Sjómannablaðið Víkingur


Sjómannablaðið Víkingur - 01.02.1975, Blaðsíða 12

Sjómannablaðið Víkingur - 01.02.1975, Blaðsíða 12
Jón Steingrímssson: KAUPSKIPIN i SKILA ARÐI Frá upphafi Eimskipafélags Islands hefur það átt miklum vinsældum að fagna, og þótt rekstur þess á seinni árum sé svona upp og ofan, hefur aldrei sést, mér vitanlega, gagnrýni á félagið opinberlega. Hinsvegar hefur komið fyrir að kurteisir menn haf a komið með góðar upp- ástungur, helst í sambandi við farþegaskipið Gullfoss, sem löng- um var þjóðarstolt. Island virðist vera að sumu leyti afskaplega afskekkt, þar sem almennt er ekki kostur á að fylgjast með framförum í vöru- flutningum. Hafnarsvæðið er orðið of lítið, og einu framfar- irnar þar eru nokkrir kranar og lyftarar, sem eru álíka bylting og þegar taðkvörnin kom til sög- unnar í landbúnaðinum, en þó hélt fjóshaugurinn áfram að stækka. Árið 1973 var metár í hagnaði hjá olíufélögum og skipafélögum erlendis. Það má því gera ráð fyrir að nokkur hagnaður hafi orðið hjá íslenskum skipafélögum. Það má líka lesa í dagblöðunum feitletraðar fyrirsagnir með nokkra vikna millibili, að Eim- 44 skip hafi fest kaup á nýjum skip- um. Við nánari athugun kemur í ljós, að þetta eru notuð smá- skip, minni og ótraustari en þau, sem félagið lét smíða fyrir 60 árum síðan. Þetta er því eins- konar afturhvarf til skútualdar. Rekstur smærri eininga hlýtur að vera dýrari, launakostur eykst, einnig er dýrara og erf iðara að fá með gamla laginu, þar sem allt er orðið vélvætt, svo að fátt sé nefnt. Við skulum samt vona að ekki skapist það ástand, að ódýr- ara verði að mynda „loftbrú" til þess að flytja nauðsynjar, eins og stundum þarf að grípa til erlend- is þegar neyðarástand ríkir. Það hefur stundum sést á prenti að Islendingar ættu að gefa sig að stórútgerð til þess að drýgja þjóð- artekjur, og er þá samtímis vitn- að í Norðmenn. Slíkt er að tala út í hött meðan fleygt er hundruð- um milljóna í erlendum gjaldeyri í olíuflutninga til landsins, og stykkjavöruflutningar í ömur- legri afturför. Til þess að kynna lítilsháttar hvernig hægt er að gera út, og máli mínu til stuðnings, ætla ég að rekja lauslega stofnun og þró- un félagsins, sem ég starfa hjá. Stofnandinn Sven Salén (f. 1890 d. 1969), byrjaði útgerð sína ár- ið 1915 með tveim 200 tonna mót- orskonnortum. Hann eignaðist fleiri seglskip á fyrri stríðsár- unum, en það var ekki fyrr en 1922, er hann var búinn að losa sig við þau, að hann keypti fyrsta gufuskipið. Hann setti það í ban- anaflutninga og smám saman gat hann bætt við fleiri og fleiri skip- um. Það var ekki fyrr en eftir seinni heimsstyrjöldina, að hann fór líka að snúa sér að olíuflutn- ingum. Þeir fóru að skila veru- legum hagnaði um líkt leyti og Islendingar seldu eina olíuflutn- ingaskipið sitt Hamrafell. Olíu- flutningarnir hafa síðan verið megin tekjulind félagsins. Nú á það sjö 350 þús. tdw. skip í smíð- um, og eru Kockums hluthafar. Olíuskipin verða þá alls 25, samt. 4.862.061 tdw. Kæliskipin eru 17, samt. 175.408 þús tdw., og 8.331. 472 kbft. Auk þessa eru að stað- aldri um 80 kæliskip ýmissa þjóða í langtímaleigu. Skip, sem flytja þurran farm (bulk-, milli- þilfars-, línu), eru 25, samt. 541. 437 tdw. Að lokum skal svo telja VÍKINGUR

x

Sjómannablaðið Víkingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Sjómannablaðið Víkingur
https://timarit.is/publication/335

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.