Alþýðublaðið - 09.09.1922, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 09.09.1922, Blaðsíða 4
ALÞVÐUBLAÐIÐ kóverzlun okkar er flutt á Laugaveg 22 A. ý búð I Nýjar vörur! Nýtt verðl •tefánsson & Bjaraar. kiíatsaðsr. I | Vandaðastur, | beztur, | 1 ódýrastur. I É | SYeinbjörn Arnason | Laugaveg 2. Kaupid -JSL Iþýðublaðið! Ægff iamúa'yöf, 6t uppsveitum Borgarfjarðar, selt aaeð íægsta werði < Æfótmrzlun C cfflilmrs, Laugaveg 20 A, Útbreiðið Alþýðubiaðið, hvar sem þið eruð og hvert sem þið fariðl Ritstjóri og ábyrg8«ris»aðisr; OÍafur Friðriksson. Pre«ttsKJÍÖ|aa GotfiBbarig. Edgar Rice Burroughs: Tarzan snýr aftnr. „Ef þú stansar, stönsum við Iíka", sagði Kadour ben Sadén. „Við skiljum ekki við þig, fyr en þú ert óhultur hjá vinum þínum, eða óvinir þfnir eru hættir að elta þig, Svo tölum við ekki meira um þetta". Tarzan kinkaði að eins kolli. Hann var fáorður, og ef til vill var það vegna þess, að Kadour ben Saden hafði laðast að honum, því ef Arabar hata nokkuð, þá er það maður sem er sf kjaftandi. ^ Allan daginn, það sem eftir var, sá Abdul við og við til mannanna. Þeir voru alt af þvi nær i sömu fjarlægð. Þeir nálguðust ekkert, þó áð væri í tvö skifti um daginn. „Þeir bíða myrlcúrs", sagði Kadour ben Saden. , Og myrkrið skall á áður en þau komust til Bou Saada. Síðast þegar Abdul sá eftirreiðarmennina var auðséð, að þeir höfðu hert á sér til þess að vmna upp bilið, sem var á milli þejrra. Hann hvtslaði þe.ssu að Tarzan, því hánn vildi ekki hræða stúlkuna. Apamaðurinn/-^ dróst aftur úr. »Þú skalt ríða á undan með hinum, Abdul", sagði Taizan.' „Þetta eru mínir menn. Eg bíð á næsta hent- iHgum stað, og spjalla við þessa kauða". „Þá bíður Abdul við hlið þína", svaraði hinn ungi Arabi, og frá því varð honum ekki þokað. „Jæja þá", svaraði Tarzan. „Við getum ekki óskað betri staðar en þessa. Efst á þessari hæð eru klettar. Hér skulum við fela okkur og tala við þessa menn, er þeir koma í ljós". Þeir* stöðvuðu hestana, og stigu af baki. Hin, sem á undan yoru, voru horfin í myrkrið. Fyrir framan þá sáust Ijósin i Bou Saada. Tarzan tók riffil sinn af söð- ulnefinu og losaði um skammbyssurnar í belti sér. Hann skipaði Abdul að fara á bakvið klettana með hestana, svo þeir væru í skjóli iyrir kúlnm óvinanna. Arabinn lézt gera eins og honum var skipað, en þegar hann haiði bundið hestana sæmilega við runna, skreið hann til Tarzans og stansaði fáum skrefum aftan við hann. Apamaðurinn stóð uppréttur á miðri götunni. Hann þurfti ekki lengi að bíða. HófdynurÍDn heyrðist alt í einu út úr myrkrinu, og brátt sá hann móta fyrir ljós- leitari klæðnaði Arabanna. „Stöðvið", hrópaði hann, „ella skjótum viðl" Hinar hvítu verur stönsuðu skyndilega. Nú heyiðist hvísl, er þeir ráðguðust um, og reiðmennirnir hurfu t5t i myrkrið í állar áttir eins og vofur. Alt varð kytt aftur, en það var illur fyrirboði. Abdul reis upp á annað hnéð. Tarzan sperti hin þaul- æfðu eyru sín. og innan skamms heyrðí hann hófatak fyrir vestan, sunnan austan óg norðan frá. Þeír voru umkringdir. Skotið var jir þeirri átt, er hann horfði í kála hvein;í loftinu yfir.höfði hans, og hann skaut á blossann úr byssu óvinar síns. A sama augnabliki kváðu við skotkveliir ór öllum áttum. Abdul og Tarzan skutu að eins á blossana — enn þá sáu þeir óvinina ekki. Alt i einu sáu þéir, að árás var í nánd, því óvinirnir færðu sig nær og nær, er þeir urðu þess varir, hve mótstaðan var lítil. «, ¦ : \'

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.