Réttur


Réttur - 01.11.1965, Blaðsíða 101

Réttur - 01.11.1965, Blaðsíða 101
RETTUR 309 fjær og ég fann að heilagleiki hans yfirskyggði mig ekki lengur. Eg vissi þó af honum, svona álengdar, og við vorum sáttir, þrátt fyrir allt. Einhvern veginn fannst mér sem hann væri ekki út af eins heilagur og ég hafði haldið hann vera. Mér fannst sem við báðir myndum hafa gott af því að fjarlægjast hvor annan um sinn. Eg minntist þess, er ég hafði lesið í Hávamálum: Ljúfur verður leiður ef lengi situr annars fletjum á. Jafnvel þá, þetta eftirminnilega kvöld, skildist mér, að guð vissi livað hann var að fara, þegar hann daufheyrðist við því kalli mínu að gera mig að lærðum manni, heilögum, þjónandi í hans víngarði. Þegar ég hafði gert mér þetta Ijóst, fannst mér sem þungu fargi væri af mér létt. Ég var orð.inn nýr maður. Sennilega ekki betri maður, ef til vill eitthvað verri, en nýr maður engu að síður. Mér fannst ég vera léttur á mér eins og nýrúinn gemlingur á vordegi, sem hleypur frjáls og fagnandi í átt til afréttarins. Ég fann, að það var lífið sjálft, hið jarðneska lif, með öllum sínum vonum, vonbrigðum, vinnu og annríki, sem var að kalla á mig, kalla á mig burt frá guði, burt frá bænagerðum og tilbeiðslu, burt frá heilagleikanum. En ég vissi, að glíman við hákarlinn var hafin, en ég kveið ekki lengur fyrir þeirri glímu. Ég fann, að ég myndi finna gleði mína í önn og striti hins daglega lífs og í þeirri baráttu, sem því fylgdi. Margt hefur gerzt, margt hefur breytzt og margir sviplibyljir hafa farið um sál mína þá rúma fjóra áratugi, sem liðnir eru síðan þetta gerðist. Þó er eitt, sem enn stendur óbreytt: Varanlegasta gleði lífs míns öll þessi ár hefur verið glíman við hákarlinn, þ. e. hin líkamlega vinna, já jafnvel þótt hún á stundum liafi reynzt mér erf.ið og gengið nærri þreki mínu. I>ví er það að enn í dag get ég leikið við þá hugsun að þegar a'vin er öll, muni ég geta sýnt vinnulúnar hendur og sigggróna lófa inér til réttlætingar, þegar ég stíg fyrir dómara allra tima.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128

x

Réttur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Réttur
https://timarit.is/publication/319

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.