Fálkinn


Fálkinn - 19.10.1956, Blaðsíða 4

Fálkinn - 19.10.1956, Blaðsíða 4
FÁLKINN 3. Eg var tvífari Monty's! BANATILRÆÐI? Þegar ég hafSi borðaS og beið eftir að Foly kærrii aftur og sækti mig, hafði ég ekki annað betra til dægra- styttingar en að góna út um gluggann. Nokkrar bifreiðar stóðu á torginu fyrir framan húsið og hópur af land- eyðum hallaði sér upp að girðingunni fyrir neðam Allt í einu varð mér iitiS upp og sá þá mann vera að brölta uppi á þakinu á annarri hliSarálmu hússins. Hann miðaði á mig einhverju, sem mér fannst grunsamlega líkt byssu. Tveir stórir gluggar voru á her- berginu svo aS bjart var í því, og vafalaust gat maSurinn séS mig þó að ég stæði talsverðan spöl frá glugg- anum. En hvað mundi hann gera ef ég færSi mig úr staS? Mér datt fyrst í hug að snara mér til hliðar áður en honum gæfist ráðrúm til að skjóta, en svo mundi ég hver ég var. Monty hafði aldrei á ævi sinni látið á sér sjá, að hann kynni að hræðast. Þess vegna stóð ég rólegur í sömu sporum um stund, og gekk svo hægt fram að dyrunum. Ekkert gerðist og þegar ég leit út um gluggann næst, sá ég aS maSurinn var aS horfa á mig í kíki. í sömu svifum kom Foley inn og fór með mig til landstjórans. — Eftir stundarfjórðung eigum viS aS fara út i garðinn og ganga þar um dálitla stund, sagði hann. — Þér sjáið reisupalla við aðra álmuna, þaS er verið að gera við hana og smiðirnir eru spánskir. Einn af þeim er snuðr- ari fyrir óvinina. — Ég veit það, sagði ég, — hann var að skoða mig í kíki áðan. -----Ha? Nei, nú .... En það er ekki nema gott. Hann hefir viljað vita vissu sina um aS þér séuS Monty. í garSinum munum við hitta tvo spánska kaupsýslumenn, sem komu hingaS fyrir fáeinum dögum. Þeir Heywood hershöfðingi, leiðsögumað- ur Clifton. James í ferðalagínu til Gibraltar og Alzír. koma hingað i heimsókn í dag og ganga gegnum garðinn til þess aS þurfa ekki að fara hina leiðina. Á steingarðilnum kringum garðinn er lágmynd, og þegar ég geri einhverja athugasemd við hana, þá merkir það aS mennirnir séu aS nálgast. Þér skuluð snúa bakinu við þeim, svo aS þér takiS ekki eftir þeim, og tala fremur hátt viS mig og tala um „leyndarmálin", sem Lester hafði trú- að yður fyrir. Skiljið þér? — Já, það er ofur Ijóst, sir Ralph. NJÓSNARAR HITLERS. ViS gengum út í garðinn og vorum að rangla þar um góða stund og dáð- umst að blómunum og gættum þess að mennirnir, sem voru að vinna á pöllunum, fengju gott tækifæri til að sjá okkur. Síðan gengum við áfram niSur að garSshliSinu og námum stað- ar fyrir framan fallega lágmynd, sem var greypt inn i múrinn. — Maristu eftir þessari mynd? spurði hann. — Þú sérS aS viS höfum gert viS hana síSan þú komst hingað seinast. — Já, hvort ég man eftir henni, Rusty! svaraSi ég. — Hún er falleg, svo að það var vel ráðið að láta gera við hana. í þessum svifum heyrði ég aS grindurnar voru opnaSar og ég heyrSi fótatak á mölinni, en lét sem ég tæki ekki eftir þessu og fór aS tala um síSasta stjórnarfundinn og áætlun nr. 333. AHt i einu hnippti landstjórinn í mig, svo að ég þagnaði og leit við og þóttist verSa felmtraSur er tveir ókunnir menn stóSu rétt hjá m£r. Landstjórinn kynnti þá fyrir mér, og þeir horfðu á mig með miklum lotningarsvip og afsökuðu að þeir gerðu ónæði, er svo tiginn gestur væri á heimilinu. SögSust þeir heldur vilja koma aftur einhvern annan dag, og eftir stutta stund fóru þeir aftur sömu leiðina sem þeir höfðu komið. Á þessum fáu mínútum breyttust ör- lög njósnaranna tveggja og þúsunda af hermönnum okkar. Ég frétti siðast að þessir tveir Spánverjar voru meðal duglegustu snuSraranna, sem Hitler átti. Þeir höfSu lært hjá Gestapo og höfðu verið sendir til Gibraltar til að njósna um mig. Leyniþjónustan hafði með ýmsu móti látið Þjóðverja komast á snoðir um að Montgomery mund fara til. austurlanda i áríðandi erindagerSum, og þýska herstjórnin hafSi gert ráð- stafanir til aS flugvélin sem ég færi í, yrði skotin niður á leiSinni, eSa ef það mistækist. að ég yrði myrtur á Spáni eða i Afríku. •Þetta hafði ég enga hugmynd um þá, og i rauninni á ég Hitler líf mitt að Iauna, því að hann hugsaði sig um tvisvar og skipaði síðan svo fyrir, aS ekki mætti stúta Montgomery und- ir neinum kringumstæSum, fyrr en uppvíst væri orSiS hvar hann ætlaSi að gera innrás. Og ÞjóSverjar fengu ekki vitneskju um það fyrr en um seinan. SPÁNVERJARNIR tveir voru snarir í snúningum. Tveimur tímum eftir að þeir fóru úr landstjórabústaðnum, vissu menn i Madrid að Montgomery var í Gibraltar, og ætlaði þaðan til Afriku. Þetta var staðfest af okkar eigin erindrekum i Madríd. Sama kvöldið var fréttin kunn í Berlín, — við fengum að vita þaS frá erind- rekum okkar þar. • Abwehr, þýska gagnnjósnadeildin, var fljót aS láta hendur standa fram úr ermum og bað öll sendiráð lands- ins um að komast að efni áætlunar nr. 333 og spara ekkert til. Þegar landstjórinn og ég komum inn i skrifstofu hans aftur hlömmuð- um við okkur í sinn stólinn hvor og skellihlógum. — Haldið þér að þeir hafi haft nokkurn grun? spurði ég. — Ekki agnarögn. Sáuð þér ekki andlitin á þeim þegar þér nefnduð áætlun nr. 333? — Ég gat ekki séS aS þeir depluSu augunum, hvaS þá meira. — Jú, þeir gerSu þaS. Ef þér vær- uS í minni stöSu munduS þér temja ySur aS taka eftir þess háttar. Ég sat hjá landstjóranum meira en klukkutíma og hann setti mig inn í það, sem ég átti aS gera næst. — Alsír er næsti áfangastaSurinn, sagSi hann. — Þér verðið að hafa hraðan á, því að óvinirnir gera ekki ráð fyrir að þér tefjið lengi hérna. Margir forvitnir komu á vettvang þegar þér komuð i morgun, en þegar þér farið eigið þér víst að fá „fullt hús". Og nú er um að gcra að koma nýrri flugufregn á kreik. Þér verðið aS segja eitthvað, sem ruglar óvinina enn meira, því aS á flugvellinum verð- ur fjöldi af snuSrurum, sem heyrir til yðar. Þessir óvinanjósnarar i Gibraltar eru með fölsuð vegabréf, og hafa ekki hugmynd um, að við höfum gætur á þeim. Við sjáum um að þeir fái að staðaldri villandi upp- lýsingar, og látum viðgangast að þeir sendi fréttir til Madríd. Þessar frétt- ir þeirra eru alltaf lesnar af okkar mönnum áður ne þær komast til viS- takanda. ViS ræddum ítarlega hvaS viS skyld- um segja til þess að villa snuðraranna meS fölskum leyndarmálum, og afréS- um lika aS viS skyldum láta eitthvaS gloprast út úr okkur ef við kæmum nógu nærri Spánverjunum tveimur og gætum látið líta svo út sem við vissum ekki af þeim. Og svo bjuggumst við af stað. Fór- um út úr höllinni, könnuðum varð- sveitina fyrir utan og ókum svo út á flugvöllinn. TIL NORÐUR-AFRÍKU. Eg hafði rekið erindi mitt í Gibraltar á viðunandi hátt. Þýskir njósnarar og snuSrarar höfSu tilkynnt i Berlín aS Montgomery hershöfSingi væri í Gibraltar, og héldi áfram þaS- an til Alzír. Sveint vopnaðra manna á mótor- hjólum fylgdi bifreiðinni, sem land- stjórinn, sir Ralph Eastwood og ég, vorum i. Ég lauk hinum sjálfsögðu formsatriSum, kannaSi liSið og heils- aði ýmsum foringjum sem þarna voru, og þegar því var lokiS gengum við landstjórinn fram og aftur og bið- um þess að vélin yrði ferðbúin. Við og við námum við staðar og töluðum saman í ákafa, svo héldum við dá- lítinn spöl áfram og stönsuðum aftur, uns við lentum fyrir utan opinn glugga i veitingasalnum. — Og svo eru það varnir hafnar- innar hérna, Rusty, sagði ég án þess aS lækka róminn. ¦— Ég hefi sagt forsætisráðherranum, að C4 sé alveg örugg. En ég vil að flotinn sé reiðu- búinn, þannig að hægt sé aS skipa öllum gögnum út alveg tafarlaust. — Jú, ég skil þaS, svaraSi land- stjórinn. — Ef verkfræSingarnir byrja þarna hægra megin á nesinu, hélt ég áfram og benti út á höfnina — þá er þaS i góðu samræmi við nr. 333. Littu á, Rusty, þú sérð staSinn héSan. Láttu Digby byrja undir eins, við megum engan tima missa. Skilurðu? Ég hefi nefnilega sent Eisenhower skeyti og beðiS hann um að hefja framkvæmdir samkvæmt áætlun nr. 333. Við megum ekki láta neitt mis- takast i þetta sinn. Ég man ekki fleira af öllu þessu bulli, sem ég lét út úr mér, en ég get hugsað mér aS Hitlerssnuðrar- arnir hafi klórað sér i hnakkann er þeir voru að reyna að finna einhvern botn í því, og ég get líka hugsað mér að Hitler hafi geisaS er þeir urSu að gefast upp við það. Við héldum áfram og allt i einu kom ég auga á Spánverjana tvo, sem við höfðum hitt árdegis. Ég vildi ekki láta þetta tækifæri ónotaS og hnippti í sir Ralph og viS gengum svo nærri Spánverjunum sem ég þorSi, án þess að vekja grun. Svo sagSi ég, svo hátt aS þeir gætu heyrt þaS: — Þetta segi ég þér ein- um, Rusty! Afríkuströnd hentar ágætlega fyrir þetta áform, og þú veist aS stjórnin fellst á það i alla staði. Franska andstöðuhreyfingin þekkir öll atriði málsins. Flotinn not- ar dulmálslykil 3 og 4, en flugherinn hedur sig að 35 A og B. Þetta leyndar- mál geymir þú handa sjálfum þér. Við héldum áfram rabbandi, þang- að til víð komum aS flugvélinni. — Vertu sæll, Rusty, sagSi ég. — ÞaS var gaman aS sjá þig afutr. — Ég segi sama, Monty, svaraSi landstjórinn og deplaði augunum. Við tókumst innilega í hendur, her- liðið lyftu bys;sunum og nokkrum minútum síðar renndi vélin til flugs. Það seinasta sem ég sá af landstjór- anum var har maður, sem veifaði brosandi. Heywood hershöfðingi settist hjá mér og klappaði á handlegginn á mér. — Jæja, hverníg Iíður yður? spurði hann. — Ég er þreyttur, þetta var mesta púl. Eg er að reyna að muna hvort ég hafi gert nokkrar skyssur. — Ekki held ég það. Eftir þvi sem mér virtist tókst þetta Ijómandi vel. ViS getum ekki búist viS árangrinum strax, en ég þori aS veSja um aS þeir fá hausverk í Berlín í nótt. Ég var verulega þreyttur og teygði vel úr mér i stólnum til að hvíla mig, en þaS var enginn hægSarleikur aS hvíla hugann því aS alltaf kom eitt- hvaS nýtt og nýtt til að glíma við. Heywood hershöfðingi ónáðaði mig ekki langa stund, þvi að nægur timi var til stefnu. Loksins sagði hann: — ViS búumst viS aS verSa komnir til Alzír um miðj- an dag á morgun, og þar fá allir ó- vinanjósnararnir nóg að gera. Þeir eru margir, sumir koma fram sem franskir ættjarðarvinir og aðrir sem ítalskir vinir okkar. Leyniþjónustan hefir þegar undirbúið akurinn, svo að allir vita að Monty er á leiSinni

x

Fálkinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fálkinn
https://timarit.is/publication/351

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.