Sjómannablaðið Víkingur


Sjómannablaðið Víkingur - 01.12.1950, Blaðsíða 29

Sjómannablaðið Víkingur - 01.12.1950, Blaðsíða 29
 sökkvum við á fimm mínútum. Og farðu nú aftur á, sonur sæll, og taktu til starfa. Þú mátt trúa bví, að annaðhvort drögum við þetta skip til Port Royal, eða við fylgjum því fiandans til". Dagur rann, og skipstjórinn reiknaði dæmi í huganum. Skerjagarðurinn var aðeins sjö míl- ur í burtu, gerði hann ráð fyrir, og ekki leit út fyrir, að storminum ætlaði að linna fyrst um sinn. Það var því lítil von um, að skipin mundu komast af. Hann óskaði, að farþegarnir á Tamp- ico gætu gert sér fulla grein fyrir því, svo að þeim mætti auðnast að strengja sem veglegust fjárhaesleg heit í tilefni hættunnar — ef þeim gæfist þá nokkurn tíma tækifæri til að efna þau. En betta yrði nú útkl.iáð innan hálfrar ann- arrar klukkustundar, og Morsran var feginn því. Raunverulega voru bað ekki margar klukku- stnndir, sem hann hafði staðið á stjórnpalli Paraguays, en honum fannst bað óralangur tími. Æðisgenginn stormurinn hafði lamið hann, svo að hann var eitt mar frá hvirfli til ilja. Hann var allur helaumur, og vindurinn hafði tætt bunnar baðmullarflíkurnar utan af honum, h'verja af annarri, þangað til hann stóð alls- nakinn við stýrið. Aftur virtist Tampico ætla að draga þá niður í djúpið. Dráttartaujrin kippti stefninu á Para- guav tvö áttastrik á bakborða, og fjallhá bylgja skall skáhallt á kinnungnum. Skipið lagðist breytulega undir hana, og hver maður um borð hélt, að nú væri það að sökkva. Þó hristi það sig1 hægt upp úr sjónum, en í þetta sinn voru báðir bakborðsbátarnir farnir, og gildir davíð- arnir undnir eins og vírspottar. Auk þess var reykháfuripn horfinn, kubbaður af vélarskýl- inu eins og vaxkerti. Annar stýrimaður skjögraði enn upp á brúna, með blóðið fossandi úr d.iúpum skurði á vang- anum. „Skipstjóri",' æpti hann. „Þú myrðir okk- ur alla með því að halda þessu áfram. Þessi síðasta bylgja skolaði einum hásetanum enn út- byrðis, og við gátum ekkert hjálpað honum". „Við höldum áfram, sonur sæll", öskraði skip- stjórinn til baka. „Og eftir fimm mínútur muntu þakka mér fyrir. Hann hefur blásið svo ákaft, að hann hlýtur að fara að gefast upp. Hlauptu nú niður aftur og gáðu að því, að dráttartaugin slitni ekki". Enn skall ein vindhviða yfir þá, sem sleit bylgjurnar bókstaflega sundur og feykti hlut- um þeirra í loft upp, og minnstu munaði, að hún hrekti skipstjórann frá stýrinu. Svo sljákk- aði í veðrinu, og áður en þeir voru búnir að spýta saltvatninu úr munninum, var komið blæjalogn. Öldurnar voru ískyggilega háar, en enginn vindblær ýfði þær. Hvirfilbylurinn var VÍKIN B U R farinn framhjá, til þess að gera spellvirki aín annars staðar. Hættan var liðin hjá, nærri því eins snögglega og hún hafði skollið yfir þá. Morgan skipstjóri sleppti stýrinu, klæddi sig og tók sextunginn. Fimmtán mínútum síðar, er hann hafði gefið hásetanum stefnuna, leit hann með vélþóknun yfir það, sem eftir var af skipinu hans, og síðan á náföla farþegana, sem störðu á það af lyftingunni á Tampico. „Eg verð einhvern veginn að ná tali af þessum f ugl- um, áður en við komum til Kingston", sagði hann við Llewellen. Sennilega hefur það verið í þessu skyni, sem Paraguay stanzaði daginn eftir, til þess að vél- st.iórinn eræti dvttað svolítið að vélinni, eins oe; það var látið heita. Og þar eð sýnt var, að viðgerðin mundi taka sex eða siö klukkustund- ir, þótti Morgan skipstjóra tilhlýðilegt að nota tímann til kurteisisheimsóknar. Honum var róið yfir að Tampico, af þrem óhreinum og tötra- legum hásetum í eina björgunarbátnum, sem eftir var á skipinu. og bar var honum tekið með kostum og kynjum, tárum og fagnaðarlátum. Það var einmitt verið að hringja til hádegis- verðar. og hann var leiddur tíl sætis við hægri hönd Vaue;hans skipstjóra, nálægt enda mið- borðsins. Isinn glamraði í kampavínsglösunum, og Vaughan skipstióri reis á fætur og mælti nokkur vel valin orð um afrek Morgans. Síðan var skál hans drukkin með miklum húrrahróp- um, og Morgan skipstjóri reis upp til þess að svara. Hann var enginn ræðumaður, en þetta var örlRerastund í lífi h'ans og hann lét ekki sitt eftir licreria. Hann hafði barizt fyrir peningum, lagt líf sitt og skip í hættu fyrir peninga, og nú ætlaði hann að tryggja sér borgunina. Hann grunaði, að Vaughan hefði reynt að gera sem minnst úr hættunni, til þess að gera ekki far- þegana órólega. ^En hann kærði sig kollóttan um sálarró þeirrá. Hinsvegar var honum annt um subbulega konu og nokkur úfin og óhrein börn í sóðalegum hafnarbæ í Wales, og beirra vegna tók hann til máls. Hann gortaði ekki af sjálfum sér, heldur talaði aðeins um háskann, sem vofað hafði yfir Tampico. En það var líka umræðuefni, þar sem hann gat notað hin sterk- ustu lýsingarorð, sem hann kunni. Hann talaði ekki lengi, en þegar hann settist, voru farþeg- arnir fölir af skelfingu við tilhugsunina um, hve naumlega þeir höfðu sloppið úr greipum dauðans; og kurteisi maðurinn í glæsilega ein- kennisbúningnum, sem sat við hlið hans, réð sér varla fyrir niðurbældri reiði, meðan hann hlustaði á hann. Það var allt satt, sem hann sagði, dagsatt, en hin óskráðu siðalögmál skip- 2B7
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Sjómannablaðið Víkingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Sjómannablaðið Víkingur
https://timarit.is/publication/335

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.