Sjómannablaðið Víkingur - 01.08.1980, Blaðsíða 29

— Hvar lærðir þú til trúboðs-
starfa, ungfrú Anderson?
★
Málarinn að verki
Málari nokkur var ráðinn til að
mála íbúð þar sem ung og fögur
kona bjó. Málarinn mætti kl. 0800
og tók húsmóðirin á móti honum
klædd sloppi einum fata.
— I rauninni er það gangurinn
sem mála á en þó getur orðið um
vinnu að ræða í svefnherberginu.
VÍKINGUR
★
Málarinn hófst nú handa með
að mála ganginn. Nokkru seinna
var kallað úr svefnherberginu og
hann beðinn að koma þangað.
Þegar hann kom þar lá konan í
rúminu jafn nakin og þegar hún
fæddist.
Þegar hún sá hann sagði hún:
ég held þér ættuð að hraða yður
að verki.
Málarinn snaraði sér úr föt-
unum og tók til starfa, lauk hann
verkinu og snéri sér síðan að
málningunni.
Kl. 10:00 kallaði frúin á málar-
ann enn í svefnherbergið og
hlýddi hann kallinu.
Allt fór fram eins og í hið fyrra
sinnið, léku þau sér í rúminu í
klukkustund, og tók þá málarinn
enn til við málningarvinnuna, en
klukkan tólf kallar frúin enn, en
nú sagði málarinn að hann vildi
hafa matarhlé.
★
Sölumaður að norðan átti leið
um suðurfylki Bandaríkjanna og
setti sér að fá sér dreitil af heima-
bruggi, sem hann hafði heyrt
mikið látið af. Honum tókst fyrir-
hafnarlítið að ná sér í pott af
„hvítu eldingunni“ og fór með
hana upp í herbergi sitt til að
smakka á miðinum. Einn sopi
reyndist nægja. Verra eiturbras
þóttist hann aldrei hafa bragðað á
æfi sinni. Hann fleygði því þó
ekki, en gaf það gömlum Surti,
sem ekið hafði honum um borg-
ina. Daginn eftir spurði hann
gamla negrann, hvernig honum
hefði líkað drykkurinn. „O, hann
var alveg mátulegur. Já, sir, alveg
nákvæmlega mátulegur.“ „Hvað
áttu við með „alveg mátulegur“?“
spurði sölumaður. „Jú, herra
minn, hann var alveg mátulegur,
því hefði hann verið ögn betri,
hefðir þú ekki gefið mér hann, og
hefði hann verið ofurlítið verri,
hefði ég ekki getað drukkið
hann.“
29