Fálkinn


Fálkinn - 17.02.1956, Blaðsíða 5

Fálkinn - 17.02.1956, Blaðsíða 5
FÁLKINN •Þetta lét nú i cyrum sem rómantík til að byrja með. En svo liðu þrjú ár, sem alls ekki voru rómantisk, þangaS til hún fék'k skilaboS um aS hún mætti koma til Teheran. Eftir að hafa fengið alls konar skjöl og skilríki gat hún loksins iagt upp meS syni sína tvo og móður sína. Það hét svo, opinberlega, að hún færi í heimsókn til systur sinnar, konu augnlæknisins. Þau höfSu veriS búsett í Teheran i nokkur ár. ÞaS lagðis! i Ghristiane að margvíslegri erfiSleik- ar væri framundan, en móðir hennar, sem var hyggin og heillandi kona, var henni ómetanleg stoð. AFNEITAÐ VIÐ HIRÐINA. Það var áriS 1952 sem hún kom til Persíu, landsins sem hún liélt að ætti að verða ættjörð hennar og barna hennar. Enginn hafði komiS á flug- völlinn til aS taka á móti henni, ekki einu sinni Ali Reza sjálfur. Hann hafSi beðið augnlæknirinn, mann Jeanette um að taka við þeim, og nú liðu þrir dagar þangað til Christiane fékk að sjá manninn sinn. Mágur hennar lét þær mæSgurnar og dreng- ina fá tvö herbergi á neSri hæS í ¦liúsi sínu, og þar sat hún og beiS eftir að hún fengi boð frá konungs- höllinni. Þriðja kvöldiS staSnæmdist svartur bíll fyrir utan húsið. Hún var látín fara inn í hann og svo var ekið á fleyigiferð aS lítilli höll fyrir utan Teheran. Forhengi hafði verið fyrir gtuggunum í bílnum, svo aS hún sæi ekki út, og nú var henni sagt að ganga bakdyramegin inn í þessa litlu höll ... Þar var hún í þrjá daga með manni sinum og síðan var henni ekið aftur til systur hennar, með sömu leynd og áSur. Heni fór aS skiljast, aS hún mundi aldrei fá aS láta sjá sig á ahnanna- færi meS manninum sínum, aldrei fara út meS honum að borða eða dansa. Sem kona hans átti hún heimt- ingu á að vera köIluS prinsessa, en enginn gerSi það. Mágur hennar lét ihana skilja, að hún mundi aldrei verða viðurkennd við hirðina, þvi að hjóna- band prinsins og Evrópukonu, sem ekki hafði bekið rétta trú, mundi verða talið ólöglegt. N'æstu þrjú árin gat hún ekki geng- ið yfir götú án þess að gát væri höfð á henni. Henni skildist, að jafnvel áSur en hún kom til Persiu hafði Persásjah látið njósna um allt sem hún hafðist að, eftir að hún giftist bróður hans. Hún var einmana og mædd, útilokuð frá umheiminum og oftast fjarri manni sinum. Þ'au hittust stundum á laun — það var allt og sumt. AFALLIÐ MIKLA. En AIi prins bað hana um að láta ekki hugfallast. Þetta væri aðeins millibilsástandL Alvarlegir umbrota- timar væru í Persíu og þess vegna yrði hann að vera nærstaddur. Bráðum mundu koma betri timar og þá gæti þau sest aS erlendis og lifað aftur sömu sæluna og fyrstu 18 mánuSina, sem þau voru gift. ÞaS leiS oft langur timi svo, aS hún sæi hann ekki. Honum var faiiS hvert erindið eftir annað, og oft var hann í langferSum. Og þegar hann var ekki í stjórnarerindrekstri var hann látinn líta eftir bómullarekrum sjahsins i Norður-Periu. Ferðir sínar þangað fór hann oft í lítilli flugvél sem hann átti sjálfur, og þá var Christiane alltaf hrædd um líf hans. I október 1954 kom það fram, sem hún hafði alltaf verið hrædd um. Flugvélin kom ekki aftur, og eftir langa leit fannst ræfillinn af henni lipp í fjöllum, ásamt líkinu af prins- inum. Uppáhaldshundurinn hans lá dauSur viS hliSina á honum. Ali Reza prins varS ekki nema 33 ára. Kona hans fékk sorgarfréttina tveimur dögum eftir slysiS. Nú fannst henni öll tilvera hennar hrynja i rúst. Þrátt fyrir hiS ömurlega líf í Teheran hafSi hún alltaf elskaS Ali jafn heitt. Það var ekki honum aS kenna, aS fjölskylda hans hafði látið hana þola allar þessar raunir. En nú var hún frjáls og gat farið til Frakklands aft- ur. Það hélt hún að minnsta kosti. Og móður hennar datt ekki annað i hug. Hún hafði ekki yfirgefið dóttur sína í útlegðinni. FLOTTINN. Eftir að Ali var dáinn taldi mágur Christiane, augnlæknirinn, ástæðu til aS segja henni frá mikilsverSu máli í trúnaði. Soraya drottiiing hafði ekki eignast afkvæmi og litlar líkur tit að ¦hún gæti eignast barn. Ali Iteza hafði veriS krónprins, og nú var hann dá- inn, „svo aS nú er sonur þinn orSinn krónprins í Persíu. Gerir þú þér Ijóst hvaS þaS þýðir, Christiane'?" sagði augnlæknirinn. Hún trúSi honum ekki. En einn góðan vcðurdag komu tveir prúðbún- ir menn til hennar með ýms skjöl, sem þeir báðu hana að skrifa undir. Skjölin voru á presnesku og hún neit- aði aS undirskrifa skjöl, sem hún skildi ekki orS i. Nú voru þau þýdd fyrir liana og fyrst nú fékk hún að vita, að hún hafði verið skilin frá Ali Reza fyrir tveimur árum. Hún trúði ekki öðru en að konungsfjöl- skyldan hefði búiS þetta trl eftir aS Ali Reza var dáinn til aS hindra að hún hefði rétt til arfs eftir manninn sinn. Hana grunaði ekki neitt að þarna voru stórpólitiskar ástæður á bak viS. En hún skrifaSi undir og flýSi svo á náSir franska sendiráSs- ins í Teheran. Nokkrum dögum síðar heimtaði sjahinn að fá að sjá Ali Patrick. Christiane var dauðhrædd um að barninu yrði rænt frá sér. Og heldur cn ekki neitt lét hún hálfbróður hans fara með honum. Sjahinn talaði í stundarfjórðung við hinn unga arf- taka sinn, i fyrsta og hingaS til siSast.i sinn. Skommu síðar fór sjahinn og Soraya í langferðalag til Evrópu og Ameríku. Sjahinn var ekki fyrr kominn út fyrirfclandsteinana en Christiane fór að gera ráðstafanir til að komast úr landi sjálf. Hún lét sem um stutta ferS væri aS ræða, og skyldi mest af farangri sínum eftir i Teheran. Eng- inn vogaði að neita handhafa stjórnar- passa með nafni Ali prins um burt- fararleyfi. ESa var um aS ræSa gleymsku hjá vegabréfsskoSuninni? Hún komst aS minnsta kosti af staS og henni létti er hún var komin í flugvélina til Istanbul ásamt móSur sinni og drengjunum. Ekkert skeði Sjahinn Mohammed Reza Pahlevi setur þingið. Hjá honum standa fjórir bræður hans. Frá v.: Achmad, Ali, Abdul og Golam. Ali beið bana í flugslysi noíckrum dögum eftir að myndin var tekin. mcSan iiugvélin hafði viðstöðu i Beirut í Líbanon. En í Istanbul bættr ist við farþegi, pcrsneskur stjórnar- erindreki, ,T. Mehran. Hann lofaSi a"S vera hjálplegur ekkju hins látna rík- iserfingja; en i rauninni var hann njósnari frá konungsfjölskyldunni i Teheran, gcrSur út i ákveSnum erindum. „BARNIÐ ER EIGN KONUNGS- ÆTTARINNAR". Christiane grét af gleSi þegar flug- vélin var komin til Róm. Nú gæti nýtt og betra líf byrjaS hjá henni og drengjunum. Mehran hafSi séS fyrir herbergjum handa þeim á Hotel Excelsior, en þegar hún ætlaSi út stóSu tveir ítalskir lögregluþjónar við dyrnar og bönnuSu henni útgöngu. Var henni nú sagt, aS hún gæti ekki haldiS áfram meS Ali, nema hún fengi sérstakt leyfi til þess hjá persnesku hirSinni. Hún var fangi ennþá! — Barnið tilheyrir persnesku kon- ungsfjölskyldunni og verður þvi aS hlíta öðrum ákvæðum en borgaralegt fólk, var henni sagt. Frú Cholesky, móSir hennar, tók nú til sinna ráSa. Hún var orSin þreytt á þessu. En hún talaSi fyrir daufum eyrum. Þá tók hún nýtt ráS. Undir fóðrinu í töskunni hennar var enn hiS franska vegabréf dóttur hennar. Hún yrði að nota það til þess að kom- ast af gistihúsinu svo aS litiS bæri á, og áfram til Parísar. En meSan þessu fór fram hafði Mchran fengiS nýjar fyrirskipanir frá . Teheran og nú sctti hann Christiane þessi skilyrSi: a. að hún viðurkenndi að drengur- inn tilheyrði konungsfjölskyld- unni, b. aS 'hún samþykkti gcrSir s.iahsins um ríkiscrfSir, c. aS hún lofaði þvi að sonur hennar yrSi alinn upp í Sviss, og aS hún mætti ekki sjá hann nema einu sinni í viku. Af italskri hálfu var henni ráSiS til aS ganga aS þessu. ÞaS var málamiSI- un og barniS var ekki beinlínis tekiS frá henni. í Sviss gæti kannske tekist aS komast aS betri tilhögun i málinu. I rauninn hafSi hún ekki um ncitt að velja. Hún skrifaði undir og fór svo meS Mehran á heimavistarskóla skammt frá I^ansanne, þar sem allt var undirbúið til aS taka á móti Ali Patrick. Drengurinn var allt i einu orðinn erfingi að stóru riki og ö!l veröldin fylgdist mcð afdrifum hans.. En eitt skilyrði setti Christiane áð- ur en hún skrifaði undir og það var að drengurinn yrði aldrci fluttur !il Persiu gegn vilja hennar. Henni var gefið drengskaparheit um það. Og svo byrjaði rikisarfi Persa nám- ið í skólanum í Lausanne cn móðir hans settist að skammt frá, til að geta hitt drenginn á hverjum sunnu- dcgi. NÝR FLÓTTI. Hún hafði aðeins gengið að þessu til að fá ráðrúm til að ná betri lausn á málinu. Og ekki leið á löngu áður en lagt var á nýjan flótta. í tilefni af honum kom hálfbróðir s.jahsins, Amid Reza Pahlevi til Paris- ar. Hann var gramur cr fjórir alvar- legir menn tóku á móti honum á flug- vellinum. Þeir vissu að hann var i al- varlcgum 'erindagerðum. Tvcimur dögum áður, 21. mars, hafði nýi rikiserfinginn nfl. horfið frá Framhald á bls. 11.

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.