Alþýðublaðið - 11.12.1922, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 11.12.1922, Blaðsíða 4
„LÞfÐOBi. A-t. 1 1 _ ; é® !; ¦ ^^ . i J Gosdrykkja og alÉsafagerðin ] ¦ ^Sanifas" j 1 Konungl, hirSsali. ' 1 1 1 Drekkið að eins ¦ i i « Sanitas i 1 4 i ljúffenga sítrón. ¦ ¦ i < Nafnstimpla, l-a-lgli <Slgnet), Dyraspjotd o. 11 o. fl. útyegar St. H. Stefánsson. ítjálparitðd Hf6-n*»«rféJ_c»ie Lfka er opin sem hér segir: ftSánuá&ga : -kl. n—l_ f« _ Þriðj-daga — | — 6 e, _ í^-íðvíkadags ] — 40. k Pöstndaga . . . — f — 6' _. * Jt.._<BfArda__ 1 - « * Verðlisti Hf, Rafmagnsfél. Hiti & Ljós yfír lampa: Kögurlampar áður ltr. 20 00, BÚkr. 16,00 —.— — . 16.00, — — 14,0O Eldhú.lampar — . 7 50 — — 5,63 Hengilampar — . 7.50, — — 6,63 Ljósakrónur seldar með 10% áfslættl. Straujám áður kr. 17,00, nú ___•. 15,30 Suðuptötur — . 23,00, — — 20,00 Allir lampa- sattlr upp ókeypis, Þessi kjar&kaup sttnda að eins til jöía. 5/. Rafœf. P S £jós, £augaveg 20 J. Simi 830. Leslðl Nykcmið: Gummi lélar og bælar, secn cndatt á við 2—3 leðunóla, en kosta ekki te.iít á við þá («ettir untíir aíar ódýrt) — Einnig eýkomið oýtzkuefni til viðgerð.r á gummi stlgvélum eg ikóíilifum — níðsterkt og failegt — Komið og reyntð viðskifsin i e'ztu og ódýrustu gummívinn- stofu kndsins; það boigar stg. Gummf viunusto'a Reykjaviknr. Laugaveg 76 Pórarinn Kjartansson. St_-tus___tg fæst á Kára _t«g 13 (uppl). «___* S___! Það, sem i_gðurien iifir|á, það eru sefiatyrs — Silkikjólar og TaðmftlBboxur eru nú s-ma seua uppseldar. en Fagrihratum- nr fæst eun bja bóksolum. Ritstjóri og ábyrgðsrsnaðar: Hallbj'órK Halldórss<m. Frentsmiðjsa Gutenberg Mdg&r Rict Burróughs: Tansan gnýr aftnr. XX. ÆCAE0_L La. Tarzan= h_It um stund, á3 .itthvert kraftaverk hefði bjargað sér, en þegar hann hugsaði um, hve auðveld- lega stúlkan einsðmul hafði rekid búrtu tuttugu ærða karía, og þegar þeir aftur byrjuðu dansinn og hún tok þátt í honum, þóttist hann vita, að þetta hefði að eins verið þáttur úr siðunum. Að lítilli stundu liðinni dró stúlkan hníf úr slíðrum og _kar böndin af fótum Tarzans. Þegar mennirnir nálguðust, benti hún honum að standa & fætur. Hún batt reipið, er verið hafði um fætur hans, um háls hon- um og teymdi hann yfir garðinn. Karlarnir komu á eltír. Hún fór eftir krókóttum göngum lengra og lengra inn í musterið, unz komið var inn 1 stórt herbergi, þar sem altari stóð á miðju gólfi. Þá skildi Tarzan hyerju dansinn sætti. Hanri hafði fallið í hendur afkomenda hinna fornu sóldýrkenda. Það, sera virtist björgunártilraun kven- prests sólarinnar, var að eins hluti af fórnarsiðunum — sólin, er skein á hann af himni ofan, hafði kosið hann aér til handa, og kvenpresturinn hafði komið innan úr hiusterinu til þess að bjarga honum handa sólinni, «ndan þorpurunum — til þess að færa hann sólinni aem tórn. Og ef hann þurfti frekari vitna við, þurfti hann ekki annað en að Kta á rauðbrúnu blettina á altarinu og alt •mhverfis það og á hauskúpur, er huldu veggina á stór- nm svæðum. Kvenpresturinn leiddi fangann að altariströppunum. Pallarnir fyltust af áhorfendum, og inn um dyr, baka tU í herberginu, kom skiúðganga kvenmanna. Þær báru skinn um mitti sitt, eins og karlmennirnir, bundið ýmist með skinnbelti eða gullsprotum. En hár þeirra var spent gullhylki, settu saman einkennilega úr hring- um og sívalningum, eii yfir eyrun og niður A brjóst héngu löng bönd úr gimsteinum. Kvenmennirnir svöruðu séf betur 1 vexti en karl- mennirnir; andlít þeirra voru reglulegri, einnig fætur og höfuð, og úr stórum, mildum, dökkum augum þeirra skein miklu meiri greind og mannúð en úr augum bænda þéirra. Hver kvenprestur bar tvo gullbolla, og er þær röð- uðu sér upp öðrum megin við altarið, röðuðu karl- mennirnir sér hinum megin og tóku annan bollann af hverri konu. Þá hófst söDgurinn aftur. Og út úr göng- um bak við altarið kom önnur kona. Æðsti piesturinn, hugsaði Tarzan. Hún var ung kona, með fremur greindarlegt og fallegt andlit. Hún bar sams konar skart og hinir kvenprestarnir, en miklu 1- burðarmeira. Berir handleggirnir voru þvl nær huldir af skartgripum, og yfir pardusdýraskinnið var spent belti úr skíiu gutli, alsett örsmáum demöntum. í btílt- inu bar hún langan, gimsteinum settan hnif og i hend- inni stælingu af kylfu. Þegar hún nálgaðist blótstallinn og nam staðar, hætti söngurinn. Prestarnir féllu á kné fyrir henni, meðan hún flutti - langa bæn. Rödd hennar var mjúk og þýð — Tarzan átti bágt með að tráa því að éigandi hennar

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.