Fálkinn


Fálkinn - 17.08.1956, Blaðsíða 11

Fálkinn - 17.08.1956, Blaðsíða 11
FÁLKINN 11 Tiskum.yn.dir LITLA SAGAN Langa línan sem einkennir þennan fína rauða frakka eftir Jacques Heim er einkum falleg á litlar konur, því að þær sýnast hærri í honum. Frakkinn er einhnepptur og vasar hátt á barm- inum. Óvenjulegur frakki en þó skemmti- iiegur er þessi kanaríguli frakki íír dúnmjúkri shetlandsull. Bakið er fellt á herðalistann og falla fell'ing- arnar mjúklega niður. Frakkinn er óhnepptur en haldið saman eins og þægilegast er og hornin að framan eru ávöl. Fyrsti maðurinn, sem botnaði i hvað rafmagn eiginlega er, var Grikk- inn Thales. Fyrir kringum 2000 ár- um neri hann raf með tusku og upp- götvaði rafmagnið. Raf hét á grisku elektron, og það orS heyrist oft nefnt nú á dögum, siðan rannsóknum á raf- magni og kjarnorku fleygði fram. Upp meb bendur Stundvíslega kl. 20.25 brunaði hrað- lestin frá Santa Fé inn á aðalstöðina í El Paso. Stöðin liggur við Monterey- slrætið, sem er aðalumferSargatan í suSurborginni, svo að það var hægð- arleikur fyrir Juan Eidorado að hverfa í mannfjöldanum. Honum hafSi tekist aS tæma pen- ingaskápinn hjá stórfirmanu Richardo Gonzales & Co. þrátt fyrir allar var- úSarráSstafanir og allar þjófabjöilur. í gær hafði hann ekki átt nema 50 mexikanska dollara, en i dag var hann ríkur maður. í ljósbrúnu skjala- möppunni hans voru samtals 70.000 dollarar. Allt i einu leit hann við — var ein- hver að elta hann? Hugboð hans vaknaði. Skammt fyrir aftan hann var ma'ður, sem virtist vera að skoða i búðarglugga. Juan fór að herða á sér. Maðurinn við gluggann stóð stutta stund, svo kom hann á eftir. Juan varð órólegur, hann fór að hlaupa við fót i áttina niður i skuggahverfið. Svo hljóp hann fyrir horn, og sá sér færi til að skjótast inn i port. Eftir dálitla stund heyrði hann fótatak manns sem fór fram hjá. Það varð daufara, maðurinn var kominn á burt. Juan létti. Svo hélt hann blistrandi fram götuna. Allt i einu heyrði hann: „Stansið! Upp með hendurnar!" Hann leit við, reyndi að flýja, en það var orðiS of seint — maðurinn þreif til hans og eitthvað kalt small að úlnliðunum á honum. Handjárn! Hann missti skjala- möppuna en lögreglumaðurinn tók hana upp og klappaði Juan á öxlina og sagði brosandi: — Hægan, hægan, Juan Eldorado — þér vitið best sjálf- ur. hvers vegna ég hirði skjalamöpp- una. Svo náði hann i bifreiS og skömmu síðar stóðu þeir frammi fyrir lög- reglustjóranum í El Paso. — Góðan daginn, herra lögreglu- stjóri, sagði leynilögreglumaðurinn brosandi. — Hérna kem ég með Juan Eldorado, sem auglýst hefir veriS eftir vegna þjófnaðarins hjá Richardo Gonzales & Co. Ég heiti Pedro Norte, njósnari frá Santa Fé. Viljið þér taka þennan mann að yður á meðan — ég þarf að reyna aS góma annan bófa, sem hefir verið með honum um þjófn- aðinn. Lögreglustjórinn ljómaSi eins og sól og sló Norte gullhamra fyrir veið- ina. Hann hafði unnið frábært þrek- virki og veriS fljótur í snúningunum. Juan varð að sætta sig við orðinn hlut, fölur og fokreiSur. Aldrei hafði hann verið tekinn svona fljótt — áSur en hann hafði getað faliS herfangiS sitt. En hvaS var orSiS af Pedro Norteí spurði lögreglustjórinn þegar þrír tímar voru liðnir og ekkert lifsmark kom frá honum. Þetta hlaut að vera sérlega fær maður, að ná i innbrots- þjófinn aðeins fjórum tímum eftir þjófnaðinn. \ ViS yfirheyrsluna hélt Eldorado því fram, að hann hefði verið aleinn um þjófnaðinn, en enginn vildi trúa honum. Norte hafði sagst ætla að finna samverkamanninn hans. Lögreglustjórinn fór að verða óró- legur. Hafði njósnarinn orðið fyrir slysi? Þegar komið var fram á nótt sendi hann iögreglunni í Santa Fé skeyti um, að Pedro Norte væri liorf- inn. Svarið kom rétt fyrir klukkan 7: „Njósnari sem heitir Pedro Norte kannast enginn við hér!" Daginn eftir kom bréf til iögreglu- stjórans. Það hljóðaSi svo: „Mér tókst að handsama liinn frrega þjóf Juan Eldorado. Ég sá hann á götu í Santa Fé eftir að ég hafði séð mynd af honum í blaði. Eg hefi ekki lögreglustörf að atvinnu. Og ég er hæverskur svo aS ég vænti hvorki þakklætis né lofs fyrir verkiS. En ég leyfi mér aS halda þýfinu, sem Eidorado náSi. Ég afsala mér öSrum launum. Yðar þjónustureiðubúinn, Pedro Norte." 1. janúar var talinn fyrsti dagur ársins milli ársins 700 og 450 f. Kr. En frá 450 til 46 f. Kr. var árið taiiS byrja 1. mars. Þá endurskoSaSi Julius Cæsar tímataliS, og síSan 46 f. Kr. hefir 1. janúar jafnan veriS talinn nýársdagur. Sumar kanínutegundir geta séð beint útundan sér — 180 gráSur til hliSar við sig. Og brúni hérinn sér aftur fyrir sig — hann sér þá sem elta hann á fióttanum án þess að lita viS. Það hefir verið siður elskenda í minnsta kosti 6000 ár, að krota nafnið sitt eða fangamark í trjábörk eða steina. Einn af stóru pýramidunum i Egyptalandi er alsettur slíkum fanga- mörkum. Fæst fólk sefur „eins og steinn" sem kaliað er. Einu sinni voru 150 sofandi menn kvikmyndaSir, og af þeim var aðeins einn, sem hreyfði sig alls ekki alla nóttina. Og þessi eini var sjúklingur á geðveikraiiæli. Hin „tilraunadýrin" byltu sér sitt á hvað alla nóttina. Fjölskyldufaðir i Cairo hefir beiðst lögregluverndar gegn syni sínum, sem hótaSi aS drepa hann ef hann fengi ekkl peninga fyrir viskíi og eiturlyfjum. Sonurinn er sjö ára. í Suður-Afriku eru 90.000 alkóhól- istar, og 80% af þeim eru með blá augu, stendur i læknatimariti einu'. Mjólkurbú í Rotterdam, sem fram- leiSir alls konar mjólkurafurSir, er fariS aS hraSfrysta klakapípur úr mjólk, sem það selur til hitabeltis- landanna. Mjólkin heldur óbreyttu bragði eftir frystinguna. Við stærsta knattspyrnuvöllinn í Milano, sem rúmar 90.000 áhorfendur, hefir verið lögð hitaveita um áhorf- endaplássið, svo að fólki verði ekki kalt á fótunum. Sætasta efnið, sem visindamenn þekkja til þessa heitir „stevioside" og er 300 sinnum sætara en sykur.' Það fæst úr kjarrgróðri, sem vex villt- ur í Paraguay, Brasiliu og Argentinu, og er hægt að vinna sykurkrystalla úr blöðunum. Samsetning efnisins er einföld og frumefnin i því eru kola- efni, vetni og súrefni. Loftið sem við öndum að okkur inniheldur að jafnaði 77.08% af köfn- unarefni og 20.57% af súrefni. Auk þessa er i loftinu vatnsgufa, kolsýra, vetni, heiium og fleira. Vitið þér...? að í Japan er hótel og efstu hæðir þess snúast með sólinni. Ástæðan er sú, að eigandinn vill láta alla gestina njóla jafnt hins fagra útsýnis yfir flóann og liöfnina, sem gistihúsið stendur við. En gistihúsið snýst svo hægt að geslirnir finna ekki tij hreyfingarinnar. Hins vegar eru það aðeins herbergin sem snúast en ekki gangurinn fyrir utan dyrnar, svo að kannske kemst ruglingur á skóna gestanna, et þeir eru látnir út fyrir dyrnar að kvöldi. að í nýjustu flugvélamóðurskip- um USA eru rennistigar? Þessir stigar (eskalatorar) ná neð- an úr kjalsogi og upp á þilfar og skulu notaðir hvenær sem áhöfnin er köll- uð á þilfarið. En þótt stigarnir séu not- aðir eiga menn að hlaupa iika, til þess að komast enn fljótar. að hvergi í Evrópu er borðað meira kjöt en í Frakkllandi? Þar er kjötneyslan 71 kíló á mann að meðaltali á ári, en í Danmörku og Bretiandi er hún 60 kiló. — En i öðrum heimsálfum er kjötátið miklu meira en þetta. í Argentinu, Ástralíu, Nýja Sjálandi og Uruguay er kjötátið um 100 kíló á mann. Hinsvegar borða Japanar ekki riema. 5 kíló yfir árið og Indverjar aðeins eitt.

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.