Fálkinn


Fálkinn - 10.08.1956, Blaðsíða 11

Fálkinn - 10.08.1956, Blaðsíða 11
FÁLKINN 11 LITLA SAGAN ?00 brótinr „ÞAÐ er svei mér mál til komið, að ég fái þessar 500 krónur, sem haiin Einar skuldar mér," sagði ég. „Nú hefir hann skuldað mér þær í misseri; og mig vantar peninga. Ég sima til hans á morgun." „Ætli hann eigi ekki jafn erfilt með að borga þér peningana og þú átt meS að borga honum Gunnari þessar 500 krónur, sem hann á hjá þér," sagði Elsa. „Gunnari liggur ekkert á, ég léði honum fjórar bækur fyrir tveimur árum. ÞaS er blátt áfram stuldur aS skila ekki aftur bókum, sem maður fær lánaSar. ÞaS er engu betra aS svíkjast um aS skila bókum og að svikjast um að borga skuld. Og svo er Gunnar ekki í peningavandræðum, svo að hann verður að líða mig." „Æ, hvað ég er syfjuð," sagði Elsa og geispaði, „í kvöld skal ég fara snemma að hátta, — æ, og nú hringir síminn. Viltu svara, Oddur! Éf það er Vigga þá er ég ekki heima." Ég svaraði i símann, og það var Gunnar. *, „Heyrðu, Oddur," sagði hann, „hvenær hefirðu hugsað þér að borga mér þessar 500 krónur, sem þú skuld- ar mér?" „Ég get ekki sagt þér það í bili," sagði ég. „ÞaS er meira en ár síSan ég lánaSi þér þetta," sagSi Gunnar. „Já, ég man þaS," sagSi ég, „en þaS eru mcira en tvö ár siðan ég léði þér fjórar bækur, svo að ekki er þaS betra." „Þú skalt fá bækurnar þegar ég fæ peningana," sagði hann stutt og sleit samtalinu. „Jæja, þetta var hann," sagSi ég og lagði tólið á. „Já, ég heyrði það," sagði Elsa og stórgeispaði. Við höfðum háttað svo seint undanfarin kvöld, að bæði voru grútsyfjuð. „N'ú hátta ég," sagði Elsa og stóð upp. Og ég gerði eins. Ég var kominn meira en hálfa leið inn í draumaland þegar síminn hr.ingdi. Elsa lét auðvitað sem hún svæfi eins og steinn. Mér datt ekki í hug að fara á fætur til að svara. Ég lét simann hringja. Þvi miður er eng- in hurð milli stofunnar og svefnher- bergisins. Jæja, ég lagðist á hina hlið- ina, saronfærður um að ég mundi sofna eftir tíu sekúndur. Langt frá því. Siminn fór að hringja aftur — meiri glymjandi en áður. Til þess að sýna betur að ég svæfi hraut ég nokkrar fallegar hrotur. Siminn hætti ekki. „Oddur, heyrirðu ekki að siminn er að hringja?" sagði Elsa. Ég svaraði með því að hrjóta bctur. „Síminn er að hringja, Oddur," — hún kleip mig i bandlegginn og ég varð að yakna. sijjr ag brenna?" spurSi „Siminn, hcyrirðu ekki í síman- um?" sagði hún. „Lofðu honum að hringja. Ég nenni ekki aS svara. Ef ég á að svara hvenær sem síminn hringir, verð ég alveg svefnlaus." Nú þagnaði síminn, sem betur fór. „Ef hann hringir aftur þá látum við hann hringja," sagði ég. „Góða nótt!" En friðurinn var ekki fenginn. Svona er það alltaf þegar maður ætlar sér aS l'ara snemma að sofa. Þá kepp- ast allir kunningjarnir um að hringja. Síminn hringdi og iiringdi, von úr viti, en loksins þagnaði hann, og svo sofnuðum við. Morguninn eftir þegar ég fór inn i strætisvagninn, áleiðis á skrifslof- una, tók ég eftir að Einar var þar. Nú skal hann fá að heyra í mér, hugs- aði ég með mér, en Einar varð fyrri til. „Ég hringdi hvað cftir annað til þín i gærkvöldi," sagði hann, „mér datt i hug að skreppa til þín út af þessum 500 krónum, sem ég skulda þér. En þú varst ekki heima." „Þú getur borgað mér þær núna," sagði ég uppglenntur og datt strax í hug, að nú skyldum við Elsa gera okkur dagamun. „HeyrSu, ég gafst alveg upp á að hringja til þín, en svo datt mér í hug að líta inn til hans Gunnars. Þeg- ar hann frétti að ég skuldaði þér 500 krónur, sem ég ætlaði að borga, sagði hann að þú skuldaðir sér 500 krónur, svo aS þaS varS úr að ég tók við peningunum. Svo aS nú er ég skukl- laus við þig og þú við hann. Eg kom ekki upp nokkru orSi. „Um leiS og ég fór." hélt Einar áfram, „fékk Gunnar mér 4 bækur, sem þú hafSir lánað honum, og bað mig um að skila þeim við tækifæri. Þegar ég kom heim og leit á þær, sá ég að þetta voru sömu bækurnar sem þú fékkst lánaðar hjá mér fyrir rúm- um þremur árum." * Dóttir Marlene Dietrich var i sam- kvæmi, þar sem allir kepptust um aS sló móður hennar gullhamra. „Hún verður yngri og yngri með hver.ju árinu," sagði einn aðdáandinn. „Mað- ur skyldi halda að hún væri systir yðar." — „Já," andvarpaði dóttirin. „En það verður þó alltaf niu mánaða aldursmunur á okkur." Carl Nielsen, 72 ára söðlasmiður, auglýsir þannig í Kaupmannahafnar- bliiðunum: „Með þvi að skattstjórinn, þrátt fyrir háan aldur minn, gerir of miklar kröfur til mín, sé ég þvi miður neyddan til að loka verkstæðinu mínu og gerast ellistyrkþegi." Elizabeth Englandsdrottning hefir fengið tilsögn í raddbeitingu hjá ein- um af sérfræSingum enska útvarpsins. ÞaS hefir veriS fundiS aS þvi hvernig drottningin talar i útvarpi — röddin þykir of köld. Var hún látin heyra sjálfa sig á grammófónplötu, sem hafSi verið tekin af einni útvarpsræðunni, og viðurkenndi að aðfinnslan væri rétlmæt. En nú hefir hún lært að tala með dýpri rödd og mýkri og hlýrri. Vitið þér...? Hún er góS þessi dragt sem Jean Patou hefir búið til úr þykku ullarefni. Hringskorna pilsið er kóngablátt. Það er bundið með linda í mittið og er með vösum. Blússan er dökkblá með vítt, bátlaga hálsmál og háan kraga lagðan með silkibandi sem hnýtt er í slaufu að framan. T. h. eru . sjáum við nýtísku skartgripi. Þeir sannkölluð listaverk — og verðið fer eftir því. Efst er skrautgripur úr fílabeini með simili hringum og til- heyrandi eyrnalokkar. — í miðið er mjög breitt armband og stór hringur sem hafður er á llitlafingri, hvort- tveggja úr gulli, skreytt mislitum steinum. — Neðst hefir hárgreiðslu- meistarinn Guillanne greitt þessari fallegu greiðslu og Iátið fallegt simili- chips við bæði gagnaugu. að það er hættulegt að drekka sig fullan í Ankara? Því að ef lögreglan rekst á góðglaS- an mann á götum höfuSborgar hins tyrkneska ríkis, hirSir hún hann og ekur með hann 30—40 kílómetra út fyrir borgina. Þar tekur hún af honum peningana hans og hann verður að gera svo vel að fara labbandi heim til sín. Oftast nær er runnið af hon- um eftir gönguferðina. Mm að fiski getur rignt? Það kemur ekki sjaldan fyrir, og stundum hér á landi, að sílum rignir niður yfir landið. Þetta atvikast þannig, að skýstrokkar soga sjó upp i loftiS, og þá slæSist fiskurinn meS. að hægt er að kvikmynda nær 2000 myndir á sekúndu? Þessi gcypihraði er eingöngu not- aður við visindalega könnun á mjög hröðum hreyfingum. Til dæmis má taka margar anyndir af kúlu, sem kemur fram úr byssuhlaupi.

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.