Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 01.08.1947, Blaðsíða 13

Náttúrufræðingurinn - 01.08.1947, Blaðsíða 13
NATTURUFRÆÖINGURINN 109 beykivið beyki, og kemur það yfirleitt ekki að sök, því að sjaldnast getur það valdið ruglingi. Fura er viðurinn af trjám, sem heyra Piuus-ættkvíslinni til. Eru þau barrtré, og eru tegundirna fjöldamargar, uni 80, en ekki eru það nema sumar þeirra, sem gefa af sér góðan trjávið. — Af skógarfuru (P. silvestris) fæst ágætur viður. Getur tréð orðið 50 m að hæð og verið þráðbeint, þegar það liefur vaxið við góð kjör. Börkurinn á ungum trjám er grábrúnn og ósléttur, en er ljósrauðgulleitur, þegar tréð fer að eldast. Falla þá pappírsþunnar barkarflygsur af trénu ofan til, en neðan til á trénu er börkurinn þykkur og í honum óreglu- legar skorur, sem ganga upp og niður. Yzti hluti stofnsins, afhöggið, er hvítt, en kjarnaviðurinn er gulleitur á ungum trjám, á gömlum trjám er hann orðinn rauðbrúnn. Viðurinn er mjúkur, klofnar vel og er liarpixríkur. Hann þolir vel raka og er sterkur, enda er hann mikið notaður til smíða á skipum, Iiúsum og öðrum mannvirkjum, einnig í húsgögn, umbúðir og til margs annars. — Fjallafura (P. montana) er ekki eins stórvaxin og skógarfuran, og er hún venju- lega margstofna og stofnarnir meira eða minna bognir. Viðurinn af henni er því ekki jafngóður og af skógarfurunni, en tréð er einkar nægjusamt, svo að allmikið er ræktað af því þar, sem jarðvegur er rýr. Viðurinn er notaður í sama skyni og Viðurinn af skógarfuru, en greinar og alls konar afliögg er notað til íramleiðslu á viðarkohim og viðartjöru. — Af evrópskum furutegundum má enn nefna austur- ríska furu (P. nigra), sem gefur af sér ágætt smíðatimbur, sembra- furu (P. cembra), sem gefur af sér einkar góðan við til húsgagna- smíða, og strandfuru (P. maritima), sem gefur af sér mikið af harpix auk viðarins. Af norður-amerísku furutegundinni P. palustris (= P. australis) fæst hinn alkunni furuviður pitch pine. Hann er Ijósrauð- leitur eða gulrauðleitur, harður, sterkur, endingargóður og harpix- ríkur og er mjög hentugur til allra smíða, enda er hann meðal verð- mætustu trjáviðartegunda, sem af barrtrjám eru fengnar. Af mörg- um fleiri furutegundum fæst ágætur viður, t. d. af tárafuru (P. excelsa), hvítfuru (P. strobus), rauðfuru (P. resinosa) og þungfuru (P. ponderosa). Viðurinn af hinni síðastnefndu er stundum einnig nefndur pitch pine. Furuviður allur er með greinilegum árhringum, og eru árhring- irnir yfirleitt þéttari en í greni, enda er furan allmiklu sterkari en grenið. I furu eru engir smákvistir, aðeins stórir kvistir, en í greni er aftur á móti mikið af smákvistum milli hinna stærri kvista, og

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.