Verklýðsblaðið

Tölublað

Verklýðsblaðið - 25.04.1931, Blaðsíða 1

Verklýðsblaðið - 25.04.1931, Blaðsíða 1
VERKLÝÐSBIAÐIÐ ÚTGEFANDI: KOMMÚNISTAFLOKKUR ISLANDS (DEILD ÚR A.K.) II. ápg. Reykjavík 25. apríl 1931 18. tbl Einræ ðisst j órnin Loddaraleíkur Ihalds og krata. Lýðveldiskröfurnar þagnaðar. Á einræðisstjórninni hefir orðið sú breyting, að Sigurður Kristinsson forstjóri S. 1. S. hefir verið tekinn inn í stjórnina í stað Jónasar og Einars Árnasonar. Einræðisstjórnin virðist nú talsvert fastari í sessi en áður. Lýðveldiskröf- ar íhalds og krata eru nú algeriega dofnaðar, þar, sern þeir hafa komizt að þeirri niðurstöðu, að ekki væru til neinar „löglegar" leiðir til að gera lýðveldisbyltingu (!!). — „Hvenær er bylting lögleg? Þegar hún heppnast". Þessi ein- faldi barnalærdómur, eins og hann er orðaður af Ágúst Strindberg, virðist hafa verið heldur óljós fyrir „löglegu" byltingarhetjunum, íhalds- mönnum og krötum. KonUngurinn rýfur þing og skipar einræðis- atjórn. Stjómarskráin er brotin. Hér á landi sitúr engin lögleg stjórn. Allt þetta er viður- kennt af íhaldsmönnum og krötum. — Hverju svára svo þessar hetjur lögleysunum? Þær krjúpa fyrir konunginum, sem fremur lögbrot- in, ávarpa hann allra þegnsamlegast, og biðja háttn að vera svo náðugan að lofa hinu löglega þingi að starfa áfram! Konungurinn svarar auðvitað neitandi. Alþýðuflokksforkólfarnir bjöða íhaldsmönnum að mynda með þeim sam- eiginlega stjórn og halda, áfram þinginu, ef nægilegur þingmeirihluti fáist. Og Gunnar á Selalæk er beðinn ásjár. Hann neitár. Þá þyk- jast þeir ekki hafa nægilegan meirihluta, vegna þess að án Gunnars fáist ekki meirihluti í neðri deild! Kratarnir þykjast nú vera að barma sér yfir því að íhaldið hafi gugnað í lýðveldiskröfunni. Heyr á endemi! Bæði íhaldsmenn og kratar gugnuðu, þegar á fyrsta degi. Halda þeir að nokkur verkamaður sé svo skyni skroppinn, að hann hafi tekið gaspur þeirra um „löglegu" byltinguna alvarlega? Þegar kommúnistar bentu á einu mögulegu ieiðina til að koma lýð- veldinu í framkvæmd, ætluðu . þeir. að ærast, og- flettu þannig strax af, sér grímunni að kvöldi þess dags, sem þeir göluðu sem hæzt. Daginn eftir gáfu þeir út kjörorðið í Alþýðu- blaðinu, sem lengi mun í minnum haft: „Fylkið ykkur um þmgmeirihlutann í þessum málum". Kommúnistar bentu strax á það, að þingmeiri- hiuti, sem samsettur væri af 17 íhaldsmönnum og 5 krötum, mundi reynast harla ónýtur til þess að koma ái lýðveldi á íslandi! Og það liðu heldur ekki margir dagar áður en það sýndi sig, að þeir höfðu rétt fyrir sér. Þessi ósvífna og" klunnalega tilraun krat- anna til þess að villa alþýðuna af brautum stéttabaráttunnar' og fá hana til að trúa og treysta versta fjandaflokk sínum, Ihaldsflokkn- um, ætti seint að fyrnast í hugum íslenzkra verkamanna. Iivérsvegna grípUr íslenzk borgarastétt til ráða fasismans? Undanfarin 4 ár hafa sósíaldemókratar alið fasismann við brjóst sér. í hverju landinu á fætur öðru hefir þingræðið reynst cfært tii þess að vernda auðvaldsskipulagið. í hverju landinu á fætur öðru hefir borgarastéttin orð- ið að grípa til einræðis fasismans, eftir því sem kreppurnar hafa harnað, og dauðinn hefir sett merki sín á allt atvinnulíf auðvaldsins. Svo reyndist það e innig hér á landi. 1 bók þeirri, sem Kommúnistaflokkurinn er nú að gefa út: „Hvað vill Kommúnistaflokkur Islands" og rituð var á fyrra ári, er sagt að hinar tiltölu- lega friðsamlegu stjórnaraðferðir íslenzkrar borgarastéttar myndu „brátt víkja fyrir öðr- um ofsalegri og herskárri". Þetta hefir, nú komið á daginn fyr en varði. Löngu eftir að Framsóknarstjórnin tók að grípa til róttækra fasistiskra ráðstafana, studdu kratarnir- hana sem fástast. Hún rak verkalýðssinna úr skólum og sjúkrahúsum, hún fangelsaði foringja verka- manna, hún sigaði lögreglu á. verkfallsmenn, og kratarnir gerðust henni raunverulega samá- byrgir um allt þetta. — Og nu hefir hún í um- boði brezka f jármálaauðvaldsins tekið sér ein- ræði, til að stöðva allar verklegar fi*amkvæmd- ir, og berja niður allar ki-öfur hins sveltandi verkalýðs. Eftir öllum sólarmerkjum að dæma, hefir hún skuldbundið sig að láita enga ríkisá- ábyrgð í té, nema með leyfi Hambros Bank. Engin Sogsvirkjun, engin síldarsala til Rúss- lands, eng-ar opinberar framkvæmdir. Það er Hambros Bank, sem stjórnar með Framsóknar- stjórnina sem verkfæri. Hvers væri að vænta af sambræðslustjórn íhalds og krata? íslenzk borgarastétt, er hagsmunalega ger- samlega samfléttuð erlenda auðvaldinu. íhalds- flokkurinn er kjarni íslenzku auðdrottn- anna, og er þess vegna í sterkustum tengslum við brezka fjármálaauðvaldið. Þegar kratarnir eru að telja alþýðunni trú um að sambræðslu- stjórn íhalds og krata myndi bjóða Hambros Bank byrginn og láta ríkisábyrgðir í té, þrátt fyrir bann brezka auðvaldsins, þá er það hin argasta blekking. Slík stjórn'myndi verða jafn þægur þjónn erlenda valdsins og sú, er nú situr. Hver trúir því að Ihaldið fari nú allt í einu að leggja sig í líma til að útvega fé til verka- mannabústaða ? Hver trúir því, að íhaldsmenn myndu, ef þeir ynnu mjög á í næstu kosningum eða kæmust jafnvel í meirihluta, fara að samþykkja stjóm- arskrárbreytingar, er steyptu þeim sjáífum af stóli?. Nei, þeir myndu sitja fegnir við kjöt- pottana í fjögur ár. íslenzk alþýða er nægilega lengi búin að hlusta. á blekkingar kratanna. Nú, þegar blekk- ingamar hafa tekið á sig svo fáránlega mynd, að verkamenn eru hvattir til að styðja versta fjandaflokk sinh, sem þéir eru daglega í návígi við, er tími til kominn að hætta að láta fór- ingjáná hugsa fyTir sig. Islenzk alþýða verður sjálf að velta af sér ok- Miljónaþjófarnir „Um % milj. kr. á ári eykur þetta vaxta- og afborgunarbyrði ríkissjóös. Töp erlenda hlutafjárbankans — ís- landsbanka —, sem þingið varðaði ekki framar en Alþýðubrauðgerðina, hvíla nú á ríkissjóði með % miljónar króna þunga á ári hverju" Hannes .lóiisson í Timanum i. apríl 1931. I fyrra þegar umræðum var lokið á þingi um Islandsbankamálið, finnst Tryggva Þórhallssyni full ástæða rbíl að standa upp og lýsa ánægju sinni yfir hinni dásamlegu úrlausn málsins, er fengist hefði. Honum fannst það ánægjulegt' „að geta sýnt, að þó að við íslendingar deilum innbyrðis, þá getum við þó orðið sammála og tekið höndum saman þegar mikið liggur við". Og Tryggvi Þórhallssón tók sér í munn það, sem kveðið var til forna um Einherja: „Val þeir kjósa . og ríða vígi frá sitja meir of sáttir saman". (Alþ.t. 1930, B. 7. heíti). Tæpt ár er liðið frá því, að „fulltrúar íslenzku þjóðarinnai'" léku þennan sorglega skopleik í sölum Alþingis frammi fyrir alþjóð. Tvenns- konar eru afkvæmin, sem hin „dásamlega úr- lausn" bankamálsins hefir fætt af sér á þess- um skamma tíma. Annað er „hinn mikli sigur" Alþýðuflokksins (sbr. ræður Ólafs Friðriksson- ar), þegar honum tókst að flytja forseta sinn ofan úr Alþýðubrauðgerðinni niður í banlía- stjórasæti hins endurreista íslandsbanka. Hitt "sei máske engu veigaminna — það, að alþýðan íslenzka verður að greiða í afborganir og vexti fimm hundruð þúsund krónur á ári vegna fyrir- tækis, sem hana varðaði ekki framar en Al- þýðubrauðgerðina. Aftur kom Alþingi saman. Leikaramir frá því í fyrra voru enn mættir, sumir ef til vill ofurlítið umfangsmeiri en árinu áður. Annar þáttur skrípaleiksins hófst. — Þá er sögunni þannig- komið að ríkisbú íslenzka auðvaldsins stendur á barmi gjaldþrotsins. Ríkissjóðskass- inn er þurausinn. Fleiri miljóna króna tekju- halli er á rekstri ríkisins, þrátt fyrir það, að teicizt hefði að hafa yfir 15 miljónir króna af fátækri alþýðu þessa lands með svívirðilegum1 tollum og sköttum. Geigvænlegt atvinnuleysi er dunið yfir. Engar verklegar framkvæmdir eru framundan. — Það væri synd að segja, að hlutverk skrípa- leikaranna á Alþingi sé ekki orðið vandasam- inu, og láta blekkingapostulana sigla sinn sjó. íslenzk alþýða verður að sameinast til að koma á verkamanna- og bændastjórn, sem leggur framleiðslutækin undir alþýðuna og skapar át- vinnu og brauð. — XJndir forustu Kommúnista- flokks Islands mun íslenzk alþýða sigra. Þessvegna verður alþýðan að gera Kommún- istaflokkinn að flokki allrar alþýðu. Allir stétt- vísir verkamenn fylkja sér um Kommúnista- flokkinn og ljá engum oðrúm flokki atkvæði 1 sitt við riæstu kosiiingár, hvar sem kostur er.

x

Verklýðsblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Verklýðsblaðið
https://timarit.is/publication/345

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.