Skinfaxi

Árgangur

Skinfaxi - 01.08.1924, Blaðsíða 7

Skinfaxi - 01.08.1924, Blaðsíða 7
SKINFAXI 63 og starf sþol, seni enginn góður dreng- ur telur eftir að láta í té, sjálfum sér, samtið sinni og framtíðinni til ómetan- legs gagns. J'egar svo þjóðarþroskinn er kominn á það stig, að hver og einn er þess al- búinn að leggja skerf sinna möguleika í sölurnar fyrir almenn velferðarmál, þá getum við vænst þess að ræktun auk- ist í stórum stil. Ungdómurinn sjálfur fær þroska til þess að fara með fræðslumál sín og gerir það á heilbrigðum grundvelli, sem hvervetna kemur fram i þessari mynd, að uppala æskuna þannig, að hún og hennar þekking verði eitt, sem kemur fram í göfugu starfi, sem beint er í þá átt, að vinna íslandi gagn, sem er af- leiðing þess, að þekkingin — uppeldið — tengir einstaklinginn blóðböndum við ættjörðina. En það er ættjarðarást, sem kemur rækt í land og þjóð. Ungmennafélagshreyfingin hefir þeg- ar liafíð það starf, sem hugsjónir mín- ar, í þessu greinarkorni, liggja til, og þau nota til þess ýmsar leiðir. Leiðir, sem allar eiga það sameiginlegt, að efla þroska, samstarf og dug æskunnar. En það miðar til öflugrar ættjarðarræktar. Að þessu athuguðu vænti eg, að mönnum geti skilist, bver nauðsyn það cr, að hver einasti maður leggi ung- mennafélögunum liðsyrði. Styðji að cfling þeirra og gæfu. J>eirra, sem það gera, mun vcrða minst i framtíðinni sem manna, er beri ræktarhug til lands sins og þjóðar. Ingim. Tr. Magnússon. Hvaða framtíð á þetta land? Lífsmöguleikar. Um nokkurt árabil hafa augu hérlendra manna verið að opnast fyrir því, að ísland er auðugt land, en jafnframt kemur það í ljós, að fé og þekkingu vantar til þess að hægt sé að hagnýta ibúum landsins auðinn. pó hefir nokkuð orðið ágengt síðustu áratugina, einkum í því, að ná úr haf- djúpinu nokkru af þeim feikna auði, sem það geymir. Best verður okkur ljóst, hve mikið auðmagn hafsins er, þegar við athug- mn, hve mikill floti útlendra gufuskipa sækir veiði hingað upp að ströndum landsins. Sá floti ersvostórogkostarsvo mikið fé, að við getum vcrið vissir um, að hann er ekki búinn út og sendur þangað, sem f járvon er litil. J?að er því engum vafa bundið, að mikill auður er fólginn í hafinu kringum ísland. t þvi sambandi má minna á hvalveiðar Norð- manna áður, og síldveiðar ^þeirra nú, og svo í'iskiveiðar Breta hér við land. Landbúnaður verður hér altaf frem- ur tekjurýr atvinnuvegur, og þó að menn læri að tryggja bústofn sinn fyr- ir fóðurskorti, þá er ekki við þvi að bú- ast, að peningatekjur þaðan verði meiri en svo, að svari til þess, er árlega þarf til viðhalds og örlítilla umbóta. Með þeim byrðum sem nú hvíla á, þarf lang- an aldur til þess að safna þar nægu veltufé, en fjársöfnun er ein undirstaða þess, sem nú er kallað menningarlif. J?ar sem fé er fyrir hendi, er hægt að láta framkvæma alt hugsanlegt. Byggja skóla, vegi, brýr, verksmiðjur, járn- brautir, skip o. fl. Án auðsöfnunar get- ur engin þjó'ð lifað blómlegu menning- arlífi. Tvent er aðalundirstaða auðsins, það cr fyrst og frcmst framleiðslan sjálf, og svo breyting hennar í nytsamar vörur og — nothæfa hluti. Breyting fram- leiðslunnar er kölluð iðnaður. Til iðn- aðar þarf afl, og hagnaður af iðnrekstri verður því meiri, sem rekslursaflið er ódýrara og þekking þeirra sem vinna er meiri. Ótæmandi aflsuppsprettur eru

x

Skinfaxi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skinfaxi
https://timarit.is/publication/334

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.