Tíminn - 19.01.1996, Blaðsíða 11

Tíminn - 19.01.1996, Blaðsíða 11
Föstudagur 19. janúar 1996 11 Baldur T. Jónsson Fæddur 14. júní 1932 Dáinn 6. janúar 1996 Baldur T. Jónsson forstjóri, Ás- búö 30 í Garðabæ, lést þann 6. janúar sl. Útför hans var gerð frá Víöistaðakirkju þriðjudaginn 16. þ.m. að viðstöddu miklu fjölmenni. Mig langar til að minnast þessa látna vinar míns með örfá- um orðum. Ég kynntist Baldri fyrst sem nemanda í Gagnfræðskóla ísa- fjarðar. Það vakti fljótt athygli mína hvað hann var miklu þroskaðri en aðrir jafnaldrar hans, bæði andlega og líkam- lega. Að námi loknu í Gagnfræða- skólanum hélt Baldur til Reykja- víkur og settist þar í Samvinnu- skólann hjá Jónasi frá Hriflu, þar sem hann varð fyrir miklum áhrifum af eldmóði skólastjór- ans. Árið 1954 voru bæjarstjórnar- kosningar, þar sem Framsóknar- flokkurinn á ísafirði bauð í fyrsta sinn fram lista. Það kom í minn hlut að leiða þennan lista, t MINNING sem fékk einn mann kjörinn. Kratarnir og íhaldið skiptu jafnt með sér áttá sætum. Eftir nokk- urt þóf varð niðurstaðan sú að við framsóknarmenn mynduð- um meirihluta með krötum, sem fengu í sinn hlut bæjarstjór- ann. í kosningabaráttunni höfðum við framsóknarmenn deilt mjög á lélegan rekstur íshúsfélags ís- firðinga, sem var í eigu bæjarins. Kratar sögðu því, með þó nokkr- um rétti, að nú skyldum við taka að okkur forustu fyrir þessum rekstri og sýna hvernig hann mætti bæta. Við höfðum engan mann á staðnum, sem gat tekið að sér forstjórastarf hjá íshúsfélaginu og var mér því falið, af fulltrúa- ráði flokksins, að leita eftir manni í starfið. Mér kom strax Baldur Jónsson í hug. Hann hafði þá unnið hjá Helga Ben. í Vestmannaeyjum um stuttari tíma, en var um þessar mundir starfandi hjá Kaupfélagi Suðurnesja í Kefla- vík. Ég hringdi til Baldurs næsta dag og spurði hann hvort hann hefði aðstöðu til að taka þetta að sér. Hann svaraði því til að það mætti skoða málið og að ég mundi heyra frá sér í eftirmið- daginn. Um kl. fjögur þennan sama dag kom símastúlkan inn til mín og sagði að það væri ungur maður frammi í afgreiðslu skatt- stofunnar, sem bæði um að fá að tala við mig. Hér var þá kominn Baldur Jónsson, sem ég hafði tal- að við í síma þá um morguninn suður í Keflavík. Hér var ekki ástæða til að velta hlutunum nánar fyrir sér. Svona snögg við- brögð hlutu að leiða til skjótrar afgreiðslu málsins. Baldur snéri því fljótt aftur með ráðningar- samninginn upp á vasann, ef svo mætti að orði komast. Einn af eldri og varfærnari fé- lögum okkar tók mig út í horn og spurði hvort ég væri ekki hér að taka of mikla áhættu með því að taka svo ungan og óreyndan mann, varla myndugan, í svo mikilvægt og vandasamt starf. Ég svaraði eitthvað á þá leið hvort lífið væri ekki allt eitt lott- erí? Eftir að Baldur tók til starfa heyrðust ekki framar slíkar efa- semdaraddir. Baldri tókst fljótt að rífa starf íshúsfélagsins upp úr öldudaln- um og skilaði því í hóp bestu fyrirtækja bæjarins eftir um sex ára starf. En þá tók hann við starfi forstjóra Norðurtangans hf., eins sterkasta fiskvinnslufyr- irtækis á Vestfjörðum. Það get ég fullyrt af þeirri þekkingu, sem ég fékk af atvinnulífi á ísafirði á þessum árum, að það dugði eng- in meðalmennska til að vinna það traust, sem Baldur hlaut hjá eigendum Norðurtangans hf. með ráðningu í þetta starf. Baldur Jónsson var ætíð einn af mínum traustustu og bestu vinum. Við hittumst oft til að spjalla saman og ræddum þess á milli í síma. Baldur var einn af þessum sí- virku mönnum, sem lét sér ekk- ert, sem máli skipti, óviðkom- andi. Afkoma atvinnuveganna og þá sérstaklega sjávarútvegsins voru þó þau mál, sem hann bar alltaf mest fyrir brjósti. Þekking hans á því sviði var órvíræð. En þrátt fyrir þennan mikla al- menna áhuga þá gleymdist ekki fjölskyldan. Baldur Jónsson var ákaflega mikill fjölskyldumaður. Hann bar sterkar tilfinningar til foreldra sinna og systkina, svo og sinnar yndislegu konu, barna og barnabarna. Með Baldri Jónssyni er geng- inn mikilhæfur mannvinur ,og hæfileikamaður. Ég votta konu hans, afkom- endum og vinafjöld mína dýpstu samúð. Minningin um góðan dreng mun lifa. Guttormur Sigurbjómsson Leitab ljóða og lausamáls Orbsending til þeirra sem eiga í fórum sínum Ijób eba lausavísur eftir Leif Haraldsson frá Háeyri: Leifur Haraldsson var fæddur í Reykjavík 6. júní 1912, en ólst upp á Eyrarbakka. Hann andaðist í Reykjavík 2. ágúst 1971, aðeins 59 ára að aldri. Leifur var lands- kunnur hagyröingur og auk þess lét hann eftir sig nokkurt safn af ágætum ljóðum. Það var háttur Leifs að kasta fram vísum við ýmis tækifæri, í hópi vina og kunningja á góðri stund án þess að festa þær á blað. Ýmsir vinir hans urðu svo til þess að skrifa vísumar niður. Þannig bárust þær oft víða vegu á skömmum tíma. Leifur var hins- vegar hlédrægur, miklaðist aldrei af einstæðri hagmælsku sinni né hélt vísum sínum á lofti. Ein af kunnustu vísum hans er þessi, sem kennd er við Ingólfskaffi: Ótal fávitar yrkja kvœði án þess aö geta það. Á Ingólfskaffi ég er í fœði ' án þess að éta það. Einum vinnufélaga sínum lýsti hann eitt sinn þannig: LESENDUR Sína iðju hann sœkir fast, sýður á keiþum níð og brigsl. Veður á súðum lýgi og last, lymskan og fólskan ganga á víxl. Þær eru ekki margar skamma- vísurnar á íslenskri tungu sem taka þessari fram. Nú er í undirbúningi ab gefa út bók á þessu ári um Leif Har- aldsson og birta þar úrval af Upptaka fiskverndarstefnu í EB Stefna í verndun fiskstofna þarf að taka tillit til alls haf- svæðis þeirra til að tilætlaðan árangur beri. Sagt verður þannig, að EB hafi ekki haft skilyrði til framfylgdar vernd- arstefnu, fyrr en fiskveiðilög- saga var færð út í 200 mílur 1977 (nema í Miðjarðarhafi og Eystrasalti). í skýrslu frá fram- kvæmdastjórn EB 1967 hafði þó verið fjallað um fiskvernd. Og að henni laut reglugerð 2141/70," sem framkvæmda- stjómin gaf út þremur árum síðar. Þá varð nokkur áherslu- breyting í þessum efnum eftir inngöngu Bretlands, Dan- merkur og írlands. í fyrst- nefnda landinu hafði fisk- vernd verið mjög á döfinni frá því á fjórða áratugnum og hafði það sett stærð möskva lágmark 1937. I skýrslu frá framkvæmda- stjórn EB 1976 var fiskvernd- arstefna sett fram í sjö liðum: 1. Verndun fiskimiða „til viðhalds og viðkomu fisk- stofna". 2. Takmörkun veiða, reglur um veiðar, en sérstakt tillit tekið til veiða á grunnsævi (inshore fishing). 3. Mörkun „leyfilegs heild- arafla" (TAC) og kvóta. 4. Sérlegar ráðstafanir vegna byggöarlaga, sem afkomu eiga undir fiskveiöum (en aðeins írland og norðanvert Bretland EFNAHAGSLIFID tilgreind). 5. Reglur um úthlutun kvóta til aðildarlanda með tilliti til afla tiltekins árabils. 6. Tilhögun eftirlits og fram- fylgdar reglna. 7. Uppsetning vísindalegrar og tæknilegrar fiskveiðinefnd- ar. Þörf þótti á, að úthlutun kvóta til aðildarlanda yrði til allmargra ára í senn. Fyrir hendi var ekki vísindalegt mat á mörgum fiskstofnum. Um aðra viðmiðun en afla undan- farandi árabils var þannig ekki að ræða. Lagði framkvæmda- stjórnin til, að aðildarlönd hlytu tiltekinn hundraðshluta leyfilegs hámarksafla af hverri fisktegund. Er sá háttur kenndur við hlutfallslegan stöðugleika (relative stability). Jafnframt skyldi tillit tekið til þarfa byggðarlaga (vital ne- eds). Ráðgjafarnefnd um fiskveið- ar mælti með kvótum, sem drægju 10-20% úr dánartíðni í fiskstofnum, til að þeir næðu ab vaxa. Á það var ekki fallist, meðal annars sakir þess, að framkvæmdastjórnin lagði til að rýmilegt tillit yrði tekið til þarfa byggðarlaga. Að kvóta hlaut írland þannig tvöfaldan afla sinn 1975, að nokkru vegna fyrirhugaðrar tvöföld- unar veiðiflotans. Og tillit var tekið til missis Bretlands og Þýskalands vegna útfærslu fiskveiðilögsögunnar í 200 mílur. Við útreikning kvóta var fisktegundum skipt í fjóra flokka, en miðað við árabilib 1973-78. Um þessi efni var samkomu- lag gert milli aðildarlanda 25. janúar 1983 með samþykkt 12 reglugerða. ljóðum hans og lausavísum. Af því tilefni vil ég beina þeim til- mælum til allra þeirra, sem eiga í fórum sínum lausavísur eða ljóð eftir Leif, að hafa samband við mig eða senda mér afrit af skáldskap hans. Þeir, sem að út- gáfunni standa, leggja mikla áherslu á að komast yfir sem mest af yrkingum hans og taka síðan til birtingar gott úrval af því sem safnaö er saman. Þá væri vel þegið að fá ýmsar frá- sagnir af Leifi, því hann var allra manna orðheppnastur og ýmis tilsvör hans urðu fleyg á sínum tíma. Enn eru margir ofar moldu sem þekktu Leif og unnu með honum. Þeim mun hann seint gleymast. Ég tel líklegt að þeir hinir sömu eigi einhverjar end- urminningar um hann, sem vert væri að varðveita. Hver vísa og hvert atvik þarf að koma til skoðunar, þegar efni er safnað í fyrirhugaða bók um Leif. Ég vil því vinsamlegast ítreka þá beiðni mína til allra þeirra, sem hér gætu orbið að liði, að hafa samband við mig sem allra fyrst og eigi síðar en um miðjan febrúar n.k. Daníel Ágústínusson, Háholti 7, 300 Akranesi. Sími: 431-1188. Dæmi úr Langadal um bognar þaksperrur Herborg Jónsdóttir hafbi sam- band vib Tímann vegna vibtals vib Sigurb Sveinsson sl. laugar- dag og vildi taka fram ab hún þekkti til sama byggingarlags og Sigurbur ræddi um í grein sinni, þ.e.a.s bognar þaksperr- ur. Herborg er fædd 1913 og er uppalin í baðstofu sem hún segir að samkvæmt sínu minni hafi verið byggð á nákvæmlega sömu grind og sést á líkani, sem mynd- ir birtust af í Tímanum, af Hvols- stöbum í Dölum, bernskuheimili Sigurbar. Herborg ólst upp í Langadal í A.-Húnavatnssýslu. Hún sagbist ekki vita fleíri dæmi þess að þaksperrur hafi ver- ib bognar, en Sigurður Sveinsson leiddi getum að því að byggingar- máti Dalabænda hefði verið ein- stæður á landsvísu. .. „Ég tel að smiður á Blönduósi, Friðfinnur nokkur, hafi byggt þennan bæ skömmu fyrir alda- mótin síðustu, en aðrir bæir frá þessu tímabili eru ekki eins byggðir," sagbi Herborg. - BÞ B-listinn bibji Dags- brúnarmenn afsökunar I hita kosningabaráttunnar í Dagsbrún hafa svokallabir B- listamenn talab mikið um að erf- itt sé ab ná sambandi við starfs- menn og forystumenn Dags- brúnar, sagt þá vera í fílabeins- turni og kallað þá og þau sem skipa lista stjórnar og trúnaðar- láðs hinum verstu nöfnum. Þetta, og að kalla félaga sína í Dagsbrún saubheimska hunda, sýnir þó ekki annað en málefna- fátækt mótirambobsmanna á B- lista og oröbragbib eykur sannar- lega ekki traust á þeim. Þá er þab nú ekki til ab bæta þab, þegar LESENDUR þeir svp þræta í ræðu og riti fyrir að fara offari í orðavali sínu um andstæðinga sína. Þeim væri víst skammar nær ab bibja alla Dags- brúnarmenn afsökunar fyrir kjaftinn á sjálfum s.ér. Ég held líka að formannsefni B- listans ætti að leita að upptök- um rógburðar, sem hann segir vera í gangi um sig og sitt fram- bob, í eigin röbum og ég fullvissa hann um ab ef hann gerir þab, mun hann finna mabkinn í eigin mysu, feitan og pattaralegan og glottandi út í bæði. Það er alrangt aö halda því fram að ekki sé hægt að hafa nein áhrif í Dagsbrún, raunar hreint bull. Ég hef átt mikil og gób samskipti við stjórnina og skiifstofuna og alltaf fengib þá aðstoð sem ég bab um, bæbi sem trúnabarmabur og almennur fé- lagsmabur. Guðlaugur Ásgeir Kristþórssm, starfsmaður Pósts og síma, förfa, Reykjavði . , ,

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.