Skinfaxi

Árgangur

Skinfaxi - 01.08.1924, Blaðsíða 2

Skinfaxi - 01.08.1924, Blaðsíða 2
58 S KIN F A XI eg kcm að efni, sem er of viðtækt til þess, að geta hreyft því í stuttri tölu, en eg finn Iíka, að þar er helgidómur, sem aldrei á að snerta öðruvísi en með lotn- ingu. Norrænar bókmentir eru ómót- mælanlegt lífsnæringarefni andlegu lífi beggja þjóðanna, íslendinga og Norð- manna, og flestir eru það, sem bergja á lifslindum þess Mímisbrunns. ]?ó ekki sé tækifæri að tala um þann arf, verð eg hér að nefna annan, og það er ungmennafél.-hreyfingin. Hún er komin hingað frá Noregi. Ungmennasamband Islands, sem nú er 18 ára unglingur, má líka líta aust- ur yfir hafið til móður sinnar. Eg vona að hann sýni Norðmönnunum að hann sé mannvænlegur unglingur, er sæki djarft upp og fram á leið, og beri á sér aðals-svip fornnorrænnar og islenskr- ar menningar. — Tímarnir verða að leiða það í ljós, hve mikið vér cigum hér Norðmönnum að þakka. priðja gleðiefni mitt er það, áð svo skyldi vilja til, að þessi fyrsti samfund- ur norskra og islenskra ungmennafé- laga varð 17. júní, á afmælisdegi Jóns Sigurðssonar, þess manns, er þjóðinni hafði verið „s ó m i, s v e r ð og s k j ö 1 d u r." — Eg vona, að það spái einhverju góðu. — pegar eg í morgun sá norska og ís- lenska fánann blakta saman, mintu lit- irnir og gerðin mig á skyldleika þjóð- anna. — Litirnir eru þeir sömu og gerð- in hin sama, en litunum er ekki eins raðað. — pað munu vera sömu litir og gerðir í báðum þjóðernunum, en öðru- vísi raðað, vegna mismunandi staðhátta og lífskjara þjóðanna, sem ef til vill kemur skýrast i ljós í málinu og ýms- um verksháttum, sem breytst hafa frá því báðar þjóðirnar töluðu sömu tungu og höfðu sömu siði. — Rauði krossinn í flaggi voru, — tákn kærleikans, — bryddur hvítum röndum, sem tákna sakleysið, á bláum grunni bróðernisins skal æ verða heilagt tákn ræktar og við- gangs þess besta, sem til er í íslensku þjóðemi. Eg er sannfærður um þýðingu og giidi samfunda ísl. og norskra ungm,- féiaga, til heilla fyriv báðar þjóðirnar, þótt eg viti að við, sem erum yngri, höf- um margfalt meira að læra. Enda eg svo orð mín með þeirri ósk, að heimsókhiri megi verða gestunum norsku gleðirík og ógleymanleg, — að þrátt fyrir vorkuídá hið ytra, finni þeir voryl andans hið innra hjá „Vormönn- um íslands". og að heimsókn þeirra megi verða upphaf til mikillar og heilla- ríkrar samvinnu méð norskum og ís- lenskum ungmennafclögum. Undir þá ósk vil eg sérstaklega biðja fulltrúa Sambandsþingsins að taka með því að standa upp, — um leið og þingið heils- ar gestunum. — Og jafnframt óska eg að siðustu, að samvinna frændþjóð- anna, Norðmanna og íslendinga, verði sem mest og blessunarríkust á kom- andi tíma. — Undir þá ósk bið eg alla að taka, með þvi að standa upp. Bj. Guðmundsson. Allsherjarmót I. S. I. 1924. pað hófst hér a tþróltavellinum i Rvík, forsetadaginn, 17. júni, og endaði 22. s. m. Keppendur voru 94 á leik- skránni, frá álta félögum; en auk þeirra voru fimleikamenn, boðhlaupamenn og reipdráttsmenn. Mótið var sett af for- seta I. S. I. en síðan hófst fimleikakepni á milli Glímufélagsins Ármann og íþróttafélags Reykjavíkur. Var 8 manna sveit frá hvoru félagi. Úrslit þessai'ar fimleikakepni urðu þau, að í. R. vann með 230 stigum; Ármann fékk 142% stig. Hlaut í. R. því fimleikabikar þann

x

Skinfaxi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skinfaxi
https://timarit.is/publication/334

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.