Tíminn - 10.09.1988, Blaðsíða 18

Tíminn - 10.09.1988, Blaðsíða 18
18 Tíminn Latugarðácjijr1 1 Ö.'seþtémbferV98c8 lo. Tilboð óskast í eftirtaldar bifreiöar og tæki sem verða til sýnis þriöjudaginn 13.-september 1988 kl. 13-16, í porti bak viö skrifstofu vora aö Borgartúni 7, Reykjavík, og víöar. Tegundir Árg. 1 stk. Saab 99 GL.................1984 1 stk. Ford Escort 1300 LX..........1984 1 stk. Toyota Camry 1800 ..........1983 2 stk. Volvo 244 ..................1982-83 2 stk. Mazda 929.................1982-83 11 stk. Volkswagen Golf fólks- og sendibifreiö..........1982-83 3 stk. Daihatsu Charade............ 1982 1 stk. Lada station................1983 1 stk. Fiat Panorama ..............1985 1 stk. Volkswagen Derby LS ........1981 9stk. Subarustation1800og 16004x4 1980-83 1 stk. Mitsubishi Pajero diesel 4x4 ... 1983 1 stk. Daihatsu Taft diesel 4x4 ......1982 3 stk. ToyotaHiLuxdiesel4x4, 1 skemmdur eftir veltu . .......1981-85 6 stk. GMC Suburban og pick-up 4x4 . 1977-80 3 stk. Lada Sport 4x4 .............1984 1 stk. Ford Econoline E150 4x4 .....1983 1 stk. Mazda E-1600 pick-up ........1983 1 stk. Volkswagen sendibifreið.......1971 1 stk. Volvo N84 fólks- og vörubifreið . . 1971 Til sýnis hjá Vegagerð ríkisins véladeild, Borgartúni 5: 1 stk. Subaru18004x4station (skemmdur).................1987 1 stk. VW Double Cab .............1984 2 stk. Ford F250 Crew Cab pick-up 4 x 4 1979 Til sýnis hjá Vegagerð ríkisins, Grafarvogi: 1 stk. Toyota HiLux (skemmdur) .....1987 1 stk. MMC L-300 Minibus (skemmdur) 1985 1 stk. Toyota Tercel 4x4 (skemmdur) . 1985 1 stk. Hiab vökvakrani 650 A.W. (3,5) . 1978 1 stk. ScaniaLBS-140S-34vörubifreið . 1975 Til sýnis hjá Vegagerð ríkisins, Reyðarfirði: 1 stk. Volvo N-12 6x4 dráttarbifreið ... 1978 Til sýnis hjá Vegagerð ríkisins, Akureyri: 1 stk. Ford Econoline E150 .........1981 Til sýnis hjá Kristnesspítala, Akureyri: 1 stk. MitsubishiL300sendibifreið4x4 . 1984 Tilboðin verða opnuð sama dag kl. 16:30 að viðstöddum bjóðendum'. Réttur er áskilinn til að hafna tilboðum sem ekki teljast viðunandi. INNKAUPASTOFNUN RIKISINS MINNING lliliíiilíllliiíill! Ilillllllfllll BORGARTÚNI 7 SIMI 26844 Tölvuritari Stofnun í Reykjavík óskar að ráða tölvuritara til starfa. Um er að ræða umfangsmikla gagnaskrán- ingu. Starfsreynsla æskileg. Bæði getur verið um að ræða fullt starf eða hlutastarf. Umsóknir sendist auglýsingardeild blaðsins fyrir 18. september, merktar „Tölvuritari 7080". Útboð Innkaupastofnun Reykjavíkurborgar f.h. Hitaveitu Reykjavíkur óskar eftir tilboðum í kúlu- og spjald- loka fyrir Nesjavallavirkjun. Útboðsgögn verða afhent á skrifstofu vorri að Fríkirkjuvegi 3, Reykjavík. Tilboðin verða opnuð á sama stað þriðjudaginn 18. október1988kl. 11.00. INNKAUPASTOFNUN REYKJAVIKURBORGAR Frikirkjuvegi 3 - Simi 25800 t Faðir minn, tengdafaðir og afi Hreggviður Ingi Sigríksson lést 31. ágúst. Jarðarförin hefur farið fram í kyrrþey að ósk hins látna. Linda Hreggviðsdóttir Sævar Hallgrimsson og barnabörn. Eiríkur Guðjónsson Asi Fæddur 2. febrúar 1913 Dáinn 31. ágúst 1988 Viö erum oft minnt á það að snöggt er'skil lífs og dauða. Hvað margt kemur fram í hugann er við stöndum andspænis því er góöur granni eða nákomið skyldmenni er horfið sjónum okkar og samskipt- um. Líkt og þegar skúr eða cl dynur yfir okkur og svo aftur þegar sólin brýtur scr braut gegnum myrkur og kulda og vcrmir okkur cins og móðir scm leggur hlýja hönd og kinn að barni sínu. Að kvöldi 31. ágúst síðastliöinn varö bráðkvaddur við heimili sitt Eiríkur Guðjónsson, bóndi Ási II í Ásahreppi. Eiríkur var fæddur að Ási 2. febrúar 1913ogvarþví 75 ára. Foreldrar haris voru Guðjón Jóns- son, bóndi í Ási, ættaður frá Bjólu- hjáleigu, og kona hans, Ingiríður Eiríksdóttir frá Minnuvöllum í Landssvcit. Eiríkur ólst upp í for- eldrahúsum ásamt tvcim bræðrum, Hcrmanni og Jóni Hauki, og tvcim systrum, Ingivcldi og Guðrúnu Hlíf. Hann, ásamt systkinum sínum, kom fljótt til starfa og vcitti foreldrum sínum lið við búskapinn. Hann var vinnuglaður og kappsamur að öllu sem hann gekk. Þcir eiginleikar entust honum þartil yfir lauk. Skóla- ganga hans var stutt eins og yfirleitt hjá æsku þess tíma. Eftir stuttan barnaskóla fór hann að Laugarvatni og það hefur honum orðið nota- drjúgt nám. Eiríkurátti gott mcð að koma skoðunum sínum á framfæri, yfirlcitt í faum orðum á skýran. iátlausan og hispurslausan hátt. Laugarvatnsveran hefur eflaust mót- aö hann til góðra hugsana og verka, eins og svo marga unga menn þess tíma, cnda hefur fjöldi af þcim hópi farið mcð það eitt veganesti úií líf'ið og orðiö haldgott akkcri við að takast á við vandamál þjóðarinnár og farnast vel. Eiríkur mat mikils þau uppeldisáhrif, scm Laugarvatns- skólinn hafði á þann hóp er þangað sótti menntun. Er Eiríkur var að alast upp var Þjórsárttín miðstöð mannfunda og fclagslegra athafna á Suðurlandi. Þar voru húsráðendur móðursystir hans, hjónin Guðríður og Ólafur Isleifsson læknir, mannvinur og f'ar- sæll í starfi, þó að mcnntun væri í neðri mörkum miðaö við síðari tírria. Þar voru stofnuð þau fclagssamtök. scm hafa verið burðan'tsinn undir lífsafkomu okkar Sunnlendinga fjár- hags- og mcnningarlcga. Þar var gengið frá stofnun Búnaðarsam- bands Suðurlands, Héraðssam- bandsins Skarphcðins og Framsókn- arflokksins og fleiri samtök, stór og smá, komust þará legg. Sum haf'a að vísu hætt starfscmi, önnur sameinast og rekin í öðru formi. Þarna voru oft haldnir fjölmennir fundir, námskeið og samkomur af öllú tagi, þar voru fluttir fyrirlestrar af fróðum mönn- um og margvíslegar lciðbeiningar fyrir bændur og búalið. Þar stóð Héraðssambandið Skarphéöinn fyrir íþróttamóti - Þjórsármótið, eins og þaö var kallað um áratugaskeið. Öll sú félagsstarfsemi, sem þar fór fram, hefur eflaust veitt Eiríki gott vcga- nesti er hann gekk að fclagsstörfum síöar á ævinni. Einn stærsti þáttur Eiríks og sá kærasti cru án cfa störf hans í þágu U.M.F. Ásahrepps, því hann hrcifst eins og fleiri æskumcnn þess tíma af starfi ungmennafclag- anna. cnda voru þau nokkurs konar þjóðarskóli áður en alþýðu- og hcr- aðsskólarnir tóku til starfa. Er það ckki vegleg viðurkenning að heyra það frá mörgum forystumönnum þjóðarinnar, þcgar þeir eru spuröir á efri árum hvað hafi þroskað þá mcst undir lífsbaráttuna. Svarið hef- ur oft verið á þessa leið: Jú, það var í gcgnum starfið í ungmennafélaginu í svcitinni heima. Ég held að það sé ekki ofsagt að það er ómælt það starf sem liggur eftir Eirík á vettvangi U.M.F. Ása- hrepps. Varhann allstaðarhvetjandi og upplífgandi, hvort sem var í umræðum á fundum, söng, leikstarf- semi eða skemmtiferðum, samkom- um og öllu sem félagið starfaði að. Ein'kur varði málstað félagsins af krafti og einurð ef honum fannst að því vegið. Aðeins vil ég geta um byggingu félagsheitnilisins; þar var ckki tekíð á verkunum með neinum vettlingatökum. Það er enginn efi, að væri byggingasaga þess skráð þá hygg ég að nafn Eiríks yrði þar með þeim cfstu á blaði. Undirritaður átti samleið með Eiríki í U.M.F. Ása- hrcpps um 52 ára skeið og hygg ég að ég fari með rétt mál að það muni ekki vera nema tveir eða þrír fundir sem hann hefur ekki setið, sem eru orönir nokkuð margir í gegnum árin, þó að þeim hafi farið fækkandi í seinni tíð. Ef fólkið yfirleitt rækti þannig skyldurnar víð sjálft sig og félagið í stað þess að fá fundarfrétt- irnar misjafnlega frambornar, þá væri ábyggilega hægara að sameina kraftana til félagslegra átaka á breið- ari grundvelli, því orðin eru til alls fyrst. Gjaldkeri var hann í tuttugu ár. Hygg að það hafi oft verið nokkuð mikið starf og erfitt því félagskassinn rcyndist yfirieitt inni- halda litla fjármuni en starfsemin á þeim árunum oft mikil. Líka veit ég að oft fór Eiríkur í sitt eigið veski og borgaði nokkuð stórar upphæðirfyr- ir félagið í lengri og skemmri tíma og sumt ekki alltaf endttrhcimt að fullu. Frágangur á rcikningunum frá þessu tímabili er til fyrirmyndar, enda skrifaði hann mjög skýra og fallega rithönd. Hann þurfti heldur ekki að sækja þá list langt, því skrift föður hans var alla tíð til fyrirmynd- ar. U.M.F. Ásahrepps stendur í mikilli þakkarskuld við Eirík og einnig foreldra hans, því að á fyrstu áratugum félagsins stóð heimili þeirra því opið til vcitinga á sam- komum og annarrar aðstöðu fyrir samkomugesti. Oft á seinni árum sárnaði Eiríki skattheimta þess opin- bera á þessi fámennu félög. Honum fannst oft takmarkaður skilningur á því að peningarnir eru afl þeirra hluta er gera skal í hinum dreifðu byggðum. Eiríkur unni mjög söng og fagurri tónlist, enda var það stór þáttur í starfi Ungmennafélags Ásahrepps í hálfa öld eða meir. Upp úr því sönglífi kom kirkjukór Kálfholts- kirkju, sem starfað hefur af myndar- brag og Eiríkur söng með í, til síðustu stundar. Eiríkur tók við búi af foreldrum sínum að Asi þegar aldur færðist yfir þau og vinnuþrekið hvarf. Hann ræktaði og byggði upp á jörðinni af stórhug og rak myndarlegt bú og arðsamt um þriggja áratuga skeið. Hann naut mikið hjálpar systkina sinna við búskap og uppbyggingu, enda hafa öll sýnt bróður sínum og æskustöðvunum mikla tryggð og ræktarsemi. Enda mat Eiríkur það, eins og við aðra sem sýndu honum gott. Eiríkur giftist ekki, átti ekki af- komendur, en góður faðir og eigin- maður hygg ég að hann hefði orðið, því hann hafði mikið yndi af að laða að sér börn. Oft mátti sjá lítinn lófa halda í hönd hans. Var hann ólatur að fara í gönguferðir með lítinn frænda eða frænku og nágranna- börn. Bjó hann fyrst mcð ráðskon- um þar til elli lamaði lífsorku for- eldra hans, þá kom Guðrún systir hans þeim til aðstoðar síðustu árin og aðstoðaði síðan bróður sinn til síðasta dags. Eins og áður er á drepið hafði Eiríkur mikil afskipti af félagsmál- Daníela Jónsdóttir Fædd 2. september 1905 Dáin 30. ágúst 1988 í dag er til grafar borin clskuleg frænka okkar, Daníela Jónsdóttir eða Dalla eins og hún var oftast kölluð. Þrátt fyrir að skyldleiki hennar og okkar systkinanna hafi ekki verið mikill urðu kynni okkar náin og litum við meira á hana sem ömmu en frænku. Alltaf var hlýlega tekið á móti okkur þegar við heim- sóttum hana á dvalarheimilið Lund, þar sem Dalla dvaldi síðustu æviár sín og undantekningarlaust var dreg- in fram gömul konfektdós með ým- iskonar góðgæti. Annað sem við minnumst nú cru jólagjafirnar frá Döllu. Ar cftir ár komu mjúkir pakkar og alltaf komu í Ijós ullar- sokkar og vettlingar þegar pakkarnir voru opnaðir. Oft hafði hún laumað einhverju með, t.d. konfekti eða leikfangi. Okkur þótti ekki síður skemmtilcgt að opna gjafirnar frá henni en aðrar gjafir, enda vissum við að ekkert var betra en að vera í ullarsokkunum og vettlingunum hennar Döllu þegar snjórinn og kuldinn var hvað mestur. Það eru frá Króktúni einmitt svona atvik scm við komum aldrei til með að gleyma. Um leið og við þökkum Döllu fyrir allt sem hún •gerði fyrir okkur viljum við biöja góðan Guð að vera með elsku Döllu okkar. Marta, Gummi og Dóra Daníela Jónsdóttir var fædd 2. september 1905 að Þinghóli í Hvol- hreppi, Rangárvallasýslu. Foreldrar henriar voru hjónin Guðbjörg GuðnadtSttir og Jón Jónsson. Dalla var ein af sex alsystkinum cn fjögur þeirra dóu í bernsku. Hún átti einnig tvö hálfsystkini. Að Þinghóli bjó hún skamman tíma. Þaðan flutti hún með foreldrum sínum að Moshvoli í sömu sveit. Halldór, bróðir Döllu. hóf búskap í Króktúni, Hvolhrcppi, 1931 og fluttist hún þangað með honum. Eftir að Katrín, kona. Halldórs, lést 1954 var Dalla í for- svari fyrir Króktúnsheimilið. Krók- tún var henni mjög kært og þaðan ciga margir góðar minningar. Einn þcirra er mágurminn, DaníelGunn- arsson. Hann ólst upp hjá Döllu og afa sínum fram að fermingu eða þar til Halldór lést 1966. Þá flutti Dalla ásamt Daníel til foreldra hans, Guðrúnar Halldórsdóttur og Gunn- ars Þorgilssonar að Ægissíðu í Djúp- árhreppi. Dalla bjó síðan í nokkur ár í Bræðraborg hjá Jórunni Magn- úsdóttur. Síðustu æviár sín dvaldi húnádvalarheimilinu Lundi, Hellu. Dalla giftist ekki og eignaðist ekki börn, en laðaöi að sér unga sem aldna með hlýju viðmóti sínu. Kynni okkar hófust fyrir sextán árum og eru mér mjög minnisstæðir fyrstu dagarnir. Því var þannig háttað að ungt fólk var að hefja búskap hér í Reykjavík, Kristrún systir mín og mágur minn Daníel. Þau höfðu eign- ast sitt fyrsta barn. Þetta voru erfið ár, eins og hjá flestu fólki. því bæði þurfti að vinna fyrir sér og Ijúka námi. Þá kom Dalla til hjáípar og gætti litlu vinkonu sinnar á meðan mamma og pabbi voru að heiman. Börnum Kristrúnar og Daníels var hún alla tíð sem besta amma og hygg ég að það eigi við um öll börn sem hún kynntist. Ekki gerði Dalla víðreist. en kom

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.