Sjómannablaðið Víkingur - 01.08.1980, Blaðsíða 21

Fiskverð í F æreyjum
— og styrkveitingar til færeysks sjávarútvegs
íslenskur sjávarútvegur á í samkeppni við sjávarútveg í ná-
grannalöndunum, sem víða nýtur margvíslegra styrkja af
opinberri hálfu. Styrkir þessir hafa farið vaxandi á síðustu
árum. í Færeyjum hefur stuðningur við fiskvinnslu og veiðar
færst mjög í vöxt á undanfömum tveimur árum. Oft er gerður
samanburður á fiskverði hér og í Færeyjum án þess að tillit sé
til þessa tekið. Þjóðhagsstofnun tók í maí sl. saman stutta
greinargerð um þetta mál.
Fiskverðsákvarð-
anir í Færeyjum
Almennt fiskverð til útgerðar
og sjómanna í Færeyjum er að
jafnaði ákveðið þrisvar sinnum á
ári og eru verðtímabilin 1. febr.
—31. maí; 1. júní — 30. sept. og 1.
okt. til 31. janúar. Verðákvörðun-
in er í höndum „Ráfiskagrunnur-
in“ sem er sjóður og er sjóðstjórn-
in skipuð fulltrúum fiskkaupenda,
fiskseljenda og færeysku lands-
stjórnarinnar.
Auk þess að ákveða verð til út-
gerðar og sjómanna („avreið-
ingarprísur“) hefur sjóðstjórnin
það hlutverk að ákveða aðra
hverja viku kaupendaverð („av-
rokningarprísur“), þ.e. verðið sem
fiskvinnslufyrirtækin kaupa fisk-
inn á. Kaupendaverðið er ákveðið
á grundvelli afurðaverðs á hverj-
um tíma og að frádregnum sölu-
kostnaði og rekstrarkostnaði fisk-
vinnslufyrirtækjanna, og sam-
kvæmt ákveðnum forsendum um
nýtingu einstakra fisktegunda.
Nýtingartölur þessar eru 5—10
ára gamlar en nú er unnið að
endurskoðun þeirra. Mismunur á
verði til útgerðar og kaupenda-
verði er jafnaður með greiðslum
úr eða í Ráfiskagrunnin. Ef kaup-
endaverðið er Iægra en það verð
sem ákveðið er til útgerðar greiðir
sjóðurinn mismuninn og á sama
hátt rennur mismunurinn í sjóð-
inn, ef kaupendaverðið er hærra
en það verð til útgerðar, sem
sjóðurinn hefur ákveðið.
Af þessu má sjá, að kaupenda-
verðið er hugsað sem eins konar
afgangur upp í hráefniskostnað
hjá fiskvinnslunni. Þessi afgangur
getur breyst á hálfsmánaðar fresti.
Greiðslan í eða úr Ráfiskagrunn-
VÍKINGUR
21