Sjómannablaðið Víkingur


Sjómannablaðið Víkingur - 01.09.1951, Blaðsíða 2

Sjómannablaðið Víkingur - 01.09.1951, Blaðsíða 2
Því er ekki að leyna, að slysahœttan eykst viS hiS sívaxandi kapp um aflabrögSin, sem stundum verSur að hreinu ofurkappi, þegar haldiS er áfram veiSum í slíku veSri, að sjómenn annarra þjóSa á sambærilegum skipum telja sér hvergi vœrt nema í vari. Hitt er annaS mál, aS skipstjórunum íslenzku kann að vera nokkur vorkunn, þótt þeir haldi til í lengstu lög, meSan svo er ástatt, að íslenzku togararnir verSa aS fiska þrefalt meira en erlend skip til þess d8 hafa sambærilega afkomu. En þrátt fyrir þaS er enga frambœrilega vörn hœgt d5 bera fyrir þá yfir- menn, sem meS gálauslegu ofurkappi stofna hásetum í bráSa lífshættu. Þá er annaS atriSi, sem oft veldur slysum, og hefur ekki veriS um þdS rœtt sem skyldi, né neinar ráSstafanir gerSar til að fá bót þar á ráSna. SíSustu árin hafa ráSizt á togarana fjblmargir ungir menn, og er gott eitt um þaS að segja, að þangdS skuli koma nýir kraftar, eftir því sem hinir eldri hverfa í land. En alltof margir þessara ungu manna hafa veriS algerir nýliSar á sjó, ekki einu sinni kunnaS „sjóstöSuna", hvaS þá heldur meir. Sem betur fer eru flestir röskir strákar fljótir að sjóast, og eru oft orSnir allvel fœrir til starfs um borS í togara eftir fáeina túra. En reynslan sýnir, að viSvaningum er í fyrstu mjög hœtt viS slysum, enda má þaS heita fullkomiS ábyrgSarleysi, að krefjast þess af pilti, sem ef til vill hefur naumast fyrr á sjó komiS, aS hann leysi þegar af höndum fullkomiS starf um borS í togara í hvaSa veSri sem er. Hér er vissulega málefni, sem þarf að gefa meiri gaum en gert hefur veriS, því mér er ekki grunlaust um, að rannsókn myndi leiSa í Ijós, aS ískyggilega há hlutfallstala þeirra manna, sem orSiS hafa fyrir slysförum á togurum, muni reynast úr hópi viSvaninga eða lítt þjálfaSra sjómanna. Þetta sagSi hinn reyndi' togaramdSur, og virSast mér athuganir hans þess virSi, að þeim sé fullkominn gaumur gefinn. Erfitt mun reynast að svara þeirri spurningu, hvernig dre.giS verSur úr slysahættunni, fyrr en gagnger rannsókn hefur fariS fram á því, hverjar eru helztu orsakir slysfaranna. Slík athugun hlýtur aS verSa undanfari og grundvöllur allra aSgerSa í þá átt, að draga úr hættunni meS ákveSnum aSgerSum. Og þá kemur maSur að þriSju spurningunni, sem fróSlegt væri að fá svaraS: Hvernig stendur á því, að sjóslys eru ekki rannsökuS af sömu nákvœmni og slys í landi? Eins og alkunnugt er, verSur naumast svo óverulegt umferSaslys á götum íslenzkra bœja eSa þjóSvegum úti, að lögreglunni sé ekki faliS aS rannsaka slysiS og tildrbg þess. Er þetta rétt og sjálfsagt, enda hefur meS þessum hætti fengizt gott yfirlit um umferSaslys og orsakir þeirra, sem œtla má að komi að gagni í sambandi viS slysavarnir. Hitt er aftur á móti alger undantekning, ef nokkur raunhæf rannsókn fer fram á því, er maSur slasast um borS í skipi eSa fellur útbyrSis og drukknar. Ætti þó slíkt að vera sjálfsagt, jafnframt því sem brýna nauSsyn ber til, dS rannsaka í heild hin tíSu slys um borS í togurum, ef komast mœtti að raun um, hverjar eru helztu orsakir þeirra. Þá fyrst, er slík rannsókn hefur fram fariS, má gera sér von um raunhæfar tillögur til varnar frekari slysum. G. G. 226 VI Kl N G U R

x

Sjómannablaðið Víkingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Sjómannablaðið Víkingur
https://timarit.is/publication/335

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.