Fálkinn


Fálkinn - 13.04.1956, Blaðsíða 10

Fálkinn - 13.04.1956, Blaðsíða 10
10 FÁLKINN 1 BSNCJjST KLUMPUR og vinir hans * MYNDASAGA FYRIR BÖRN * 8. — Húrra! Loksins fór það! Þetta er nú — Nú þykir mér braka. Þetta er víst stærsta tré — Flýtið ykkur, það hleypur frá okk- meiri bolurinn, þegar maður sér hann að í heimi. — Bara að það brotni nú ekki! ur. Bara að það strjúki ekki áður en neðanverðu. ?að verður að skipi. — Það hefir oltið alla leið ofan í sjó. — Það — Fyrst sögum við það langsum. — Alveg rétt, — Ég hlakka til að reka naglana i er gott, Þá þurfum við ekki að tosa því Klumpur. Annars kann ég nú betur að saga þvers- það! — Ertu vitlaus. 1 þessu skipi þangað. um. verður ekki einn einasti nagli. — Góðan daginn, væni minn. - Til hamingju með afmælisdaginn! ík*í*l«r * — Þú getur ekki hugsað þér, Viggo, hvað það er þreytandi að tala við hana Evu í síma ... ! Jean Laforet í Arles, Frakklandi, spuríSi nýlega í fyrirspurnardálki blaðsins hvað hann ætti að gera. Honum hafði ient í rifrildi við kon- una sína út af smámunum, og nú hafði hún ekki talað orð við hann í fimm vikur. Ritstjórinn fól lesendum sínum að gefa manninum ráð. Besta svarið dæmdist vera það, sem kom frá frú Laforet. Það hljóðaði svo: „Komdu bara og kysstu mig, aulinn þinn!" — Hefirðu ekki fengið neinn sil- ung ennþá? — Nei, enda kemur það út á eitt. Kg cr að kenna manninum að synda. Ungfrú Andersen fór til læknisins til þess að láta rannsaka sig. Hún var oft með velgju og ógleði og yfir- leitt ekki eins og hún átti að sér. Læknirinn athugaði hana hátt og lágt og utan og innan og að svo búnu segir hann: — Ég get sagt yður gleðilegar frétt- ir, frú Andersen ... — Ég er ekki gift. Eg er ungfrú, ieiðréttir hún. — Æ, hver skollinn. Þá verð ég að segja yður óþægilegar fréttir, ungfrú Andersen. — Ekki skil ég hvers vegna maður er að gifta sig þegar maður getur fengið páfagauk keyptan fyrir 75 krónur. — Já, þið karlmennirnir eruð betur settir en við. — Tuddar kosta á þriðja púsund krónur núna. — Einu sinni var Skoti sem hét Yincent. — Ef ég tek mér nafnið Vin, hugsaði hann með sér, — þá spara ég cent í hvert skipti sem ég nefni nafnið mitt. Andvarp úr 1. bekk. — Ég vissi það nú alltaf að það er ckkert gagn að þvi að vera að fara í skóla. í gær vorum við látin leggja saman tölur, og svo drógum við þær hverja frá annarri í dag. — Elskan min, ertu nú viss um að þú hcfðir elskað mig alveg svona heitt ef þú hefðir aldrei hitt mig? Vegna umboðslaunanna. Hjúskaparmiðlarinn: — Þér eruð hreint og beint töfrandi, ungfrú. Ef bað væri ekki vegna umboðslaunanna mundi ég ekki hika við að giftast yður. Gft-qoe- 16 — Frímerki — frímerki — þú hugs- ar aldrei um annað en frímerki. — Gerðu svo vel — þarna er kaffið þitt! -*> Ljónaveiðar.

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.