Skinfaxi

Árgangur

Skinfaxi - 01.11.1916, Blaðsíða 4

Skinfaxi - 01.11.1916, Blaðsíða 4
124 KS I N FAXI báðir knaltarins, og mótherjinn kemst í skotfæri við markið. Sama er að segja um samvinnu bakv. við framverði. — Þeg- ar framvörður hefir stöðvað sóknarmann, }iá er það verk bakvarða að taka mann- lega á móti knettinum. Eigi er það ráð- legt að bakv. leggi sig eftir rekstri — en venji sig beldur á að vera fljótir að skila knetlinum og þnð umhugsunarlaust til sinna rnanna (jaðarm ); }ió er }>að sjálf- sagt, að bakverðir kunni rekstur ekki sið- ur en aðrir leikmenn, }>ó þeir þurfi ckki eins á því að hakla. Alt getur komið fyrir í knattspyrnu, og ekki vita menn nein dæmi til að úlkoma tveggja knatt- spyrnuleika Irafi orðið eins, nema að því leiti bvað bist hefir á, að vinningar bafi orðið jafn margir. Komið getur það fyrir að bakverðir verði að rétta við leikinn á þann bólt, að reka knöttinn ó undan sér — þó nokkurn spöl en það er undan- tekning; hitt er venjan, að bakverðir eiga að koma knettinum frá sér wndireins, og vera þá stórspyrntir (sbr. stórstígur) — bika ekki við þar til það er orðið of seint, og mólherjinn hefir náð bnettinum aftur og komist í skotfæri við markið. Bak- verðirnir eru stoð og stytta varnarliðsins; eru þeir því oft valdir stórir og sterkir og þéttir á velli, en þó skulu menn athuga }>að að fleiri eru liðgengir en þeir stóru og sterku og að „margur erknárþóbann sé smár“. Styrkleiki bakvarða liggur ekki trekar í því að vera stórir ocj sterkir en litliv og röskvir. Sagl er að góður bak- vörður spyrni knettinum vanalega ekki skemra frá sér en um 30 stikur — telja Englendingar }>á bakverði liðléttinga, er gera það ekki að jafnaði. Að vera stór- s. eyttur og beinskéytlur eru afargóðir kost- ir bakvarðar, og síðast en ekki síst, að skotin séu öll af meiningu gerð. Bakverðir eru sannkallaðir stórspyrnumenn leiksins — ríður því ekki lílið á því að þeir kunni að inela fjarlægðina, og séu góðir skila- pipnn (þ. e. spyrni knettinum til samherja sinna). Fari knötturinn fram bjá mark- verðinum getur enginn leikmanna reist þar skorður við, en öðru máli eraðgegna með bakverði, því þó mólberjar komist með knöttinn fram fyrir þá, er ekki tap- aður leikurinn fyrir það, þvi sé bakvörður starfa sínum vaxinn, bregður hann íljóll við, og hindrar mótherja að skjóta á markið. Þegar bakviirður býst til varnar eða ellir mótberja lil að ná af honum knettinum, verður það alt að fara fram með lægni og lipurð — forðast olbogaskot krækjur og riskingar. Atsókn bakvarða vill oft verða ofhörð og hranaleg, svo að tvennum sögum fer af bvort hann hittir oflar knöltinn eða mótherja sinn i þeirri viðureign. Bakverð- ir skulu aldrei blaupa aftan á mótherja sína, en reyna að komast á hlið við }>á, og með lægni, lipurð og feslu ná af þeim knetlinum, og skila honum síðan umsvil’a- laust til samherja. Heima og erlendis. Bindindið. Næsta vor verður sambandsþing. Ef til vill kemur þá enn til umræðu spurn- ingin sú, hvort fella eigi úr sambandslög- unum bindindisheitið. Á siðasta sambands- þingi var töluverl rætl um það aliiði. Þá voru bannlögin nýgengin í gildi, og með nokkrum rétli var drepið á, að óviðkunn- anlegt væri að hafa í félagslögunum bind- indisheit, þar sem vinnautn varðaði við lög. En eins og nú er komin raun á, virðist fásinna uð bverfa frá bindindinu. Sökum andróðursins gegn bannlögunum er vínið víða til, og drykkjuskapur all- mikill í sumum sjóþorpum. Baráttan gegn víninu verður að halda áfram, uns yíi lýkur, þótt þess verði langt að bíða, at fullur sigur vinnist. En næstu árin verða ^eunilega allra hættulegust bindindismálinu,

x

Skinfaxi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skinfaxi
https://timarit.is/publication/334

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.