Sjómannablaðið Víkingur - 01.08.1980, Blaðsíða 36

Hér vex mikið af þörung-
um sem etnir eru erlendis
Rætt við Karl Gunnarsson þörungafræðing
Karl Gunnarsson gæðir sér á sölvum
með velþóknun.
Karl Gunnarsson er þrítugur
að aldri. Hann lauk prófi í iíf-
fræði við Háskóla íslands 1974
og stundaði síðan framhalds-
nám í þörungafræði í Frakk-
landi í eitt ár. Að því loknu hóf
hann störf á Hafrannsókna-
stofnuninni og hefur unnið þar
síðan sem lausráðinn starfs-
maður.
Blaðamaður Víkings hitti
Karl að máli á vinnustofu hans
á Hafrannsókn fyrir skömmu.
— Starf mitt hefur aðallega
verið fólgið í rannsóknum á þör-
ungum í Breiðafirði vegna þör-
ungavinnslunnar á Reykhólum.
Stærstu verkefni sem ég hef þar
unnið að eru úttekt á stórþaranum
í utanverðum firðinum, rann-
sóknir á endurvexti klóþangs —
sem er sú tegund sem Þörunga-
vinnslan nýtir aðallega — og í
þriðja lagi úttekt á magni og vexti
hrossaþara í innanverðum firðin-
um. Hrossaþarinn og stórþarinn
skipta með sér firðinum, þannig
að stórþarinn vex aðallega utantil
en hrossaþarinn í honum innan-
verðum.
Svo hafa bæst við þetta ýmis
smærri verkefni, t.d. athuganir á
vexti sölva, endurvexti þeirra
þegar þau hafa verið tekin.
— Nýtir Þörungavinnslan ein-
göngu klóþang?
— Klóþangið er uppistaðan í
vinnslunni, en á vetuma hefur líka
verið unninn hrossaþari. Stórþar-
inn hefur enn ekkert verið notað-
ur, en það var farið út í að rann-
saka hann vegna áhuga á að nýta
hann. Skotar, sem hafa keypt af-
urðir verksmiðjunnar, kunna að-
ferðir til að vinna alginsýru
(hleypiefni) úr honum og höfðu
áhuga á að kaupa héðan eitthvað
af honum. Nú er áhugi á full-
vinnslu á þessu efni hér heima.
Þurrkuð söl mætti
líklega flytja út
— Segðu mér frá athugunum
þínum á sölvum.
— Já, ég hef verið að athuga
36
Hrossaþari.
endurvöxt á sölvum í Tjaldanesi.
Það er í Saurbænum, innst í
Breiðafirði. Þar eru gömul, þekkt
sölvamið. Hafa verið nýtt frá
aldaöðli. Þörungavinnslan hefur
áhuga á að prófa sig áfram með
þurrkun á sölvum. Það er ekki
ólíklegt að hún fái markað fyrir
þau. Þetta er svo að segja eina
þörungategundin sem hefur verið
etin á Vesturlöndum, aðallega á
Bretlandseyjum — í Wales, á ír-
landi og í Skotlandi — og í Kan-
VÍKINGUR