Tíminn - 01.10.1982, Blaðsíða 1

Tíminn - 01.10.1982, Blaðsíða 1
ftmmt Helgarpakki og dagskrá ríkisf jölmiðlanna 1. október til 8. október HITINN" m FROSTMARKW ¦ Tölvur verða æ meir „heill- aiuli" tæki eftir því sem þróun þeirra verður örari og sást það glöggt í þættinum „Teiknað með tölvum" í sjónvarpinu s.l. föstudag. Engin takmörk virð- ast vera fyrir því hvað má gera með þessum tækjum, einkum á sviði ýmiss konar leikja, en auk þess virðast miklir möguleikar vera að opnast á þessu sviði fyrír listamenn og þá einkum kvikmyndagerðarmenn og mátti skilja á þættinum að innan ekki svo margra ára ætti að vera tæknilega mögulegt að gera kvikmynd í fullri lengd með tölvu, þ.e. tölvan yrði látin gera persónur, sviðsmynd og að sjálfsögðu tæknibrellur en þær sem slíkar, hafa nú um nokkurt skeið verið unnar í tölvum í myndum eins og t.d. Star Wars og öðrum á svipuðu sviði. Tvær góðar Að loknu hinu ómissandi Löðri á laugardagskvöldið voru tvær góðar kvikmyndir á dagskránni, hin fyrri „I sjálfheldu" með þeim Jack Lemmon og Anne Bancroft í aðalhlutverkum og hin síðari var klassíska stríðsmyndin „Tíðindalaust á vesturvígstöðvunum" eftir samnefndri sögu Ertc Maria Remarques. Jack Lemmon var frábær í túlkun sinni á manni sem er að gefast upp á hinu ómannlega umhverfi stórborgar- innar með öllu því sem fylgir að lifa í slíku umhverfi. Myndin var bráðfynd- in á köflum einkum undir lokin er Jack hefur fundið það akkeri sem heldur honum nokkurn veginn óbrengluðum í stórborgarfrumskóginum, sérstak- lega þegar haft er í huga að akkerið er ekki meira í viðum en að kasta snjóköku í höfuðið á leiðinlegum nágranna á næstu hæð. Margar stríðsádeilur hafa verið gerðar í gegnum árin en „Tíðindalaust á vesturvígstöðvunum" sker sig enn úr hópnum að nokkru leyti þótt hún sé nú orðin yfir 50 ára gömul. Sjaldan hefur verið skrifuð áhrifameiri bók um þetta efni en myndin byggir á og náði myndin anda og efni bókarinnar á frábæran hátt. Lítill hiti Það var með nokkurri eftirvæntingu að ég settist fyrir framan skjáinn seint á sunnudagskvöldi og horfði á þáttinn „Æðisleg ár" enda umfjöll- unarefnið hinn „villti áratugur" 1920-1930. Átti maður von á reyk- mettaðri leynibúllu þar sem einhver „illvígur köttur" hamraði ragtime af miklum móð á píanóið og hraðskreiðir kvenmenn- og karlmenn dönsuðu Fridrik Indridason blaðamaður skrifar um dagskrá ríkisfjölmiðlanna undir í trylltum danssporum enda hefur tónlistin frá þessum árum verið réttilega lýst sem „heitri". Ég varð fyrir miklum vonbrigðum. „Hitinn" í þættinum var við frost- markið, kynnirinn einhver sjálfum- glaðasti andskoti sem ég hef séð og sviðsmyndin fyrir neðan allar hellur. Hið eina „heita" í myndinni var bútur úr kvikmynd með hinum sígilda hjartaknúsara John Barrymore og ungfrú Day. Annað var fremur lélegt nema ég hafði nokkurt gaman af dansparinu Giggles og Legs sem sýndu dansa þessa tímabils af mikilli atvinnu- mennsku. Gamlar kempur Þátturinn „Stjórnmálin fyrr og nú" þótti mér hálfmisheppnaður, raunar dottaði maður yfir honum en opnaði aðeins augun undir lokin er farið var að ræða stjórnmálaumræðuna fyrr og nú en þar áður hafði megnið af þættinum farið í upptalningu á hve þátttakendurnir hefðu verið „góðir gæjar" en slíkt ætti hver fslendingur að vita sem kominn er af gelgjuskeið- inu. Það var ekki laust við að maður brosti er Lúðvík fór að ræða frjálsræði blaðamanna og ræddi með trega um gömlu góðu tímana er blaðamenn fengu línuna af flokksskrifstofunum og voru ekki með neittmúður. Nú taldi hann þessum málum flest til foráttu og aðallega að blaðamenn réðu of miklu, gengu of sjálfala í „túninu". Ég var hinsvegar algjörlega sammála honum um að sérfræðingar og tölvuút- skriftir eru farin að ráða alltof miklu í þjóðfélaginu og mætti að skaðlausu draga mikið úr þeim völdum. Almennt þá töldu kempurnar að allt hefði verið mun betra í gamla daga er þeir réðu ferðinni en það er eins og kerlingin sagði: „Fjarlægðin gerir fjöllin blá og langt til Húsavíkur." plötur Áfram með álfana Draumur aldamótabamsins Magmis l'ör Sigmundsson Geimsteinn GS 121 ¦ Magnús „álfapabbi" Sig- mundsson er hér á ferðinni með nýja plötu sem hann segir sjálfur að standi tónlistarlega einhvers staðar mitt á milli tveggja fyrri platna sinna, „Börn og dagar" og „Álfar". Ekki er annað hægt en að taka undir þessi orð Magnúsar því að sameinkennin eru mikil og sérstaklega minnir „Draumur aldamótabarnsins" á „álfaplöt- una". „Draumur aldamótabarns- ins" er byggð upp f kringum Ijóð Margrétar Jónsdóttur, fyrrverandi ritstjóra Æskunn- ar, sem lést 1971. Ljóðin eru úr ljóðabokinni „Ný Ijóð" sem út kom ári fyrir andlát hennar og var það eiginlega fyrir tilviljun að Magnús réðst í þetta verkefni. Yrkisefni Mar- grétar er ástandið í heiminum, sem þá var fremur slæmt eins og endranær, en Margrét yrkir líka um þær vonir sem bundn- ar eru við komandi kynsióðir. (Sú hefði orðið fyrir vonbrigð- um ef hún hefði lifað það að sjá Möggu Thatcher og Ronna Reagan og Gunna Thor í efstu valdastólum). Einnig yrkir Margrét um landið og föður- landsástina, en segja m;i að þau yrkisefni séu nákvæmlega þau hin sömu og Magnús lýsir á piðtu sinni „Áifar". Sem vænta má er valið lið Magnúsi tíl aðstoðar á þessari plötu (reyndar kemur nánast því engin íslensk ptata út án þess að á henni sé valið lið) og nægir þar að nefna Eyþór Gunnarsson, Þóri Baldursson, Páima Gunnarsson og söng- konuna Ellen Kristjánsdóttur. Þrátt fyrir þetta verður „Draumurinn" aldrei spenn- andi plata að mínti viti og kannski væri henní réttast lýst sem „gamaidags". Þó eru á plötunni ágætustu iög og eng- inn efar að góður hugur stendur að baki gerð plötunn- ar, hvort sem það verður henni til framdráttar eða ckki. Álf- um og öðrum sem gaman hafa af aðeins djúpstæðari pæling- um, ætti að vera óhætt að kaupa þessa plötu, en hinum ráðlegg ég að fáað hlusta á hana fyrst. ' -ESE Diskódrottningin Donna Donna Summer Donna Sunimer Quincy lones Rekords/ Steinar lif. Donna Summer hefur um iangt skeið verið óumdeilanleg drottning diskósins og hún hefur nýlega sent frá sér nýja breiðskffu með því frumlega nafni „Donna Summer** en skífan hefur htotið góðar viðtökur vestra eins og við var að búast. Einvalaiið tónlistarmanna stendur að gerð þessarar plötu rneð Donnu og er hún því mjög vönduð. Stjórnandi upptöku á piötunni er Ouincy Jones sem er gæðasttmpill í sjálfu sér en lögin eru m.a. eftir Bruce Springsteen, Jon Anderson og Vangelis auk þess sem Jones á hlut á nokkrum iögum. Lag af þessari plötu „Love is in Control" er ofarlega á vinsældalistum um þessar mundií og búast má við að það og fieiri iög piötunnar hijómi í hljóðkerfi Holiywood eitthvað fram yfir áramótin. - FRI D/VI H J\\ r^? W Ármúla 23 Reykjavík Símar: 81733 - 85870 DAIHATSU CHARADE rökréttur valkostur mmm gH| Afin U a,hl'^a ftoéþjónusta, áætlunar, leigu, fragt, og sjúkraflug K.KNIK F ÍSAFIRÐI SÍMI 94 3698

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.