Fálkinn


Fálkinn - 17.02.1956, Blaðsíða 11

Fálkinn - 17.02.1956, Blaðsíða 11
FÁLKINN 11 LITLA SAGAN „Hikii fyrír peningonn" T EIÐSÖGUMAÐURINN stóð við ¦"-"4 landganginn. Eins og hershöfð- ingi slöðvaði hann ferðamannahópinn, sem var að ryðjast í iand. Útlendingarnir urðu forviða á orða- flaumnum, sem rann upp úr honum. Og þegar lögregluþjónninn á hafnar- bakkanum fullvissaði þá um, að Luigi væri áreiðanlegasti leiðsögumaðurinn i bænum, þyrptust þeir inn i bilinn hans og hann fylltist á svipstundu. Luigi leiðsögumaður hafði frá mörgu að segja. „Frá þessari eyju eru ýmsir mestu lærforingjar Evrópu ættaðir. Og i þessum dal barðist mesta hetja vorrar aldar, Pepino, með tutt- ugu manns gegn sex hundruð Þjóð- verjum. — Þarna uppi i skarðinu til vinstri barðist Pepino einn við fimm- tíu svartstakka frá Mussolini. Og Pepino synti yfir ána, sem við kom- um á rétt bráðum, — synti með hand- járn um úlnliðina, en komst lifandi yfir um, með fimm kúlur í skrokkn- um." Ferðafólkið brosti að hinum lifandi lýsingum Luigis á þessum þjóðfræga Pepino, og gömul dama gat ekki setið á sér að spyrja: „Hvað gerir hann núna, þessi Pepino. Núna þegar alls staðar er friður?" Luigi yppti öxlum íbygginn. „Hann Pepino? Hann kann sjálfsagt ekki við friðinn. En einhvern veginn verður maðurinn að lifa. Hann hefir ekki sést hér um slóðir í síðustu tvö ár." Luigi hélt áfram að segja frá hetj- um og bófum, frá hrottalegum athurð- um og blóðhefndum, og sumar sög- urnar voru svo mergjaðar að ferða- fólkið fékk hroll. Loks var bifreiðin komin svo langt, að Luigi sagði, að nú yrði að snúa við, þvi að ekki yrði komist lengra. Það tók dálitla stund að snúa bílnum, en i sama vetfangi og bilstjórinn ætl- aði að auka ferðina, þusti hópur vopnaðra manna niður á veginn. Luigi fölnaði, augun urðu starandi af skelf • ingu — á sömu stundu vissi ferða- fólkið hver þarna var kominn. Það var enginn vafi á þvi — þetta var Pepino sjálfur, og þessir tuttugu liðs- menn hans með honum. Og nú gerð- ust mörg tiðindi í senn. Ferðafólkið sá að Luigi varð ösku- grár í framan, það heyrði óskiljan- legan orðaflaum og sá að Luigi vatt sér út úr bilnum og réð til atlögu gegn hinum skrautbúna ræningjafor- inga, Pepino. Það sem nú gerðist skynjuðu ferða- mennirnir eins og draum. — Luigi og Pepino voru að berjast, og Luigi bar sigur af hólmi og notaði svo ræn- ingjaforingjann sem skjöld gegn liðs- mönnum hans og byssum þeirra. Og hámarkið var það, að Luigi dró Pepino inn i bifreiðina, bílstjórinn brunaði af stað, beint á bófana, sem komust með naumindum undan. Og þegar kom niður á aðalveginn losnaði uni málbcinið á Pepino. „Eng- inn matur, vopnuð lögregla á hverri hundaþúfu, en hjá okkur ekkert nema skotfæralausar byssur, hungruð börn og kellingar, sem hóta að fara frá manni." Ferðafólkið varð rólegra er það heyrði þetta og fór nú að taka myndir ai' þessari yfirbuguðu hetju, sem sat þarna buguð og skælandi og grátbændi Luigi um að ofurselja sig ekki lög- reghinni. Luigi var líka með tárin í augunum, og nú sneri hann sér til ferðafólksins. „Ég var ekki eins hug- rakkur og þið hélduð, þvi að þegar enginn iþeirra skaut skildi ég að Pepino og hans nienn áttu engin skot- færi, og þess vegna gátu þeir ekki verið hættulegir. Auk þess er Pepino ckki í fullu fjrtri, vegna þess að hann hefir sol'tið, og svo er konan hans skass. —¦ Mig langar mest til að lofa honum að sleppa, þvi að þetta er dug- legur bóndi." Pepino velti vöngum. „Þú ert ekki verður þess að tala um konuna mína, hún er besta kona- í h'eimi. En hvar get ég fengið peninga til að kaupa mér eina belju og útsæði?" Luigi yppti öxlum. „Spurðu mig ekki að þvi — spurðu heldur ..." Luigi þagði og horfði spyrjandi á ferðafólkið. Það var farið að vorkenna hetjunni Pepino. Og það hafði upplifað merki- legan atburð, fengið mikið fyrir pen- ingana, svo að einhver stakk upp á að aura saman peningum til að gera góðan iýðræðissinna úr Pepino. Og það var gert. Ferðafólkið kvaddi Luigi, þakklátt i huga, og leiðsögumaðurinu fékk ríkulegan skilding fyrir hetjud^ðina. — Klukkutima síðar var Luigi að taka á móti nýjum ferðamannahóp. Lög- regluþjónninn sagði, að hann væri tvimælalaust áreiðanlegasti leiðsögu- maðurinn á staðnum — þeir sem færu með honum fengju alltaf mikið fyrir peningana. Og á eftir fór þessi vörð- ur laganna i símann og hringdi til Pepino vinar síns, til að segja honum að þeir yrðu að cndurtaka sýninguna fyrir sólarlagið. Ali Patrick Framhald af bls. 5. Sviss. Hann og móðir hans fundust hvergi. Sjahinn lét Amid bróður sinn snúa sér til frönsku stjórnarinnar og biðja hana um að leita rikiserfingj- ann uppi og afhenda hann persneska sendiráðinu í París. í skýrslunni var þess getið til, að prinsinn hefði verið numinn burt nauðugur. Amid var stórorður við mennina fjóra, á leiðinni inn í borgina. Þeir voru „sporhundar" sjahsins en höfðu ekki getað fundið litla prinsinn. En það var enginn hægðarleikur. Viku eftir að Ali Patrick byrjaði í skólanum bað hann innilega um að fá að vera hjá móður sinni. Það var ekki leyft strax cn tvívegis hafði drengurinn stolist heim til móður sinnar og var þá afráðið að hann fengi að búa hjá henni á gistihúsinu fyrst um sinn, en vera i skólanum á dag- inn. Fjórum dögum síðar fékk skólinn læknisvottorð um að drengurinn væri veikur, og eftir það sást hann ekki í skólanum. Þremur dögum cftir skrópavottorðið hvarf hann með móð- ur sinni og Christian hálfbróður sín- um. Ókunniig kona var með þcim. Þau sögðust ætla út að ganga en gátu þess að þau mundu kannske koma lieim i seinna lagi, því að þau væru boðin í kaffi. Þetta var sunnudaginn 20. mars. Mánudag bað amma prinsins, sem alltaf hafði verið með þeim, um hótelreikninginn og borgaði hann og lét allan farangur dóttur sinnar í tösk- FERÐAFRAKKI úr svart- og brún- merluðu efni frá Jacques Griffe. Tak- ið eftir tvískiptu vasalokunum sem halda áfram upp undir hendur eins og auki. Líningin í hálsinn er einnig óvanaleg. SPORTKLÆÐNAÐUR. — I raun og veru er þetta ekki dragt heldur tví- skiptur kjóll með viðeigandi sjali sem er nýjasta tíska á öllum tímum dags. Þessi er frá Manguim, úr gulgrænu ullarefni. Leðurbelti í mittið. urnar. Svo fór hún. Skömniu áður hafði hún verið hringd upp í síma frá Frakklandi. Hún sagði að dóttir sín hefði farið með AH Patrick til Geneve, til þess að láta sérfræðing líta á hann. Þegar skólastjóri prinsins kom á gistihúsið daginn eftir var fuglinn floginn. Nú komst alit í uppnám. Lög- reglan var beðin að skerast í leikinn, og við rannsókn kom i ijós að enginn Ali prins hafði komið til Geneve. En ýmislegt þótti benda á að ríkiserfingi Persa og móðir hans væru komin inn fyrir landamæri Frakklands. Lögrcglan varð þess vísari að Christiane Reza-Cliolesky, drengir hennar og vinkona höfðti farið til Montreaux með lestinni og þaðan i bíl til Gencve. En ekki tókst að sjá livort þau hefðu farið yfir landamær- in i bíl eða les't. Þótti liklegt að cin- hver í Saonc-héraðinu hefði undir- búið flóttann, og ókunna konan hefði vcrið gerð út af honum. EFTIRLEITIN. Rannsókn á hvarfinu var haldið áfram sleitulaust. íbúð 'Cholesky var vitanlega rannsökuð og ýms sumar- hús, sem frú Cholesky hafði leigt. Ein vinafjölskylda Cholesky varð lika fyrir húsrannsókn og yfirheyrshini, cn ekkcrt kom í Ijós. Hvorugt fannst, prinsinn eða móðir hans. Það var eins og að leita að saumnál i hey- hlöðu. En vinir Christianc studdu hana drengilega. — Við vitum ekkert um hana, sögðu þeir er þeir voru spurðir — en það cr rétt af henni að gera það, sem hún heldur að drengnum sé fyrir bestu. Við vitum hvaða kvalir hún hefir þolað i Teheran. Hjóna- band hennar var óslitin keðja von- brigða og auðmýkingar, og henni er ekki láandi þó að hún reyni að gera tilveruna vistlegri, fyrir drengina og sjálfa sig. ______ i En sjahinn hafði líka sín vandamál. Það virðast ongar horfur á að hin friða drottning hans, Soraya, geti cignast barn, cn af fyrra hjónabandi sinu og hinnar egypsku Fuadsdóttur á hann eingöngu dætur. Þess vegna er Ali Patrick ómótmælanlega erfingi að „Páfuglshásætinu". Að vísu á sjahinn fleiri hræður, en þeir eru allir hálfbræður hans, en faðir Ali Patricks var albróðir sjahsins. Það getur hins vegar hugsast að sjahinum snúist hugur og að einhver hálfbræðr- anna taki ríki eftir hann. Þeir heita Golam, Abdul, Achmad, Mahmud og Amid Reza. *

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.