Tíminn - 15.01.1994, Blaðsíða 10

Tíminn - 15.01.1994, Blaðsíða 10
10 Laugardagur 15. janúar 1994 Jóhanna Björnsdóttir Fædd 3. júlí 1901 Dáin 5. janúar 1994 Hún amma okkar er dáin og okkur langar ab minnast hennar í örf áum orðum. Það þarf í sjálfu sér ekkert að koma á óvart að hún sé horfin á vit forfeðra sinna og til afa, hún var orðin háöldruð og hafði að auki verið lasin. Samt er það einhvem veginn svo að dauðinn kemur manni alltaf á óvart og maður er í raun aldrei viðbúinn honum. Amma var frá Grjótnesi á Mel- rakkasléttu í Norður- Þingeyjar- sýslu. Hún bjó á Raufarhöfn mest alla sína tíð, ásamt afa, og ól þar upp sin sjö börn. Við, sem erum fæddar og uppaldar hér á Stór- Reykjavíkursvæöinu, töldum okkur ávallt njóta mikilla forréttinda að eiga ömmu og afa búsett í svona litlum bæ og fá þannig að njóta frelsisins í sveitinni á sumrin. Það eru nefnilega ekki allir svo lánsamir að fá að kynnast því og njóta. Það var alltaf mikill spenningur í gangi á sumrin, þegar það átti að leggja í hann norður, og við biðum óþreyjufullar eftir þeirri ferö. Það var líka svo afslappandi að koma til ömmu. Því það, sem einkenndi hana, var þessi stóíska ró og hlátur- mildi. Og það var alveg sama hvað gekk á og hversu mörg við vorum, margmenni og félagsskapur átti við hana. Hún kom okkur fyrir vítt og breitt um húsið og rak heimilið áfram eins og ekkert hefði í skorist. Matur var stór hluti af tilverunni hennar ömmu. Hún var mjög bú- sældarleg og þab var alltaf nóg af mat til í húsinu. Það var nú ein- hvern veginn þannig að það var al- veg sama upp á hverju viö bama- bömin tókum, og uppátækin voru jú ansi mörg og mörg hver ansi. stórtæk, þá hélt hún amma okkar alltaf ró sinni. Henni fannst þetta ekkert til ab æsa sig yfir, bara ef að við borbubum þá var þab nú ekkert tiltökumál ef að jafnvel heilt þorp t MINNING var í upplausn. Amma haföi mikinn áhuga á ætt- fræði, eins og títt er með marga ís- lendinga og þá sérstaklega af henn- ar kynslóð. Hún vildi alltaf vita hverra manna fólk var og gat þá jafnvel rakið ættir þeirra langt aft- ur. Hún var líka mikiö gefin fyrir lestur bóka og að spjalla við fólk. Fátt fannst henni skemmtilegra en að fá fólk í kaffi og þá fylgdi nú jafnan hlaðiö borb af mat og alls kyns kræsingum í kjölfarið og spjalla við fólkið og fá fréttir. Enda var það nú svo, að þó hún hafi á seinni áram ekki farið mikið út úr húsi vegna veikinda í fótum, þá fylgdist hún vel með þjóðmálum. Og ekki síst með bæjarmálum, eng- inn vissi betur um aflabrögð og hvenær hvaba bátur hefbi komiö að landi. Margs er að minnast, margt er hér að þakka. Guði sé loffyrir liðna tíð. Margs er að minnast, , margs er að sakna. Guð þerri tregatárin stríð. Far þú í friði, friður Guðs þig blessi, hafðu þökk fyrir allt og allt. Gekkstþú með Guði, Guð þér nú fylgi, hans áyrðarhnossþú hljóta skalt. (V. Briem) Við vitum að nú er amma komin til afa og þar líður henni vel. Minn- ing hennar mun lifa með okkur um ókomna tíö og einnig þakklæti fyrir allar þær stundir sem við áttum með henni. Blessuð sé minning þín, elsku amma, og hvíl þú í friði. Anna, Arndís og Lilja í dag verður tíl grafar borin á Rauf- arhöfn frænka okkar og vinkona, Jóhanna Björnsdóttir frá Grjótnesi. Foreldrar hennar voru Björn Stefán Guðmundsson, bóndi á Grjótnesi, og kona hans, Aðalbjörg Pálsdóttir ljósmóðir. Jóhanna ólst þar upp ásamt bræðrum sínum fjórum. Grjótnesheimilið var einstakt að myndarskap og þrifnaði öllum. For- eldrarnir voru vel menntuð eftir þeirrar tíðar hætti. Björn hafði gengið í Möðruvallaskóla, en Aðal- björg í kvennaskólann á Laugalandi og var auk þess lærð ljósmóðir. Jó- hanna fékk góðan undirbúning fyr- ir lífsstarfib heima, því að auk ann- ars, sem til menningar horfir, var jafnan tekinn að Grjótnesi heimil- iskennari, þar eð þá voru að alast þar upp mörg námfús ungmenni á báðum búum. Auk þess stundaði hún nám við Kvennaskólann í Reykjavík. 25. júlí 1925 gengu þau í hjóna- band Jóhanna og Hólmsteinn Helgason, útgerðarmaður á Raufar- höfn, og stofnuðu þar sitt heimili. Þar með eignuðumst við systur okk- ar annað heimili. Haustið 1931 voru börnin orðin fjögur, en ekki létu þau hjón sig muna um að bæta okkur þremur skólastelpum á heim- ili sitt, því auk okkar tveggja frá Harbbak bjó þar vinkona okkar, Jó- hanna á Ásmundarstöðum. Þetta er aðeins eitt dæmi um greiðasemi þeirra og gestrisni, sem margir nutu. Hjónaerjur heyrðust aldrei í Hólmsteinshúsi. Jóhanna var ein- staklega glaðvær og skapgóð, þann- ig að öllum leið vel í návist hennar. Þeim hjónum varð sjö bama auð- ið. Þau eru: Bjöm Stefán f. 21. jan. 1926, útgerðarmaöur og fiskverk- andi á Raufarhöfn, Aðalbjörg Jak- obína f. 21. jan. 1926, húsmæðra- kennari í Reykjavík, Helgi Sigurður f. 3. maí 1928, útgerðarmaöur á Raufarhöfn, Amdís Sigurbjörg f. 12. feb. 1931, ljósmóðir í Reykjavík, Jónas Maríus f. 8. júlí 1934, Gunn- ar Þór f. 6. mars 1936, vibskipta- fræðingur í Reykjavík, og Baldui f. 24. sept. 1937, útgerðarmaður á Raufarhöfn. Við erum hryggar í huga er við hugsum til þess að þetta er hinsta kvéðja til þessarar góðu velgerðar- konu okkar. Það er bjart yfir öllum minningunum um Jóhönnu og Hólmstein og mikið gaman að hugsa til allra þeirra góðu sam- skipta sem voru með þeim hjónum og foreldrum okkar. Þær voru syst- ur, Borghildur amma okkar á Odds- stöðum og Aðalbjörg móöir Jó- hönnu. Vinátta var ætíö óvenju sterk með frændsemi milli þessara heimila, ef til vill vegna þess að þær systur vom aðkomnar í þessa sveit og áttu hér ekki aðra ættingja, en þær voru ættaðar úr Mývatnssveit. Börnum Jóhönnu og Hólmsteins, bamabömum og tengdafólki send- um við hugheilar samúðarkveðjur. Við kveðjum hana með söknuði og þökk. Blessuð sé minning henn- ar. Ása og Abalbjörg Guðmundsdætur frá Harbbak Þegar líkaminn er orðinn slitinn og hugurinn þreyttur er gott að fá hvíld. Amma mín, Jóhanna Björns- dóttir, lést á sjúkrahúsinu á Húsa- vík 5. janúar síðastliðinn, á 93. ald- ursári, eftir nokkurra missera legu þar. Minningarnar um ömmu em sam- tvinnaðar minmngunni um Hólm- stein afa, sem lést fyrir rúmum 5 ár- um, svo og bernskuárunum á Rauf- arhöfn. Um þab leyti sem ég fædd- ist, fluttu foreldrar mínir í nýbyggt hús, Setberg, og nokkrum árum seinna fluttu afi og amma á efri hæbina og bjuggu þar næstu árin. Þetta var því eitt stórt heimili, sem gaf okkur bömunum kost á uppeldi sem ég er óendanlega þakklátur fyr- ir, þó ab oft hafi verib þröngt á þingi. Þegar við systkinin vorum orðin fimm, sem deildum meb okk- ur stofunni á neðri hæðinni, og þörf var orðin fyrir nýtingu efri hæðarinnar, fluttu amma og afi. En það breytti litlu, því fjarlægðirnar voru ekki miklar og alltaf átti amma eitthvað í skápnum sínum til aö gauka að sísvöngum munn- um. Amma var ein af þessum sígildu hvunndagshetjum. Hún giftist Hólmsteini afa í júlí 1925, þá 24 ára gömul, og eignuðust þau sjö mann- vænleg börn, sem öfl em á lífi og em talin hér í aldursröb: Tvíburam- ir Björn Stefán og Abalbjörg Jakob- ína, Helgi Sigurbur, Arndís Sigur- björg, Jónas Maríus, Gunnar Þór og Baldur. Amma hafbi því alltaf í nógu að snúast. Gestkvæmt var æt- íð á heimilinu, bæbi vegna gestrisni þeirra, svo og alls konar umsýslu og félagsmála sem fylgdu afa. Þetta þótti sjálfsagt og ekki eftír talið. Þau reistu sér steinsteypt íbúðarhús nið- ur við höfnina, sem þau fluttu í ár- ið 1925 og bjuggu þar allt þar til þau fluttu í Setberg, sem áður er getib. Þetta hús nefndu þau Sjávar- borg og stendur það enn og var reyndar endurbyggt fyrir nokkmm árum og er í eigu fjölskyldunnar. Síðustu 20 árin bjuggu þau í húsi sem þau keyptu og heitir Sjónar- hóll. Það ber nafn með rentu, því útsýni er þaðan gott, innsiglingin í höfnina blasir vib út um stofu- gluggann. Þar geymdi amma sjón- KoNA ) I I M 1 l'flTT S'AL W H'AR ffmwwwtwwí MæqaW SKiP )stíEmw\ kÆWtWt ATLAHA 1* MEG&uR ."R- V'lSA KLAKl F£ HEIT\ MÉÉÉiáiMM w&m fYt/DA/AR V REItíl- HLJo-Q TlrVD MAL GÆ.SAR- 'AÐtíK ÞuHfA- LlrfG MAMMIfÍ HOTI WlfáB BiRA DRKA KDríu- HAftí P'ILA Í£S0LU FRDST 'dFALL FUöT FFH&uR\ SV'l-Qr IH6S RSlKfí- 1NG,S- MERKI 6rOB titlBSEPl HVAB I k HJA.KA i 'OSKÖP SCftuW þRDfíC- pKPcKiA \MYNtil BJLua/ GsR'mi Gufu. RÖLT 111111 r 11111 JotJGr. &.0DÚ HYSKtí- IHA rlL'ofilH N'AB- HÚS óAI^TALS Y/e/IR- 8ÚTUE GYLTU. u St'oMfi- ast STlKAd} FLU.G,- FÍLAQ jttARR WftWi HÆ£ 1 óoHQ SKÉLf- IHG EKKl tiumn KEHALÖ l£ TZufLI FELL BEUAKAl FDRfOfr u&____ SVffi LYKT ffcoom WMT7 EYRl LYKTAR J±_____ VÆA/ sj'abu REifA- AMAR UTAfJ W'AffT ffl&rWR H FERSK IMIIMMlVlY MALMS SVARA FLOKT] þYA/GÓ sbrt 'AVEXT IfJUM U m 77,*.'.'7.'.*;i.m,'B ,' .Tl?!ri!!rTtrri71 IA&ATA MAMfV K'AK BOK

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.