunni er sjerstök þró fyrir helgidómana. Voru þeir nii lagðir þar niður eftir sið og regl- uiu kaþólskra, og altarið síðan vígt með reykelsisbrenslu og messu söng, og 'gekk kardínáli ofl um- hverfis altarið og stráði á það eim af vígðu reykelsi á allar hliðav. Um Vígsla kirkjunnar. kl. 10 árdegis söfnuð- hefir gefið honum biskupshring, V. Richard, yfirmaður Maríureglunn- ar hefir gefið honum bagal (bisk- upsstaf) og dr. Kjelstrup, hinn Eru engin tök á því hjer, að 11 norski) er kom með „Mereur" lýsa hinni löngu og afar-marg-: síðast) færði h(mam að gjöf frá þættu vígsluathöfn, sem kardínál-' káldkonunni Sigrid Undset mál- inn v. Rossum framkvæmdi, ásamt! yerk af Guðmundi biskupi Arasyni prestum kirkjunnar og fylgdarliði ninnm góða_ sínu. — Gekk kardínáli síðan með fylgd sinni og vígði veggsúlurnar tólf, sem á voru dregin krossmörk. Var hin sama athöfn við súlu hverja. Síldveiðin nyrðra. Síldarafl En að því búnu var hinni yfirieitt góður, en síldin misstór. eiginlegu kirkjuvígslu lokið. Þá|Norðmenn eru fyrir nokkru byrj- byrjaði hin eiginlega messa. Söng aðir að salta utan landhelgi. Norskt Richard kórsbróðir messu með að- stoð sjera Jóhannesar Gunnarsson- ar og dr. Hiipperts. Meðan á mess- unni stóð, sat kardínáli í hásæti sem sett hefír verið í kirkjuna fyrir þetta tækifæri. Sjera Dreesen flutti ræðu. Var fyrri hluti heniiar á hollensku, þ*r sein h;mp snei'; máli sínu til kardínála, en síðari hlut'nn á ís- herskip á stærð við „Þór", er ný- komið þangað. Það mun eiga að gæta hagsmuna morskra fiski- manna og vera þeim að miklu leyti til aðstoðar. Síldarleit Veiði- bjöllunnar gengur vel, hefir hún. farið nokkrar ferðir og gefist ágætlega. — Frá flugvjelinni hafa sjest miklar síldartorfur. --------• • »--------

x

Ísafold

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ísafold
https://timarit.is/publication/315

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.