Náttúrufræðingurinn - 1932, Blaðsíða 34

160
NÁTTÚRUFR.
mikið vœri um helsingja á heiðum um fjallgöngui' á huastin, þá yrði næsti
vetur góður. Þessir fuglar eru mjög varkárir og styggir, og er því erfitt að
komast að þeim. Skammt frá „Litlu-Borg“ í Yíðidal hafa ein hjón orpið fyrir
skömmu, en óvíst er, hvort þaö voru gæsir eða helsingjar, því almenningur
þekkir ekki tegundirnar hvora frá annarri.
Álft (Cygnus musicus, Bechst.). Þær sjást á flugi á vetrum, þegar góð
er tíð. 7. og 8. marz 1928, komu álftir að norðan, og flugu suður til heiða, og
á þoiTa 1929 voru þær stöðugt á flugi hér í grend. Það kemur fyrir, að álftir
verpa hér á nesinu við tjarnir og vötn, en aðeins einu sinni hefi eg séð þær
á Miðfirði.
Stokkönd (Anas boscas, L.). Hún er hérvíða. Að vetrinum er hún á sjón-
um með landi fram, en á vorin og sumrin er hún upp um land á flóum og mýr-
um. Varpstaðir hennar eru hér víða.
Straumönd (Anas histroniea, L). Af þessari andategund er margt norður
með nesinu, og heldur hún sig helzt þar, sem brimskol er. Að vorinu fer hún
upp árnar til þess að leita sér að varpstaö, og kemst þá stundum upp á f jall
á vötn og tjarnir. Hún er fremur spiik, og eins og kunnugt er, meðal liinna
skrautlegustu fugla.
ÆSarfugl (Somateria mollissima, L.). ÆSarfuglinn er aigengasti sjávar-
fuglinn kringum Yatnsnes árið í kring, enda eru æðarvörp á sumum bæjum,
t. d. Stöpum, lllugastöðum, Hindisvík og víðar. AðaÞfæða hans virSist krækl-
ingur og ýmis önnur iindýr. I ísárum, þegar Húnaflói er alþakinn hafis, fell"
ur æðarfuglinn svo hundruSum skiptir. Arið 1928 safnaðist mikiö af honum
kringum Skarðshverinn, því þar var andvök í harðindunum um veturinn, en
þar dó hann úr hungri í hundraðataii. Nú hefir honum fjölgað inikiS.
Æffarkongur (Somateria spectabilis, L.). Einn fugl af þessari tegund sást
hér 20. maí 1922, en annars er hann óþekktur hér. Hans hefir ekki verið getið
hér fyrr, svo eg viti, en óvíst er, hvort, menn þekkja hann frá æSarfugli, þótt
hann kynni að reika hér um. Aðalheimkynni hans er meSal annars Grænland
og Spitzbergen.
Hávella (Anas glacialis, L.). Hávella er algengur fugl á Miðfirði á vet-
urna, en er þá í stórum hópum og fremur stygg. Um varptímann fara margar
upp um fjöll á tjarnir og vötn, til þess að verpa, og eru þá öllu spakari. Marg-
ar fara upp um heiðar á vorin og sumrin, en koma svo aftur til sjávar meS
haustinu. —
Stóra toppönd (Mergus merganser, L.). Hún er liér árið um kring, en
frekar fátt um hana. A veturna heldur hún sig á sjónum meS landi fram, en
um varptímann fara margar upp um land. Hún er styggur og aðgætinn fugl.
Litla toppönd (Mergus serrator, L.). Hún sést hér nokkrum sinnum með
fjörunum, bæði seint á haustin og snemma á vorin, en fremur er fátt um hana.
Um varptímann fer hún upp um hmd. Ilún er stygg.
Frh.
Diomedes Da víðsson.