Sjómannablaðið Víkingur - 01.08.1980, Blaðsíða 49

lækni og beiddu hann að koma
undireins, ég held að hann Jói
minn sé veikur, það er varla að
hann ansi mér.
— Hvað er að heyra þetta, ég
skal hringja undir eins. Bína
hinkraði á meðan hún hringdi
þótt hún gæti varla haldið sér
kyrri á stólnum.
— Hann sagðist koma að
vörmu spori, tilkynnti Magga, og
ég ætla að fylgja þér yfir og vera
hjá þér þangað til hann kemur,
Bína mín. Þærkjöguðuyfirstíginn
og Magga hélt undir handlegginn
á Bínu.
Það fóru kippir um Jóa gamla
þegar þær komu inn í baðstofuna.
— Hvað á þessi mannsöfnuður
að þýða? umlaði í honum, — ég er
ekki annað en fúasprek á ókunnri
strönd. Hann blés og huldi and-
litið í höndum sér.
Rétt á eftir kom læknirinn.
Hann velti Jóa gamla á bakið og
þreifaði eftir púlsinum, svo
glennti hann upp á honum
augnalokin og hagræddi honum.
— Hér hef ég ekkert að gera. Ég
læt sækja hann bráðum.
Hástef.
Það var afar rólegt á lögreglu-
stöðinni. Einn laganna vörður
geispaði og sagði: „En sú leiðinda
vika. Engin innbrot, engin morð,
ekki einu sinni umferðarslys. Ef
þessu heldur áfram, verður okkur
sagt upp mörgum hverjum.“
„Vertu ekki svona svartsýnn,
Mangi,“ sagði vaktstjórinn. „Eitt-
hvað hlýtur að gerast. Ég hef
ennþá trú á mannlegt eðli.“
★
„Þegar vesturhluti landsins tók
að byggjast, fékk Texas rjómann
af landnemunum,“ sagði einn af
mörgum gorturum þess fylkis.
„Þegar þessir harðsnúnu braut-
ryðjendur komu yfir Missisippi,
fundu þeir stórt og mikið skilti
nálægt St. Louis. Á því stóð: Ef
þið hafið eitthvað af viti í kollin-
um, þá haldið í suður til Texas.
Svo allir þeir skynsömustu komu
hingað. Og allir fákunnandi bján-
ar, sem voru ólæsir, héldu áfram
til Kaliforníu.“
— Föðurbróðir minn reyndi að
búa til alveg nýja tegund af bíl.
Hann tók hjól undan Kádilják,
vatnskassa af Ford, hjólbarða af
Plymouth . . .
— Hvað fékk hann svo út úr
þessu öllu saman?
— Tvö ár á Hrauninu.
★
Jóna: — Það er sagt að bráð-
gáfað fólk sé hroðalega ófrítt.
Jón: Ó, Jóna, þú ert sú lang-
fallegasta í öllum heiminum.
ir
— Áður en við ákveðum hversu mikilli
meðgjöf |)ú átt heimtingu á, finnst mér þú
ættir að giftast honum . . .
VÍKINGUR
49