Tíminn - 03.02.1996, Blaðsíða 18

Tíminn - 03.02.1996, Blaðsíða 18
18 Laugardagur 3. febrúar 1996 Jófríbur Stefánsdóttir Jófríður Stefánsdóttir fœddist 17. september 1900 á Galtará í Gufu- dalssveit, A.^Barð. Hún léstá heim- ili sínu, Stafni, Reykjadal, S.- Þing., þann 24. janúar s.l. Jófríður var dóttir hjónanna Mar- íu Jóhannsdóttur og Stefáns Gísla- sonar í Gufudalssveit. Hún átti 6 systkini og er hún sú síðasta úr hópnum til að kveðja. Jófríður giftist Helga Sigurgeirs- syni (f. 13. sept. 1904) þann 24. apríl 1927. Hann er látinn. Dcetur þeirra hjóna eru 5. Elst er María Kristín, f. 14. maí 1928, maki Hall- ur Jósefsson; þá Ólöf, f. 3. mars 1930, maki Kristján Jósefsson, hann er látinn; Ingibjörg, f. 26. júní 1932, maki Guðlaugur Valdimars- son, hann er látinn; Ásgerður, f. 13. apríl 1936, maki Jón Hannesson; Guðrún, f. 3. febrúar 1944, maki Gunnar Jakobsson. Útför Jófríðar fer fram frá Einars- staðakirkju í dag, laugardaginn 3. febrúar, kl. 14.00. Elskuleg vinkona mín er látin, rúmlega 95 ára ab aldri, andlega t MINNING hress fram á síöustu stundu, en líkaminn farinn að gefa sig. Hefur hún að mestu verið rúmföst hin síðari ár, en lengst af getað verið heima í Stafni. Þar hefur hún not- ið umsjár dóttur sinnar Ólafar og hennar fólks. Hinar dæturnar voru lengra undan, en fóru marga ferðina heim til að létta undir. En einstakt var hversu vel Ólöf sinnti um foreldra sína fram á síð- ustu stundu. Allt gerði hún fyrir þau, sem í hennar valdi stóð, með sinni elskusemi. Ekki er ég að rýra hlut annarra ættmenna Fríðu, er ég skrifa þessar línur. En ég veit aðþeir eru mér sammála í þessu. Eg varb þeirrar gæfu aðnjótandi að kynnast Fríðu og Helga ung ab árum og naut ég gestrisni þeirra og góbvildar frá því að ég fyrst kom í Þingeyjarsýslu haustið 1948 og settist á skólabekk á Laugum ásamt Ingu dóttur þeirra og Hullu frænku okkar frá Völl- + /V IM D L J\ T Arndís Árnadóttir frá Garði, Grindavík, Laufásvegi 18, lést í Borgarspítalanum 20. janúar sl. Útförin hefur farib fram í kyrrþey ab ósk hinnar látnu. Ásta M. Markúsdóttir, Aflagranda 40, lést á Hvítabandinu þribjudaginn 20. jan. sl. Bernharð Tryggvi Jósepsson, dvalarheimilinu Skjaldarvík, ábur á Bjarkarstíg 5, Akureyri, lést í Fjórbungssjúkrahúsinu á Akureyri þann 18. janúar. Jarbarförin hef- ur farib fram í kyrrþey ab ósk hins látna. Bjarni Andrésson skipstjóri lést í Landakotsspítala 1. febrúar. Bryndís Einarsdóttir, Þykkvabæ 16, Reykjavík, lést í Landspítalanum laugardaginn 27. janúar. Einar Stefánsson frá Bj-ólu andabist á dvalarheimilinu Lundi 26. janúar. Evert Þorkelsson, Bárustíg 10, Saubárkróki, lést í Landspítalanum 27. janúar sl. Jarb- arförin fer fram frá Saubárkrókskirkju laugardaginn 3. febrúar kl. 14.00. Eyjólfur Elíasson frá Reybarfirbi lést á Hrafnistu í Reykjavík 31. janúar. Gísli Hannesson, Bobahlein 11, Garbabæ, lést á heimili sínu 28. janúar. Gubmundur B. Jónssoh, Sólbergi, Bolungarvík, lést á heilsustofnun NLFÍ í Hveragerbi þann 28. janúar sl. Gubrún Sigurbardóttir frá Bóndastöbum, Seybisfirbi, síbast Smáratúni 13, Selfossi, lést í Sjúkrahúsi Suburlands ab morgni 29. janúar. Gunnar R. Pálsson lést á hjúkrunarheimili í Palm Beach, Flórída, þann 30. janúar sl. Helga Pálsdóttir, Stórholti 30, Reykjavík, lést í Landspítalanum abfaranótt 27. janú- ar. Helga Sigurbjörnsdóttir lést á dvalarheimilinu Seljahlíb föstudaginn 26. janúar. Ingimundur Jónsson, Faxabraut 4,-Keflavík, andabist í Sjúkrahúsi Suburnesja, Keflavík, þribjudaginn 30. janúar. Jarðarförin fer fram frá Ytri-Njarbvíkur- kirkju laugardaginn 3. febrúar kl. 14. Jóhann Kriiger, Skúlagötu 40, Reykjavík, lést í Sjúkrahúsi Reykjavíkur 31. janúar. Magnea Ingibjörg Magnúsdóttir er látin. Systir Maria Monika CSJ andabist í St. Jósefsspítala, Hafnarfirbi þann 29. janúar sl. Jarbarför- in fer fram frá Kristskirkju, Landakoti, mibvikudaginn 7. febrúar kl. 13.30. Olafur Geir Sigurjónsson frá Geirlandi, Þykkvabæ 7, lést á heimili sínu 27. janúar sl. Ragnhildur Aronsdóttir, Nebstaleiti 1, Reykjavík, lést á gjörgæsludeild Borgarspítalans 27. janúar. Útför hennar fer fram frá Bústabakirkju þribjudaginn 6. febrúarkl. 13.30. Sesselja Gublaug Helgadóttir frá Grímsey, Jabarsbraut 11, Akranesi, lést í Sjúkrahúsi Akraness 17. janúar sl. Jarbarförin hefur farib fram ab ósk hinnar látnu. Steinunn Hermannsdóttir, Asparfelli 4, Reykjavík, lést á heimili sínu sunnudaginn 21. janúar sl. Útförin hefur farib fram í kyrrþey ab ósk hinnar látnu. um. Eftir þab var Stafnsheimilib mér sem annað heimili og þessi elskulegu hjón mér sem aðrir for- eldrar. Ennþá er ég að koma heim, þegar ég kem í Stafn. Foreldrar mínir og Stafnshjón- in voru mjög nánir vinir. Þeir bræður gengu í Hólaskóla og kynntust konum sínum þar. Faðir minn lenti vestur á land, en Vest- firðingurinn Jófríður norður í Stafn. í bréfi, sem Helgi skrifar Tómasi bróbur sínum vestur að Miðhús- um, biður.hann hann að athuga fyrir sig um jarðnæði þar vestra; því ab hann sé hræddur um ab Fríbu sinni muni leibast frammi á heibinni. En það fór þó svo að vestra var jarðnæði ekki á lausu. Helgi kom svo til að sækja unnustuna. i Flat- ey á Breiðafirði voru þau gefin saman þann 24. apríl 1927. Fluttu þá strax norður og bjuggu óslitið í Stafni upp frá því. Óg ég held að unga stúlkan að vestan hafi unab hag sínum vel á heiðinni, þótt hugurinn flygi stundum í vestur- átt á bernsku- og æskuslóbir. Fríba var ákaflega vel gerb kona. Var jafnræbi meb þeim hjónum og bera dæturnar það með sér að hafa átt góða foreldra, sem létu sér annt um þær og þeirra hag. Afkomendurnir eru orðnir 58 og er mestur hluti þeirra norðan heiða. Svo ótal margt kemur í hugann, þegar vinir eru kvaddir. Hér stendur upp úr minningin um mæta konu, sem vann heimili sínu og fjölskyldu öllum stund- um, en átti líka tíma aflögu fyrir gesti og gangandi. Fríða fylgdist með hag afkom- enda sinna fram á síðustu daga, og vissi hversu margir þeir voru orðnir, enda ættingjarnir viljugir að láta heyra frá sér. Frá Ebbu systur minni ber ég sérstakar kveðjur, en Fríða var henni einkar kær. Systkini mín og við Máni sendum dætrum og öðrum abstandendum okkar innilegustu samúbarkvebjur. Ég kveð þig, Fríða mín, með þessum ljóðlínum og þakka þér fyrir það sem þú varst mér. Svo djúp erþögnin við þína soeng, að þar heyrast englar tala, og einn þeirra blakar bleikum vœng, svo brjóstið þitt fái svala. Nú strýkur hann barm þinn blítt og hljótt, svo blaktir síðasti ioginn. Ensvo kemur dagur og sumamótt og svanur á bláan voginn. .. (Davíö Stefánsson frá Fagraskógi) Megi minning um góða konu lifa með afkomendum hennár og vinum. Kristín Ingibjórg Tómasdóttir Sigríöur Sigríður Halldórsdóttir foeddist á Kollsá í Hrútafirði 4. ágúst 1905. Hún lést á Sjúkrahúsinu á Hvammstanga 23. janúar síðast- liðinn. Foreldrar hennar voru Halldór Jónsson, hreppstjóri, odd- viti og bóndi á Kjörseyri, d. 1948, og kona hans Jófríður Gróa Brandsdóttir, d. 1915. Sigríður átti þrjú systkini, sem óll eru látin. Þau voru Georg Jón, Pétur og Rannveig. Eftir dauða konu sinnar fluttist Halldór að Kjörseyri og bjó þar allt til dauðadags. Sigríður hefur búið á Kjörseyri frá árinu 1916, er hún fluttist þangað ásamt föður sínum og systkinum. Eftir dauða móður hennar tók föð- ursystir hennar við búsforráðum og gegndi þeim til œviloka. Sigríð- urgekk íkvennaskóla á Staðarfelli í Dólum, en hélt búskap á Kjórs- eyrí ásamtPétrí bróðursínum eftir dauða föðurþeirra til ársins 1968. Þá brá hún búi, en bjó þó áfram á jörð sinni. Hún var virkur félagi í Kvenfélaginu Iðunni. Síðustu árín dvaldi hún á Elli- og hjúkrunar- heimilinu á Hvammstanga. Hún var ógift og barnlaus. Útför Sigríðar fer fram frá Prestsbakkakirkju í dag og hefst athöfnin kl. 14.00. Sigga á Kjörseyri, eða Sigga „úti í Húsi" eins og við kölluð- um hana alltaf, á stóran sess í æskuminningum okkar. Sem börn og unglingar var hún hluti t MINNING af okkar daglega lífi. Við vorum heimagangar- úti í húsi hjá henni og systrunum Jónu og Höllu, sem þar bjuggu með henni en eru látnar fyrir nokkru. Við fórum bara út í hús þegar okkur sýndist, eitt, fleiri eða bara öll. Alltaf var okkur vel tekið og ávallt var tími til að sinna okkur. Okkur voru sagðar sögur, kennt að spila, prjóna eða hekla. Alltaf var Sigga bööin og búin að líta eftir okkur, er pabbi og mamma brugðu sér af bæ. Ekki hefur það nú alltaf verib auð- velt, ónei, því pottormarnir voru hver öðrum uppátækja- samari. En hún tók því með sinni stökustu ró og alltaf var sama viðkvæðið, þegar pabbi og mamma komu heim: „Þau voru svo góð." Kartöflugarburinn niðri á Tanga var eitt af því sem henni var afar hugleikiö og var það fastur liöur hjá okkur systkin- unum, þegar við höfðum aldur til, að fara og taka upp kartöflur og rófur með henni. Öll vinnu- brögð við það voru bundin föst- um skorðum og nauðsynlegt að fylgja þeim til hins ýtrasta. Allt- af fengum vib kakóið góða, þeg- MENNTAMALARAÐUNEYTIÐ Styrkir til háskóla- náms í Kína náms- áriö 1996-97 Stjórnvöld Alþýðulýðveldisins Kína bjóða fram tvo styrki handa íslendingum til háskólanáms í Kína Umsóknir um styrkina, ásamt staðfestum afritum prófskírteina og meðmælum, skulu sendar mennta- málaráðuneytinu, Sölvhólsgötu 4, 150 Reykjavík, fyrir 3. mars nk. á sérstökum umsóknareyðublöðum sem þar fást. Menntamálaráðuneytið, 2. febrúarl 996. ar dagsverki lauk,. og fulla fötu af uppskerunni til að taka með okkur heim. Niðri á Tanga hfúði Sigga líka vel að æöarkollunum, sem þar verptu, og má segja að eftir að hún hætti þar dúntekju þá hafi æöarvarp þar minnkað ár frá ári. Sigga var ansi seig og dugleg. Hún vann í sláturhúsinu á hverju hausti, langt fram eftir aldri, og rogaðist þar með þung- ar fötur án þess að kvarta eða kveina. Á hverjum degi kom hún labbandi yfir hólinn til okkar, annaðhvort að sækja póstinn sinn eða mjólkina ellegar bara að líta inn. I lengri tíma fór hún árléga til Reykjavíkur yfir hávet- urinn og kom aftur þegar vor- aði. Fannst okkur þá tómlegt þegar hún fór og langt þangað til yið sæjum hana aftur. Ó, já, þær voru æði margar stundirnar sem við áttum með henni, og nú þegar við erum flest orðin fullorðin er okkur það vel ljóst að líf Siggu var eng- inn dans á rósum. En hennar hugsanir, langanir og drauma þekkjum við ekki, hún bar ekki tilfinningar sínar á torg. Elsku Sigga, við þökkum þann tíma og þær skemmtilegu stundir er við áttum með þér. Megi góður Guð geyma þig, minningarnar geymast í huga okkar. Ó, dauði, taktu vel þeim v'mi mínum, sem vitjað hefur þreyttur á þinn fund. Oft bar hann þrá til þín í liuga sínum ogþú gafst honum traust á bana- stund. Nú leggur hann það allt, sem var hans auður, sitt œviból, sitt hjarta að fótum þér. Er slíkt ei nóg? Sá einn er ekki snauður, sem einskis hér á jórðu væntir sér. Ei spyr ég neins, hver urðu ykkar kynni, er 'ónd hans, dauði, viðjar sínar braut, ogþú veist einn, hvað sál hans hinsta sinni þann sigur dým verði gjalda hlaut. En bregstuþá eiþeim, ergöngumóður ogþjáðri sál til fundar viðþig býst. 0, dauði, vertu vini mínum góður og vek hann ekki framar en þér líst. (Tómas Guömundsson) Systkinin Kjörseyri

x

Tíminn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Tíminn
https://timarit.is/publication/50

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.