Stúdentablaðið

Árgangur

Stúdentablaðið - 07.02.1959, Blaðsíða 3

Stúdentablaðið - 07.02.1959, Blaðsíða 3
_J tddentabiaá Lánasjóður stúdenta. Á frumvarpi til f járlaga fyrir árið 1957 var lagt til, að fjár- veiting til Lánasjóðs stúdenta yrði kr. 650.000.00. Stjórn sjóðs- ins hafði lýst yfir þvi áliti sinu, að hún teldi nauðsynlegt, að sjóðurinn hefði á ári hverju kr. 800 þúsund til úthlutunar, til að geta gegnt hlutverki sínu. I sam- ræmi við það var farið fram á, að 800 þúsund krónur yrðu veittar til sjóðsins á því fjár- hagsári. Meirihluti fjárveitinganefnd- ar synjaði þessari beiðni, en minnihlutinn flutti þá breyting- artillögu við aðra umræðu, að f j árhæðin hækkaði í kr. 750 þús- und. Sú tillaga var felld, og er óþarft að geta þess, að hæstvirt- ur menntamálaráðherra og pró- fessor greiddi atkvæði gegn hækkuninni, og sat þó sjálfur í stjórn lánasjóðs, sem mælt hafði með hækkuninni. Hvað heitir þetta á íslenzku? Óheil- indi. Hræsni. Kvígska." Um mitt sumar 1957 rann út skipunartími þáverandi for- manns stjórnar lánasjóðs. Bar brýna nauðsyn til þess að menntamálaráðherra skipaði fljótlega nýjan formann, svo að sjóðsstjórnin yrði starfhæf þeg- ar um haustið. Ráðherra var margbeðinn að hraða þessu máli, bæði með samtölum og minnismiðum á skrifborði hans. Einhvern veginn tókst hinum veizluglaða ráðherra samt að draga það á langinn, unz kom- ið var fram á — ekki elleftu — heldur tólftu stund. En hinn nýi formaður er Sverrir Þor- bjarnarson, — maðurinn, sem sótti um að verða kennari um leið og Gylfi Þ. Gíslason, og síð- ar sótti um forstjórastöðu Tryggingastofnunar ríkisins nokkru fyrr en ráðherrann. Þessi framkoma ráðherrans, sem varð til að tefja störf lána- sj óðs á af drifaríkan hátt, er ger- samlega óverjandi, einkum þar eð ráðherrann var öllum hnút- um kunnugur, sitjandi í stjórn sjóðsins. Afleiðingarnar létu ekki á sér standa. Þegar stjórn- in var að lokum orðin starfhæf, kom vitanlega í ljós, að allt of lítið fé var handbært til þess að lána stúdentum, og um sein- an að afla aukins f jár með lán- tökum. Varð mikil óánægja meðal stúdenta af þessum sök- um, eins og öllum er enn í minni. Haustið 1957 reyndu stúdent- ar enn að fá aukna fjárveitingu til sjóðsins, en það var eins og að berja höfðinu við stein. Upp úr þvi var ráðinn viðskiptafræð- ingur til að semja greinargerð um sögu og hag lánasjóðs. Á henni voru síðan byggðar óskir um aukið framlag alþingis til sj óðsins, og þær sendar bæði til nienntamálaráðherra og fjár- málaráðherra. Var það stutt sterkum rökum, að nú yrði f jár- veiting að nema einni milljón króna, til að sjóðurinn fengi fullnægt lánsþörfum stúdenta. Fengu stúdentar nú í fyrsta sinn nokkra náð fyrir eyrum fjár- veitingavaldsins, er fjármála- ráðherra lagði til á frumvarpi til fjárlaga 1959, að Lánasjóð- ur stúdenta hlyti kr. 900 þúsund — auðvitað ekki milljón, eins og nauðsynlegt var. Virðist ærin ástæða til þess að minna rikis- valdið á skyldur sínar við lána- sjóðinn, því að hlutur stúdenta hefur versnað hin síðari ár. Meðallán til stúdents var 4380 krónur haustið 1956, en verður nú rúmar 3800 krónur. Ekki sakar að geta þess, að háskólaráð endurkaus doktor Gylfa ekki til setu í stjórn sjóðs- ins, og baðst hann þó ekki und- an endurkjöri. Háskólalög. Við aðra umræðu um háskóla- lagafrumvarpið i efri deild lagð- ist Gylfi Þ. Gíslason gegn því, að fulltrúi stúdenta í haskóla- ráði hefði þar atkvæðisrétt. „Rök" „doktorsins" voru m. a. þessi: „Það er a.m.k. andstætt þeirri meginreglu, sem gildir i réttarfarinu hvað þetta snert- ir"(??), sbr. Alþt. 1959, B 1851. Að sjálfsögðu var ráðherrann i hópi þeirra háttvirtra alþingis- manna, sem lögðust gegn aka- demisku frelsi og eindregnum vilja stúdenta, þegar rætt var um eftirlit með námsástundun. Þá sagði flokksbróðir ráðherr- ans, Benedikt fyrrverandi Sam- vinnuritstj óri Gröndal hin ef tir- minnilegu orð: „Ég er þeirrar skoðunar, að hugmyndin um akademískt frelsi, sem er mjög sterk i hugum stúdenta, sé orð- in úrelt, og þessi hugmynd hafi nú orðið skaðleg áhrif." I þessu máli, eins og öllum öðrum, sem stúdenta varða, kom hugur háskólakennarans til nemenda sinna skýrt i ljós, mannsins, sem segir, að allt frá skólaárum sínum hafi hugur sinn staðið til þess að vera — ekki f orstj óri heldur — háskóla- kennari (Alþbl. 12, des. 1958, bls. 12). Semínarismi. Enn kemur hugur Gylfa til stúdenta fram í því, að fyrir skemmstu hefur hann opinber-

x

Stúdentablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Stúdentablaðið
https://timarit.is/publication/350

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.