Alþýðublaðið - 24.10.1922, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 24.10.1922, Blaðsíða 4
AI/ÞÝ ÐUBLAÐIÐ p Ef þið viljið fá ódýr- | an skófatnað, I þa komið | I . í dag. | Sveinbjörn Arnason I f| - . Laugaveg 2 fe Dahskar kartöflur nndir yetnrinn. Beztu danskar kartöflur til sölu ódýrt. »5onnr Alþýðnnnarcc fcemnr bráðnm. 2 bækuF, taálfinnbundnar, töpuðust á Lindargötuuni á föstu dsgien Skilir.t á afgr. blaðsiaf. V. X. |. Jfáæsókn". Fuodur nætta miðvikudag 25 þ rxi. á venjulegum st»ð og tfma Koinir verða íulitrúar til S m b*ndsþings, og eru konur þvf tér staklega b.-ðnar að fjö'menna — Nefndarskýrslur og ým* fleiri mál til ururæðu. Stjórnin. Hrog Lysi Kolasundi. Auglýsing fyrir sjófarendur um tmadurdlwflaliættvi.. Sýjlumaður Eyjaíjarðarsýslu befir tilkynt, sð tundurdufl hsfi sést f gær á reki mllli Grfmseyjar og Flateyjar. og eru þ<A sjófarendnr varaðir við hættunai. Hið umgetna tuadurdufl rak austur á vlð. Reykjavfk, 22. október 1922. Vítatnábstjóiicn. Th. Krabbe. Lesíðl k Bókhlöðustíg 7 er frökkum vent, gerðir sem nýir. Eir.nig saumuð íöf, gert v!ð og premð. — Hvergi ódýrara, Ritstjóri og ábyrgðarmaður. Hallbjörn Hálldórsso*.' Frentsmiðjan Gutenberg. Edgar Rict Burroughs: Tarzan snýr aftnr. „SápristH" Sú míindi þó vekja athygli i Pétursborg" Og það mundi hann lika gera með hjálp arfs hennar. Þegar Thuran haíði hugsað um miljónimar Um stund, h&fði hann alt í einu brýnt erindi til Höfðaborgar. Ungfrú Strong hafði sagt honum, að hún og móðir hennar ætluðu að heimsækja bróður hinnar siðarnefndu þar á staðnum — þær vissu ekki hve lengi þær stönz- uðu, en það yrði líklega nokkrir mánuðir. Hún varð glöð, er hún heyrði, að Thuran dvaldi þar líka. „Eg vona, að við getum haldið kunhingsskap okkar áfram", sagði hún. „Þér verðið að heimsækja okkur taömmu strax og við erum seztar að". Thuran var himinhfandi og iét ekki standa á sér <að láta það í Ijósi. Frú Strong var ekki alveg eins hrifin af honum og dóttir hennar. „Eg veit ekki hvers vegna eg vantreysti honum", sagði hún einhverju sinni við Hazel, er þær töluðu um hann. „Hann virðist í alla staði heiðursmaður, en það er stundura eitthvað i augum hans — glampi, sem eg botna ekki í, en mér fellur ekki í geð". . Stúlkan hló. „Þú ert skrítin, kæra mamma", sagði fiún. „Eg býst við því, en heldur viidi eg samt að vesl-' ings Caldwell væri kominn i stað hans". „Það vildi eg ltka'", svaraði dottir hennar. Thuran var stöðugur gestur á heimili frænda Hazelar 1 Höfðaborg. Hann var alisstaðar nálægur og ætíð reiðu- hvSwa. til þess að gera Hazel til geðs, svo hann varð henni meira og meirá handgenginn. Ef hún, móðir 'liennar "og frændi þurftu á fylgd að halda — yar Thuran alt af.viðbúinn; Frænda hennar og fjöiskyldu kans var farið að falia vel við þennan kurteisa og *) BiÓtsyrði. ; ^ viljuga mann; Thuran var orðinn nauðsynlegur. Loks- ins fanst honum tfminn kominn, og bar fram bónorð sitt. Ungfru Strong var hissa og ráðalaus. Hún vissi ekki hverju hán skyldi svara. „Mér hefir aldrei dottið f hug, að þér hugsuðuð þannig til mín", sagði hún. .,Eg hefi alt af litið á yður sem góðan vin. Eg get ekki svarað yður núna. Gleimið þvf, að þér hafið beðið mín. Við skulum halda áfram vináttu okkar — þá get eg litið á yður frá öðrn sjón- armiði um tíma. Þá getur skeð að eg komist að annari niðurstöðu. En mér hefir aldrei dottið f hug, að eg elskaði yður". Thuran var fullkomlega ánægður með þessa niður- stöðu. Hann ásakaði sjálfan sig fyrir bráðræðið, en hann hafði elskað hana svo lengi og svo augljóslega, að haon hélt, að sérhver maður vissi, það. „Eg hefi elskað 'yður, Hazel", sagði hann, „frá þvl eg sá yður í fyrsta sinn. Eg skal fúslega blða, því eg er vfs um, að eins hrein ást og sterk og ást mfn á yður, verður endurgoldin. Mér er að eins forvitni á að vita hvort þér elskið annan mann. Viljið þér segja mér það?" „Eg hefi aldrei á æfi minni elskað", svaraði hún, og hann var ánægður. Á leiðinni heim um kyöldið keypti hann skemtisnekkju og bygði sumarbústað suð- ur við Svartahaf fyrir miljón dollara — i huganum. Daginn eftir varð Hazel fyrir hinni mestu gleði — hún beinlfnis rakst á Jane Porter, er hún kom út.úr skartgripabúð. „Hvað þá, Jane Porter!" hrópaði hún. „Dettur þú ofan úr skýjunumr Eg trúi ekki eigin augum mínum". „Sama segi eg", hrópaði Jane, engu minna hissa. „Og eg hefi hvað eftir annað dregið upp myndir af þér í huganum ;á fegurstu stöðum 1 Baltimore!" Hún faðmaði vinstúlku sína að sér einu sinni enn og kysti hana hvað eí'tir annað.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.