Alþýðublaðið - 29.09.1922, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 29.09.1922, Blaðsíða 4
£L.Þ?Ð.UB-LAÐIÐ Með „Islandi", sem kom 24. þ m, íengum við raeira pg fjölbreyttaraúrvsllí "< lömpum og Ijósakrónum en við höfum nokkru sinni áðar haft. Geyenið lampakaup yðar, þar til þér hafið séð urval okkar. Hf. Rafmf. Kltf & 140» Laugaveg 2QB Simi 830 Árstillögrum til verkamannafélagsins Dagsbrón er veitt móttaka á Iaugardögum kl. 5—7 e m. i húsinu nr 3 við TrygRvagötu. fe* FjárraálaMtari Dagsbrúmar, — Jón Jðnsson. Afarstórt úryal af nótum Rýkomið. Hljóðfærahús Reykjavíkur, Stofa handa 2 etnhleypum sjómöanum er íil leigu i Neðrí- Selbrekku. LAMBAKJÖT fri SUáLturféláigi Borgfirðinga selt með Iwgsía verði l L*ugaveg 20 A Nýkomið: < . . ¦.. SIL.KI í kvnnsvtmtur, mjóg ödýr og falleg; etanig ull og siiki. Af ar gott svo kallsð taerras ik.i i upphluta. — Peyiufataklæði írá kr. 11,00, rnikið úrval. AUskonar «fai í drengjafót, Og kvea- og telpuklpur — Karlmannafataefni, frakkaefni, hálstau, hattar, húfur, slifsi. — Enn'íreraúr allskonar vefnaðarvara. NB Alt selt mlkið ódýrara en áður. Andrés Andrésaon, Liugaveg 3 Fallegiistu lz v enh att an a iÁiö þéx- í verjzl. EJdlita.l>oirg-. Tll IBÖlU! Tauskápur og bókaskápur úr fúru, málaðir biðir. dáiitið notaðir, seljatt mjög ódyrt A v á. Nýkomnar vörurj Apelsínnr, epll, pernr, vínber, egg, skyr, reykínr lax, reykt síld, kæfa, rikling; r, hábarl, gulrófur og rjómabússmjör. , Vseralunin »BJORNINN«, Vestnrgötu 39. Sfmi 113, Barna- og unglinga- skóla feefi eg á n k. vetri — Börn tekin innsn 10 ára Qg eldri. Uæsóknir líomi fyrir i október. Ólafnr Benediktsson. Hefcrta kl 7—9 siðd Laufásv 20. Rltsljóri Og ábyrgð*.rt»ftðar.: Olafuv FriJrikssaH. Prastatnlð|*» Gutenberf. . Edgar Rict Burrmghs: Tarzan snýr ai'tur. urn hraustan mann í návist minni. Mig hálf langar til þess að leysa hann, svo eg sæi, hve lengi þú mundir þá sparka 1 hann." Þetta stöðvaði fólskuverk Rokoffs, því hann langaði ekkert til þess, að Tarzan yrði leystur meðan hann væri uálægt honura. Jæja", sagði hann við Arabann, „eg skal strax drepa hann." „Ekki innan takmarka tjalda minna", mælti höfðing- inn. „Þegar hann fer héðan, fer hann lifandi. En hvað þú geiir við hann i eyðimörkinni kemur mér ekki við, en eg vil ekki hafa blóð Frakka á höndum flokks mfns, vegna annara athafna — þeir mundu senda hingað,hpr- menn og drepa marga mlna menn, og brenna tjöld pkkar og reka féð burtu." „Eins og þú vilt", nöldraði RokofF. „Eg skal fara með hann út f eyðimörkina utap við tjöjdin, Qg gera fltaf við hann." \ „Þú skalt fara með hann dagleið héðan", sagðii höfð- inginn rólega, .og nokkrir af mönnummínum.fara með þér, til þess að lita eftir, að þúióhlýðnist mér skki — apnars verða tveir Frakkar dauðir á eyðimörkinni." Rokoff skalf. „Þá verð eg að bíða til raorguns — nú ejr orðið dimt." „Eins og þú vilt", sagði höfðinginn. „En stundu eftir dögun verðurðu að vera farinn héðan. Eg held ekki upp 4 vantruaða menn og allra síst skrsefur." Rokoff ætlaði að svara einhverju, en hann stilti sig, því hann sá, að ekki var yert að eggja karlinn. Þeir fóni.báðir ár rjaldinu.'í dyrunum gat Rokofif ekki stilt sig um [að snúa sér við og hreyta hnútum til Tarzans. „Sofðu vel, lf*gsi", sagði hann, „og gleymdu ekki að biðja vel, þy( þegar þú hrekkur upp af á morgun, þá verður það með svo snöggum hætti, að þá verður eng- inn tími til þess." Enginn hafði borið Tarzan mat eða drykk síðan um hádegi, svo þorsti mikill sótti á hann. Hann reyndi að' biðja vörðinn um vatn, en hann ansaði ekki. Langt uppi í fjöllunum heyrði hann til Ijóns. Hversu mjög var raaður örúggari, er dýr ásóttu mann, en nienn gerðu það. Aldrei rneðan hann dvaldi 1 skógunum hafði farið svo illafyrir honum. Aldrei hafði hann verið nær dauða, hugsaði hann. Aftur öskraði ljónið. Það var nokkru nær. Tarzan langaði til þess, að svara raeð ópi kyns síns. Kynssfns? Hann var nærri búinn að gleyma þvi, að hann var maðjir e.n ekki api. Hann glepsaði eftir böndunum. Ef hann kæmi þeim milli tannanna. Hann varð hálftryltur ér hann fann, að frelsi hws var heft. Núma öskraði nú þvi nær viðstöðulaust. Það var víst, að hann var á leiðinni niður á eyðimörkina. Þetta var öskur hungraðs ljóns. Tarzan öfundaði það af frelsinu. Enginn mundi binda það og slátra því. Það gerði apa- manninn hamstola. Hann óttaðist ekki dauðann, nei — en að vera skotinn varnarlaus, það fanst honum sví- virðilegt. Þ?ð hlýtur að vera nærri lágnætti, hugsaði TaMsan. Enn átti hann nokkrar stundir eftir. Kanske gat hann tekið Rokoff með sér í.hipn langa leiðangur. Hann.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.