Fálkinn


Fálkinn - 13.01.1956, Blaðsíða 4

Fálkinn - 13.01.1956, Blaðsíða 4
FÁLKINN Kanada er næststærsta ríki í heimi og næstmesta skógarland í heimi. Aðeins Sovétsamveldið er framar. En í Kanada býr meira en tífallt færra fólk en í Sovjet-Rúss- landi og í nágrannaríkinu Banda- ríkjunum. Engin þjóð í heimi á hlutfallslega eins mikinn náttúru- au.ð og Kanadamenn. ÞANN 17. maí s. 1. söfuðust blaða- menn frá 13 þjóðum saman í París. — NATO — Norður-Atlantshafsbandalag- ið, hafði í samráði við utanríkis- og landvarnaráðuneytið í Kanada böðið þeim í kynnisför vestur um haf, eink- um til að kynna þeim þann þátt, sem Kanadamenn eiga i samstarfi NATO, en hann er gildur, þvi að fráteknum Bandaríkjunum er Kanada eina ríkið i sambaridinu, sem frá öndverðu hefir verið veitandi en ekki þiggjandi í þeim félagsskap. Og fyrsta tillagan um stofnun foans kom frá Kanada. Palais Ghaillot hefir bækistöð NATO í París. Þetta er mikil höll á Signu- bökkum andspænis Eiffelturninum, sem er handan við ána og heitir brúin yfir Signu þarna á milli Jena-brú. Höllin var upprunalega byggð sem sýningarhöll og er um 80 ára gömul, en fyrir 25 áruin var henni breytt mikið. Þarna er nú hið mikla skrif- stofubákn NATO. Þarna komum við saman i upplýs- ingadeildinni að morgni 18. ruai, blaða- mannahópurinn sern átti a'ð fara til Kanada, annar sem skyldi fara til Þýskaiands og sá þriðji, en för hans var heitið til Grikklands og Tyrklands, K N D >>>»>>>>>>>>>>>> Blaðamenn í boði |; NATO fyrir utan 1 Palais Chaillot, með Eiffelturninn í baksýn. en í honum var Guðni Þórðarson blaðama'ður. Þetta voru hópar nr. 25 —27 í röðinni, þeirra, sem farið hafa kynnisfarir til ýmissa NATO-landa undanfarin ár. Við vorum fyrst kynntir þeim far- arstjóra okkar, sem var fulltrúi NATO, — Paul Lieven, sem skýrði okkur frá tiJhögun ferðarinnar. N'æst hlýddum við á ávarp Giuseppe Cosmelli, að- stoðar-aðalritara og loks voru flutt tvö stutt erindi um NATO og starf- semi þess. Allar ræður voru fluttar bæði á ensku og frönsku. Loks kom fyrirspurnartími og svöruðu tveir af fulltrúum NATO spurningum blaða- manna. Þá var blaðamönnum boðið til hádegisverðar þarna í upplýsinga- deildinni, en við Guðni kusum frem- Skógurinn er ein mesta tekjulind Kanada. Hér sést skógarhöggsmaður vera að fella myndarlega furu vestur í.Klettafjöllum. — Ljósmynd: National Pilm Board. um að þiggja boð sendiherrahjónanna okkar, sem búa þarna skammt frá, og borðuðum við þar. Síðdegis fórum við út fyrir borgina til bækistöðva SHAPE, sem er her- málastöð NATO. Lítið sáum við þar af vigbúnaði, en yfirmenn úr hernum skýrðu frá starfseminni. Að endingu var okkur sagt að vera ferðbúnir á gistihúsum okkar kl. 11 að kvöldi, þvi að hugsast gæti að við legðum af stað vestur yfir haf um lágnættið. — í ferð- inni til SHAPE var leiðsögumaður i okkar bifreið íslendingup — Óttar Þorgilsson. Hann er fastur starfsmað- ur hjá NATO, og Lieven fararstjóri lét mikið af dugnaði hans og kunnáttu, er hann barst í tal síðar. Til Azoreyja og Halifax. í flughersdeildinni á Orlyflugvellin- um i París var allur Kanadahópur- inn kominn saman rétt fyrir miðnætti. Nema Portúgalinn. Hann sneri við i fússi í Paris, sagðist hvorki skilja frönsku eða ensku og yrði að fá túlk með sér ef hann ætti að fara. En ekki var það látið eftir honum. Þarna voru saman komnir þrír Frakkar, þrír Þjóð- verjar, tveir ítalir og einn frá hverju þessara landa: Bretlandi, Belgíu, Dan- mörku, Hollandi, íslandi, Grikklandi, Lúxemburg og Tyrklandi. En i Hali- fax bættist i hópinn maður frá Banda- ríkjunum. Við töfðumst á flugvellinum fram- undir morgun, því að eitthvað var að loftskeytum flugvélarinnar. Leiddist okkur biðin þarna i flugskálanum um nóttina, öllum nema þeim sem höfðu sölsað undir sig sófana í biðsalnum og sváfu þar svefni hinna réttlátu, en þó varð ég biðinni feginn eftir á. Því að um miðja nótt veiktist einn franski blaðamaðurinn skyndilega, hann mun hafa fengið botnlangabólgu- kast, og var sendur beina leið á spít- ala. Það hefði ekki verið neitt gam- an að sjá hann engjast sundur og sam- an í flugvélinni einhvers staðar úti yfir hafi. Til Azoreyja eru 1620 mílur enskar og 8 tíma flug með vélinni sem við flugum í, en hún var af gerðinni „North Star" og mjög svipuð Sky- mastervélum að stærð og gerð. Ekki sáum við land frá Frakklandsströnd til Azoreyja nema norðvesturhornið á Spáni svolitla stund. Á Azoreyjum böfðum við tveggja tíma viðstöðu. — Staðurinn, sem við lentum á þar, er cins konar Keflavík. Bandaríkjamenn hafa einnig gert flugvöllinh. Bréfin sem við sendum frá þessum stað, cr heitir Lajes, voru frimerkt með banda- riskum frímerkjum en ekki portú- gölskum. Annars var ég fyrir talsvcrðum von- brigðum er ég kom tii Azoreyja. Ég hafði hugsað mér suðræna gróður- dýrð þarna, en pálmarnir náðu ckki nema i öxl. En landslagið var ein- kennilega íslenzkt, enda eru eyjarnar byggðar upp af eldgosum. Úr lofti sá niaður fjölda af eldgigum. Áformað hafði verið að fljúga til Gander á New Foundland, en vegna hagstæðs veðurs gátum við sparað okkur krókinn og farið beint til Hali- fax. Lentum við á Shearwater-flug- stöðinni og „náðum háttum" á Nova Scotian Hotel í borginni, þó að við hefðum verið 19 tima á ferð frá Paris.

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.