Morgunblaðið - 25.03.2007, Blaðsíða 65

Morgunblaðið - 25.03.2007, Blaðsíða 65
MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 25. MARS 2007 65 CID14CID12CID3CID1CID10CID1CID10CID11CID12CID9CID3CID1 CID7CID5CID10CID7CID6CID13CID4CID1CID10CID2CID1CID8CID8CID1 CID15CID23CID42CID45CID48CID41CID29CID34CID31CID25CID47 CID20 CID4CID37CID42CID42CID50CID37CID28CID30 CID20 CID13CID31CID35CID30CID27CID27CID39CID39CID47CID43CID43 CID20 CID51CID51CID51CID40CID48CID45CID26CID37CID41CID40CID30CID42 CID9CID2CID13CID8CID10CID6CID1 CID14 CID12CID7CID4CID13CID3CID3CID5CID1 CID14 CID11CID9CID1CID12CID10CID11 CID2CID19CID19CID27CID18CID23CID25 CID4CID17CID17CID4 CID26CID7CID25CID25CID16 CID28CID25CID13CID4CID22CID4CID22CID16CID19CID19CID4CID22 CID3CID11CID14CID4CID22 CID4CID19CID9CID17CID5CID25 CID8CID11CID22 CID4CID12 CID15CID21CID19CID9CID27CID18 CID1CID41CID36CID38CID41CID10CID40CID12CID17CID34CID42CID42CID37CID36 CID26CID41CID16CID35CID33CID50CID19CID35CID21CID16CID42CID45CID32CID38CID41CID30 CID8CID42CID34CID23CID30CID26CID48CID41CID9CID38CID36CID42CID42CID37CID36 CID49CID45CID26CID16CID41CID16CID41CID42CID45CID32CID38CID41CID30 CID4CID41CID31CID35CID16CID36CID36CID1CID36CID21CID41CID24CID42CID42CID37CID36 CID49CID45CID26CID16CID41CID16CID41CID46CID32CID38CID36CID48CID42CID45CID16 CID13CID50CID16CID26CID16CID41CID11CID16CID28CID36CID49CID42CID42CID37CID36 CID49CID45CID26CID16CID41CID16CID41CID46CID32CID38CID36CID48CID42CID45CID16 CID6CID48CID28CID41CID49CID36CID9CID38CID36CID42CID21CID38CID45CID45CID30CID41 CID49CID45CID26CID16CID41CID16CID41CID46CID32CID38CID36CID48CID42CID45CID16 CID5CID48CID25CID35CID48CID36CID21CID48CID41CID2CID16CID34CID21CID50CID30CID36CID42CID42CID37CID36 CID49CID45CID26CID16CID41CID16CID41CID46CID32CID38CID36CID48CID42CID45CID16 CID14CID37CID41CID42CID45CID23CID30CID36CID36CID3CID34CID31CID42CID42CID37CID36 CID49CID45CID26CID16CID41CID16CID41CID46CID32CID38CID36CID48CID42CID45CID16 CID3CID34CID34CID23CID41CID45CID7CID36CID28CID16CID42CID37CID36 CID49CID45CID26CID16CID41CID16CID41CID46CID32CID38CID36CID48CID42CID45CID16 ? Elskulegur eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi, ÞÓRHALLUR JÓNSSON skipasmiður, Víðilundi 6, Akureyri, lést mánudaginn 19. mars. Guðrún Zophoníasdóttir, Agnes Þórhallsdóttir, Gunnar Bjarnason, Anna Þórhallsdóttir, Hallgrímur G. Sigurðsson, Zophonías Magnús Þórhallsson, Hörður Sverrisson, barnabörn og langafabarn. Góður vinur og traustur er fallinn frá, vinur sem ég virti mik- ils og var ætíð gaman að hitta og ræða við. Við vorum nánast jafnaldrar. Báðir fæddir í sama mánuði og sama ár, en ekki hittumst við fyrr en árið sem við báðir náðum fimmtugsaldrinum. Það var á aðalfundi Sambands ísl. spari- sjóða sem haldinn var í Leifsbúð á Hótel Loftleiðum haustið 1976. Á fundinum voru mættir 38 fulltrúar frá 26 sparisjóðum héðan og þaðan af landinu. Þetta var fyrsti fundurinn sem ég sat f.h. Sparisjóðs Reykjavíkur og nágrennis og þekkti því fremur fáa fundarmenn. Ingólfur var þarna hins- vegar þaulkunnugur flestum, enda setið flesta ef ekki alla aðalfundi spari- sjóðasambandsins allt frá stofnfundi þess í Borgarnesi hinn 3.?4. september 1966. Alla tíð hafði hann látið sig miklu varða vöxt og viðgang sparisjóðanna og verið virkur þátttakandi í samstarfi sparisjóða bæði í stjórn sambandsins og öðrum samtökum þeirra og fyrir- tækjum. Á aðalfundinum í Leifsbúð vorum við báðir kosnir í stjórn SÍSP og sátum saman í þeirri stjórn um árabil og/eða í öðrum stjórnum eða nefndum tengd- um sparisjóðunum og fyrirtækjum þeirra allt til þess að aldur okkar skóp okkur þau örlög að láta af störfum sök- um aldurs. Samstarf okkar varð því býsna langt en það sem skiptir mestu var að það var alltaf gott og bar þar aldrei skugga á. Kæmi upp einhver ágreiningur milli okkar fulltrúa hinna ýmsu sparisjóða var Ingólfur alltaf á næsta leiti til að bera klæði á vopnin, enda tillögugóður og snjall að greina hismið frá kjarn- anum. Ingólfur var einstaklega þægilegur og góðgjarn maður og bjó yfir þeim bráðskemmtilega hæfileika, sem of fáum er gefinn, að geta fundið kími- legu hliðina á þeim málum sem við vor- um að kljást við hverju sinni og stund- um af nokkrum hita. Bjargaði hann þannig iðulega mönnum frá leiðinleg- um þrætum með því að skjóta inn meinfyndnum athugasemdum sem oftar en ekki hittu svo vel í mark að hin alvöruþrungnustu mál leystust án frekari umræðu. Aðalfundum Sambands ísl. spari- sjóða lauk yfirleitt, a.m.k. hér áður fyrr, með einskonar kvöldvökum, þar sem fundarmenn og makar snæddu saman kvöldverð. Afar sjaldan voru fengnir aðkeyptir skemmtikraftar en skemmtilegum ræðumönnum var stöku sinnum boðið á þessi vökukvöld. Veislustjóri var skikkaður úr hópi fundarmanna og síðan skemmtu menn sér með ræðuhöldum, söng og dansi í lokin. Allar ræður urðu að vera skemmtilegar og kom þá Ingólfur heldur betur við sögu. Mjög oft var hann skikkaður veislustjóri og fór þá eins og í ræðumennskunni svo mjög á kostum að hlátursrokur kvöldvöku- gesta ætluðu stundum engan enda að taka. En nú er Ingólfur horfinn okkur og til hans leitum við ekki oftar um góð ráð eða skemmtilega umræðu. Við hjónin heimsóttum þau Ingólf og Önnu Guðmundsdóttur, konu hans, nokkr- um sinnum á fallega heimilið þeirra á Hvammstanga og áttum þar unaðsleg- ar stundir sem geymast í minningum okkar með þakklæti og hlýju. Við vottum Önnu og ástvinum þeirra Ingólfs dýpstu samúð um leið og við þökkum forsjóninni það lán að hafa fengið að kynnast þeim. Baldvin Tryggvason og Halldóra J. Rafnar. ? Ingólfur Albert Guðnason fædd- ist í Vatnadal við Súgandafjörð 27. febrúar 1926. Hann lést á Landspít- alanum 14. mars síðastliðinn og var útför hans gerð frá Laugarneskirkju 22. mars. Vinir mínir fara fjöld ? kvað Bólu-Hjálmar. Þessi ljóðlína kom mér í hug þegar ég frétti andlát Ingólfs Guðnasonar. Vissi ég þó að um skamman tíma hafði hann glímt við harðan vágest. Hann var sannur sjálf- um sér til enda, og barðist af sjálfsdáðum við sjúkdóm sinn, og var á sjúkrahúsi aðeins örfáa daga fyrir andlát sitt. Ingólfur mátti eflaust sem ungur maður berjast fyrir því sem hann varð. Tíu ára fór hann frá fjölskyldu sinni við Súgandafjörð í fóstur að Ytri-Kárastöðum á Vatnsnesi og naut þar góðs uppeldis. Lauk hann skóla- göngu með prófi úr Samvinnuskólan- um í Bifröst. Kynni okkar hófust, þeg- ar ég tók við starfi hjá Verslun Sigurðar Pálmasonar hf. árið 1965, ungur og reynslulítill. Myndaðist þá vinskapur, sem varð traustur til enda. Ingólfur var mér ráðhollur og leið- beiningar hans reyndust mér ávallt traustar. Fyrir utan samskiptin um við- skiptamál áttum við víða samleið. Ingólfur var maður athafna, traustur og framsýnn. Ásamt fleiri félögum stóðum við árið 1972 að stofnun rækjuverksmiðjunnar Meleyrar hf., sem varð mikið heillaspor fyrir sam- félag okkar. Einnig var Ingólfur virk- ur í kirkjustarfi á Hvammstanga, var í sóknarnefnd og sungum við saman í kirkjukórnum, hann var stofnfélagi í Dísinni sf., veiðifélagi minn um árabil í Tjarnará á Vatnsnesi og eitt ár í Veiðivötnum í Rangárþingi, þar sem hann kynnti mér nýjan heim hálendis Íslands. Leiðir okkar lágu því oft saman og samverustundir margar. Eftirminnileg voru árleg boð á heimili þeirra hjóna á nýársnótt, þar var skálað fyrir nýju ári, og rætt um öll þau tækifæri og væntingar sem nýtt ár bæri í skauti sér. Þau hjón voru sannarlega góðir gestgjafar og nutu þess að hafa vini sína hjá sér. Við leiðarlok viljum við Anne Mary þakka Ingólfi löng og góð kynni á samleið okkar. Biðjum við um Guðs blessun til Önnu og fjölskyldu hennar. Blessuð sé minning Ingólfs Guðna- sonar. Karl Sigurgeirsson. Ingólfur Guðnason taldi sig lukk- unnar pamfíl. Hann var það líka. Hann hafði jákvæða afstöðu til lífsins og naut þess. Ingólfur átti góða og samhenta fjölskyldu sem var honum mikils virði. Hann var mikils virtur fyrir sínar góðu gáfur og það hversu víðlesinn hann var og vel heima á mörgum sviðum. Ingólfur var skemmtilegur, hafði góða frásagnar- gáfu og auga fyrir því spaugilega. Fyrst og fremst var hann þó góður maður. Þess vegna þótti fólki vænt um hann. Ingólfur og Anna voru ávallt nefnd í sömu andrá, þau voru glæsileg hjón sem allir tóku eftir, samhent og samvalin. Fjölskylda mín var svo heppin að eiga Ingólf, Önnu og börn þeirra að nágrönnum, fyrst á Laugarbakka og svo á Hvammstanga. Við höfum ætíð notið vináttu þeirra og gæsku og það hefur verið okkur mikils virði. Í morgun sastu hér undir meiði sólarinnar og hlustaðir á fuglana hátt uppí geislunum minn gamli vinur en veist nú í kvöld hvernig vegirnir enda hvernig orðin nema staðar og stjörnurnar slokkna (Hannes Pétursson) Fyrir hönd móður minnar, systra og fjölskyldna okkar sendi ég ástvin- um Ingólfs samúðarkveðjur og bið honum blessunar að leiðarlokum. Ragnhildur Karlsdóttir. Ingólfur Guðnason er látinn. Með örfáum fátæklegum orðum vil ég minnast hans og þakka honum góða samferð. Ingólfur var vaskleikamaður til lík- ama og sálar enda fæddur Vestfirð- ingur, sem ólst upp að mestu á Vatns- nesi og naut þar landsþekkts kjarnmetis heimamanna. Menntun sótti hann í Héraðsskólann á Reykj- um og Samvinnuskólann og lauk prófi þaðan 1947. Ingólfur lagði á margt gjörva hönd og var jafnvígur á reiknivélar og log- suðutæki, en 1959 var hann ráðinn sem sparisjóðsstjóri til Sparisjóðs V- Húnavatnssýslu. Varð það hans ævi- starf, sem hann sinnti með miklum sóma til 1995. Auk þessa sinnti hann mörgum trúnaðarstörfum fyrir sam- félagið. Hann var hreppsstjóri Hvammstangahrepps frá ársbyrjun 1960. Hann sat í hreppsnefnd, var þingmaður Norðurlandskjördæmis vestra eitt kjörtímabil og þannig mætti lengi telja. Ég kynntist Ingólfi fyrst persónu- lega er mér hlotnaðist sá heiður að endurskoða með honum hreppsreikn- inga í nokkur ár. Þetta var fyrir tölvu- öld og bókhaldið fært að hætti oddvit- ans, sem var nokkuð frábrugðið þeim bókhaldsaðferðum, sem ég hafði lært. Þetta kom ekki að sök, Ingólfur kunni á þetta allt saman og fór létt með að kenna viðvaningnum. Endurskoðun reikninga er að mínu mati heldur dap- ur starfi, en Ingólfur hafði næmt auga fyrir því skemmtilega og spaugilega og mikið gátum við stundum glaðst yfir skemmtilega orðuðum reikningi eða öðru ámóta góðgæti. Síðar unnum við saman í spari- sjóðnum eftir að ég kom þar í stjórn. Alltaf var Ingólfur kátur og hress, en tók starfið þó mjög alvarlega og óx sparisjóðurinn og dafnaði undir hans stjórn. Innan sparisjóðafjölskyldunn- ar naut hann mikils trausts og sat í stjórn Sambands íslenskra sparisjóða og stjórn Lánastofnunar sparisjóð- anna. Það er gæfa að fá að kynnast og starfa með fólki eins og Ingólfi og fyr- ir það vil ég þakka. Einnig vil ég þakka eiginkonu Ing- ólfs, Önnu Guðmundsdóttur, fyrir góðar samverustundir á heimili þeirra hjóna. Henni, Kolbrúnu, Guðmundi og fjölskyldum þeirra votta ég samúð mína. Egill Gunnlaugsson. Vegna mistaka birtist grein um Sigríði Stefánsdóttur frá samstúdent- um hennar frá MA með greinum um Ingólf á útfarardegi þeirra. Hlutaðeigandi eru beðnir afsökun- ar á þessum mistökum. Ingólfur Albert Guðnason Amma mín var orð- in fullorðin. Hún hafði lifað góðu lífi og verið tiltölulega heppin með heilsuna. Síðan gerist það að hún dettur og brotnar, og fær upp frá því sár sem erfitt gæti reynst að gróa. Við henni blasti langur, erfiður tími endurhæfingar. Ég var heppin að fá að kynnast þessari konu, henni elsku ömmu. Hún var alltaf svo létt í skapi og með risavaxið hjarta. Jafnvel eftir að hún varð fyrir þessu óhappi heyrðist hún ekki kvarta og fólkið sem hugsaði um hana sagði mér að annarri eins konu hefðu þau ekki kynnst. Hvað sem gekk á, alltaf gaf hún þeim bros. Ég var að vinna á spítalanum daginn sem hún fór, og hafði átt við hana samtal svo skelfi- lega stuttu áður en þetta gerðist. Þá var amma enn flugskýr í kollinum og svo endalaust hlý og góð eins og alltaf. Mér datt ekki í hug að ég gæti ekki talað við hana aftur. En í okkar síðasta samtali skynjaði ég kvíða. Kvíða fyrir komandi vikum þar sem hún mátti lítið hreyfa sig, og kvíða fyrir deginum. Hlutirnir voru ekki eins og hún vildi hafa þá. Hún var félagsvera og vildi geta séð um sig sjálf. Það var hræðilega sárt að sjá ömmu fara svo snögglega, en þó fannst mér eins og þetta væri það sem hún vildi. Mínar minningar um ömmu tengjast allar gleði. Hlátur og góð- látlegt grín, það var amma. Amma átti auðvelt með að sjá spaugilegu hliðarnar á málunum og gerði þá einna helst grín að sjálfri sér og sín- um. Ég veit að frá henni fékk ég þann hæfileika að fá iðulega hlát- ursköst, jafnvel út af einhverju sem bara ég og einhver einn annar skil- ur, og geta hreinlega ekki hætt að hlæja. Eins og hún græt ég oft þeg- ar ég hlæ, og græt út af hlutum sem eru hvorki sorglegir né fyndnir, heldur fallegir. Og þannig erum við öll. Við erum tilfinningafólk, afkom- endur hennar, og ég er henni ömmu endalaust þakklát fyrir hennar ævi- starf í uppeldinu. Hennar afkom- Sigríður Steinsdóttir ? Sigríður Steins- dóttir fæddist í Bakkagerði í Borg- arfjarðarhreppi í N- Múl. 14. september 1914. Hún lést á sjúkrahúsinu á Akranesi 9. febrúar síðastliðinn. Útför Sigríðar var gerð frá Akra- neskirkju 20. febr- úar sl. endur, mínir ættingj- ar, eru einstaklega gott fólk. Auður sem ég er þakklát að eiga að. Amma hafði lifað lífinu lifandi. Þrátt fyrir að vera komin yfir nírætt var hún eins og unglingur í anda. Hún fylgdist með boltanum, var op- in fyrir tækninýjung- um og vílaði ekki fyrir sér að vaka langt fram á nótt til að horfa á Austfirðinginn Magna er hann keppti í Rock Star. Og kald- hæðnislega þá var það félagslyndið sem varð ömmu að falli, því daginn sem hún datt var hún að flýta sér í bingó! Já, nú hlærðu líklega amma! Ef við hverfum aftur að síðasta degi ömmu á þessum stað, þá finnst mér dálítið fyndið að hún setti mér verkefni, en því var hún ekki vön. Hún sagði mér nefnilega að fyrst ég væri flutt þá þyrfti ég nú að finna mér handavinnu svo mér leiddist ekki. Amma var snillingur í hönd- unum. Amma mín, ég mun líklega ekki bera hróður þinn sem handa- vinnukonu uppi, en við þessari bón þinni skal ég verða. Enda var það rétt hjá þér að mér hálfleiðist eftir að ég flutti! Ég ætla líka að vera duglegri að kalla hana dóttur mína sínu rétta nafni, því hún var jú skírð í höfuðið á ykkur formæðrum henn- ar, ekki að ástæðulausu. Elsku amma, ég kveð sterka, duglega, hjartahlýja og hláturmilda konu. Ég mun alltaf eiga minning- arnar um hana ömmu á Heiðó. Bæði af Höfða og af Heiðargerðinu þar sem við sátum í eldhúsinu og feng- um góðgæti, og það virtist enda- laust til af því. Ég mun alltaf muna kaplana sem þú kenndir mér og er nú þegar farin að kenna næstu kyn- slóð. Minningin um sápugerðina, sem var tilraun okkar Marenar til að læra fallegt handverk af þér. Fallegu munirnir í stofunni, albúm- in, og síðast en ekki síst minningin um hana ömmu sem var svo ótrú- lega dugleg, hreinskilin og hlátur- mild. Ég vona að ég fái að verða eins og þú. Ég kveð þig með sömu orðum og þú kvaddir mig. Við föðmuðumst, knúsuðum hvor aðra, og er ég gekk á brott sagðir þú við mig hljóðlega, með þessari endalausu hlýju í rödd- inni sem ég mun aldrei gleyma ? ?elskan?. Hvíl í friði amma. Sara Björk Hauksdóttir.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.