Tíminn - 14.11.1990, Blaðsíða 10

Tíminn - 14.11.1990, Blaðsíða 10
lOTíminn Miðvikudagur 14. nóvember 1990 DAGBOK 1] Kynningarfundur AL-ANON-samtakanna Opinn afmælis- og kynningarfundur AL- ANON-samtakanna vcrður haldinn sunnudaginn 18. nóvcmber 1990 í Bú- staðakirkju kl. 16.00. AL-ANON-samtökin voru stofhuð á íslandi 1972 og eru félagsskapur ættingja og vina alkohólista. AL-ANON-samtökin hafa aðeins einn tilgang: að hjálpa aðstandendum alkohól- ista. Á fundinum munu koma fram og segja sína sögu þrír AL-ANON-félagar, einn félagi AA-samtakanna, scm cru samtök alkohólista og einn félagi frá ALATEEN, sem cru fclagsskapur aðstandcnda alko- hólista 12-20 ára. Kaffivcitingar. Nánari upplýsingar um samtökin er hægt að fá á skrifstofu AL-ANON i síma 19282, frá kl. 9.00-12.00 alla virka daga. Venjum unga hestamenn strax á að N0TA HJÁLM yUMFERÐAR n**>>***mm RÁÐ Minningarkort Minningarsjóðs scra Páls Sigurðssonar til styrktar Hólskirkju í Bolungarvík fást hjá formanni Bolvíkingafclagsins. Sími: 52343. Aö þekkja stjörnur og stjörnumerki Fimmrudaginn 15. nóvember kl. 20.30 stcndur Náttúrufræðistofa Kópavogs og Náttúruverndarfclag Suðvesturlands fyrir Bylgjan - félag farstöðvaeigenda Rás 9 - 1. tbl. 1990 er komið út. kynningu til að auðvclda byrjcndum að þckkja stjörnur og stjörnumcrki. Kynningin verður undir leiðsögn stjörnufróðra manna í Náttúrufræðistofu Kópavogs, Digrancsvcgi 12, niðri. Öllum er hcimil þátttaka. Ekkcrt þátttökugjald. í sambandi við kynninguna vcrður boðið upp á stjörnuskoðunarfcrð einhver næstu kvöld þegar vcl scst til stjarna. Seinna verður einnig boðið upp á skoð- unarferð í Stjörnuathugunarstöð Stjörnu- skoðunarfélagsins en stöðin er staðsett i Valhúsaskóla á Seltjarnamesi. Tilgangur kynningarinnar og ferðanna er að vekja athygli á hve skemmtilegt getur verið á haust- og vetrarkvöldum að virða fyrir sér stjörnumar og stjörnumerkin á himinhvolfinu auk pláneta, tungls og norðurljósa. Þá er tilgangur ferðarinnar einnig að minna á að gegnsæi lofthjúpsins yfir ís- landi er oftast mikið og sjálfsagt að kynna það fyrir öðrum þjóðum sem lítið gegnsæi hafa vegna mikillar loftmcngunar. Félagsfundur hjá Sjálfsbjörg, félagi fatlaðra í Reykja- vík og nágrenni, verður haldinn laugar- daginn 17. nóv. nk. kl. 13.30 í Félags- heimili Sjálfsbjargar, að Hátúni 12, Reykjavík. Fundarefni: 1. Atvinnumál fatlaðra. Jóna Gróa Sigurðardóttir, form. atvinnumála- nefndar Reykjavíkurborgar mætir á fund- inn. 2. Almenn félagsmál. 3. Fyrirhuguð sumarferð til Hollands 1991. 4. Önnur mál. Félagar fjölmennið! Félagskonur sjá um kaffi og bakkelsi. ITC deildin Melkorka heldur fund í kvöld í Menningarmiðstöð- inni Gerðubergi kl. 20. Fundarstef: Þeir hafa sigurmáttinn scm trúa þvi. Mcðal efnis á fundinum er kynning á bókinni Krabbamein, viðbrögð, ábyrgð, angist, sorg eftir Heidi Tuft og sjálfskynningar- ræður nýrra aðila. Fundurinn er öllum op- inn. Upplýsingar veita Guðrún s: 672806 ogÓlöfs: 72715. Digranesprestakali Kirkjufélagsfundur verður í safnaðar- heimilinu við Bjarnhólastig fimmtudag- inn 15. nóv. kl. 20.30. Spiluð verður fé- lagsvist. Kaffiveitingar. \ Félag eldri borgara Opið hús í dag, miðvikudag, kl. 14 að Hveríisgötu 105. Sölufólk óskast til að selja jólakort fyrir FEB, upplýsingar í síma 28812. Athugið síðustu forvöð til að panta i ferðina til Luxemborgar 22. nóv. eru 15. nóv. Pantanir í síma 28812. Þorbjörg Pálsdóttir áttræö Þorbjörg Pálsdóttir, fyrrverandi húsfreyja að Stóru-Brekku, Fljótum, Skagafirði, er áttræð 1 dag. Þorbjörg fæddist í Hólakoti 14.11.1910 en fluttist ung með foreldrum sinum, Páli Argrimi bóndi og Ingveldi Hallgrimsdóttur, að Hvammi. Árið 1944 giftist hún Hjalta Kristjánssyni, fæddum 9.11.1909 og dáinn 20.03.1987. Þau Þorbjörg og Hjalti hófu búskap í Stóru-Ðrekku, Fljótum 1942, og bjuggu þar til ársins 1969 er þau brugðu búi og fluttust til Reykjavikur þar sem Þorbjörg býr enn að Gyðufelli 4. Fjölskylda: Þorbjörg og Hjalti eignuð- ustu 4 böm og einnig ólu þau upp eina fósturdóttur. Fyrsta barnið misstu þau en hin eru: Óskar Hjaltason, fæddur 25.01.1946, búsetrur i Kópavogi. Trausti Hjaltasin, fæddur 19.09.1947, búsettur í Mosfellsbæ. Ingveldur Ásta Hjaltadóttir, fædd 22.03.1950, búsett á Neskaupstað. Gurí Llv Stefánsdóttir, fædd 18.12.1931, búsett í Reykjavík. Þorbjörg tekur á móti gestum á heimili sonar sins og tengdadótt- ur að Bugðutanga 32, Mosfellsbæ, laugar- daginn 17.11. frá klukkan 16. Áqúst Petersen Fæddur 20. nóvember 1908 Dáinn 7. nóvember 1990 Látinn er í Reykjavík Ágúst Peter- sen listmálari. Leiðir okkarÁgústs lágu fyrst sam- an fyrir nokkrum árum í gegnum sameiginleg áhugamál. Með okkur tókust ágæt kynni sem þróuðust í vináttu síðustu æviár hans, enda fór þar fölskvalaus maður. í sannleika sagt var Ágúst Petersen einhver sérstæðasti listamaður þessa lands, ekki eingöngu í list- sköpun sinni heldur einnig í öllu Iífi sínu og lífsafstöðu. Hann fékk lista- mannaköllun sína strax á unga aldri í Vestmannaeyjum, þar sem hann fæddist 20. nóvember 1908. Varla var hægt að hugsa sér ákjósanlegri stað en Vestmannaeyjar fyrir upp- rennandi listamann. Hann ólst upp við náttúrufegurð, fuglalíf, sjóinn og sjósókn, litbrigði lands og sjávar í öllum sínum fjölbreytileika. Allt voru þetta stef sem meitluðust í huga drengsins þegar hann ólst upp í Eyjum og birtust síðar í myndum hans og málverkum. Viðfangsefni hans sem listamanns var alla hans ævi samspil manns og náttúru. Leið Ágústs að kölluninni lá ekki um troðnar slóðir. Fyrri hluta ævi sinnar starfaði hann sem húsamál- ari og háði þá hörðu lífsbaráttu og brauðstrit sem tíðkaðist hér á landi fyrir síðustu heimsstyrjöld. Hann gekk í Iðnskólann þar sem hann lærði teikningu hjá Birni Björns- syni, gullsmið og teiknara. Síðar stundaði hann í frístundum nám í myndlistarskólanum í Reykjavík. Þar var hans aðalkennari Þorvaldur Skúlason. Þegar mesta brauðstritið var yfir- staðið og Ágúst var búinn að byggja sér og sínum notalegt hreiður, söðl- aði hann um og sneri sér alfarið að listskópun sinni. Síðustu þrjátíu ár- in helgaði hann listinni alla sína krafta. Það veitti honum gleði og lífsnautn þegar hann gat óskiptur helgað sig köllun sinni. Ágúst Petersen var vinnusamur en þó ekki afkastamikill listmálari. Að baki lá hin eðlislæga nákvæmni sem var á köflum óútreiknanleg. Tíminn sem hann lagði í hvert listaverk, svo og fjöldi beirra, skipti hann engu máli. Nákvæmnin og fullkomnunin skiptu öllu. Þegar Michelangelo var að mála listmálari lofthvelfinguna frægu f Sixtínsku kapellunni í Róm undraðist vinur hans einn hversu nákvæmlega lista- maðurinn nostraði við hvert smáat- riði í myndunum. „Eyddu ekki dýr- mætum tíma þínum til einskis," sagði hann: „Áhorfendurnir munu aldrei taka eftir þessum smáatriðum þegar þeir horfa upp f hvelfinguna." En Michelangelo svaraði: „Vinur, það er alltaf einn sem tekur eftir og það er skaparinn sjálfur." Þessi frásögn kom mér oft í hug eft- ir því sem ég kynntist Ágúst og vinnubrögðum hans nánar. Efnivið sinn sótti hann annars vegar í lands- lagið og hins vegar til mannfólksins. Það er ekki fjarri lagi að hann hafi nálgast viðfangsefnið á svipaðan hátt, hvort sem um var að ræða að festa á léreft andartakshughrif í landslagi eða skynjun á persónu. Myndverkin eru í senn ljóðræn og þokukennd og nálgast á tíðum hið óhlutbundna. Þessum vinnubrögð- um Ágústs kynntist ég að nokkru leyti og reyndi eftir mætti að setja mig inn í hugarheim hans. Það var að sönnu erfítt og krefjandi, en einn- ig þroskandi og gefandi um Ieið. Það var ætíð ánægjulegt að heim- sækja Ágúst í vinnustofuna hans sem ekki var stór en ávallt snyrtileg. Þar fór vel um listamanninn enda var hann þar í óllu sínu veldi. Um- ræðuemið var þó nánast eingöngu myndirnar hans sjálfs og hans eigin lífsviðhorf. Magnaðar voru senurnar sem Ágúst tók stundum. í augu hans kom blik þegar hann hóf að út- skýra myndverk sín; þessi lágvaxni maður stækkaði allur og Ijómaði upp, andlitið umbreyttist, röddin lék öll sín blæbrigði, hendurnar gengu til og frá og líkaminn allur sveiflað- ist með. Hláturinn sem gjarnan fylgdi var hrífandi sannur. Þessar stundir með honum eru mér ómet- anlegur fjársjóður. Ágúst gerði mikið af því að mála andlitsmyndir, nokkurs konar portr- ett. Útkoman var þó oftar í ætt við sálgreiningu heldur en nákvæm eft- irmynd. í flestum tilfellum málaði Agúst persónuna án vitundar henn- ar. Hann fann það á sér þegar hann þurfti að festa einhvern á léreft. Per- sónurnar sótti hann út í mannlífið vítt og breitt. Hann málaði fólkið eftir minni og þeim áhrifum sem það hafði á hann. Þegar hann hitti þá persónu sem var viðfangsefni hans hverju sinni, mændi hann á hana og mældi í gegnum krepptan lófann. Svo gekk hann þétt að per- sónunni, rak hægra augað upp að auga hennar og mælti svo gjarnan: „Augun eru spegill sálarinnar." Öll þessi tilþrif voru sannast sagna ákaf- íega sérstök, en jafnframt snjöll þeg- ar betur var að gáð. Útkoman á léreftinu kom fólki oft spánskt fyrir sjónir. Þá var gjarnan spurt: „Hvar er munnurinn? Eða nefið? Eða eyrun? Hvar eru augun?" En þegar dýpra var skyggnst þá fóru línurnar að skýrast. í ljós kom per- sónan, gædd holdi og blóði. Hið innra, ósýnilega og dulda birtist og eftir nokkurn tíma varð málverkið svo lifandi og ljóst að áhorfandi sá þar fleira en augað greindi. Slík mál- verk taka breytingum frá degi til dags, frá ári til árs. Hvað getur verið fullkomnari listsköpun? Agúst Petersen var einfari í ís- lenskri myndlist. Hann skapaði sér persónulegan stíl sem breyttist lítið í gegnum árin. Hann var um sína daga lítið áberandi í þjóðlífinu, enda hógvær í eðli sínu. Hann kunni best við sig í hópi listamanna og þeirra sem skildu hann. Hann kaus frið og ró. Ágúst lét myndirnar tala sínu máli og áleit þær vera verðuga full- trúa sína út á við. Genginn er á vit feðra sinna einn af þeim listamönnum sem eiga eftir að Íifa með þjóð sinni. Eflaust verður hann betur kunnur í framtíð en samtíð. Með myndverkum sínum á Ágúst Petersen eftir að skipa sér á bekk sem einn af verðugustu full- trúum myndlistar á þessari öld. Ánnann Reynisson Kveðja frá Félagi íslenskra myndlistarmanna Einn elsti og traustasti liðsmaður okkar í Félagi íslenskra myndlist- armanna er genginn á vit feðra sinna. Mér er bæði ljúft og skylt að minnast Ágústs Petersen örfáum orðum. Hann var kominn af létt- asta skeiði, er hann hóf nám í Myndlistarskólanum í Reykjavík, sem þá nefndist Frístundamálara- skólinn, og átti reyndar aðild að stofnun hans. Það má vissulega telja Ágúst það til gildis að hann skyldi gera sér grein fyrir því að ekki nægði áhuginn og „talentið" eitt, heldur þyrfti að afla sér menntunar á þessu sviði sem öðr- um. Ágúst nýtti sér vel tilsögn góðra listamanna, svo sem Þor- valds heitins Skúiasonar, án þess að glata í nokkru sterkum sér- kennum sínum í myndsköpuninni. Hann hafði óvenju gott lita- og formskyn, sem að sjálfsögðu er að- all hvers málara. Gústi var góður félagi og fram- ganga hans öll einkenndist af barnslegri einlægni og eldlegum áhuga á myndlistinni. Hans verður sárt saknað í hópnum. Eftirlifandi eiginkonu og ættingj- um votta ég samúð. Hafsteinn Austmann formaður Félags íslenskra myndlistarmanna LESENDUR SKRIFA mmm Island fyrir Evrópu Þær raddir heyrast að við ættum nú þegar að sækja um aðild að Efnahags- bandalagi Evrópu. Aðrir fara þó gæti- legar og segja að fyrst ættum við að tryggja okkur einkarétt á fiskimiðun- um. Enda þótt semdist um slíkt í bili verðum við að meta hver trygging væri fyrir því að það haldist til fram- búðar. Þegar ísland er komið í EBE eru fiskimiðin við landið utan 12 mílna komin undir yfirráð bandalags- ins eins og fiskimiðin í Norðursjón- um. Þá erum við búnir að afsala okkur einkarétti og einkavaldi yfir miðun- um. Þá er það dómstóll bandalagsins semhefurvaldið. í fyrsta lagi verðum við að meta hvort líkur séu til að opnun landsins fyrir fólki og fjármagni hafi einhver áhrif á útgerð og fiskvinnslu hér á landi. í öðru lagi verðum við að gera okkur v ljóst hver hefur valdið yfir fiskimiðum sem orðin eru sameign bandalagsins. Einu sinni var sagt: ísland fyrir ís- lendinga. H.Kr. Sendum fátækum fjallalömb Jólin, hin mikla friðarhátíð, nálgast, þegar minnst er fæðingar Jesú Krists. Margt ættum við að hugleiða áður en aðventan gengur í garð og við förum að undirbúa okkur fyrir jólin. 1. Jesús Kristur er ekki lengur bam í jötu, heldur frelsari mannanna og ríkir upprisinn á himnum og mun fljótlega kom aftur til jarðarinnar til að dæma lifendur og dauða. 2. Jólin eru engin verslunarmanna- helgi, þar sem keppst er við að kaupa handa fólki sem á nóg af öllu, heldur hátíð friðar og gleði. 3. Á jólunum á ekki að bera fram fagn- aðarboðskap um jólasveina, Grýlu og Leppalúða, heldur sannleikann um Jesú KrisL Jólasveinafarið er lítílsvirð- ing við minningarhátíð guðssonarins í heiminnborinn. 4. Nær væri að íslenska þjóðin létí fá- tækar þjóðir og börn njóta jólagjafa sinna og kræsinga yfir jólahátíðina meðj því að sameinast um að senda íslensk fjallalömb þangað sem hungrið geisar. Væri ekki nær að láta þá sem ekkert eiga njóta gleðilegra jóla og gleðjast yf- ir því að fá að seðja svanga maga í stað- inn fyrir að veita þeim sem allt eiga? Þar fyrir utan ættum við að láta boð- skap jólanna ríkja með okkur alla daga ársins. Einar Ingvi Magnússon, stud. theol.

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.