Tíminn - 30.04.1986, Blaðsíða 14

Tíminn - 30.04.1986, Blaðsíða 14
Sfltffl'ÍVItWl SÚLUBOÐ C°V cúkkuladidrykkur 500g nómn Karamellubúðingur Rommbúðingur 85g Súkkulaóibúðingur ,<*? && «&& Bourbon tf>v með vanillukremi 240g ^t^ Kornke* W^ með súkkulaði 250g Appelsínumarmelaði 450g •^ Skrufur 70g með papríku með saltí og pipar .vöruverð í lágmarki LATTU Tímanif EKKI FE.IUGA FRA PER ÁSKRIFTARSÍMI 686300 FfíAMTÆKNI s/f Vélsmiðja Járnsmíði- Viðgerðir Vélaviðgerðir - Nýsmíði Skemmuveg 34 N 200 Kópavogur lceland Tel. 91-641055 14Tíminn Miðvikudagur 30. apríl 1986 MINNING lllllllllillll Spaghetti 500g Makkarónur t Alúöarþakkir fyrir auösýnda vináttu og hlýhug viö andlát og jarðarför móöur okkar, tengdamóður og ömmu Elísabetar Sigurðardóttur, frá Bóndastööum. SædísKarlsdóttir, Hörður Rögnvaldsson, SigurðurKarlsson, Sigfríð Guðmundsdóttir, Karl Björnsson, Kristbjörg Sigurðardóttir, Hjörleif ur Guttormsson, Guðmundur Karl Sigurðsson, Margrét Guttormsdóttir, Margrét Elísabet Harðardóttir, Ingibjörg Harðardóttir, Katrín Rögn Harðardóttir. Kristján Sigurðsson Armúla Fæddur 2. mars 1937 Dáinn 5. apríl 1986. Við uxum úr erasi rrieð glitrandi vori en gleymdum oftast cið hyggjct að því. Að, það er ekki sjálfsagt að sólin rísi úr sœ h ven einasta dag eins og nú. Matthías Johannessen. Það er svo mcð okkur mannanna börn að við tökum svo margt sjálf- gcfið af þeim hlutum sem góöur eru. Heilsa, heimili, ættingjar og vinir eru atriði sem gefa lífi okkar gildi og mynda umgcrðina um daglega veröld. Flcst erum við óviðbúin og stöndum steinilostin þcgar hin óvæntu atvik gerast. Fimmti apríl var slíkur dagur. Þá kom frcttin um flugslysið í Ljósufjöllum. Þeir scm þar áttu um sárt að binda hlutu óskipta samúð alls venjulcgs fólks, en hér í okkar litlu svcit varð sorgin cnn dýpri þegar vitað var að Kristján Sigurðsson ;í Ármúla var í vclinni. i Það voru liðin fjögur ár frá því að hann og kona hans Gerður Kristins- dóttir fluttust að Ármúla í Nauteyr- arhreppi mcð stóran barnahop. Það er algcngara að fólk flytji úr svcitum en í þær a.m.k. hér um slóðir og ýmsir voru vantrúaðir fram á síðustu stund að það gæti verið alvara hjá kaupmanni á ísafirði að ætla sér að hefja búskap. Ármúli hafði verið í cyði í nokkur ár en nú sáust aftur ljós í glugga og líf og fjör á grænum túnflötum því Gerður og Kristján komu og urðu sem ein af okkur frá fyrstu stundu. Góðir nágrannar eru gullsígildi og þau áttu alla kosti góðra nágranna. Hjálpsemi þcirra og greiðvikni voru einstök og þau vildu hvers manns vanda lcysa. í litlu samfélagi verður hver mað- ur mörgum sinnum dýrmætari en þar sem fleiri eru. Kristján tók þcgar að sér að leiða þann fámenna hóp er söng við Melgraseyrarkirkju og allt annað yfirbragð færðist yfir allar athafnir þar með stjórn hans og orgelleik. Undirbúningur hverrar messu fór fram ;í Ármúla og var tilhlökkunarel'ni þcirra sem tóku þátt í. Á annan páskadag var komið saman í Melgrascyrarkirkju, hlýtt á mcssu og páskasálmarnir sungnir. Það var fagurt veður, spegilsléttur sjór og sólin stafaði geislum sínum inn um glugga litlu kirkjunnar. Kristján Sigurðsson lék á hljóðfærið æfðum höndum og söfnuðurinn söng: Dauðinn dó, en lífið lifir lífs og friðarsólin skœr, Ijómar dauðadölum yfir dauðinn oss ei og grandað fœr lífið sanna sálum manna sigurskjöld mót dauða Ijœr. Helgi Hálfdanarson. Þessum boðskap viljum við trúa og með hann í huga þakkar Melgras- eyrarsöfnuðurinn Kristjáni Sigurðs- syni og biður guð að blessa ástvini hans. Ása Ketilsdóttir. LESENDUR SKRIFA Þormóður Torf ason, Waldheim og villurnar tvær Þegar Þormóður Torfason (Tor- fæus), íslcnzkur sagnfræðingur á 17. öld búscttur í Norcgi lengi, varði fyrir dómstólum norska „galdra- konu" sem átti bálið víst, ef enginn hefði hjálpað hcnni, - en yfirleitt urðu fáir áhrifamenn til að liðsinna slíku fólki - kom Þormóður fram scm „formalisti" fyrir hennar hönd og l'ékk hana sýknaða. Það cr, hann beitti í hennar þágu samskonar rök- um og ákærendurnir, felldi þá með þeirra cigin brögðum. eftir þeim leikreglum sem settar voru. Þetta sagði mér fyrir löngu Norðmaður nokkur, sem dáðist að Þormóði, og taldi hann hafa lagt sig þarna í verulcga lífshættu. - En dálítið öðru- vísi en Þormóður, fór Árni Magnús- son vinur hans að, og aðrir mennta- og áhrifamenn í Evrópu um 1700, þegar þcir komu galdraofsóknunum nær endanlega af um gervalla álfuna. Þeir miðuðu í aðalatriðum við það, að „galdrarnir" væru ckki til. Hvað sem þeir kunna að hafa talið réttast í því efni, hver í sínu lagi, sáu þcir þcssa leið færasta til þess að stöðva framgang grimmdaræðisins. Þó að ég hafi nær alla ævi verið að streitast gegn því að hafa vit á stjórnmálum, þykir mér stundum sem mál liggi svo Ijóst fyrir, að alveg væri óhætt að veðja einum á móti milljón, eða vera einn á móti mill- jónum, ef það væri sannleikurinn sem um er spurt. Mér virtist það t.d. undireins óhugsandi, að aðalritari Sameinuðu þjóðanna hefði getað setið árum saman á þeim virðingar- stóli, ef hann heföi raunverulega átt hlutdeild að hryðjuverkum á stríðs- árunum. Einhver hefði fyrir löngu núið honum því um nasir ef nokkur fótur hefði vcrið fyrir slíku. Það er því óyggjandi, að þessi árás á Kurt Waldheim, sem eins og kunnugt er hefur verið mögnuð upp frá vissri skrifstofu í New York (Heimsráði Gyðinga), hefur frá byrjun verið undirbúin líkt og gert var á galdra- brennuöldinni. Munurinn er aðeins sá. að í þetta sinn er allt fréttakerfi jarðarinnar tekið í notkun þannig, að aðförin verður hnattræn (global) í eðli sínu. En það er býsna áhrifa- mikið, og reynir mjög á þann, sem fyrir því verður (stilliáhrif). Kurt Waldheim. Gerum ráð fyrir, samkvæmt ofan- sögðu, að Waldheim sé saklaus. En þó að svo sé, er ekki þar með sagt, að Króatinn Artukovics, sem ákærð- ur er á líkan hátt, ekki aðeins í fjölmiðlum, heldur einnig fyrir aust- urevrópskum dómstóli, sé það einnig. Auðsætt er að Króati þessi er þó nokkuð annarrar tegundar maður en Waldheim, því hann ber það blákalt fram fyrir réttinum, þegar honum er borið á brýn að hafa flutt gyðingana „til gasofnanna", að þctta sé nú í fyrsta sinn sem hann frétti af þessum gasofnum. Þetta virðist við fyrstu sýn vera mikil bíræfni. En þegar nánar er að gáð virðist það cinnig bera vott um mikil hyggindi, hvað sem málstað þessa manns kann að líða. Svo einkennilegt sem það er, hefur síðustu 3-4 ár miklu sjaldn- ar verið minnst á „gasofna" en áður, og munar þó mestu, að myndir eru nú nær aldrei birtar af þeim. Ástæð- urnar þekkja menn á ítalíu, í Frakk- landi, Sviss, jafnvel í Austurríki og víðar - enda þótt menn tali um þær aðeins í hálfum hljóðum og með skotrandi augum. Robert Faurisson, franskurprófessor, rannsakaði „gas- ofnasöguna" frá styrjaldarárunum, - um 15 ára skeið og komst að þrem aðalniðurstöðum: 1. Að gasofnaframkvæmdin, eins og henni hafði verið lýst í réttarskjöl- um, hefði verið tæknilega ófram- kvæmanleg (m.a. vegna örðugleika á þeirri meðferð blásýru í því sam- bandi, sem gefin hafði verið til kynna). 2. Að þrátt fyrir margar ákærur og dóma um styrjaldar- hryðjuverk sem uppi hafa verið í Þýzkalandi frá 1947, hefðu sagn- fræðingar í þjónustu hins opinbera neyðst til að viðurkenna, að innan landamæra „gamla ríkisin's" (eins og það var 1937) hefðu engin rök fund- ist fyrir tilvcru eins einasta gasofns. 3. Að þrátt fyrir mun erfiðari ástæð- ur til óhlutdrægra rannsókna í Aust- urevrópu, megi fullyrða, að „gas- ofnarnir" hafi ekki verið til þar heldur. Myndir sem birtar hafa verið „til sönnunar" séu undantekningar- lítið af líkbrcnnsluofnum. Þessi atriði og ýmis önnur þeim tengd bar Faurisson fram í sjónvarpsviðtölum og á annan hátt árið 1979, á þann hátt að auðvelt hefði verið að reka þau ofan í hann ef gagnrök hefðu verið til. Náttúrlega getur enginn haldið því fram, að þótt þessar niðurstöður próf, Faurissons væru sannar - en það mun ég hafa fyrir satt unz einhver sýnir mér fram á hið gagn- stæða - þýddi það um leið ómerk- ingu á því að hryðjuverk hafi verið framin í síðari heimsstyrjöldinni. A stríðstímum eru framin „ýms hryðju- verk sem eru jafnvel fram yfir það sem illmennum virðist trúandi til að geta unnið," segir dr. Helgi Pjeturss og er þar vikið að líffræðilegu atriði, sem ekki skal nánar rætt í þessu sambandi. En hins vegar kynnu þessar niður- stöður franska prófessorsins að benda til þess, að þeir sem stjórnuðu eftirstríðsáróðrinum gegn hinum sigruðu Þjóðverjum hafi vitað, að til þess að ná eyrum milljónatuga eða hundraða nægir ekki sannleikurinn, heldur gengur betur ef höfð er cinhver hámarkslygi til að mata fjöldann á. Þannig gæti staðið á því að sagan um gasofnana gat komið upp og verið við haldið. Og ekki virðist ósennilegt að það mætti að cinhvcrju lcyti rekja til sömu skrif- stofunnar í New York og þeirrar, sem að undanförnu hefur gengist fyrir aðförinni að mannorði Kurt Waldheims, fyrrum aðalritara hinna Sameinuðu þjóða. Á fyrsta sumardag 1986 Þorsteinn Guðjónsson.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.